De jeugd van tegenwoordig

[Maria]

Gegevens
https://wegwijzerjeugdenveiligheid.nl/o ... minaliteit

Vernieling, (winkel)diefstal, straatroof, overval en mishandeling: als kinderen tussen de 12 en 23 jaar strafbare feiten plegen, spreken we van jeugdcriminaliteit.
• Risicojongeren: jongeren die nog niet in contact zijn gekomen met politie en justitie, maar dreigen af te glijden naar het criminele circuit.
• First offenders: jongeren die voor de eerste keer met justitie in aanraking komen.
• Meelopers: jongeren die al meer dan eens zijn opgepakt.
• Veelplegers: jongeren die veel criminele activiteiten plegen, maar minder ernstig dan die van de kopstukken.
• Ernstig delinquente jongeren: jongeren van 12 tot 21 jaar die een ernstig strafbaar feit hebben gepleegd en al eerder met politie en justitie in aanraking kwamen.

https://www.nji.nl/nl/Databank/Cijfers- ... linquentie

Dit zijn gegevens gebaseerd op registraties door de politie. Daarnaast zijn er gegevens uit onderzoek waarbij jongeren bevraagd zijn over hun eigen gedrag. Dat onderzoek dateert echter uit 2015. Het gaat dan om zelfgerapporteerde criminaliteit. Deze cijfers liggen een stuk hoger. In 2015 zegt ruim een derde (35 procent) van de 12- tot en met 17-jarigen dat ze zich in de voorafgaande twaalf maanden schuldig hebben gemaakt aan één of meerdere van de 27 gevraagde delicten. Online delicten vallen daar niet onder. Ten opzichte van 2010 is er sprake van een daling. Toen zei 38 procent van de minderjarigen zich schuldig gemaakt te hebben aan het overtreden van regels.

Onder winkeldiefstal kun je rekenen het in de zak stoppen van een Snicker of meer.
Betrapt en aangifte bij de politie.
Of in de zelfgerapporteerde gevallen niet.

Geregistreerde gegevens komen steeds terug op de website van het CBS
https://opendata.cbs.nl/statline/#/CBS/ ... romstatweb
Je kunt op diverse onderwerpen selecteren.
Vergelijk 2010 met 2015 met 2000. voor het totaal aan misdrijven en de bevolkingsgroepen.
En hetzelfde voor de jongste leeftijdsgroep.
Wat opvalt is dat de geregistreerde misdaad cijfers over bijna de hele linie zakken, maar juist bij de jongeren het sterkste.

Wat mij opvalt is dat misdaad nog altijd sterk gerelateerd is aan geslacht.
Een beetje lastig vergelijken, maar wat opvalt is het grote verschil tussen jongens en meisjes.

Aangetekend moet mi. ook worden, dat veel gevalleen niet meer worden aangegeven bij de politie.
Maar dat is al minstens 10-20 jaar het geval, dus dat verklaart niet de sterke daling van de laatste 5 jaar.

[Rereformed]

Indien zo, dan ben je weer bezig met een ernstige versimpeling van zaken.

Ik kan het in jouw ogen duidelijk nooit goed doen, zoals wel blijkt uit je ad hominem psychoanalyse.

Je beantwoordt mijn vraag niet.

PS: de reden waarom ik het woordje "weer" en "versimpeling" gebruikte heeft niets te maken met een ad hominem, maar is gebaseerd op mijn ervaring met je in het topic "verval westerse beschaving".
Dat je het in mijn ogen niet goed genoeg kan doen is zeer wel mogelijk, want ook deze bijdrage van je is in mijn ogen beneden de maat. Mijn opmerking van "versimpeling" had betrekking op slechts één zaak die je naar voren schoof en nu volledig negeert.

[Ivar]

Een beetje lastig vergelijken, maar wat opvalt is het grote verschil tussen jongens en meisjes.

