Anna

[writer]

@Anna

Plaats een topic over de goede God. En kijk na afloop of deze bijbelse (OT en NT) God werkelijk een goede God is.

Je gaat er dan van uit dat de God van de oude stammen waar de bijbel over verhaalt bestaat en dat Hij door hen niet is verzonnen. Is dat een handreiking aan Anna?
Als de conclusie wordt dat het een slechte God is, wat dan? Theoretisch kan er best een onredelijke God bestaan, waarom niet? Alleen zal niemand er behoefte aan hebben zo'n God te aanbidden. Maar omdat Hij almachtig is heeft een mens weinig keus, uiteindelijk is Hij de sterkste. Eieren voor ons geld kiezen en maatjes worden met zijn Zoon Jezus?

[dikkemick]

@Anna

Plaats een topic over de goede God. En kijk na afloop of deze bijbelse (OT en NT) God werkelijk een goede God is.

Je gaat er dan van uit dat er een God bestaat, is dat een handreiking aan Anna?
Als de conclusie wordt dat het een slechte God is, wat dan? Theoretisch kan er best een onredelijke God bestaan, waarom niet? Alleen zal niemand er behoefte aan hebben zo'n God te aanbidden. Maar omdat Hij almachtig is heeft een mens weinig keus, uiteindelijk is Hij de sterkste. Eieren voor ons geld kiezen en maatjes worden met zijn Zoon Jezus?

Ik denk dat Anna er van uit gaat dat de God waar ze in gelooft een goede God is. Ik weet dat voor Anna deze God een werkelijkheid is, zoals voor ons de zon werkelijkheid is. Ik geef ze dus die handreiking (dat haar god bestaat).
Maar ik wil haar ook laten zien dat de God uit de bijbel niet slechts positief, liefde en geluk is. Want ALS je de bijbel letterlijk wilt nemen, dan moet je dat ook doen.
Of er überhaupt een goede of slechte god bestaat, komt later.

[Fish]

[ik neem aan dat je ook het NT hebt gelezen

Dat kun je wel zeggen ja.

http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/" onclick="window.open(this.href);return false;

[Anna74]

Ik denk dat Anna er van uit gaat dat de God waar ze in gelooft een goede God is. Ik weet dat voor Anna deze God een werkelijkheid is, zoals voor ons de zon werkelijkheid is. Ik geef ze dus die handreiking (dat haar god bestaat).
Maar ik wil haar ook laten zien dat de God uit de bijbel niet slechts positief, liefde en geluk is. Want ALS je de bijbel letterlijk wilt nemen, dan moet je dat ook doen.
Of er überhaupt een goede of slechte god bestaat, komt later.

Ik geloof in een goede God, in een Almachtige God.
En nee, ik weet dat de bijbel uit het OT niet alleen een goed God is geweest, ik heb de Bijbel namelijk gelezen.
En toch ben ik niet van mijn geloof afgevallen, hoe bestaat het hè?

Maar goed, het lijkt me niet verkeerd voorlopig maar even alles te laten voor wat het is. Genoeg stof om over na te denken...
Ik ben denk ik te enthousiast hieraan begonnen, misschien wel naïef, maar heb met niet gerealiseerd dat de algemene tendens hier totaal anders is dan wat ik geloof. Geeft ook niet, maar ik zou mezelf tekort doen door er tegenin te blijven gaan, dat wil ik niet.

[writer]

...Ik ben denk ik te enthousiast hieraan begonnen, misschien wel naïef, maar heb met niet gerealiseerd dat de algemene tendens hier totaal anders is dan wat ik geloof. Geeft ook niet, maar ik zou mezelf tekort doen door er tegenin te blijven gaan, dat wil ik niet.

Ik ken dat en het is al moedig dat je je hier aangemeld hebt, dat zou ik destijds niet gedaan hebben. Toen ik nog geloofde wilde ik geen kwaad over God horen, ik sloot mijn oren daar voor. Degenen die kwaad over Hem spraken geloofden immers nergens in, een heel andere wereld. Ik voelde me gelukkig bij mijn Vader in de hemel. Hij en ik tegenover de rest van de wereld. 's Avonds vol overgave je hart bij Hem uitstorten. Dan voelde je de rust over je heen komen.Totdat ik me ging afvragen welke zekerheid ik eigenlijk had dat Hij bestond, Hij zei nooit wat terug. Dat ik niet in mezelf op mn knieën zat te praten. Ik kon er geen éen vinden en toen was het ook vrij snel uit tussen ons. En je wil niet weten wat ik er voor in de plaats heb gekregen.

