Nog even ter verduidelijking, ik heb zelf totaal geen geloof de reden dat mijn eigen kids op een christelijke school zitten was destijds de keuze tussen een openbare en een christelijke basisschool . Waarbij ik destijds alle ins en outs heb overwogen.
Ik vond toen ( en eigenlijk nu nog) dat een beetje kennis van het "geloof" nooit echt verkeerd is. Mijn dochter zit inmiddels op het vmbo ( openbaar overigens).
Zoals eerder vermeld is mijn 2e vrouw dus ex-jehova ( sedert ongeveer 2005) ikzelf heb haar nooit als actief lid meegemaakt . Wat ik wel heb ervaren waren de zgn afkickverschijnselen. Om een paar voorbeelden te noemen niet naar boeddha beeldjes kijken of andere rituele zaken , niet naar programma's kijken met paranormale ondertoon.
Een extreme afkeur hebben voor het gebruik van alcohol etc....
Ik wist totaal niets van het jehova geloof af toen ik mijn vrouw leerde kennen , had alleen een beeld van dat beroemde "voetje tussen de deur"principe . Toen ik bij haar thuis werd geconfronteerd met een complete batterij aan bijbels, wachttorentjes , pamfletten etc etc ben ik mezelf eens gaan verdiepen in de wereld van jehova.
Ik ben daar erg van geschrokken en heb er een totale afkeer van gekregen het ging veel verder dan ik dacht ... naast de verplichte studie van min 8 tot 10 uur per week ook nog eens regels die een mensenleven en zjjn naaste vrienden en familiekring drastisch veranderen. Ik denk dan aan ( zoals eerder beschreven ) het niet vieren van alle feestdagen noem ze maar op , evenals de verjaardagen . maar erger nog het pertinent weigeren van bloedtransfusies .
Je zult maar een kind hebben die dat broodnodig heeft vanwege een bloedziekte of ongeluk . Ik ben van mening dat dit een verkapte vorm van moord is .En wie is daar verantwoordelijk voor? Zou God ( als ie bestaat) dit echt zo gewild hebben?? Ik kan me dat bijkans niet voorstellen.Ik acht zo'n organisatie als het wachttoren genootschap daar ernstig verantwoordelijk voor.
Het weigeren van bloed..... een discussie die ik een poosje geleden had met mijn vrouw daarover........... het antwoord wat ze gaf op mijn vraag over de bloedkwestie was bijna robotisch van aard ... als een ijverige leerling dreunde ze het ( inmiddels beroemde ) voorbeeld op ( uit het eveneens in jehova kringen beroemde boekje) "redeneren "op en ik bedoel dan het voorbeeld van de man die alcoholist is en in het voorbeeld gaat men een transfusie vergelijken met het intraveneus toedienen van alcohol ( gaat echt totaal nergens over) maar goed....... zo ziet u allen maar weer dat de gedachtebeheersing die men in jehova kringen uitoefent verstrekkende gevolgen kan hebben.
Mijn vrouws 2e zoon ( die van 16, eerder ook vermeld) is zolals eerder ook vermeld tot over de oren iverzeild geraakd in de jehova organisatie . Aan de ene kant is het wel te begrijpen de arme jongen is vanaf de geboorte ermee opgegroied en weet dus niet beter.
Hoe mooi slachtoffer kun je zijn vor zo'n genootschap.
Gister nog even een praatje met em gemaakt mbt zijn vriendinnetje ( gewone holandse meid zonder geloof of iets dergeljks) Het ging over haar ouders ( dat ze zo streng waren ) ze zaten nl op dansles ( eerste cursus nu voorbij) en hadden geen zin in vervolg erop. Nu verteld hij dat zij toch moet van haar ouders , want ( hadden haar ouders gezegd) je vriendje heeft ook niets voor jou over ( en daarmee doelden zij op het feit dat hij 3x per week naar de "zaal" gaat) Inderdaad een feit En de "zaal"gaat voor alles bij hem.
Ik voorzie grote problemen voor hem in de toekomst zo met zijn vreindinnetje zijn as schoonouders weten dat ie getuige van jehova is . Idat heeft ie vol overtuiging en gepaste trots verteld aan hen ( hoe naief kun je wezen ) tegelijkertijd heeft ie zijn eigen glazen ingegooid tav zijn schoonouders.Ik kan me niet voorstellen dat zij er vrolijk van worden . Ik merk gewoon ook dat zij alles eraan doen om hun relatie te bekoelen door hun dochter aan banden te leggen ( en ik kan het nog begrijpen ook ! Ik moet er zelf niet aan denken dat het mijn dochter zou overkomen hoewel ik het ook niet tegen kan houden.
Okee voor nu even genoeg ik heb zoveel te vertellen vaak ook opgekropte gevoelens ,tegenstrijdigheden binnen mezelf ongrijpbare factoren van buitenaf waar je zelf geen invloed op kan uit oefenen doen mij zo nu en dan tot wanhoop brengen.
Ik praat niet met mijn stiefkinderen erover omdat hum simpelweg niet beter weten ze zijn zo opgevoed. en ik ben bang dat als ik erover zou beginnen ik mezelf te buiten ga met krachtermen en dat doe ik liever niet. Wel praat ik met mijn vrouw over al deze aspecten , wat ik niet begrijp is haar standpunt in deze . Als ikerover begin verteld ze me eenvoudigweg dat je het "geloof" niet kunt tegenhouden.
Maar wat moet ik daarmee??? Ik kan er ook niets mee.... Ik probeer me vaak de situatie voor te stellen .. dat ik van mijn geloof af ben ( blijkbaar met een verdomd goede reden anders doe je zoiets niet lijkt me) maar dat ik tegelijkertijd mijn kinderen gewoon erheen laat gaan nb op minderjarige leeftijd . Ik kan er niets aan doen maar dat komt zo gruwelijk idioot op me over.
Ik hoop dat een ieder die dit leest mij een klein beetje kan begrijpen , wellicht kan mijn verhaal enigzins chaotisch overkomen , ik spring van de hak op de tak . Ik denk dat het komt dat er heel veel emoties bij me loskomen als ik eraan denk en erover schrijf en praat.
Ik ervaar dit schrijven als een enorme uitlaatklep zeker ook in de wetenschap dat ik ook "gelezen" wordt, bedankt hiervoor!!
Wordt vervolgt................greetz Ruud
en begrepen ook.