mrBE schreef:siger schreef:
Een spontane, vrijwillige handeling kan onbewust beginnen.
Maar zit daar geen tegenspraak in? Kan een ONBewuste handeling VRIJWILLIG zijn?
De woorden zijn van de beroemde Libet zelf: "a spontaneous, freely voluntary act" is bijna drie keer dubbelop vrij.
Het probleem rijst enkel als we vrijwilligheid niet zien als (een onderdeel van) het proces wat het is, maar, een beetje animistisch, als een ding, dier, geest.
Stellen we daarentegen terecht dat bewustzijn (en de vrijheid die we er aan ontlenen) een proces is binnen een biologisch systeem, dan vinden we het plots vanzelfsprekend (hoop ik) dat er onbewuste processen in betrokken zijn. Dat deze onbewuste processen zich net ervoor en onbewust afspelen is heel begrijpelijk, maar tast het resultaat niet aan. Hoe komt het dat een mens met een attention span van gemiddeld 12 seconden er toch in slaagt een stapel boeken te studeren? het proces bewustzijn draait op volle toeren omdat er aanhoudend prikkels worden aangevoerd, zoals bijvoorbeeld woorden: je bewustzijn wil studeren, je ogen verwerken het blad onbewust, de betekenis van de zin bereikt je bewustzijn, wordt ergens opgeslagen in je zenuwstelsel maar buiten je bewustzijn dat onmiddelijk je ogen richt op de volgende bladzijde enzovoort. Er is dus een opeenvolging en samenspel van bewust/onbewust. Het een komt voor het ander en omgekeerd.
mrBE schreef:Waar het meer op lijkt is dat de processen in onze hersenen die "bewustzijn" creëren, eigenlijk ook maar achteraf op de hoogte gebracht worden van wat het brein (door welke oorzaak dan ook) gaat doen, en dan op de proppen komen met een post-rationalisatie. Met name de "intentie" om "toevallig" precies datgene te doen wat het brein reeds had in gang gezet?
Waarop steunt die aannemelijkheid?
Ik kan me niet voorstellen dat onze hersenen zo iets ingewikkelds zouden uitvoeren, ten koste van zoveel levensnoodzakelijke energie, met geen ander doel dan volstrekt nutteloos zelfbedrog. En wie is er in dit schema om bedrogen te worden? Onbewuste processen in onze hersenen achteraf?
Een prehistorische mens is aanhoudend klaar om te reageren, grotendeels onbewust zolang er geen nood aan een vluchtcoordinator is. Maar als een neushoorn opduikt kan zijn brein snel beslissingen nemen en uitvoeren. Dat die bewust zijn weten we, omdat hij later de neushoorn vereeuwigd heeft in een rotsschildering. Hij is zich bewust van echte neushoorns. Ook van de volgende.