Wat jongens betreft is enerzijds de afwezigheid van mannelijke rolmodellen een factor, en anderzijds het biologische feit dat testosteron een correlatie heeft met risicogedrag en spanningzoeken ("thrillseeking"). Kinderen en tieners begaan veel kattenkwaad voor de kick, niet voor geldelijk gewin.

Aangetekend moet mi. ook worden, dat veel gevalleen niet meer worden aangegeven bij de politie.
Maar dat is al minstens 10-20 jaar het geval, dus dat verklaart niet de sterke daling van de laatste 5 jaar.

Inderdaad is dat al langer het geval, maar wel in toenemende mate. Elke vijf jaar wordt er circa 5% minder aangifte gedaan, alsdus RTL: "In 2012 werd bij 29 procent van de ondervonden delicten aangifte gedaan bij de politie, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. In 2017 is dat nog maar bij 24 procent het geval."

Tussen 2016 en 2019 waren er meerdere artikelen te lezen met titels als Steeds vaker geen aangifte na misdrijf. Mogelijk heeft die media-aandacht, waarin steevast "heeft toch geen zin" en/of "tijdrovend" werden vermeld, voor een nog sterkere daling gezorgd.

[Ivar]

Je beantwoordt mijn vraag niet.

Je had geen vraag gesteld. Er staat geen vraagteken in je reactie.

En bovendien zie ik nu dat je je bericht radicaal hebt gewijzigd!

Dit is wat je eerst schreef:

Indien zo, dan ben je weer bezig met een ernstige versimpeling van zaken.

En dit is wat je er vervolgens van gemaakt hebt:

Indien zo, dan moet men het asielbeleid aanpassen/verbeteren, schoolsysteem ed. verbeteren en vooral politieoptreden versterken. Zoals je in een ander topic opmerkt moet men de zaak niet versimpelen, maar gaat het altijd om een complex van factoren, om "én én".

Ik kan me niet voorstellen dat een dergelijke inhoudelijke aanpassing conform de forumregels is. Ik corrigeer mijn reacties vaak maar altijd beperkt tot spel- en opmaakfouten. Voor een dergelijke uitwijding zou ik een nieuw bericht plaatsen.

[Rereformed]

Je beantwoordt mijn vraag niet.

Je had geen vraag gesteld. Er staat geen vraagteken in je reactie.

Beter lezen wat een ander schrijft. Ik schreef Wat bedoel je met die opmerking [dat er minder mannen in het onderwijs werkzaam zijn] te zeggen? Ik vroeg je om eerst aan te geven of je werkelijk bedoelt dat dat een oorzaak is voor de verslechtering van de jeugd die jij meent waar te nemen, en vervolgde met indien je dat van mening bent ik dat als een versimpeling van zaken zie.

Wat je opmerking over aanpassen betreft: ik heb twee bijdragen gegeven die het "indien zo" bevatten. Je verwart ze met elkaar alsof ik de ene in plaats van de andere heb geplaatst.

[Ivar]

Wat bedoel je met die opmerking [dat er minder mannen in het onderwijs werkzaam zijn] te zeggen?

Dat dit bijdraagt aan de afwezigheid van positieve mannelijke rolmodellen, vooral voor jongens. Vaders zien ze enkel nog in het weekend (2 of 4 keer per maand) en op de basisschool hebben ze de ene juf na de andere. Dit is voor de menselijke soort een onnatuurlijke en ongezonde situatie.

Ik zie niet in waarom dit als een oorzaak benoemen versimpeling zou moeten betekenen. Enkel als ik het zou presenteren als de oorzaak zou dat het geval zijn, maar dat doe ik niet. Het is één van vele factoren. En het verschijnsel zelf heeft ook meerdere oorzaken (Arjen omschrijft er één maar ook dat is niet het hele verhaal).

[Ronaldus67]

Wat bedoel je met die opmerking [dat er minder mannen in het onderwijs werkzaam zijn] te zeggen?

