Mantelzorg

[axxyanus]

Klopt v.w.b. de situatie van mijn schoonvader. Voorbeeldje; Hij reed nog op zijn e.bike, zonder helm, want hij heeft toch een pet op. Is recentelijk gevallen zonder ernstige gevolgen. Maar had zijn door ons geregeld peroonsalarm, dat ziet als hij valt en dan zelf naar de meldkamer belt, niet bij zich. Dat heeft zijn rustplaats gevonden in de oplader waar het nooit meer uitkomt.

Is dan de e.bike in beslag nemen (de man is 93) hem als een kind behandelen of een verantwoorde actie om erger te voorkomen?

Het is allebei. De vraag is echter ben jij in de positie om je schoonvader te beletten zich onverantwoord te gedragen? Wie heeft jou die verantwoordelijkheid gegeven? Is je schoonvader handelsonbekwaam? Ben jij zijn voogd? Welk gezag heb jij om die e.bike in beslag te nemen?

Mensen hebben tot op zekere hoogte het recht om zich te gedragen op een manier die anderen onverantwoord vinden. Een volwassen persoon heeft het recht om zonder helm te gaan fietsen zonder een persoonsalarm. Zelfs mensen waarvan wij vinden dat hun fietsvaardigheden te wensen overlaten. Maar zodra iemand wat zorgen nodig heeft ontnemen we hen dat recht. Dan beschouwen we plots onszelf als de persoon die bepaalt welke risico's de zorgbehoeftige mag nemen en welke niet.

[axxyanus]

Maar het gaat hier vaak om alledaagse zaken die ze oorspronkelijk wel zelf deden. Zoals bv op een trapladdertje gaan staan om een lamp te vervangen. Het gaat dan om zaken die hen afgenomen werden.

Dat begrijp ik wel.
Het is waarschijnlijk niet eens dat iemand het voor ze doet maar meer dat ze moeite hebben het te aanvaarden dat het zo beter is.

Beter volgens welke maatstaf? Als die persoon gehecht is aan zijn autonomie, dan is een oplossing waarbij die autonomie verdwijnt niet beter.

[Mullog]

Klopt v.w.b. de situatie van mijn schoonvader. Voorbeeldje; Hij reed nog op zijn e.bike, zonder helm, want hij heeft toch een pet op. Is recentelijk gevallen zonder ernstige gevolgen. Maar had zijn door ons geregeld peroonsalarm, dat ziet als hij valt en dan zelf naar de meldkamer belt, niet bij zich. Dat heeft zijn rustplaats gevonden in de oplader waar het nooit meer uitkomt.

Is dan de e.bike in beslag nemen (de man is 93) hem als een kind behandelen of een verantwoorde actie om erger te voorkomen?

Het is allebei. De vraag is echter ben jij in de positie om je schoonvader te beletten zich onverantwoord te gedragen? Wie heeft jou die verantwoordelijkheid gegeven? Is je schoonvader handelsonbekwaam? Ben jij zijn voogd? Welk gezag heb jij om die e.bike in beslag te nemen?

Mensen hebben tot op zekere hoogte het recht om zich te gedragen op een manier die anderen onverantwoord vinden. Een volwassen persoon heeft het recht om zonder helm te gaan fietsen zonder een persoonsalarm. Zelfs mensen waarvan wij vinden dat hun fietsvaardigheden te wensen overlaten. Maar zodra iemand wat zorgen nodig heeft ontnemen we hen dat recht. Dan beschouwen we plots onszelf als de persoon die bepaalt welke risico's de zorgbehoeftige mag nemen en welke niet.

Volgens mij is die vraag maatschappelijk al beantwoord door bijvoorbeeld de verplichting tot het gebruik valhelmen en veiligheidsgordels. Volgens mij met als achterliggende gedachte dat letsels worden beperkt en daarmee maatschappelijke kosten en druk op zorg te verminderen. Ik zie niet in waarom je mensen die op een bepaalde manier een gevaar voor zichzelf vormen daarom geen beperkingen op zou mogen leggen

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Klopt v.w.b. de situatie van mijn schoonvader. Voorbeeldje; Hij reed nog op zijn e.bike, zonder helm, want hij heeft toch een pet op. Is recentelijk gevallen zonder ernstige gevolgen. Maar had zijn door ons geregeld peroonsalarm, dat ziet als hij valt en dan zelf naar de meldkamer belt, niet bij zich. Dat heeft zijn rustplaats gevonden in de oplader waar het nooit meer uitkomt.

Is dan de e.bike in beslag nemen (de man is 93) hem als een kind behandelen of een verantwoorde actie om erger te voorkomen?

