Rereformed schreef:Fair enough, je ziet een reden voor het bestaan van een schepper. Maar wat je hier nu doet is de irrelevantie van God voor wat betreft ons leven uiteenzetten. Het is voor ons bestaan om het even of het geschapen is door een schepper, of zonder een schepper. Leuk om het antwoord te weten, maar daar houdt het mee op.
Nou-ou, volgens mij 'begon' het toen pas, gezien de reacties die daarop volgden.
Rereformed schreef:Dat 'dus' volgt niet uit het bovenstaande. Ook indien er geen schepper aan de basis van het universum staat is het net zo zinvol voor een mens om te weten wie hij is en waar hij voor wil staan. Het is eenvoudig een automatisch gevolg van ons denkvermogen.
Absoluut mee eens. Echter, omdat ik in het bestaan van een God geloof heb ik daar nog een extra reden voor.
HJW schreef:Stippie schreef:
Als God niet ingrijpt zegt dat nog niets over zijn eigenschappen, het zegt alleen dat hij onze vrijheid respecteert. Vrij willen zijn en tegelijk God de schuld geven als het mis gaat vind ik onredelijk.
God grijpt niet in ?
Numeri 31 waarin God opdracht geeft al het mannelijke te doden.
Genesis 38:10 waarin Onan wordt gedood door God vanwege verspilling van zaad
2 Samuël 6:7 waar Uzza door God wordt gedaaod omdat hij de ark aanraakt.
God grijpt in de Tenach wel degelijk in.
Dus dat argument klopt niet.
Als hij onze vrijheid respecteert, dan geen mensen doden.
Nogmaals, ik ga niet uit van de betrouwbaarheid van de Bijbel, zeker niet die van het O.T.
Peter van Velzen schreef:Beste Stippie. Je gelooft dus in god omdat je dat wilt. Dat mag. Maar je verklaringen doen er voor ons vrijdenkers niet toe. Voor ons is een eerste oorzaak niet noodzakelijk. en ook niet iets dat buiten de tijd staat en toch (hoe doe je dat als je buiten de tijd staat?) bewust is (waarvan, de tijd kan het niet zijn, want daar staat hij buiten).
Volgens mij heb je dit niet zelf verzonnen maar heb je leentjebuur gespeeld bij vele anderen die in een god wilden geloven. Voor ons zegt het niets. want we hebben geen enkele kennis omtrent die god. Zijn eigenschappen zijn door gelovigen bij elkaar verzonnen, en ze komen ons onwaarschijnlijk voor.
Wat het grote gebod betreft: De eerste helft spreekt ons niet aan, want hoe kunnen wij iets waarvan we feitelijk niets weten boven alles dat we wél kennen liefhebben? Maar onze naaste kunnen wij wel liefhebben. We doen ons best...
Ik geloof in God omdat ik dat de meest redelijke aanname vind. Dat heeft niets met "willen" te maken.
Als mijn verklaring waarom ik dat geloof voor 'jullie vrijdenkers' er niet toe doet, dan lijkt het me beter hier meteen maar weer op te krassen. Mijn vertrekpunt is altijd mijn gesprekspartner serieus nemen.
Mij leek het wel leerzaam om meningen van anderen te horen, maar als bij voorbaat al wordt aangegeven dat mijn mening er niet toe doet haak ik af.
En natuurlijk heb ik leentjebuur gespeeld (volgens mij werkt dat bij de meeste mensen zo, toch?) niet alleen bij gelovigen maar net zo goed bij atheïsten en agnosten.
Door te lezen, luisteren en denken kom ik dan tot een mening. Die mening is overigens niet in beton gegoten, maar inwisselbaar voor een betere. Maar daar zijn wel goede, voor mij overtuigende, argumenten voor nodig.
Ik zei, het grote gebod ''heb lief''. Uhhmm, hoezo de eerste helft?
(ik meen te begrijpen dat jij voor me invult dat ik doel op ''God liefhebben boven alles, de naaste als jezelf''?)
Ik heb het hier uitsluitend over naastenliefde gehad "Dit is mijn gebod, dat hij elkaar liefhebt''.
De vraag wie God is heb ik nog helemaal niet ingevuld. Daar ben ik nog volop naar op zoek.
Arjen2015 schreef:Even een korte reactie, ik zie dat er al volop op je wordt gereageerd. Dus verwacht niet direct dat je met de zoveelste reageerder discussieert. Ik herken je geloof in rechtvaardigheid..etc.
Ik geloofde ook , zelfs na het stoppen van het geloof in de bijbel als het woord van god, nog heel sterk in een soort god van liefde rechtvaardigheid etc. Als verklaring gaf ik het ingebedde geweten, dat iemand dat wel in mij moet hebben gelegd. Maar naarmate ik verder afstand nam van de bijbel begon ik te zien dat er eigenlijk helemaal geen universeel geweten is. Geweten wordt bepaald door je omgeving en eventueel in je genen doorgegeven.
Ik denk nu totaal anders over normen en wetten van de bijbel. En mijn geweten is ook mee verandert.
Over moord en doodslag en stelen denk ik dan nu misschien nog grotendeels hetzelfde maar bijv homofilie of andere vormen van seksualiteit en samenlevingsvormen is mijn geweten totaal verschillend dan toen ik mijzelf nog een christen beschouwde. Toen vond mijn geweten dat ik dingen absoluut niet kon doen en beschouwde ze als zondig maar nu zie ik zaken totaal anders en belemmert mijn geweten mij dan ook totaal niet. Zoals je het schrijft, stel je dat God je zo gemaakt heeft, dat hij wil dat je ook zo leeft. Maar als iemand anders nu een heel ander geweten heeft en hetzelfde claimt? Waar trek je dan de lijn? Versta jij als enige de juiste stem van god? Hoe kan je denken dat , hoe jij denkt, dat god dat dus zo wil , en als iemand anders een tegengestelde opvatting kan hebben en precies hetzelfde claimt dat god hem zo heeft gemaakt, dat niet volgens god is? Wie bepaalt dan wat goed en fout is? Jij?
Hoe verder ik trek en het christelijk geloof achter me laat, hoe meer ik besef dat wat ik vroeger heb geleerd niet waar is en niet klopt....ik probeerde met alle macht mijn kaartenhuis overeind te houden en me eigen geloof te creeren. Door de kaarten op een andere manier neer te zetten..maar uiteindelijk bleek dat een hopeloze excersitie.
Uiteindelijk ga je je afvragen wie ben ik dat ik god kan uitleggen. Wat als een ander een tegengesteld geloof heb wie ben ik dan , dat ik claim de waarheid over god te hebben. Zodra je dat beseft ga je begrijpen dat god als hij bestaat zich volledig onzichtbaar heeft gemaakt en er geen zinnig woord over god gezegd kan worden behalve dat hij er prima geslaagd is om geen duidelijkheid te geven wie hij/zij dan is voor de mens en hoe je moet leven...
Kan je voorbeelden geven wat nu tegen je geweten in zou gaan? en waarom je denkt dat god dat in je heeft gelegd?
Toen ik de Bijbel nog letterlijk zag als Gods woord, waren er redelijk wat dingen die ik zag als 'zondig' enkel en alleen omdat dat in de Bijbel staat.
Door de Bijbel te lezen als een boek van mensen over God (hun Godsbeeld uiteraard, wat bovendien ook niet eenduidig is) kreeg ik wel door dat ik over die zogenaamde 'zonden' meer last van mijn
onderbuik dan van mijn
geweten had.
Mijn geweten sprak alleen een woordje mee bij zogenaamde 'zonden' zolang ik geloofde dat
alles wat de Bijbel zonde noemt ook werkelijk zonde
is.
In die gevallen ging het dan niet zozeer over de
zondige daad op zich, maar omdat ik iets deed wat verboden was.
Dat laatste heeft zijn kracht verloren nu ik niet meer in de betrouwbaarheid van de Bijbel geloof.
Nu beoordeel ik zelf mijn daden, en ik neem mijn geweten daarbij serieus.
Een universeel geweten, een lijn trekken ... tja helemaal zwart-wit, dat lijkt me moeilijk.
Ik denk dan aan dingen waar we het met z'n allen normaal gesproken wel over eens zullen zijn.