Dat dit bijdraagt aan de afwezigheid van positieve mannelijke rolmodellen, vooral voor jongens. Vaders zien ze enkel nog in het weekend (2 of 4 keer per maand) en op de basisschool hebben ze de ene juf na de andere. Dit is voor de menselijke soort een onnatuurlijke en ongezonde situatie.

Hier ga je wel heel erg kort door de bocht. Er zijn inderdaad veel gescheiden gezinnen waar een zorgregeling dan wel omgangsregeling voor de kinderen georganiseerd moet worden. Maar dit leidt niet automatisch tot jouw conclusie dat al die vaders nog maar 2 tot 4 keer per maand hun kinderen zien. Bovendien zijn er ook nog heel veel 'complete' gezinnen waar vader gewoon dagelijks te bezichtigen is.

Zie je ook niet over het hoofd dat heel veel kinderen van een verenigingsleven deel uitmaken? Hoeveel jongetjes zitten er bijvoorbeeld niet op voetbal, die twee avonden in de week trainen en op zaterdag een wedstrijd spelen? Ik weet niet of je wel eens op een voetbalveld bent geweest, maar dit wereldje wordt nog altijd veelal gedomineerd door mannelijke rolmodellen. Voor zover deze al klopt, verdient jouw zogenaamde afwezigheid van positieve mannelijke rolmodellen op zijn minst nuance.

[Ivar]

Zie je ook niet over het hoofd

Hoezo "ook"? Ik zag dat van die andere omgangsregelingen helemaal niet over het hoofd. Maar ik ga niet alles tot in detail opschrijven, al is het alleen al om te voorkomen dat mijn reactie wordt afgeplitst tot een nieuw topic genaamd "Echtscheidingen".

maar dit wereldje wordt nog altijd veelal gedomineerd door mannelijke rolmodellen.

Niet de beste mannelijke rolmodellen, om nog maar te zwijgen over de pedofielen.

[Rereformed]

Wat bedoel je met die opmerking [dat er minder mannen in het onderwijs werkzaam zijn] te zeggen?

Dat dit bijdraagt aan de afwezigheid van positieve mannelijke rolmodellen, vooral voor jongens. Vaders zien ze enkel nog in het weekend (2 of 4 keer per maand) en op de basisschool hebben ze de ene juf na de andere. Dit is voor de menselijke soort een onnatuurlijke en ongezonde situatie.

Ik zie niet in waarom dit als een oorzaak benoemen versimpeling zou moeten betekenen. Enkel als ik het zou presenteren als de oorzaak zou dat het geval zijn, maar dat doe ik niet. Het is één van vele factoren. En het verschijnsel zelf heeft ook meerdere oorzaken (Arjen omschrijft er één maar ook dat is niet het hele verhaal).

Het is een versimpeling omdat je te snel die conclusie trekt. Er zijn talloze kanttekeningen bij te zetten, onder andere zou men met de volkomen omgekeerde conclusie aan kunnen komen, dat het de maatschappij juist zeer goed doet dat jongens minder via mannelijke rolmodellen opgroeien. Vergelijk het bijvoorbeeld eens met een paar generaties geleden waar talloze kinderen via autoritaire mannen op school en thuis opgezadeld werden met traumatische ervaringen, lijfstraffen en seksueel misbruik. Misschien is het wel weldadig dat de vrouw zowel op school als thuis de scepter zwaait.

Of men zou kunnen opperen dat het op school volkomen irrelevant is of lesgeven door een man of vrouw gedaan wordt, aangezien het daar gaat om bijbrengen van kennis, en voor zover het om opvoeden gaat de vrouw altijd al meer geduld en begrip voor hardleersheid aan de dag heeft gelegd dan de man.
Dat men in de pedagogie vandaag de dag juist enorm veel aandacht heeft voor het verschil tussen jongens en meisjes, en de leerkrachten daarvan bewust maakt, en men voortdurend bezig is om daarvoor ruimte te geven in de praktijk van het schoolgaan is overigens een feit.