[Anna74]

Ik ken dat en het is al moedig dat je je hier aangemeld hebt, dat zou ik destijds niet gedaan hebben. Toen ik nog geloofde wilde ik geen kwaad over God horen, ik sloot mijn oren daar voor. Degenen die kwaad over Hem spraken geloofden immers nergens in, een heel andere wereld. Ik voelde me gelukkig bij mijn Vader in de hemel. Hij en ik tegenover de rest van de wereld. 's Avonds vol overgave je hart bij Hem uitstorten. Dan voelde je de rust over je heen komen.Totdat ik me ging afvragen welke zekerheid ik eigenlijk had dat Hij bestond, Hij zei nooit wat terug. Dat ik niet in mezelf op mn knieën zat te praten. Ik kon er geen éen vinden en toen was het ook vrij snel uit tussen ons. En je wil niet weten wat ik er voor in de plaats heb gekregen.

Dank je wel. Moedig is een groot woord, ik had totaal andere verwachtingen. Maar, zoals ik al heb gezegd, daarvoor had ik me eerst beter in het forum moeten verdiepen.
Neemt niet weg dat ik niet wist dat er zoveel afkeer is/was, van iets waar ik zóveel aan ophang. Waar ik zoveel steun en houvast aan heb, alle dagen. Dat is wellicht een beetje naïef geweest. Natuurlijk weet ik dat die mensen er zijn, alleen hier tref/trof ik ze ineens allemaal tegelijk en daar ben ik in mijn eentje niet tegenop gewassen.

Het gevoel dat ik heb bij het geloof, laat zich heel moeilijk uitleggen. En ik zal eerlijk zijn: ik kan er moeilijk tegen als mensen daar zó over spreken, alsof ik het niet helemaal pluis heb ik de bovenkamer. Dat doet oprecht wel iets met me, het brengt in elk geval een vervelend gevoel teweeg. Het zet me aan het denken: ben ik nou zo naïef en dan denk ik weer: als zo'n klein beetje tegenspraak je al doet wankelen, hoe sterk is het dan allemaal?

Ik wil daar niet over nadenken; het zou de grond onder mijn voeten vandaag halen. Ik hecht grote waarde aan mijn geloof; het geeft me steun en houvast in mijn leven. Een soort basis, iets of Iemand die er altijd voor je is en waar je zekerheid hebt.

Nu weet ik dat ook dit wel weer in twijfel zal worden getrokken, maar voor mij wel belangrijk om te zeggen. Het is belangrijk om je te realiseren wat je zegt, dat het soms best even pittig (ik kan geen ander woord verzinnen) kan zijn voor iemand die wel gelooft.

Het heeft mij in elk geval wel degelijk geraakt, eerlijker kan ik niet zijn. En, dat had ik nooit van tevoren kunnen denken......

[Wim_1946]

Het gevoel dat ik heb bij het geloof, laat zich heel moeilijk uitleggen. En ik zal eerlijk zijn: ik kan er moeilijk tegen als mensen daar zó over spreken, alsof ik het niet helemaal pluis heb ik de bovenkamer. Dat doet oprecht wel iets met me, het brengt in elk geval een vervelend gevoel teweeg. Het zet me aan het denken: ben ik nou zo naïef en dan denk ik weer: als zo'n klein beetje tegenspraak je al doet wankelen, hoe sterk is het dan allemaal?

Ik wil daar niet over nadenken; het zou de grond onder mijn voeten vandaag halen. Ik hecht grote waarde aan mijn geloof; het geeft me steun en houvast in mijn leven. Een soort basis, iets of Iemand die er altijd voor je is en waar je zekerheid hebt.

