De rationele methode is ook op geloof gebasseerd.

[bad_religion]

Maar je kan dus niet met logica bewijzen dat de rationele methode de beste methode is om kennis te vergaren. Dit blijft een aanname, die niet rationeel te verantwoorden is. Ikzelf geloof desondanks dat dit wel de beste methode is die we kennen.

Kijk, goed beschouwt is alles een aannname, maar ik stel dat wanneer men met rationele logica / beredenering te alle tijden het dichtst bij de werkelijkheid kunnen komen, en dat een aannname, waar een goede logica / rationele beredenering achter ten alle tijde rationeel te verantwoorden is. Dit sluit echter niet uit dat men er voor open moet staan dat inzichten kunnen veranderen....

[The Black Mathematician]

Ok,

Maar wat is nu de definitie van 'rationaliteit'? Afgezien van een lang antwoord, is dit wel essentieel in de discussie.

Maar als we gaan vragen "kan de wetenschappelijke methode zichzelf bewijzen", dan denk ik dat het bewijs 'het resultaat' zal zijn. Je kan stellen dat 'bewijs dat de wetenschappelijke methode werkt', ofwel: 'bewijs dat de wetenschappelijke methode resultaat boekt'. De conclusie is dan volmondig ja, aangezien wetenschappelijke vooruitgang overal om ons heen is. Ik denk niet dat je hoeft te geloven in de wetenschappelijke methode!

Maar nu is de wetenschappelijke methode gebaseerd op rationaliteit volgens jou,

Wat is nu rationaliteit?

De inductie waar ik vooral mee heb gewerkt is bedoeld voor een verzameling die goed gefundeerd is. Hoe dat zit met natuurkunde zou ik eens moeten uitzoeken.

Als ik overigens zoek naar "rationele methode" via Google, vind vind ik niks conreets. Als ik zoek naar "rational method" dan krijg ik ook allerlei onrelevante zooi.

Kijk eens op www.vandale.nl
rationeel betekent volgens de logica opgebouwd.
De inductie waar jij op doelt heet eigenlijk wiskundige inductie. Dit is geen logische stap maar een axioma om de natuurlijke getallen te definiëren.
Inductie in natuurwetenschappelijke zin houdt in dat je bepaalde verschijnselen probeert te beschrijven in één theorie, de inductiestap houdt vervolgens in dat je aanneemt dat al die verschijnselen aan je wet voldoen.
Voorbeeld: we zien dat alles naar beneden valt en stellen een zwaartekrachtswet op. Vervolgens nemen we aan dat alles aan die zwaartekrachtswet voldoet. Dus dat we niet ergens een plek zullen ontdekken waar alles omhoog valt in plaats van naar beneden.

[chromis]

Ok, dan nemen we de definities van vandale.nl:

ra·ti·o·neel (bn.)
1 d.m.v. het verstand => verstandelijk; <=> irrationeel
2 doordacht
3 [wisk.] rationaal
4 [scheik.] logisch en systematisch opgebouwd

ra·ti·o·naal (bn.)
1 volledig uitrekenbaar => rationeel

lo·gi·ca (de ~ (v.))
1 juiste, rationele opeenvolging van oorzaak en gevolg
2 wetenschap die zich met de formele regels van het denken bezighoudt => redeneerkunde

Jouw stelling is eigenlijk dus: de logica kan zichzelf niet bewijzen,

Maar nu kan ik zeggen: dat de oorzaak "logica" als gevolg een stel constructies genereert dat zelf een oorzaak en gevolg kan formuleren. (ik denk dat je dat niet rond krijgt daarover later meer)

Om mezelf te herhalen:

Als we gaan vragen "kan de wetenschappelijke methode zichzelf bewijzen", dan denk ik dat het bewijs 'het resultaat' zal zijn. Je kan stellen dat 'bewijs dat de wetenschappelijke methode werkt', ofwel: 'bewijs dat de wetenschappelijke methode resultaat boekt'. De conclusie is dan volmondig ja, aangezien wetenschappelijke vooruitgang overal om ons heen is. Ik denk niet dat je hoeft te geloven in de wetenschappelijke methode!

Ik denk dat dit ook van toepassing is op logica, maar het probleem wat je dan hebt is dat je de stelling "logica bewijzen met logica" wellicht niet goed (formeel?) kan formuleren.

Maar je zou kunnen zeggen dat je dan een soort meta-logica nodig hebt. In dezelfde trand van een systeem waarmee je bv. een algebra beschrijft.