Of wellicht vinden jongens genoeg mannelijke rolmodellen in hun hobbies/vrije tijd. Voor heel veel jongens staat een sporthobby centraal na school die volledig door mannen bestuurd wordt.

Of men zou je voor de voeten kunnen gooien dat "rolmodel gebaseerd op geslacht" sowieso een verouderde gedachte is, een vasthouden aan een maatschappij en cultuur die volkomen achterhaald is.

Van hetzelfde kaliber is je argument dat jongens van gescheiden ouders hun vader enkel in het weekend zien en dat een verslechtering zou zijn. Helemaal niet langer overdacht.
Alsof vaders in de zestiger jaren op werkdagen wél in huis te zien waren! Mijn vader stond op om een uur of negen of tien, dus wanneer ik allang op school zat, en kwam veelal thuis 's avonds nadat ik allang naar bed was. Andere vaders stonden al in de fabriek voordat hun kinderen opstonden en in de kroeg of de schaakclub of volkstuintje of wat dan ook, zodra ze hun avondeten naar binnen hadden geslikt.
Mijn jongere broertje had een vriendje die soms aanbelde en dan eerst vroeg "Is je vader thuis?". Indien dat het geval was durfde hij niet binnen te komen.
En alsof vaders vroeger het weekend opofferden voor hun kinderen! "Vader speelt met kinderen" bestond helemaal niet. De weekendvader steekt er 52 weekenden van het jaar boven uit!

Deze argumenten zijn wat mij betreft te vergelijken met wanneer een christen zegt dat de jeugd van tegenwoordig slechter is omdat men noch thuis, noch op school, de bijbel meer onderricht.

[gerard_m]

Dat dit bijdraagt aan de afwezigheid van positieve mannelijke rolmodellen, vooral voor jongens. Vaders zien ze enkel nog in het weekend (2 of 4 keer per maand) en op de basisschool hebben ze de ene juf na de andere. Dit is voor de menselijke soort een onnatuurlijke en ongezonde situatie.

Een vader die om de week zijn kind ziet en er dan ook echt voor dat kind is, lijkt me een flinke stap vooruit t.o.v. het beeld dat Rereformed hierboven omschrijft.

[Ronaldus67]

Niet de beste mannelijke rolmodellen, om nog maar te zwijgen over de pedofielen.

Ik vermoedde het al. Je weet niet waar je het over hebt.
Je bent voor mij niet langer serieus te nemen.

[Ivar]

Misschien is het wel weldadig dat de vrouw zowel op school als thuis de scepter zwaait.

Misschien, misschien. Ik zou zeggen: probeer het aan te tonen. Veruit de meeste studies en publicaties wijzen op een sterke correlatie, met aannemelijke causatie, van alleenstaand ouderschap en (jeugd)criminaliteit. Ik heb twee boeken genoemd. In welke boeken wordt jouw "misschien" beargumenteerd?

Of men zou kunnen opperen dat het op school volkomen irrelevant is of lesgeven door een man of vrouw gedaan wordt, aangezien het daar gaat om bijbrengen van kennis, en voor zover het om opvoeden gaat de vrouw altijd al meer geduld en begrip voor hardleersheid aan de dag heeft gelegd dan de man.

Dat kun je wel opperen, maar tot die kennis behoren ook sociale vaardigheden. Ook hier weer waarschuwen vele studies en publicaties voor de afwezigheid van mannelijke leerkrachten. Bovendien hebben beslist niet alle vrouwelijke leerkrachten "geduld en begrip", en gemiddeld genomen schijnt hier geen verschil in te bestaan. Mannen blijken iets stressbestendiger te zijn dan vrouwelijke leerkrachten.

Of wellicht vinden jongens genoeg mannelijke rolmodellen in hun hobbies/vrije tijd.

Ik begrijp niet waarom je het nodig vindt om dit maatschappelijke probleem zo wanhopig te ontkennen.

