P. Strootman schreef:Jezus zei in Mattheus 10.3::
Wie zijn kruis niet opneemt en achter Mij gaat, is Mij niet waardig.
En in Marcus 8.34:
Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij’
Tenslotte Lucas 14.27:
Wie niet zijn kruis draagt en achter Mij komt, kan Mijn discipel niet zijn.
Wat bedoelde Jezus hier eigenlijk? Dat zijn volgelingen óók gekruisigd moesten worden? .
Wat bedoelde Jezus met het kruis, dat zij op moesten nemen?
Was dat een letterlijke kruis?
Heeft het christendom geen grote vergissing gemaakt?
Moet het gehele verhaal van het kruis niet puur zinnebeeldig worden verstaan?
Het eerste wat mij bij deze uitspraken van Jezus in het oog springt is een absurde gedachte dat het gehele leven om Jezus zou moeten draaien.
Hem waardig moeten zijn,
zijn discipel moeten zijn,
achter hem aan moeten lopen...ik zie geen enkele reden om zoiets te doen. Voor een gezond mens is zoiets een absurde gedachte.
Voor mij doen de uitspraken van Jezus bovendien uitstekend uit de doeken dat de kern van zijn kijk op het leven de geest der zwaarte in het leven is. Jezus kan niet lachen en vrolijk zijn, Jezus kan niet genieten van het leven. Hij is het toonbeeld van iemand die overmatig lijdt aan het leven. Hij is dus wat mij betreft het tegenbeeld van iemand die ik waarlijk godsdienstig zou noemen. Godsdienstig is iemand die het leven dat op God zou gebaseerd zijn
looft.
Aangezien Jezus en de rest van het NT het tegengestelde is, dus de morbide kijk op het leven, de negatie van het leven, de minachting en de afwijzing van de wereld, en daar de fantasie van een denkbeeldig volkomen andere, tegengesteld, niet-bestaand hiernamaals op het oog heeft, is het christelijk geloof imho de hoogste godslastering. Het is de aanbidding van het niets, de aanbidding van de vlucht uit het leven.
Ik vraag me dan ook af waarom Strootman of ieder ander mens in de 21ste eeuw (die zo nodig van gevoel of intuïtie wil leven

) daarop zou staren en er voortdurend mee bezig zou moeten zijn, alsof het op een vage manier iets met een God te maken kan hebben. Het NT is enkel een handleiding om ongelukkig te worden in het leven, een handleiding om nooit ook maar iets in het leven op een deugdelijke, gezonde manier te kunnen zien.
Strootman, volgens mij heb je je wel bevrijd van veel absurde dogma's uit het NT, maar blijf je andere al even absurde dogma's uit het NT met je mee slepen. Zoiets als 'het vlees begeert' dat zogenaamd tegen 'de geest' zou ingaan is enkel een volgende illustratie van hoe het nieuwtestamentische denken een mens uiteen trekt, een mens vies en zondig maakt, en in de geest der zwaarte doet leven.