(knip ) .... en daarmee toont het overpeinzen van je bestaan aan dat je bestaat......
Natuurlijk ... en ik wil dan ook de geldigheid van deze stelling niet betwisten ...
Het bestaan van het ik is zelf-apparant en/of zelf-evident
Het is gewoon een gegeven ( input ) en bestaat dus per definitie ....
Het bestaan van het ik is een ongeloofelijk banaal uitgangs-gegeven :
Denken is gewoon mentaal ( uitgesteld ) handelen
een handeling ( werkwoord ) zonder het bestaan van een handelend sujet is onmogelijk : ook ( semantisch ) taalkundig zijn beiden elkaar noodzakelijk insluitend .....
het zijn de beide kanten van dezelfde munt .....
Blijft nog een meer theoretisch- wetenschappelijke( ?) in -vraagstelling ;
Is het " bestaan " van het ik
alleen maar zelf-apparant door introspectie ?
Net zoals de momentele wereld rondom ons ( het niet-ik) alleen maar word "gevoeld " door het " bewuste" ik ?
Reageren we misschien NIET op invoer ( input ) vanuit de
buitenwereld , waar we ons NIET van bewust zijn ? .....
of zelfs : is het reageren ( als handelend ingrijpen ) al niet volop aan de gang
vooraleer we het ons bewust worden en het menen te kunnen bijsturen ?
( zie ook de diskussie over de vrije wil )
_______________________________________________________________________
De bekende stelling/spitsvondigheid van Descartes wordt door iedereen te pas en te onpas gebruikt en aangehaald ____hier alweer / en in dit geval door ene mij verder koud latende opportunistische Knevel( aar )wordt dit cartesiaans gezegde er met de haren bijgesleurd ____ om er
allerlei andere literaire kunstwerkjes en diepzinnige waarheden uit te brouwen : en er zogezegd op " wiskundig-achtige "wijze ( alleszins "geleerd-filosofische "wijze ) allerlei ander " wollige " stellingtjes en "diepere waarheden " uit af te leiden ( onder andere een paar "goddelijke ") en/of te ondersteunen ....
Moest men dat niet doen ; dan blijft die uitspraak toch gewoon een geestig , spitsvondig en ongelofelijk stukje taalvirtuositeit ( ondanks de triviale betekenis ) met ( nog altijd ) de vele mogelijke interpretaties ; eigenlijk is die cartesiaanse witze een duizendpoot -waar je alle kanten mee op kan .... zeker voor eclectici en gasten geschoold in de
hermeunistiek ...
... Trouwens de volledige moderne filosofie ( en een groot deel van de psychologie )is gestart /(is gewoon kommentaar/tekstkritiek op ), met dat citaat
OK
Laat ik ook maar mijn duit in dat "' uitgelezen " zakje doen
Voor wat staat het "denken" in deze uitspraak van Descartes , bij Descartes zelf ?
Voor het rationeel beredeneren ?
het gevoel ?
het ervaren ?
het zich herinneren ?
het fabuleren( = het mentaal reconstrueren /heroproepen vanuit het geheugen met inbegrip van beredeneerde invullingen van alles wat is "vergeten " of zelfs nooit verwerkt ? ) etc ...
of voor dat alles te samen ?
Voor wat staat het " ik " in de uitspraak van Descartes, bij Descartes zelf ?
Het mannetje dat aan de stuurknopjes zit in uw bovenkamer ?
de homunculus ?
de geest in de machine ?
de ziel die doorheen de pijnappelklier het lichaam bestuurt ?
Het adres van een deelnemer in een communicatieneytwerk ?
het zelf- gepromote en zelf-geloofde imago ? etc ...
Voor wat staat het "zijn" in deze uitspraak van Descartes , bij Descartes zelf ?
Het onveranderlijke ?
Het absolute ?
Het enig echte ?
"l' Etre ET ( terzelftertijd ) le Néant " , om Sartre eens te parafraseren
etc ....
Voor wat wordt de uitspraak bij Descartes zelf en in zijn verder discour gebruikt ?
Het staat voor het eindpunt waar de "radikale twijfel" ophoud ....en waar dan vervolgens het methodische twijfelen ( aan het "geopenbaarde " goddelijke en de geschapen onsterfelijke " ziel ")ophoud : waarbij twijfel door dit soort "kunstwerkjes " obscuranristisch kan worden worden opzijgeschoven als ongeldig ?