Het is goed te volgen wat je hier beschrijft. Dat is wat veel gelovigen ook vertellen, dat het hun steunt, een veilig gevoel geeft en grond onder de voeten. Het is niet heel vreemd dat je dat niet kwijt wilt, maar het is precies zoals je het beschrijft, het geeft jou een goed gevoel. Maar dat heeft dus niet te maken met de werkelijkheid, het zegt niets over het bestaan van god, het zegt alleen dat het je een goed gevoel geeft.

Ik geloof in een goede God, in een Almachtige God.
En nee, ik weet dat de bijbel uit het OT niet alleen een goed God is geweest, ik heb de Bijbel namelijk gelezen.
En toch ben ik niet van mijn geloof afgevallen, hoe bestaat het hè?

Dat is nu iets wat ik maar niet kan begrijpen.
Nergens in de menselijke literatuur is er een monsterlijker wezen beschreven dan de bijbelse god.
God wordt in de bijbel beschreven als een jaloerse, wrede, bloeddorstige, sadistische, xenofobe, moordzuchtige, homo hatende, vrouwen hatende rotzak en toch blijf je zo'n wezen aanbidden. Ik kan daar werkelijk met m'n pet niet bij.

[writer]

...Het heeft mij in elk geval wel degelijk geraakt.......

Neem even een adempauze op dit forum. Het is in niemands belang het leven van een ander overhoop te gooien. Mocht je na verloop van tijd bepaalde vragen hebben kun je altijd weer terugkomen. Je weet nu in elk geval hoe ongelovigen tegen de God uit de bijbel aankijken.
Ik herinner me dat het mij als tiener pijn deed als iemand smalend over mijn God sprak, ik wilde dat niet aanhoren.
Ik was dat niet gewend in mijn beschermde wereldje. Achteraf gezien droeg dat alles wel bij om wakker geschud te worden. Mondjesmaat.

[Anna74]

Neem even een adempauze op dit forum. Het is in niemands belang het leven van een ander overhoop te gooien. Mocht je na verloop van tijd bepaalde vragen hebben kun je altijd weer terugkomen. Je weet nu in elk geval hoe ongelovigen tegen de God uit de bijbel aankijken.
Ik herinner me dat het mij als tiener pijn deed als iemand smalend over mijn God sprak, ik wilde dat niet aanhoren.
Ik was dat niet gewend in mijn beschermde wereldje. Achteraf gezien droeg dat alles wel bij om wakker geschud te worden. Mondjesmaat.

Ik weet niet of ik wakker geschud moet worden, dat gevoel heb ik niet.
Ik weet/wist wel hoe ongelovigen tegen de God uit de Bijbel aankijken, maar zo massaal ben ik daar nog niet eerder in ondergedompeld.

Ik kan niet anders dan denken/concluderen, dat als je geen God kent dat je leven heel erg leeg moet zijn, weinig diepgang kent. Nu snap ik wel dat dat tegengesproken gaat worden, maar laat ik dan zeggen dat het voor mij zo zou gelden. Een leven zonder God is eigenlijk onvoorstelbaar.

Tsja, het is ook lastig om even 'adempauze' te nemen, haha

[Waarom?]

Ik kan niet anders dan denken/concluderen, dat als je geen God kent dat je leven heel erg leeg moet zijn, weinig diepgang kent. Nu snap ik wel dat dat tegengesproken gaat worden, maar laat ik dan zeggen dat het voor mij zo zou gelden. Een leven zonder God is eigenlijk onvoorstelbaar.

Wat jij nu opschrijft zou ik 2 - 5 jaar geleden ook hebben gedaan tijdens mijn geloofscrisis en afvallen van het geloof. Het leven gaapte me zinloos aan. Na deze geloofsdood bleek er een opstanding zijn van het leven die zinvoller was dan voor die tijd MET geloof.

Een leven zonder god is vooraf onvoorstelbaar zolang je gelooft, daarna is een leven MET god en met geloof onverstelbaar en snap je niet waarom je ooit hebt gelooft....en sla je zelf voor de kop dat je ooit zo bent geweest......

[Bonjour]

Allereerst nog een welkom

Het kan heel boeiend zijn als gelovige op dit forum maar ook heel confronterend en overweldigend. Omdat er weinig gelovigen zijn, heb je in discussies weinig medestanders en wordt het vaak een discussie van 5 tegen 1. En dan zal ook nog blijken dat antwoorden die je normaal geeft hier totaal niet geaccepteerd worden. Dat kan heel vervelend zijn.