Echter kom je dan in een soort oneindige recursie terecht.

En daarom krijg je het bewijs niet rond.

Is dat wat je wil duidelijk maken?

Dan ben ik het met je eens denk ik.

Maar ik ben het niet eens met de stelling dat je dan erin moet geloven.

Want dezelfde vandale zegt:

ge·loof (het ~, geloven)
1 vertrouwen in de waarheid van iets
2 vast en onwankelbaar geloof in God en Gods woord <=> ongeloof
3 godsdienst

Moet je echt vertrouwen in de waarheid van de werking van logica / rationaliteit?

Want uiteindelijk zie je het resultaat van die rationaliteit: dezelfde zichtbaarheid die je krijgt bij de wetenschappelijke methode.

Nouja morgenvroeg mischien een aanvulling...

[The Black Mathematician]

Het is zo ongeveer wat ik bedoel ja. Je komt inderdaad in een oneindige recursie terecht als je het wilt bewijzen met een meta-logica.

Jij verwijst weer naar de wetenschappelijke methode. Maar nu mijn vraag: is dit wel echt de wereld?
Je kan met wiskunde bepaalde ruimtes scheppen die in het echt niet voor komen, je schept er kunstmatige werelden mee. Is wat wij zien met de wetenschappelijke methode wel echt? Of is het ook zo'n kunstmatige wereld?

Ikzelf geloof dat het wel degelijk zegt over deze wereld, maar ik heb geen idee hoe dit te bewijzen en ik denk dat dit ook niet kan. Het is een aanname, lijkt mij.

Over geloven: vergeet niet dat ik dit ook een beetje provocerend gebruik. Ik heb het idee dat jullie niet willen toegeven dat jullie ook "maar" een geloof hebben. Vergeet niet dat ik geloof definiëer als hetgene waar je van overtuigd bent, maar waar geen bewijs voor is (hetgeen volgens mij ook wle een redelijke definitie is, zie ook dat dit niet meteen inhoudt dat geloof gelijk is aan religie).

Nogmaals, ik kan geen bewijs vinden door de rationale methode, maar ben er desondanks van overtuigd dat het wel de beste methode is. Dus ik kan het volgens mijn eigen definitie een geloof noemen.

Mij lijkt het ook helemaal niet zo erg om te zeggen dat het een geloof is. Het lijkt een geloof te zijn dat best wel goed lijkt te werken in deze wereld. In ieder geval beter dan echte religies. Maar geeft het ook de beste kennis?

[Otter]

Wat ik mis in bovenstaande discussie is de conclusie!
De verschillen van mening die over bepaalde zaken ontstaan komen voort uit een verschillende conclusie gebaseerd op dezelfde waarnemingen.

De zwarte wiskundige haalde "gevolgtrekking" al aan in zijn voorbeeld met de Nederlandse Ceasar. Hierin ligt in mijn ogen het verschil verborgen tussen de verschillen van mening.
Voorbeeldje: De russen komen in de ruimte. Zegt de kosmonaut: Er is hier niets, en al helemaal geen God.
Een astronaut komt in de ruimte en zegt: Wow, het is hier zo mooi. Hier moet wel een God achter zitten.

Ik neem juist dit voorbeeld omdat er geen duidelijke grond is voor beide uitspraken. Beide doen dezelfde waarneming maar trekken een andere conclusie. Omdat er in de wetenschap op 'logische' gronden aannames worden gedaan kan het heel goed zijn (en gebeurt ook regelmatig) dat de aanname aangepast moet worden. Hierdoor kan de uitkomst verschillen van de voorspelling, of het onderzoek waardeloos blijken.

Bad Religion haalt regelmatig aan dat je open minded moet zijn voor het geval er 'nieuwe' informatie komt waaruit het eerdere bevestigd wordt danwel ontkracht. Dit is vooral noodzakelijk op het gebied van de pionierende wetenschap. Op de gebieden waar nog niet veel duidelijk is en de filosofie ook een grote rol speelt in de aannames (Snaar theorie bijvoorbeeld).

[chromis]

Jij verwijst weer naar de wetenschappelijke methode. Maar nu mijn vraag: is dit wel echt de wereld? Je kan met wiskunde bepaalde ruimtes scheppen die in het echt niet voor komen, je schept er kunstmatige werelden mee. Is wat wij zien met de wetenschappelijke methode wel echt? Of is het ook zo'n kunstmatige wereld?

