Het ziet er uit alsof die Transit van oorsprong ook dubbellucht (dubbele banden) had aan de achterzijde.
Die dingen zijn later trouwens ook nog geassembleerd in Nederland. (Amsterdam)
Tot in 1981, toen de Amsterdamse "Ford assembly fabriek" sloot.
In de loop van de jaren '70 kregen deze modellen plastic bumpers en grille's.
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford
Een wat jongere auto die (hier) nooit een succes is geweest, maar desondanks een fantastische wagen was, mits gebouwd in Japan.
Zeker met de 2.7 Liter V6 motor.Die dingen deden het nu altijd.
En de coupe als op het plaatje was zeker geen lelijke auto.
Ding had alleen zijn prijs niet mee, eind jaren '80 was ruim boven de 100.000 gulden voor een Japanse auto ver boven wat men wilde betalen voor een 'Japannertje'.
De eerste eigenaar heeft hem zo laten bouwen, dak eraf en verhoogd. Binnen in was alles nog van een licht houtsoort wat ze ook voor boten gebruiken, ouderwetse lantaarntjes, hangbedjes etc.Houten kastjes, laadjes enorm inventief gemaakt dat op zich was al leuk.
Er zaten geen dubbele band op achter.
The answer my friend is blowing in the wind,the answer is blowing in the wind.
Bob Dylan
Bij deze ook een Japans merk, dat waarschijnlijk vrijwel compleet vergeten is.
Kent iemand hier Hino?
Hino zou vanaf 1965 te Vlissingen trucks gaan assembleren voor de Europese markt.
Ook importeerde Hino een personenauto, de Hino Contessa 1300.
Onder het door Michelotti ontworpen koetswerk leek de auto sterk op de Renault 8, die dan ook als technische basis diende voor deze Hino.
Helaas was het merk maar een kort leven beschoren in Nederland.
De Contessa verkocht in haar beste jaar, 1966, slechts 144 keer.
Ook de trucks werden geen succes, en en 1969 werd Hino Nederland alweer opgedoekt.
In Japan bestaat het merk Hino nog steeds, maar voor zover ik weet bouwt Hino thans geen personenwagens meer.
De 1300 cc motor, een afgeleide van de Renault "C(leon)" motor, lag bij de contessa achterin. Wellicht droeg dat bij aan het mislukken van Hino op westerse bodem, aangezien het aantal typen met achteringeplaatste motor bij concurrerende merken alweer begon te krimpen. Het tijdperk van voorwielaandrijving stond voor de deur.
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford
En toch stopten ze er een heel gezin in. Onze eerste auto was een mini Morris.
Mijn schoonzoon heeft een volkswagen Karmann Ghia van een oud barrel opgeknapt tot een pracht auto.
Hij is zelfs een nieuwe motor aan het bouwen, kost veel geld en nog meer tijd. Maar goed zo blijf je van de straat.
The answer my friend is blowing in the wind,the answer is blowing in the wind.
Bob Dylan
Zei ik eerder dat met name Fransen en Italianen goed waren in het produceren van modellen die in de vergetelheid raken?
Welnu: Ook de Japanners moet men op dat gebied niet uitvlakken.
De Suzuki Fronte 360 was in 1969 eigenlijk de eerste poging van het Japanse merk om in de rest van de wereld voet aan de grond te krijgen met haar kleine auto's. (Als motorenfabrikant was Suzuki al wat langer bekend.)
De Fronte stak haar erfenis uit de motorenwereld niet onder stoelen of banken.
Onder het motordekseltje (dat van boven naar beneden scharnierde), aan de achterzijde, knetterde een luchtgekoelde driecilinder tweetaktmotor, die Suzuki ook al gebruikte in haar motorfietsen.
En hoewel de tweetakt in de rest van autoland alweer op haar retour was, was de motor toch niet ouderwets te noemen.
Zo hoefde men met de Fronte geen mengsmering te tanken, omdat er een apart olie-injectiesysteem aanwezig was.
Dit reduceerde de voor tweetakten zo typerende blauwe walm bij de koude start aanzienlijk, alsook het dichtslibben van de uitlaat met roet.
Wellicht was een van de opmerkelijkste features van de Fronte nog het "fail-safe" dashboard systeem, dat op de leek nogal alarmerend kon overkomen.
Dit dashboardsysteem werkte namelijk precies omgekeerd aan wat men gewend was en is.
Alle controlelampjes op het dashboard dienden namelijk steeds te branden tijdens het gebruik.
Brandde er een lampje niet, dan was er iets aan de hand, of tenminste een lampje kapot.
In het omgekeerde (normale) geval zou een kapot lampje namelijk niet of te laat opgemerkt worden.
Dus eigenlijk helemaal niet zo'n gek idee, al kan ik me voorstellen dat zulks in het donker wellicht wat druk aandoet aan de ogen.
Zo te zien is er in Nederland tenminste één die de tijd tot nu toe overleefd heeft.
Zouden er nog meer zijn?
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford
Ik zie deze reactie nu pas.
Zo, € 5.950 is nogal een hoofdprijs voor zo'n ongewilde auto.
En wanneer er wat kapot gaat is het vaak een ramp, want hoe kom je nog aan onderdelen?
Want voor zover ik weet is de Tagora, in tegenstelling tot de Samba, geen "verbouwde Peugeot", aangezien de wagen nog door Chrysler Europa is ontwikkeld, nét voordat Peugeot de toko overnam.
Overigens heeft een van de leden van Elk Merk Waardig er ook nog een.
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford
Klopt, voor zover ik me nog herinner was er geen onderdeel gelijk aan bv de Solara.
En het grote voordeel van Simca/Talbot was eigenlijk dat vanaf de 1100 tot Solara de techniek gelijk was.
Of je nu een 1510 had of een 1307, Solara of Horizon, bijvoorbeeld de draagarmen met de fuseekogels waren gelijk en de motor kon je ook zondermeer overzetten.
Zelfs van een exotisch model als de Matra Bagheera kon je een hoop uitwisselen met de andere modellen.
Ongetwijfeld.
Probleem is alleen dat alle andere Simca modellen, met uitzondering van de 1000 wellicht, ook zo goed als uitgestorven zijn hier.
Wanneer heb je voor het laatst een Solara of 1100 "in het wild" gezien?
Voor een Samba kan je thans, via de Peugeot 104/205, nog steeds nieuwe onderdelen krijgen voor het rijdende gedeelte. (Motor, bak, remmen, filters, ophanging, etc.)
Hooguit kunnen ornamenten een probleem vormen.
Hoe zit dat met de produkten van Chrysler Europa?
Laat ik het zo zeggen: Er zijn heel wat onderhoudsvriendelijker oldtimers te bedenken, ook onder de "vergeten auto's", voor een heel wat billijker prijs.
Maar ja, het heeft wat hé, zo'n vergeten wagen.
Toch is zo'n prijs voor een Tagora echt te hoog.
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford