Kan er leven na de dood zijn?

[Blues-Bob]

groetjes,

voor hen is het werken met rottende natuur een dagdagelijkse bezigheid waar
ze hun kost mee verdienen. dus wel degelijk menswaardig.

Daar ben ik het niet mee eens, ze wonen dikwijls niet in de poep en het graaien in de poep zouden zo ongetwijfeld anders doen, als dit anders zou kunnen. Het is dus op zijn minst minder menswaardig dan poeploze alternatieven, maar op het niveau van intellectuele uitdaging, of voortbrengen van kennis wellicht superieur...

Maar zoals gesteld dit gaat niet echt over waardigheid, maar over de wens van velen om de dood zoveel bijzonderder te maken dan het feitelijk is. Elke andere post over de waardigheid van graaien in de poep zal ik indien gewenst in een ander topic beantwoorden.

Groet,

Bob

[jo12ver]

groetjes,

Maar zoals gesteld dit gaat niet echt over waardigheid, maar over de wens van velen om de dood zoveel bijzonderder te maken dan het feitelijk is.
Groet,
Bob

je hebt gelijk, maar er moet zelfs geen topic voor geopend worden.
dezelfde vraag blijft toch, is er wel een dood?
onder welke vorm dan ook.

[Blues-Bob]

groetjes,

Maar zoals gesteld dit gaat niet echt over waardigheid, maar over de wens van velen om de dood zoveel bijzonderder te maken dan het feitelijk is.
Groet,
Bob

je hebt gelijk, maar er moet zelfs geen topic voor geopend worden.
dezelfde vraag blijft toch, is er wel een dood?
onder welke vorm dan ook.

Het is evident dat levensfuncties ermee ophouden, ook jouw vitale lichaamsfuncties op termijn, ik hoop voor jou onder gunstige omstandigheden en voorlopig nog niet, maar ik kan vrij veilig stellen dat opgegeven moment jouw vitale lichaamsfuncties opouden. Die van mij ook. Er is dus wel degelijk een dood.

Groet,

Bob

[jo12ver]

groetjes,

groetjes,

Maar zoals gesteld dit gaat niet echt over waardigheid, maar over de wens van velen om de dood zoveel bijzonderder te maken dan het feitelijk is.
Groet,
Bob

je hebt gelijk, maar er moet zelfs geen topic voor geopend worden.
dezelfde vraag blijft toch, is er wel een dood?
onder welke vorm dan ook.

Het is evident dat levensfuncties ermee ophouden, ook jouw vitale lichaamsfuncties op termijn, ik hoop voor jou onder gunstige omstandigheden en voorlopig nog niet, maar ik kan vrij veilig stellen dat opgegeven moment jouw vitale lichaamsfuncties opouden. Die van mij ook. Er is dus wel degelijk een dood.

Groet,

Bob

laten we het erbijj houden dat ik, als pantheïst, de dood niet als einde zie.

[Blues-Bob]

laten we het erbijj houden dat ik, als pantheïst, de dood niet als einde zie.

Het einde is een lege uitdrukking als je niet zegt WAT eindigt. Het is evident dat het einde van mijn leven niet het einde van jouw leven is, maar tevens het begin van de ontbinding van mijn lichaam. Daarin geef ik je geen ongelijk. Tenzij je Marijke van Helwegen heet, die is niet meer biologisch afbreekbaar. Maar goed als je sterft is het evident een einde.

Groet,

Bob

[jo12ver]

groetjes,

Maar goed als je sterft is het evident een einde.
Groet,
Bob

de dood van een mens is ten opzichte van het universum, een piepklein feitje.
het zal geen enkele balans (in welk opzicht dan ook) verstoren.
hoe moet men dood dan verklaren ?
nog deze week vertelde een prof (in een tv programma) hoe de big bang volgens haar is ontstaan.
eerst was er niets, helemaal niets, maar ineens was daar een grote
atoom, (geen verdere uitleg, zoiets wat de roomse kerk beweert over de onbevlekte
onvangenis van maria) en die atoom explodeerde zodat we nu aan het ons bekende
universum zijn gekomen.
kan je dood ook met dit fabeltje associëren ?
of was er voordien toch iets, en nadien ? wat zal er na ons komen ?
ja het zijn steeds dezelfde soort van vragen, maar er zou een bekentenis bij moeten zijn, we
weten het niet, en wat we weten is minimaal.
zolang het universum niet dood gaat, gaat niets echt dood, maar muteert
naar een andere vorm, een vorm die een ander doel kan hebben.
de essentie leeft, en blijft zolang leven. (oneindig!)
dus : als er nu eens geen dood is?

[Ali]

laten we het erbijj houden dat ik, als pantheïst, de dood niet als einde zie.

Het einde is een lege uitdrukking als je niet zegt WAT eindigt.

Daar ben ik het mee eens. Dus Bob, wat eindigt er nu heel percies persé bij het verscheiden volgens jou en, wat is dat unieke wat nooit weerom kan keren?

[Blues-Bob]

Het einde is een lege uitdrukking als je niet zegt WAT eindigt.

Daar ben ik het mee eens. Dus Bob, wat eindigt er nu heel percies persé bij het verscheiden volgens jou en, wat is dat unieke wat nooit weerom kan keren?[/quote]
De vitale levensfuncties stoppen ermee, hierdoor stopt het brein met functioneren, waardoor het bewustzijn (maar ook alles) voorgoed stopt. Dit is irreversibel. De kans dat iemand met exact mijn genetische code geboren wordt en exact dezelfde ervaringen heeft in exact dezelfde omstandigheden, is 0,0000000000000000000000 en dat is dan naar boven afgerond . Praktisch onmogelijk dus. Deze persoon is dus zogezegd geschiedenis.

Groet,

Bob

[Blues-Bob]

groetjes,

Maar goed als je sterft is het evident een einde.
Groet,
Bob

de dood van een mens is ten opzichte van het universum, een piepklein feitje.
het zal geen enkele balans (in welk opzicht dan ook) verstoren.
hoe moet men dood dan verklaren ?
nog deze week vertelde een prof (in een tv programma) hoe de big bang volgens haar is ontstaan.
eerst was er niets, helemaal niets, maar ineens was daar een grote
atoom, (geen verdere uitleg, zoiets wat de roomse kerk beweert over de onbevlekte
onvangenis van maria) en die atoom explodeerde zodat we nu aan het ons bekende
universum zijn gekomen.
kan je dood ook met dit fabeltje associëren ?
of was er voordien toch iets, en nadien ? wat zal er na ons komen ?
ja het zijn steeds dezelfde soort van vragen, maar er zou een bekentenis bij moeten zijn, we
weten het niet, en wat we weten is minimaal.
zolang het universum niet dood gaat, gaat niets echt dood, maar muteert
naar een andere vorm, een vorm die een ander doel kan hebben.
de essentie leeft, en blijft zolang leven. (oneindig!)
dus : als er nu eens geen dood is?

Mijn karakter is evident afhankelijk van mijn brein, en ik aanschou mijn karakter als essentieel onderdeel van mijn identiteit. Mijn identiteit verandert of verdwijnt dus na mijn dood, zoals die identiteit ook kan veranderen of verdwijnen na hersenletsel, of op basis van ervaringen en omstandigheden.

En nogmaals ik heb zojuist aangetoond dat er een dood is, hetgeen door jou geaccepteerd is met de opmerking dat dit een piepklein feitje is. De vraag "wat als er geen dood is" is dus niet meer aan de orde.

Ik voel mij namelijk niet geroepen om op niet onderzochte hypotheses en al helemaal niet op hypotheses die niet onderzocht kunnen worden in te gaan, ongeacht welke professor wat heeft beweerd. Ik houd van wat concrete discussies, en spreken over inhoud en feiten, ookal zijn deze in piepklein. Liever spreek ik over een piepklein feit dan een grote aanname.