Als datgene wat wij zien met de wetenschappelijke methode niet echt is, dan is de wereld om ons heen niet echt. De basis wat je dan nodig hebt is dat je moet aannemen dat de wereld echt is, en dat de wereld consistent is.

Maar als dat niet zou zijn geweest, dan hadden we geen computers, kerncentrales, magnetrons en eierkokers.

Het is nogal "voor de hand liggend", zie wat alinea's verder.

Met behulp van de wetenschappelijke methode bouw je een abstractie. Dat is inderdaad een versimpeling, een kunstmatige wereld. Deze is dan bij benadering correct, maar het zal niet 'de' waarheid zijn. Deze is dan in deze filosofie onkenbaar, maar dat is dan ook niet het twistpunt.

Als dat niet zo zijn geweest, dan waren we nog verder geweest met ontwikkelingen. Mischien hadden we dan wel warp drive en transporters.

Maar je hoeft er niet in te geloven om resultaat te behalen.

Het feit is dat ik deze 'voor de hand liggenheid' met mijn vinger kan aanwijzen.

Maar er is dus nog een hoop te abstraheren, ontdekken en bloot te leggen voor onze kennis, aangenomen dat bepaalde dingen uberhaupt wel in ons kennisgebied liggen, en aangenomen dat het menselijk brein daar wel mee kan omgaan.

Over geloven: vergeet niet dat ik dit ook een beetje provocerend gebruik. Ik heb het idee dat jullie niet willen toegeven dat jullie ook "maar" een geloof hebben. Vergeet niet dat ik geloof definieer als hetgene waar je van overtuigd bent, maar waar geen bewijs voor is (hetgeen volgens mij ook wle een redelijke definitie is, zie ook dat dit niet meteen inhoudt dat geloof gelijk is aan religie).

Het is niet een kwestie van 'niet willen toegeven', maar het is een quibble over semantics.

Geloof kan je definieren als "hetgene waar je van overtuigd bent", maar in werkelijkheid komt daar iets bij: absoluutheid. Onwankelbaarheid. Je gelooft absoluut, want je bent ergens van overtuigd.

Echter als je stelt dat "je overtuigd bent dat iets het beste is", kan het dan beter? In dat geval "geloof" je dat er iets beters kan bestaan. Is dat dan wel een zo overtuigde statement? Tja, 'geloven' is in ieder geval dit: een woord! Quibble!

Echter, ik geloof nergens in. Ik werk in werkelijkheid in waarschijnlijkheid. Er is wat mij betreft geen max (volmondig ja) en een min (volmondig nee), afgezien van populair taalgebruik. Je bent altijd aan het relativeren.

Maar ik beweer dat er wel bewijs voor is, maar het bewijs is niet van dezelfde aard als datgene wat je bewijst.

Ik denk dat dit dan het struikelblok is,

Namelijk de "voor de hand liggendheid". Dat is dan het bewijs.

Mijn stelling is daarom nu ook: geloof is niet voor de hand liggend. Daarom moet je er in geloven. Dergelijke zaken hebben niet het effect van 'de rationele methode'. Daarom is 'de relationele methode' een geval apart, en eigenlijk toch niet een geloof.

quibble over semantics?

Nogmaals, ik kan geen bewijs vinden door de rationale methode, maar ben er desondanks van overtuigd dat het wel de beste methode is. Dus ik kan het volgens mijn eigen definitie een geloof noemen.

Dus eigenlijk is het een probleem van de abstractie, dat de abstractie zichzelf niet kan bewijzen.

Mischien is de 'rationele methode' toch niet zo waterdicht? Tijd om dus een tweede 0 uit te vinden? (wat ik daarmee bedoel is dus een bepaald iets waarmee je daardoor wel uit de voeten komt, net zoals de wiskundigen met meer problemen uit de voeten kunnen toen ze de 0 introduceerden),

Je zegt dat je ervan overtuigd bent dat het de beste methode is,

Maar mischien komt er ooit een aanvulling,

Is de mens slim genoeg daarvoor?

En dat is juist de reden waarom ik (en ik denk ook jij) er toch niet in gelooft, maar dat is natuurlijk een opmerking die ik niet voor jou kan maken: althans, denk je dat de 'rationele methode' 100% perfect is?

In dat geval zou je kunnen zeggen dat je 'gelooft'.

Maar ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat jij dat niet gelooft,

Of wel?