Het is allebei. De vraag is echter ben jij in de positie om je schoonvader te beletten zich onverantwoord te gedragen? Wie heeft jou die verantwoordelijkheid gegeven? Is je schoonvader handelsonbekwaam? Ben jij zijn voogd? Welk gezag heb jij om die e.bike in beslag te nemen?

Mensen hebben tot op zekere hoogte het recht om zich te gedragen op een manier die anderen onverantwoord vinden. Een volwassen persoon heeft het recht om zonder helm te gaan fietsen zonder een persoonsalarm. Zelfs mensen waarvan wij vinden dat hun fietsvaardigheden te wensen overlaten. Maar zodra iemand wat zorgen nodig heeft ontnemen we hen dat recht. Dan beschouwen we plots onszelf als de persoon die bepaalt welke risico's de zorgbehoeftige mag nemen en welke niet.

Volgens mij is die vraag maatschappelijk al beantwoord door bijvoorbeeld de verplichting tot het gebruik valhelmen en veiligheidsgordels. Volgens mij met als achterliggende gedachte dat letsels worden beperkt en daarmee maatschappelijke kosten en druk op zorg te verminderen. Ik zie niet in waarom je mensen die op een bepaalde manier een gevaar voor zichzelf vormen daarom geen beperkingen op zou mogen leggen

Ik wel.
Ik denk dat anderen zich hier heel terughoudend in moeten opstellen want anders is het hek van de dam.

Je kunt bijvoorbeeld met jou uitgangspunt waarschijnlijk meer dan 90% van alle sporten verbieden.
Immers de maatschappelijke schade van sport is gigantisch.

[appelfflap]

Dat klopt maar speelt misschien minder een rol als het om mantelzorgers gaat.

Het echte grote verschil is dat mantelzorgers of vrijwilligers dit allemaal vrijwillig doen. Maar het kan perfect zijn dat jij soms zo veel voor hem doet

Ik begrijp de vraag, maar ik vind het ook tekenend dat die gesteld wordt. Iedereen is toch verantwoordelijk voor zijn eigen handelingen.

vanaf een bepaalde leeftijd of in bepaalde situaties gaan we toch kijken naar de zelfredzaamheid vd senior/zorgbehoevende.
Het feit dat jij bepaalde taken voor je schoonvader doet betekent toch dat hij bepaalde dingen niet meer kan of moeilijk zijn voor hem. Ik weet dat je Belg bent en als je schoonvader die mantelzorgpremie krijgt of andere vormen van financiËle ondersteuning dan impliceert dit dat hij dit toch ook gewoon nodig heeft.

Maar dit is een hele moeilijke
kun je bepaalde dingen niet meer moet je dat aanvaarden als zorgbehoevend maar voor jou en je vrouw is dat ook geen evidentie.
je ziet je schoonvader achteruit gaan wat toch dichte familie is, je wil hem helpen maar je wil hem wel in zijn zelfwaarde houden.


Als zieke/gehandicapte ken ik dit verhaal maar al te goed

[axxyanus]

Het is allebei. De vraag is echter ben jij in de positie om je schoonvader te beletten zich onverantwoord te gedragen? Wie heeft jou die verantwoordelijkheid gegeven? Is je schoonvader handelsonbekwaam? Ben jij zijn voogd? Welk gezag heb jij om die e.bike in beslag te nemen?

Mensen hebben tot op zekere hoogte het recht om zich te gedragen op een manier die anderen onverantwoord vinden. Een volwassen persoon heeft het recht om zonder helm te gaan fietsen zonder een persoonsalarm. Zelfs mensen waarvan wij vinden dat hun fietsvaardigheden te wensen overlaten. Maar zodra iemand wat zorgen nodig heeft ontnemen we hen dat recht. Dan beschouwen we plots onszelf als de persoon die bepaalt welke risico's de zorgbehoeftige mag nemen en welke niet.

Volgens mij is die vraag maatschappelijk al beantwoord door bijvoorbeeld de verplichting tot het gebruik valhelmen en veiligheidsgordels. Volgens mij met als achterliggende gedachte dat letsels worden beperkt en daarmee maatschappelijke kosten en druk op zorg te verminderen. Ik zie niet in waarom je mensen die op een bepaalde manier een gevaar voor zichzelf vormen daarom geen beperkingen op zou mogen leggen.

En wie mag dan wie beperkingen opleggen? Er kunnen bv omstandigheden zijn waarbij iemand onderzocht wordt op rijvaardigheid en als dat onderzoek negatief uitvalt zijn rijbewijs kwijtraakt. Maar daar hebben we hier niet over. We hebben het in dit geval voor een mantelzorger die overweegt de e.bike van de zorgbehoevende in beslag te nemen omdat de mantelzorger van oordeel is dat de risico's te groot zijn. Willen we verzorgers dat soort verantwoordelijkheid geven over de zorgbehoevenden?