Of men zou je voor de voeten kunnen gooien dat "rolmodel gebaseerd op geslacht" sowieso een verouderde gedachte is, een vasthouden aan een maatschappij en cultuur die volkomen achterhaald is.

Bepaalde dingen maken deel uit van de menselijke natuur en zullen daarom nooit achterhaald worden. Kinderen hebben moeders én vaders nodig. Juffen én meesters. De huidige disbalans (80% juffen, en thuis steeds vaker alleenstaand moederschap) valt niet goed te praten. Dit is een onwenselijke situatie.

[Ivar]

Een vader die om de week zijn kind ziet en er dan ook echt voor dat kind is, lijkt me een flinke stap vooruit

Probleem daarmee is dat de vader zich in zo'n situatie als suikeroom gedraagt, niet als de noodzakelijke dagelijkse vader. Ook binnen een huwelijk kan de vader er in het weekend (en 's avonds) helemaal voor het kind zijn.

[Rereformed]

Misschien is het wel weldadig dat de vrouw zowel op school als thuis de scepter zwaait.

Misschien, misschien. Ik zou zeggen: probeer het aan te tonen.

Wel, je toont het zelf al aan in je vorige bericht aan Ronaldus67. Je vroeg om rolmodellen, en meteen wanneer hij die geeft worden ze al door je afgeserveerd. Je bevestigt hiermee wat ik je aanzeg.

Maar jij bent het die de boude beweringen maakt. Het is niet aan mij om iets te bewijzen. Ik heb er geen behoefte aan om achter deze stelling te staan, daarom zeg ik "misschien zit het wel zus of zo". Ik legde enkel uit dat je aan versimpeling deed en veel zaken niet in oogmerk neemt of overdenkt alvorens met heel stellige uitspraken te komen.

Veruit de meeste studies en publicaties wijzen op een sterke correlatie, met aannemelijke causatie, van alleenstaand ouderschap en (jeugd)criminaliteit. Ik heb twee boeken genoemd. In welke boeken wordt jouw "misschien" beargumenteerd?

Verschuil je niet achter mistige studies. Wat de boeken waarnaar je verwees betreft, ik merk niets op waar ze het met mij oneens zijn. Integendeel het sluit perfect aan op mijn opinie:

"Cutting through outdated theories of "mother blame," "boy biology," and "testosterone," the authors shed light on the destructive emotional training our boys receive--the emotional miseducation of boys. Kindlon and Thompson make a compelling case that emotional literacy is the most valuable gift we can offer our sons, urging parents to recognize the price boys pay when we hold them to an impossible standard of manhood. They identify the social and emotional challenges that boys encounter in school and show how parents can help boys cultivate emotional awareness and empathy--giving them the vital connections and support they need to navigate the social pressures of youth."

Oftewel een sterk pleidooi voor de vrouwelijke kant van opvoeden die in jongens versterkt moet worden (het boek is al 20 jaar oud).

Of wellicht vinden jongens genoeg mannelijke rolmodellen in hun hobbies/vrije tijd.

Ik begrijp niet waarom je het nodig vindt om dit maatschappelijke probleem zo wanhopig te ontkennen.

Omdat het enkel een probleem voor jou is. Toen ik op de lagere school was was mijn Akela (padvinderij) mijn rolmodel. Zij was knap van uiterlijk en van geest, zodat ik er altijd heen wilde vanwege dat zij er was. Ik heb nooit behoefte gehad aan mannelijke rolmodellen en zie niet in waarom ik die gehad zou moeten hebben. Ben mijn hele leven liever in het gezelschap van vrouwen geweest en speelde als kind het liefst met meisjes, behalve als het met voetballen te maken had.
Oh, wacht, en ik werd onderwijzer op de basisschool. Hier heb je weer een mooi argument waarmee je je gelijk kan behalen: "En die twintig procent mannenleerkrachten die er nog in het basisonderwijs zijn, zijn geen rolmodel voor mannen, maar verwijfde figuren."