Maar besef ook dat je hier dingen over je geloof kan leren die jij waarschijnlijk nog nooit gehoord hebt. De Bijbelkennis is hier behoorlijk groot, maar de uitleg is anders. We lezen geen boeken over een jongen die wellicht in de hemel is geweest, maar een onderzoek naar het bestaan van Jezus. Maar dat kan ook heel confronterend voor een gelovige zijn.

[Anna74]

Allereerst nog een welkom

Het kan heel boeiend zijn als gelovige op dit forum maar ook heel confronterend en overweldigend. Omdat er weinig gelovigen zijn, heb je in discussies weinig medestanders en wordt het vaak een discussie van 5 tegen 1. En dan zal ook nog blijken dat antwoorden die je normaal geeft hier totaal niet geaccepteerd worden. Dat kan heel vervelend zijn.

Maar besef ook dat je hier dingen over je geloof kan leren die jij waarschijnlijk nog nooit gehoord hebt. De Bijbelkennis is hier behoorlijk groot, maar de uitleg is anders. We lezen geen boeken over een jongen die wellicht in de hemel is geweest, maar een onderzoek naar het bestaan van Jezus. Maar dat kan ook heel confronterend voor een gelovige zijn.

Dank je wel. Het klopt wat je zegt, 'confronterend en overweldigend', ofwel zoals ik op een ander draadje las: het lijkt wel een soort kruisverhoor waar je aan onderworpen wordt. Als 'enige' gelovige is het lastig om je dan staande te houden, maar, ik vind het ook wat flauw om daarom weg te blijven.

Wat jij nu opschrijft zou ik 2 - 5 jaar geleden ook hebben gedaan tijdens mijn geloofscrisis en afvallen van het geloof. Het leven gaapte me zinloos aan. Na deze geloofsdood bleek er een opstanding zijn van het leven die zinvoller was dan voor die tijd MET geloof.

Een leven zonder god is vooraf onvoorstelbaar zolang je gelooft, daarna is een leven MET god en met geloof onverstelbaar en snap je niet waarom je ooit hebt gelooft....en sla je zelf voor de kop dat je ooit zo bent geweest......

Onvoorstelbaar inderdaad, maar ik zou me ook niet kunnen voorstellen dat ik over een aantal jaren een leven mét geloof onvoorstelbaar zou vinden. Het zou leeg worden, zonder inhoud, zonder doel, zonder diepgang misschien wel.
Laat staan dat ik me daarvoor voor mijn kop zou slaan; stel je voor dat de hele Bijbel één grote fantasie is, dat er geen leven is na de dood, dat het allemaal verzonnen is, dan nóg ervaar ik er zoveel vertrouwen en liefde door, dat het (alleen in dit aardse leven) genoeg voor mij heeft betekend. Dat is iets dat ik niet zou willen missen, nu niet, maar ook nog in de toekomst.

Ik geloof echter niet dat het één grote fantasie is, maar daarvan kan ik jullie lastig overtuigen; hoeft ook niet....

Het leven gaapt me niet zinloos aan, integendeel, ik haal heel veel goeds uit mijn geloof.

[writer]

[.....Ik kan niet anders dan denken/concluderen, dat als je geen God kent dat je leven heel erg leeg moet zijn, weinig diepgang kent......

Ook dat herken ik. Onze overburen deden nergens aan. Hun kinderen waren dan ook op de openbare lagere school.
Mijn ouders vonden het beter als ik niet met ze speelde. Ik vond dat geen probleem, ze verschilden toch veel te veel met mij. Ik kende de verhalen over Abraham en Jakob, het mysterie van de godsdienst. Ik wist dat ik een ziel had, dat wij hier slechts op doorreis waren. Ik wist van het niet verplichtte aanbod van genade. Ik wist wat mijn enige troost in leven en sterven was. Dat alles misten de kinderen van onze overburen. Wat een leeg leven. Zij konden zich alleen maar bezig houden met op het zwembad liggen, zelfs op zondag. Ik streefde een hoger doel na. Niet dat ik me dat toen zo realiseerde maar het gevoel dat ik het duidelijk beter getroffen had dan zij was wel aanwezig. Pas toen ik na de mulo verder ging studeren kreeg ik door dat er echt wel andere dingen in het leven zijn dan alleen de godsdienst om je leven zinvol te maken. Natuurlijk is het jammer te moeten denken dat het leven na dit leven echt afgelopen is.
Maar wat heb je er aan jezelf voor de gek te houden? Het is vaak juist een stimulans om er nu uit te halen wat er in zit. En natuurlijk is het even wennen niet langer te kunnen denken dat er een God in de hemel is die over je waakt.
Dat er geen haar van je hoofd kan vallen zonder Zijn wil. Maar ook dat heeft zijn voordelen, het alleen op jezelf afgaan. Aan schijnveiligheid heb je niets. Je gaat alles meer beredeneren, je keuzes beter afwegen. Het leven krijgt daardoor juist meer diepgang maar wel heel anders dan met een God erbij.