[Mullog]

... Maar daar hebben we hier niet over. We hebben het in dit geval voor een mantelzorger die overweegt de e.bike van de zorgbehoevende in beslag te nemen omdat de mantelzorger van oordeel is dat de risico's te groot zijn. Willen we verzorgers dat soort verantwoordelijkheid geven over de zorgbehoevenden?

Je redeneert vanuit de zorgbehoevenden. Als je vanuit de mantelzorger redeneert dan is er het risico op ernstige verzwaring van de mantelzorg.

Bij mijn schoonvader blijvend. Wekelijks neemt mijn vrouw hem mee naar de supermarkt voor boodschappen. Tussendoor kan hij zelf wat boodschappen doen bij lokale, voor hem te voet bereikbare, winkels. Bij een tuimeling naar een rolstoel of anderszins verlies aan mobiliteit wordt het eerste ingewikkeld en het tweede misschien wel onmogelijk. Dat is niet wat wij graag zien en ik denk hij ook niet.

[axxyanus]

... Maar daar hebben we hier niet over. We hebben het in dit geval voor een mantelzorger die overweegt de e.bike van de zorgbehoevende in beslag te nemen omdat de mantelzorger van oordeel is dat de risico's te groot zijn. Willen we verzorgers dat soort verantwoordelijkheid geven over de zorgbehoevenden?

Je redeneert vanuit de zorgbehoevenden. Als je vanuit de mantelzorger redeneert dan is er het risico op ernstige verzwaring van de mantelzorg.

Ik vrees dat die opmerking een aanwijzing is dat je je grenzen niet stevig hebt afgebakend.

Bij mijn schoonvader blijvend. Wekelijks neemt mijn vrouw hem mee naar de supermarkt voor boodschappen. Tussendoor kan hij zelf wat boodschappen doen bij lokale, voor hem te voet bereikbare, winkels. Bij een tuimeling naar een rolstoel of anderszins verlies aan mobiliteit wordt het eerste ingewikkeld en het tweede misschien wel onmogelijk. Dat is niet wat wij graag zien en ik denk hij ook niet.

Dat begrijp ik maar het blijft IMO zijn beslissing. Je kan hem op de risico's wijzen. Je kan ook je eigen grens bewaken en bv stellen dat als het moeilijker wordt om hem te vervoeren --- bv als hij in een rolstoel terechtkomt --- dat je dan misschien maar om de twee weken met hem naar de winkel zal kunnen. Maar IMO is het uiteindelijk zijn beslissing of hij een helm op zet en/of een persoonsalarm mee neemt en kan jij hem daarvoor niet "straffen" door zijn fiets in beslag te nemen.

[appelfflap]

We hebben het in dit geval voor een mantelzorger die overweegt de e.bike van de zorgbehoevende in beslag te nemen omdat de mantelzorger van oordeel is dat de risico's te groot zijn. Willen we verzorgers dat soort verantwoordelijkheid geven over de zorgbehoevenden?

dat recht heeft een vrijwilliger of mantelzorger natuurlijk niet.

[Mullog]

...
Dat begrijp ik maar het blijft IMO zijn beslissing. Je kan hem op de risico's wijzen. Je kan ook je eigen grens bewaken en bv stellen dat als het moeilijker wordt om hem te vervoeren --- bv als hij in een rolstoel terechtkomt --- dat je dan misschien maar om de twee weken met hem naar de winkel zal kunnen. Maar IMO is het uiteindelijk zijn beslissing of hij een helm op zet en/of een persoonsalarm mee neemt en kan jij hem daarvoor niet "straffen" door zijn fiets in beslag te nemen.

Grensbewaking zou kunnen zijn "als je op de e.bike stapt en er gebeurd wat hoef je niet meer op ons te rekenen". Dat voelt voor mij niet als juist hoewel ik wel vind dat dit onze beslissingsbevoegdheid is

[axxyanus]

...
Dat begrijp ik maar het blijft IMO zijn beslissing. Je kan hem op de risico's wijzen. Je kan ook je eigen grens bewaken en bv stellen dat als het moeilijker wordt om hem te vervoeren --- bv als hij in een rolstoel terechtkomt --- dat je dan misschien maar om de twee weken met hem naar de winkel zal kunnen. Maar IMO is het uiteindelijk zijn beslissing of hij een helm op zet en/of een persoonsalarm mee neemt en kan jij hem daarvoor niet "straffen" door zijn fiets in beslag te nemen.