Of men zou je voor de voeten kunnen gooien dat "rolmodel gebaseerd op geslacht" sowieso een verouderde gedachte is, een vasthouden aan een maatschappij en cultuur die volkomen achterhaald is.

Bepaalde dingen maken deel uit van de menselijke natuur en zullen daarom nooit achterhaald worden. Kinderen hebben moeders én vaders nodig. Juffen én meesters. De huidige disbalans (80% juffen, en thuis steeds vaker alleenstaand moederschap) valt niet goed te praten. Dit is een onwenselijke situatie.

Je zet hier vijf zinnen neer die enkel weergeven wat jij simpelweg voor "natuurlijk" uitroept. Ik kan dat net zo gemakkelijk doen:

"Bepaalde dingen maken deel uit van de menselijke natuur en zullen daarom nooit achterhaald worden. Het is heel "natuurlijk" dat kinderen in de basisschoolleeftijd door hun moeders en vrouwen worden opgevoed en geschoold. Dat hebben vrouwen tenslotte doorheen de geschiedenis gedaan. Er is derhalve geen enkele reden om de huidige balans als een probleem te zien.
Kinderen hebben ook genoeg aan één goede ouder, dat hebben talloze studies uitgewezen. Of het nu een man of vrouw is maakt helemaal niet uit. Wat van belang is is enkel de afwezigheid van ruzies en voldoende geld om niet in armoede te leven."

De Finse premier komt overigens uit een gezin van twee lesbische moeders. En de Finnen zijn heel in hun schik ermee.

[Ivar]

Oftewel een sterk pleidooi voor de vrouwelijke kant van opvoeden die in jongens versterkt moet worden (het boek is al 20 jaar oud).

Nee. Het is een pleidooi voor een gebalanceerde opvoeding waarin jongens door moeders én hun vaders worden opgevoed (dagelijks!) en op school met een gelijke hoeveelheid juffen en meesters omgaan. Het boek is geen pleidooi voor een buitenproportioneel vrouwelijke opvoeding.

an impossible standard of manhood.

Daarom vaders en schoolmeesters, geen macho voetbalcoaches. Niet dat ik per se tegen jeugdvoetbal ben (al hield ik er zelf niet van; ik koos voor padvinderij en daarna honkbal), maar wat ik hier benadruk is dagelijkse interactie met normale, verantwoordelijke, beschaafde mannen, waaronder bovenal de eigen vader.

Toen ik op de lagere school was was mijn Akela (padvinderij) mijn rolmodel.

Die achtergrond hebben we dan gemeen. Mijn twee oudere broers zaten op voetbal, en kregen daar met de pedofiele voetbalcoach te maken. Ja, ik sprak uit ervaring. Ook wat scheidingen betreft: mijn eigen ouders scheidden toen ik 5 was.

Zij was knap van uiterlijk en van geest, zodat ik er altijd heen wilde vanwege dat zij er was.

Onze leiders waren twee mannen en een vrouw. Ik vond padvinderij erg leuk (in de Zeister bossen), tot ik de leeftijd had bereikt dat ik naar de verkenners moest overstappen. En dat was nogal een macho club. Daarom ben ik toen gaan honkballen. Twee vrouwelijke coaches, als ik me niet vergis.

Het is heel "natuurlijk" dat kinderen in de basisschoolleeftijd door hun moeders en vrouwen worden opgevoed en geschoold.

Tot op zekere hoogte. Ik had op de basisschool in twee klassen een juf en in drie klassen een meester. Mijn eigen kinderen hadden op hun basisschool uitsluitend juffen, al heeft de jongste de laatste twee jaar op een andere school doorgebracht waar hij, volgens het vrijeschool principe, één meester had.

Het grootste probleem acht ik niet zozeer de disbalans van leerkrachten, maar de relatieve afwezigheid van vaders (door echtscheidingen wanneer de kinderen nog veel te jong zijn), en hoe nonchalant daar over wordt gedaan in o.a. vrouwenbladen (Cosmopolitan etc.).