Ik denk dat je het punt mist. De oude culturen hadden een circulaire gedachtengang in de zin dat het lijden altijd een terugkerend element was tesamen met de orde der dingen. M.a.w. de maatschappelijke orde zou misschien altijd wel kunnen veranderen maar altijd terugkomen op dezelfde orde. Dit in schril contrast met het verlichting denken waarin de maatschappelijke orde immer in ontwikkeling is en op weg is naar iets beters.siger schreef:Voor elke op landbouw gesteunde samenleving is de tijd (de seizoenen) circulair. Ook voor christenen keert de verrijzenis en het feest van de doden jaarlijks terug. Als iemand kennis heeft van landbouwers die dachten: "het heeft geen zin te zaaien in de lente, want het is toch elk jaar hetzelfde" zou ik dat graag vernemen.bipolair schreef:Daartegenover kan je bijvoorbeeld stellen dat in de oudheid de visie op geschiedenis ook vaak circulair was en dat de orde der dingen altijd zou terugkeren op een vaste plaats.
Ja dat klopt, met één heel groot verschil. Waar Plato dacht de maatschappij te bevriezen om verder verval te voorkomen predikt het christendom verlossing van het lijden door het lijden. Het belangrijke verschil zit hem ook in de nieuwe wereld orde die het christendom predikt. Op dat punt verschilt het christendom geheel van Plato.Waar past dit in je betoog? Net de conservatieve Plato was de grondslag van het Europese christendom.bipolair schreef:En neem bijvoorbeeld Plato (wiens denken een enorme invloed had op de oudheid) waar juist de conservatie van het systeem werd hoog gehouden om verder verval te voorkomen.
Dat is leuk maar dat wil niet zeggen dat Confucius stelde dat er een immer groeiend besef van moraliteit zou zijn en dat dat zou culmineren in een immer ontwikkelende maatschappij. Voor Confcucius waren oude normen en waarden zelfs zeer belangrijk om een deugdzaam leven te lijden. Het boedhisme stelt de verlossing in het idee dat men verlost kan worden uit het eeuwige rad van geboorte en wedergeboorte. Inherent aan de bhoedistische leer is dat het leven (geboorte en wedergeboorte) voor immer terugkerend lijden zorgt. Het boedhaschap is noch transcendent noch immanent. Hoewel wij westerlingen verleid zijn om te zeggen dat boedhaschap trancendent is.Confucianisme en boeddhisme zijn beide begonnen als protestbewegingen tegen de heersende toestand van hun tijd.bipolair schreef:En neem dan het hindoeïsme, confucianisme maar ook het boeddhisme...deze leren gaan vooral over de circelgang en behoud van maatschappelijke orde waar vrijwel geen uitspraken worden gedaan over een immer ontwikkelende mensheid en de aanverwante eeuwig ontwikkelende morele ethische kwesties.
Het confucianisme was een ethische beweging voor goed bestuur, dus zeer begaan met verbetering van de samenleving. Deze verbetering werd verwacht van mensen, niet van goden, waardoor confucianisme mij moderner voorkomt dan het christendom.
Nee het in stand houden van de oude goede waarden. En als het op jouw overkomt als "moderner dan het christendom" dan komt dit omdat je een kind van deze tijd bent. Overigens, Confucius heeft nooit gezegd dat de oude goden niet aanbeden diende te worden.
Zo lezende door je positings lees jij de geschriften vanuit de positie van een westerling uit de 21 eeuw en ga je voorbij aan de daadwerkelijke betekenissen.
En dan nog, al zou je gelijk hebben, het ondermijnt nog steeds niet wat Theoloog heeft gezegd over de ontwikkeling van het westers gedachtegoed.