[Anna74]

Ook dat herken ik. Onze overburen deden nergens aan. Hun kinderen waren dan ook op de openbare lagere school.
Mijn ouders vonden het beter als ik niet met ze speelde.

Daar begint het bij mij al een beetje te kriebelen. Hoezo mocht je niet met ze spelen? Waren je ouders bang dat je 'besmet' zou raken? Jammer, want dit soort dingen maakt juist dat ongelovigen denken dat gelovigen zich ergens boven voelen staan.
Ik maak geen enkel onderscheid tussen gelovigen en ongelovigen, voor mij is elk mens hetzelfde. Het is niet zo dat ik ongelovige mensen op welke manier dan ook uit de weg ga, of ze aanspreek op dingen die ik als gelovige nimmer zou doen.

Het is bij mij ook nooit zo met de paplepel ingegoten, ik ben zelf op onderzoek uitgegaan. Ik heb ook niet het idee dat ik het nou zoveel beter heb getroffen dan alle mensen hier op het forum die geen geloof aanhangen. Gods Barmharigheid is groot, ik geloof niet dat Petrus aan de poort onderscheid maakt tussen gelovigen en ongelovigen.
Ik zie het wel als mijn taak om in dit leven die Barmharigheid vorm te geven, door te proberen in Jezus' voorbeeld aan te nemen. Dat valt heus niet altijd mee, maar het brengt je wel iedere keer weer bij de les.

Het hogere doel waarover je spreekt, maakt niet dat ik vind dat ik het beter heb getroffen, ik denk wél dat mijn leven aangenamer is dan iemand die dit geloof niet heeft. Om die reden zou ik mensen daar heel graag over willen vertellen en ze deelgenoot maken daarvan. Niet om er zelf beter van te worden, of om zieltjes te winnen, maar puur en alleen uit het feit dat ik andere mensen dat gevoel, die basis, ook gun.

Uiteindelijk denk ik dat alle mensen in de hemel komen- of je nou een goed of slecht mens bent geweest - het is aan jezelf wat je er bij leven mee doet. Het wordt je aangereikt en de keus is aan jezelf of je er hier op aarde ook iets mee doet.

[Arjen2015]

@ Anna

welkom

zoals een vriendin een keer zei " misschien is het allemaal een sprookje maar dat maakt mij niet uit..ik vind het prettig om te geloven in een liefdevolle Vader en een hemel of het nu waar is of niet." Ik ben eigenlijk niet op zoek naar de waarheid.

Misschien gaat bovenstaande voor jou ook op, of misschien ben je er wel naar op zoek om erachter te komen waarop je geloof gebouwd is. Op gevoel en niet op logica , of een gedegen onderbouwing met bewijsvoering.

Als het eerste is dan zal er niet zoveel veranderen als het, het laatste is , dan denk ik dat er nog heel wat heilige huisjes omver gaan vallen in je denken.


Gr arjen

mijn indruk van mijn meeste oude christen vrienden is dat ze eigenlijk helemaal niet in discussie willen waarom sommige, of eigenlijk alle, zaken van het geloof niet kloppen. Ik denk dat ze diep van binnen weten dat het niet klopt en dat er vele tegenstrijdigheden zijn, maar dat als ze ervoor open gaan staan dat gevolgen gaat hebben voor hun geloof en daarom houden ze de deur dicht. "to know a person is to have been that person"