Mij lijkt het ook helemaal niet zo erg om te zeggen dat het een geloof is. Het lijkt een geloof te zijn dat best wel goed lijkt te werken in deze wereld. In ieder geval beter dan echte religies. Maar geeft het ook de beste kennis?

Dat weten we niet, maar het werkt wel ongelofelijk goed. En daar hoef je niet in te geloven, dat het goed werkt (anders kon je nu niet computeren).

Ik weet dat de 'rationele methode' bij benadering een extreme waarschijnlijkheid heeft om een goed fundament te zijn voor de rest van menselijke kennis, aangezien de menselijke kennis op basis van dat fundament een heel eind is gekomen. Kan het beter? Mischien, dat weet ik niet...

[Devious]

Jullie gaan allemaal er leuk op in dat God niet bestaat rationeel te verantwoorden is, maar zelfs al is dat zo, dan blijft nog steeds het punt over dat de uitspraak "de rationele methode is de beste methode om de waarheid te benaderen" ook een geloofsuitspraak is.

Laat ik het zo zeggen; de rationele methode is de methode die tot nu toe het meeste resultaat heeft opgeleverd. Als mijn fietsband lek is, dan gebruik ik rationele methoden om de band te lappen. En als er mensen zijn die denken dat bidden en mediteren beter helpt, dan daag ik ze uit om dat te demonstreren. Waarschijnlijk zal het er op uit draaien dat ik zal zeggen: 'En des middags dreef Devious den spot met hen en zeide: Roept met luider stem; hij is immers een God. Zeker is hij in gepeins, of hij heeft zich afgezonderd, of hij is op reis; misschien slaapt hij en moet wakkerworden.'

Ten tweede hoeft de atheïst niet te bewijzen dat God niet bestaat. De bewijslast ligt bij degene die als eerste heeft geclaimd, en dat is de theïst.

Vriendelijke groet....

[The Black Mathematician]

Nee, als jij beweert dat hij niet bestaat, zul je dat moeten onderbouwen. We zitten niet in een rechtzaal waar men onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. Een theorie is pas geldig als er bewijs voor is. Jij komt met de theorie "God bestaat niet", dus zul je dat moeten bewijzen.

[The Black Mathematician]

Jij verwijst weer naar de wetenschappelijke methode. Maar nu mijn vraag: is dit wel echt de wereld? Je kan met wiskunde bepaalde ruimtes scheppen die in het echt niet voor komen, je schept er kunstmatige werelden mee. Is wat wij zien met de wetenschappelijke methode wel echt? Of is het ook zo'n kunstmatige wereld?

Als datgene wat wij zien met de wetenschappelijke methode niet echt is, dan is de wereld om ons heen niet echt. De basis wat je dan nodig hebt is dat je moet aannemen dat de wereld echt is, en dat de wereld consistent is.

Maar als dat niet zou zijn geweest, dan hadden we geen computers, kerncentrales, magnetrons en eierkokers.

Het is nogal "voor de hand liggend", zie wat alinea's verder.

Met behulp van de wetenschappelijke methode bouw je een abstractie. Dat is inderdaad een versimpeling, een kunstmatige wereld. Deze is dan bij benadering correct, maar het zal niet 'de' waarheid zijn. Deze is dan in deze filosofie onkenbaar, maar dat is dan ook niet het twistpunt.

Als dat niet zo zijn geweest, dan waren we nog verder geweest met ontwikkelingen. Mischien hadden we dan wel warp drive en transporters.

Maar je hoeft er niet in te geloven om resultaat te behalen.

Het feit is dat ik deze 'voor de hand liggenheid' met mijn vinger kan aanwijzen.

Maar er is dus nog een hoop te abstraheren, ontdekken en bloot te leggen voor onze kennis, aangenomen dat bepaalde dingen uberhaupt wel in ons kennisgebied liggen, en aangenomen dat het menselijk brein daar wel mee kan omgaan.

Over geloven: vergeet niet dat ik dit ook een beetje provocerend gebruik. Ik heb het idee dat jullie niet willen toegeven dat jullie ook "maar" een geloof hebben. Vergeet niet dat ik geloof definieer als hetgene waar je van overtuigd bent, maar waar geen bewijs voor is (hetgeen volgens mij ook wle een redelijke definitie is, zie ook dat dit niet meteen inhoudt dat geloof gelijk is aan religie).

Het is niet een kwestie van 'niet willen toegeven', maar het is een quibble over semantics.