Martelingen, (lust)moord, verkrachtingen, stelen, mensenhandel ... ect, dat is gewoon fout.
Verder ben ik nog nooit iemand tegengekomen die, op zichzelf, iets heeft tegen vriendelijkheid, liefde, eerlijkheid, geduld e.d.
Maar wat nou als er mensen zijn die helemaal niets verkeerds zien in lustmoorden, martelingen e.d.
Als er geen hogere macht is, of zo je wilt, als er geen universeel geweten/moraal is waar we ons aan dienen te houden?
Wie zijn wij dan om te zeggen dat onze afkeer van dergelijke praktijken superieur zijn aan die van de verkrachter, moordenaar, misdadiger ... enz.
Mooi dat onze overheid daar wetten voor heeft, maar daar heb je dan weer minder aan als je in India, Afghanistan, Syrië .... ofzo woont.
Als wij als individu en land zelf mogen uitmaken wat goed of kwaad is, dan mogen andere mensen en landen dat ook.
Waarom? schreef:Misschien is het universum er altijd geweest...dus?. Misschien heeft het universum zich letterlijk vanuit het niets geschapen..Heb je allemaal geen Goden voor nodig
Ik ken geen natuurwetenschapper die dat gelooft en kan onderbouwen.
Derhalve vind ik dat niet de meest aannemelijke optie, dus laat ik die voor wat hij is.
Waarom? schreef:Volgens mij kun je niets weten van de God(en) , alleen je eigen wensdenken..Als je bron Filosofie is.....dan weet je ten diepste niets.....alleen hoe menselijk denken werkt..
Om te
weten heb je bewijzen nodig, en ik zeg steeds al dat het wel of niet bestaan van God niet te bewijzen is.
De 'wetten' van bewijzen kun je niet toepassen op een immaterieel Wezen.
En nogmaals, ja, mijn mening-geloof is gegrond op filosofische argumenten.
Als ik mijn geloof kon bewijzen hoefde ik het niet meer te geloven, toch?
Waarom? schreef:Op basis waarvan geloof je dit? Filosofische zoals je eerder aangaf?. Van alles is denkbaar,....maakt het nog geen realiteit of waarheid. En van jouw volzin:
1) Immaterieel.....Niet bewijsbaar dat zoiets mogelijk is
2) Buitentijdelijk....niet in dit universum bedoel je waarschijnlijk?. Tijd en ruimte zijn in ons universum niet "los" verkrijgbaar..... Geen idee of "communicatie"/interactie buiten ons universum mogelijk is.....binnen ons universum.....hebben we ook wat probleempjes....
3)Buitenruimtelijk....zie bij twee
4)Bewust wezen : niets lijkt er op dat het in combinatie met eerste drie mogelijk is. Filosofisch kan alles,...fantasy is ook een genre niet waar?
5) God is niet gebonden aan verleden, heden en toekomst omdat hij buiten de tijd staat....filosofische dag dromerij......
De kosmos
is ruimte, tijd en materie, dus kan het niet anders dat de bestaansoorzaak van de kosmos zelf buitenruimtelijk, buitentijdelijk en immaterieel moet zijn.
Want alles wat begint te bestaan heeft een ontstaansoorzaak, en het universum is 13.7 miljard jaar geleden begonnen te ontstaan.
Als ik zou moeten geloven dat iets uit niets voorkomt wil ik daar redelijke argumenten voor.
1. Niet bewijsbaar dat het
niet mogelijk is.
2. Tijd, ruimte en materie zijn inderdaad niet los verkrijgbaar in dit universum.
3. Dito.
4. Toch wel aardig om te weten dat de atheïst aan het einde van het debat (zie eerder geplaatste link) toegaf dat het in ieder geval mogelijk is dat God de eerste oorzaak van het universum is.
Voor zover ik weet is er in binnen en buitenland nog niemand die het argument van Emanuël Rutten weerlegd heeft.
Filosofisch kan lang niet alles hoor, argumenten genoeg die sneuvelen. 'k Zou zeggen, doe je best!
5. Dat mag je vinden, zoals ik mag vinden van niet. We leven in een vrij land.