Ali schreef:Bob, bij mijn beste weten is alles wat ik over het wat vage metafysische begrip ziel begrepen denk te hebben, dat het een individuele bestaanskern is. In ontologische zin dus.
Nu heb ik een dergelijke kern nooit waargenomen en ook niet gelezen dat de wetenschap het bestaan van een ziel nodig heeft, laat staan bevestigt.
Dennett of Dawkins, ik kan die twee nooit goed uit elkaar houden, mijn fout, heeft het ergens over mensen die nooit geboren zijn of zullen worden. Kijk dat vind ik nu pas nonsens. Ik hoop niet dat ik dat hoef uit te leggen. Daar lijkt een verborgen geloof in een intrinsieke en individuele persoonlijkheid uit te spreken dat verdacht veel lijkt op het idee ziel. Alhoewel het dat in wezen niet is.
Vanuit de minimalistische gedachtengang die ik hier volg is dat baarlijke nonsens. Er zweven nergens mensen of dieren rond die nooit geboren zullen worden. Waarom niet? Omdat daarvoor een individuele ziel nodig is. En daar heeft ome Ockham weer geen behoefte aan.
Helder, ik geloof ook niet in die ziel.
Toch blijft er een probleempje, jij en ik bijvoorbeeld bestaan. Kunnen we bestaan zonder iets? Neen. Als er geen universum zou zijn, helemaal niets, dan zouden wij er niet kunnen zijn. In die zin beschouwd is het universum of het Al onze collectieve ziel die ons bestaan via 'ons' brein individueel doet beleven.
Na ons verscheiden 'bezitten' wij nog steeds dien ziel. Wat is dan onze toestand?
Dat is niet onze ziel, dat is het universum, of het al, of de materie, of wat je dan ook wilt beschrijven. Dat is hetzelfde als voor onze geboorte, toen was het ook een universum, of materie, of wat je dan ook wilt beschrijven. Eigenlijk wat het tijdens ons leven ook was. De rangschikking van bepaalde deeltjes of materie maakt het individu. Het is dus een combinatie van materie en rangschikking daarvan. Zoals ook dit verhaal een combinatie is tussen zwart en wit en de rangschikking daarvan. Vorm is minstens zo belangrijk als materie. Verliest iets zijn vorm, dan verliest het zijn functie. Met vierkante wielen kun je niet rijden, slechts schuiven of met een extra geluk en inspanning hobbelen.
'Niet bewustzijn' is 'niet relevant. Be-staat - niet. Snapt nu?
Waarom? Omdat er alleen belevenissen van breinen zijn. Een konsekwentie van die breinbelevenissen is dat de breinbelever denkt dat hij of zij een brein heeft. Wat op zich klopt. Maar de waarheid is dat het brein dé breinbelever heeft.
Dikgedrukte: onjuiste argumentatie
Op dit moment waait er stof op in de sahara. Ik ben mij hiervan bewust, maar neem het niet waar en beleef het al helemaal niet. Toch is die stof er, en is die wind er, en is er die interactie.
Op dit moment is er dus waarschijnlijk (is het logisch te verwachten dat) ook iets gaande waarvan ik mij niet bewust ben, wat ik niet ervaar en wat ik niet beleef.
Wat gebeurt er als dat brein niet meer bestaat volgens jou? Kortom zijn vorm en functie verliest.
En: 'De zin en onzin van therapieën, antidepressiva en alternatieve geneeswijzen, agressie, moreel gedrag en geloof, meditatie, hersenbeschadiging, psychische problemen en bijna-dood-ervaringen: alles wordt beschreven in Wij zijn ons brein.
[/quote]
Deze snap ik niet, is dat een boek ofzo?
Groet,
Bob
) 
) wel of niet laten bevruchten. Als het eitje en het zaadje versmelten, kan daaruit een dier dat we mens noemen, groeien, maar als die samensmelting niet plaats vindt dan gaan het eitje en het zaadje (en dus potentieel mensdier) verloren in het toilet, het verbandje, een zakdoek of condoom.