Geloof kan je definieren als "hetgene waar je van overtuigd bent", maar in werkelijkheid komt daar iets bij: absoluutheid. Onwankelbaarheid. Je gelooft absoluut, want je bent ergens van overtuigd.

Echter als je stelt dat "je overtuigd bent dat iets het beste is", kan het dan beter? In dat geval "geloof" je dat er iets beters kan bestaan. Is dat dan wel een zo overtuigde statement? Tja, 'geloven' is in ieder geval dit: een woord! Quibble!

Echter, ik geloof nergens in. Ik werk in werkelijkheid in waarschijnlijkheid. Er is wat mij betreft geen max (volmondig ja) en een min (volmondig nee), afgezien van populair taalgebruik. Je bent altijd aan het relativeren.

Maar ik beweer dat er wel bewijs voor is, maar het bewijs is niet van dezelfde aard als datgene wat je bewijst.

Ik denk dat dit dan het struikelblok is,

Namelijk de "voor de hand liggendheid". Dat is dan het bewijs.

Mijn stelling is daarom nu ook: geloof is niet voor de hand liggend. Daarom moet je er in geloven. Dergelijke zaken hebben niet het effect van 'de rationele methode'. Daarom is 'de relationele methode' een geval apart, en eigenlijk toch niet een geloof.

quibble over semantics?

Nogmaals, ik kan geen bewijs vinden door de rationale methode, maar ben er desondanks van overtuigd dat het wel de beste methode is. Dus ik kan het volgens mijn eigen definitie een geloof noemen.

Dus eigenlijk is het een probleem van de abstractie, dat de abstractie zichzelf niet kan bewijzen.

Mischien is de 'rationele methode' toch niet zo waterdicht? Tijd om dus een tweede 0 uit te vinden? (wat ik daarmee bedoel is dus een bepaald iets waarmee je daardoor wel uit de voeten komt, net zoals de wiskundigen met meer problemen uit de voeten kunnen toen ze de 0 introduceerden),

Je zegt dat je ervan overtuigd bent dat het de beste methode is,

Maar mischien komt er ooit een aanvulling,

Is de mens slim genoeg daarvoor?

En dat is juist de reden waarom ik (en ik denk ook jij) er toch niet in gelooft, maar dat is natuurlijk een opmerking die ik niet voor jou kan maken: althans, denk je dat de 'rationele methode' 100% perfect is?

In dat geval zou je kunnen zeggen dat je 'gelooft'.

Maar ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat jij dat niet gelooft,

Of wel?

Mij lijkt het ook helemaal niet zo erg om te zeggen dat het een geloof is. Het lijkt een geloof te zijn dat best wel goed lijkt te werken in deze wereld. In ieder geval beter dan echte religies. Maar geeft het ook de beste kennis?

Dat weten we niet, maar het werkt wel ongelofelijk goed. En daar hoef je niet in te geloven, dat het goed werkt (anders kon je nu niet computeren).

Ik weet dat de 'rationele methode' bij benadering een extreme waarschijnlijkheid heeft om een goed fundament te zijn voor de rest van menselijke kennis, aangezien de menselijke kennis op basis van dat fundament een heel eind is gekomen. Kan het beter? Mischien, dat weet ik niet...

Ja, wetenschap lijkt echt te werken, maar om dat te vertalen in een rationeel bewijs is lastig. Je kan inderdaad het proberen met waarschijnlijkheid, maar dan zit je nog altijd met het probleem dat je altijd een kleine kans overhoudt op het tegendeel wat je wilt bewijzen (zelfs al is de kans 0, kan iets nog gebeuren). Bovendien is de waarschijnlijkheidsrekening ook gebasseerd op de rationele methode, dus een bewijs met behulp van waarschijnlijkheid is weer een cirkelredenatie.
Over of de wetenschappelijke methode echt iets zegt over de wereld of dat het slechts een kunstmatige wereld oplevert, wil ik nog het volgende zeggen:
We moeten inmiddels concluderen dat de moderne natuurkunde zich niet meer bezig houdt met hoe de wereld in elkaar zit. Hiermee bedoel ik het volgende: De moderne natuurkunde is gebasseerd op de quantummechanica en de quantummechanica houdt zich niet bezig hoe de natuur er uitziet, maar hoe wij naar de natuur kijken.

[collegavanerik]

Nee, als jij beweert dat hij niet bestaat, zul je dat moeten onderbouwen.

Volgens mij is "god bestaat niet" de enig echte nul-hypothese, je moet dus aantonen dat hij wel bestaat anders is de nulhypothese van toepassing.