Groet,

Bob

[jo12ver]

groetjes,

Mijn karakter is evident afhankelijk van mijn brein, en ik aanschou mijn karakter als essentieel onderdeel van mijn identiteit. Mijn identiteit verandert of verdwijnt dus na mijn dood, zoals die identiteit ook kan veranderen of verdwijnen na hersenletsel, of op basis van ervaringen en omstandigheden.

is het niet omgekeerd ? registreert uw brein niet alle invloeden die uw karakter vormen ?

En nogmaals ik heb zojuist aangetoond dat er een dood is, hetgeen door jou geaccepteerd is met de opmerking dat dit een piepklein feitje is. De vraag "wat als er geen dood is" is dus niet meer aan de orde.

volgens mij heb je nooit aangetoont wat de dood is. het vergaan van een menselijk, of ander omhulsel,
beschouw ik niet als dood, aangezien de stoffeliijke resten het begin zijn van iets anders.

Ik voel mij namelijk niet geroepen om op niet onderzochte hypotheses en al helemaal niet op hypotheses die niet onderzocht kunnen worden in te gaan, ongeacht welke professor wat heeft beweerd. Ik houd van wat concrete discussies, en spreken over inhoud en feiten, ookal zijn deze in piepklein. Liever spreek ik over een piepklein feit dan een grote aanname.

op welke niet onderzochte hypothese doel je ?
zijn er hypothesen die niet onderzocht kunnen worden ? (misschien nu niet, maar wanneer onze
kennis is toegenomen !?)

[doctorwho]

je hebt gelijk, maar er moet zelfs geen topic voor geopend worden.
dezelfde vraag blijft toch, is er wel een dood?
onder welke vorm dan ook.

Doorredenerend in het wensdenken van een leven na de dood is er inderdaad geen dood enkel leven en is de discussie over.
Nu nog even in voor ieder begrijpbare en contoleerbare begrippen aantonen dat dit het geval is.

Voor de zekerheid probeer ik het in dit leven een beetje naar mijn zin te hebben vanwege het motto dood is dood. Stel je voor je lijdt dusdanig aan depressies dat je voor een zelfgekozen levenseinde kiest en dan blijkt dat je in het hiernamaals waar niet eens prozac is tot in alle eeuwigheid in depressieve toestand moet voortbestaan.

[Blues-Bob]

is het niet omgekeerd ? registreert uw brein niet alle invloeden die uw karakter vormen ?

Neen, het is niet omgekeerd. Het brein is plastisch en reageert op invloeden, hier zijn endogene en exogene factoren van belang. Het is dus een wisselwerking van endogene en exogene factoren, waarop het brein zich continu ontwikkelt. Dat deel van het brein wat bepaalt hoe wij geneigd zijn te reageren (gedrag) en wat lastig te veranderen is noemen we doorgaans karakter. Natuurlijk zit hier echter wel degelijk een ontwikkeling in, die vooral plaatsvind tijdens onze jeugd onder invloed van endogene en exogene factoren.

Kort gezegd is het karakter is de stabiele ondergrond van het gedrag en maakt ons voorspelbaar voor onszelf en anderen en kunnen wij een zeker verwachtingspatroon aanmeten t.a.v. consequenties van ons gedrag in situaties. Hierdoor wordt de kans op succes van gedrag vergroot. Wanneer echter het karakter dus ongewenste gevolgen heeft is het lastig dit te veranderen.

Daarnaast had u kunnen lezen dat ik derhalve een onderscheid maak tussen factoren die een karakter vormen (exogeen en endogeen), en een identiteit (waarvan ik het karakter een essentieel onderdeel acht). U zit er zowiso aantoonbaar naast, door te stellen dat het brein slechts een registratie orgaan is. Het is een orgaan dat anticipeert, aanpast, en continu in minder of meer mate in ontwikkeling is.

volgens mij heb je nooit aangetoont wat de dood is. het vergaan van een menselijk, of ander omhulsel,
beschouw ik niet als dood, aangezien de stoffeliijke resten het begin zijn van iets anders.