Vergeet NIET dat Descartes een roomse/jezuit apologeet is ...____Met literaire hoogstandjes en retoriek kan je eigenlijk alle kanten op ( doet Harry Mulish dus ook ) ____ Descartes is ( in zijn filosofie ) een van de voorbeelden , waarbij ( een late ) uitloper van de ( religieuze )scholastieke overwegingen - de wijsbegeerte tracht te besturen ( zonder al teveel openlijke betutteling ) en te beteugelen
Trouwens deze Cartesiaanse aanpak werd ____ in het jezuitencollege waar ik ooit mijn jonge broek versleet ___ steeds weer gebruikt als ondersteuning , benaderingswijze en " modernisering " bij en van verschillende soorten van ( antieke ) godsbewijzen : dit soort van "updaten" is ( waarschijnlijk ? ) niet meer gebruikelijk ... maar het blijft toch een basis kneepje of truukje in de toverdoos /gereedsschapskist van volksverlakkers allerhande ....
Wat kan er toch allemaal niet l uit de stelling(en) van cartesius worden gebrouwen ? :
" God bestaat omdat hij zichzelf denkt "( = god is een solipsist? ) of
en het bestaande ik ( de denkende ziel ) , bestaat omdat het is bedacht door een god
( de Matrix , weet je wel )
want iedereen weet dat we onszelf niet hebben bedacht
( wat bijvoorbeeld de solipsist wél denkt ) ....
Je bestaat echter niet omdat/doordat je denkt of werd bedacht
Het denken kan slechts bestaan , wanneer je eerst en vooral bestaat ; zoals je zelf ook zegt en ( korrekt ) afleid uit de ( ondertussen overbodig geworden ) joker van Descartes
De fascinerende cartesiaanse grap toont aan dat je bestaat , maar het toont niet aan dat er denken bestaat ONHAFHANKELIJK van de stoffelijke opstelling (dat is dus een variant van plato )
De Stelling van Descartes luid oorsponkelijk in het frans
" Je pense , DONC je suis "
Hij stelt expliciet dat
het bestaan het gevolg is van denken
( hij schrijft niet ;" Je suis DONC je pense "en bovendien verwijst het franse woord
donc altijd naar een causaal verband :vergeten we niet dat Descartes het newtoniaanse causaliteit- principe onderschreef ( kan ook niet anders als volgeling
van T.Aquina ipv augustinus )
Descartes maakt het " denken " los van zijn materieele drager
Er bestaat echter ( volgens mij ) geen zuiver denken , los van een drager
Derhalve ook geen zuivere "geest " of een onstoffelijke god als invulling van het eerste principe en als "bedenker" van het al
Dient het nog gezegd dat het vroegere " niet-stoffelijke gedragen denken " ( de enig
bestaande werkelijkheid van de "ideen" van plato ) tegenwoordig een
basiseigenschap ( volgens sommigen de essentieele wortel van het zijn ) van de werkelijkheid wordt genoemd( O.a. Stephen Wolfram ) : Namelijk betitteld met de "hippere" maar totaal van zijn betekenis ontdane naam : "informatie" en zelfs
" kosmisch bewustzijn" of het '" al " zoals gebruikelijk in bijvoorbeeld het
iets-isme ....
En natuurlijk kan je niet denken als je niet bestaat ....
maar je kan wel bestaan zonder te denken zelfs als je dat laatste ook nooit introspectief kunt " weten " /constateren (uitzondering te maken voor misschien een paar momenten van onmiddelijk beleven ; net zoals bij een orgasme ? )
Net zoals aan het bestaan van het ik , is ook ons denken en ons introspectief weten ooit eens afgelopen ...maar dat weten we dan dat ook weer niet meer , en dan is dat zeker niet erg ...
want "
wat niet weet , niet deert "
En zo krijgt zelf GH zijn "Epicurus " ook nog
_______________________________________________________________________
P.S.
Toch nog een giftig vraagje :
Is god iets anders dan een
go /stop koppeling of knop in onze hersenen :
dat gewoon een programmaatje afspeelt
al naargelang de input de schakelaar aan of uit zet ?
En al naargelang dit "schakelen " het bestaan of niet bestaan van die god wordt
gecreerd ?
......Wat je ook vaak hoort dat in ieder mens onbewust een godsbesef zit ingebakken. ......
Ja en dat is
waaromGod niet weg te krijgen is ( tenzij misschien met een lobotomie

)
In tegenstelling tot GH neem ik ( voporlopig ) wél even aan , dat mensen ( misschien niet alle ) met een soort "godsbesef" zijn geboren .... maar dat bewijst nog niets over de entiteit god als reeel bestaand BUITEN het brein of het communicatienetwerk tussen de mensen onderling , zelf
Immers
: er is misschien , alleen maar sprake van een ingebouwd stuur -mechanisme ; een aantal cicuits in onze hersenen , die al naar gelang de situatie en de omstandigheden waarin we verkeren wordt aan -of uit- geschakeld ; en waarbij in beide standen andere koppelingen met andere opgetutte lerstbomen worden verbonden , zodat
andere "lichtjes" gaan branden .....