Zelfde met vierdimensionale roze olifanten. Ze zijn er wel maar je ziet ze niet.

[Devious]

Nee, als jij beweert dat hij niet bestaat, zul je dat moeten onderbouwen. We zitten niet in een rechtzaal waar men onschuldig is tot het tegendeel bewezen is. Een theorie is pas geldig als er bewijs voor is. Jij komt met de theorie "God bestaat niet", dus zul je dat moeten bewijzen.

Neen! Ik beweer niet dat God niet bestaat. Althans als men het heeft over het bestaan van God in de zin van het universele idee van een bovennatuurlijke schepper. Voor dat ik überhaupt kán beweren dat zo'n entiteit wel of niet bestaat, heb ik een definitie van die entiteit nodig, + een onderbouwing van die definitie.
Het is dus de taak van de theïst om een definitie te leveren en deze te onderbouwen, voordat ik er iets over kan zeggen.
Hetzelfde geldt als men zegt: 'Bestaat Piet?' Als ik antwoord op deze vraag wil geven dan moet ik eerst weten wie of wat Piet is. Begrijp je wat ik bedoel?

Anders is het gesteld als men komt met de God van de bijbel. Door de enorme discrepanties in het bijbelse verhaal durf ik met een gerust hart te zeggen dat deze niet bestaat, en dat er eerder sprake is van een Godsbeeld, dan van een werkelijk bestaande God.

Vriendelijke groet....

[collegavanerik]

God bestaat want er zijn mensen die hem hebben waargenomen
Hoe betrouwbaar zijn de waarnemingen
zelfde met buitenaardsen

[chromis]

Ja, wetenschap lijkt echt te werken, maar om dat te vertalen in een rationeel bewijs is lastig.

Lastig inderdaad, maar het hoeft ook niet makkelijk te zijn Ik vraag me af of er mensen zijn die zich daarmee bezighouden. Wellicht wel. Het lijkt me wel eens leuk om daar een keer achteraan te gaan.

Over of de wetenschappelijke methode echt iets zegt over de wereld of dat het slechts een kunstmatige wereld oplevert, wil ik nog het volgende zeggen:
We moeten inmiddels concluderen dat de moderne natuurkunde zich niet meer bezig houdt met hoe de wereld in elkaar zit. Hiermee bedoel ik het volgende: De moderne natuurkunde is gebasseerd op de quantummechanica en de quantummechanica houdt zich niet bezig hoe de natuur er uitziet, maar hoe wij naar de natuur kijken.

Het 'probleem' van de quantummechanica is dat 'kijken', observeren alleen al de waarneming verstoort, en dat maakt het nogal lastig. Dwz, neem je een bepaalde snelheid van een elektron waar, dan kan je nooit de plaats weten. Vice versa, zoiets. Deze uitleg zal niet 100% correct zijn, maar het idee staat.

Maar uiteindelijk zal het model ook dingen kunnen voorspellen, net als ieder ander model. Alleen komt bij die voorspelling ook nog eens een kansrekening bij zover ik weet.

Maar quantummechanica ligt buiten mijn huidige kennis, dus ik kan daar geen zinnig verhaal over vertellen.

[chromis]

God bestaat want er zijn mensen die hem hebben waargenomen
Hoe betrouwbaar zijn de waarnemingen
zelfde met buitenaardsen

Je moet waarnemingen hebben die objectief zijn, daar draait het eigenlijk om.

"meten" is saai, vinden sommige mensen.

Maar het is vrij objectief.

[The Black Mathematician]

Nee, als jij beweert dat hij niet bestaat, zul je dat moeten onderbouwen.

Volgens mij is "god bestaat niet" de enig echt nul-hypothese, je moet dus aantonen dat hij wel bestaat anders is de nulhypothese van toepassing.

Zelfde met vierdimensionale roze olifanten. Ze zijn er wel maar je ziet ze niet.

Jullie komen steeds met belachelijke vergelijkingen en jullie hebben daar zeker een punt mee. Feitelijk zijn het beiden niet-falsifiseerbare uitspraken. In zo'n geval gaat niet de nulhypothese op, maar laat men het probleem gewoon open met de opmerking: "Of vierdimensionale olifanten bestaan of niet is een onwetenschappelijke vraag en dat kunnen wij dus niet beantwoorden."
Het feit dat een statment niet-wetenschappelijk is, betekent niet dat de ontkenning van het statement een wetenschappelijk resultaat is.