Ik snap nog altijd niet waarom dit de dood van het organisme tegenspreekt (of de hypothese van de dood van een organisme falsificeert)? Dat het organisme sterft wil toch niet zeggen dat dit niet een bron kan zijn voor andere organismen om voedsel uit te krijgen, of welk voorbeeld u dan ook wilt aanhalen. De dood zegt enkel wat over het ene organisme en niet over die andere organismen of fenomenen.

Als ik mij kaal scheer, zegt dat alleen wat over mijn haar, dat er een pruik van gemaakt kan worden voor een ander staat daar los van.

op welke niet onderzochte hypothese doel je ?
zijn er hypothesen die niet onderzocht kunnen worden ? (misschien nu niet, maar wanneer onze
kennis is toegenomen !?)

Ja die zijn er, hoewel ik het dan beter als aanname had kunnen benoemen. En zelfs al zou je de hypothese/aanname later wel kunnen onderzoeken is die niet op zijn plek als die op enig moment niet onderzocht kan worden of niet falsificeerbaar is. Let wel wanneer dit later wel het geval is, heeft men alle mogelijkheden om het alsnog te stellen.

Het is zogezegd een beetje onzinnig om daarop in te gaan en ik zou mijn tijd eraan verdoen, als ik op alle aannames in zou gaan, daarom vind ik dat een aanname (eerder benoemd als hypothese) aan bepaalde kenmerken moet voldoen wil het mijn tijd waard zijn. Ik hoop hiermee voldoende uitgelegd te hebben waarom ik niet verder op uw aannames en geloof zal ingaan.

Groet,

Bob

[Ali]

je hebt gelijk, maar er moet zelfs geen topic voor geopend worden.
dezelfde vraag blijft toch, is er wel een dood?
onder welke vorm dan ook.

Doorredenerend in het wensdenken van een leven na de dood is er inderdaad geen dood enkel leven en is de discussie over.

Die kaart van het wensdenken die je keer op keer blijft spelen raakt versleten. Ik denk zo maar dat er heel wat mensen zijn voor wie het leven geen tweede keer hoeft. Die echt niet zitten te vlassen op een eeuwig voortbestaan. Heb mensen het horen zeggen. En daar kan ik best inkomen, daar is niet zo veel fantasie voor nodig.

Ook zullen er mensen zijn die donders goed beseffen dat een leven na dood heel ongewis is.

Als we dus een onbevooroordeeld antwoord zoeken op de vraag of er leven na de dood kan zijn, dan moeten we eerst en vooral onze particulaire wensen terzake even ergens anders parkeren.

[Ali]

Het einde is een lege uitdrukking als je niet zegt WAT eindigt.

Daar ben ik het mee eens. Dus Bob, wat eindigt er nu heel percies persé bij het verscheiden volgens jou en, wat is dat unieke wat nooit weerom kan keren?

De vitale levensfuncties stoppen ermee, hierdoor stopt het brein met functioneren, waardoor het bewustzijn (maar ook alles) voorgoed stopt. Dit is irreversibel.

Bob, open deuren hoeven wij liever niet opnieuw in te trappen met het oog op de economie van de discussie.

De kans dat iemand met exact mijn genetische code geboren wordt en exact dezelfde ervaringen heeft in exact dezelfde omstandigheden, is 0,0000000000000000000000 en dat is dan naar boven afgerond . Praktisch onmogelijk dus. Deze persoon is dus zogezegd geschiedenis.

Bob, wil je eens een paar eigenschappen van jou of zo je wilt uit oogmerk van privacy van andermans genetische make-up specificeren zonder de welke jij of een ander niet langer zichzelf als zichzelf zou kunnen beleven?

[LordDragon]

ali, kan jij je je identificeren een porno acteur met een lul van 30 cm?

MVG, LD.