Grensbewaking zou kunnen zijn "als je op de e.bike stapt en er gebeurd wat hoef je niet meer op ons te rekenen". Dat voelt voor mij niet als juist hoewel ik wel vind dat dit onze beslissingsbevoegdheid is

Dat lijkt me eerder chantage, dus ik begrijp dat dat niet juist voelt. Met grensbewaking bedoel ik eerder dat je afspreekt hoeveel uur je per week komt helpen en daar houdt je je aan. Als door gedrag van je schoonvader je niet de volle ondersteuning kan bieden waarop je gehoopt had, dan blijven er zaken liggen. Dus als je schoonvader op de e.bike stapt en er gebeurd iets, dan krijgt hij daarna nog steeds de zelfde ondersteuning van jou. Je neemt dus geen extra taken op als je schoonvader iets voor zou hebben. Zo voorkom je dat risicogedrag van je schoonvader tot verzwaring van jouw mantelzorg leidt.

[Mullog]

...
Dat begrijp ik maar het blijft IMO zijn beslissing. Je kan hem op de risico's wijzen. Je kan ook je eigen grens bewaken en bv stellen dat als het moeilijker wordt om hem te vervoeren --- bv als hij in een rolstoel terechtkomt --- dat je dan misschien maar om de twee weken met hem naar de winkel zal kunnen. Maar IMO is het uiteindelijk zijn beslissing of hij een helm op zet en/of een persoonsalarm mee neemt en kan jij hem daarvoor niet "straffen" door zijn fiets in beslag te nemen.

Grensbewaking zou kunnen zijn "als je op de e.bike stapt en er gebeurd wat hoef je niet meer op ons te rekenen". Dat voelt voor mij niet als juist hoewel ik wel vind dat dit onze beslissingsbevoegdheid is

Dat lijkt me eerder chantage, dus ik begrijp dat dat niet juist voelt. Met grensbewaking bedoel ik eerder dat je afspreekt hoeveel uur je per week komt helpen en daar houdt je je aan. Als door gedrag van je schoonvader je niet de volle ondersteuning kan bieden waarop je gehoopt had, dan blijven er zaken liggen. Dus als je schoonvader op de e.bike stapt en er gebeurd iets, dan krijgt hij daarna nog steeds de zelfde ondersteuning van jou. Je neemt dus geen extra taken op als je schoonvader iets voor zou hebben. Zo voorkom je dat risicogedrag van je schoonvader tot verzwaring van jouw mantelzorg leidt.

Dat lijkt mij dus ook chantage alleen politiek correct verwoord

[axxyanus]

Grensbewaking zou kunnen zijn "als je op de e.bike stapt en er gebeurd wat hoef je niet meer op ons te rekenen". Dat voelt voor mij niet als juist hoewel ik wel vind dat dit onze beslissingsbevoegdheid is

Dat lijkt me eerder chantage, dus ik begrijp dat dat niet juist voelt. Met grensbewaking bedoel ik eerder dat je afspreekt hoeveel uur je per week komt helpen en daar houdt je je aan. Als door gedrag van je schoonvader je niet de volle ondersteuning kan bieden waarop je gehoopt had, dan blijven er zaken liggen. Dus als je schoonvader op de e.bike stapt en er gebeurd iets, dan krijgt hij daarna nog steeds de zelfde ondersteuning van jou. Je neemt dus geen extra taken op als je schoonvader iets voor zou hebben. Zo voorkom je dat risicogedrag van je schoonvader tot verzwaring van jouw mantelzorg leidt.

Dat lijkt mij dus ook chantage alleen politiek correct verwoord

Waarom is dat chantage? Je maakt gewoon een afspraak over hoeveel ondersteuning je kan bieden en je houdt je daaraan. Er zijn geen voorwaarden aan die ondersteuning. Enkel een afbakening van hoeveel ondersteuning je zal bieden.

Wat jij daarentegen beschreef was je ondersteuning voorwaardelijk maken. Onder bepaalde voorwaarden zou de ondersteuning wegvallen. Daar is in mijn beschrijving geen sprake van.

[appelfflap]

Grensbewaking zou kunnen zijn "als je op de e.bike stapt en er gebeurd wat hoef je niet meer op ons te rekenen". Dat voelt voor mij niet als juist hoewel ik wel vind dat dit onze beslissingsbevoegdheid is

waarom zou je dat doen?
je kunt je vader proberen te overtuigen zijn ebike te laten staan als je het te onveilig vindt. of je kunt afspraken maken ivm rondrijden (niet in eht donker of in de spits, ...), je kunt zijn beslissing aanvaarden en als het echt niet meer gaat zal hij het wel merken (thuiskomen met builen en schrammen).

als mantelzorger bepaal je alles zelf
at wil je doen, wanneer, hoeveel, hoe ver wil je gaan, ...
wil je neit meer mag je ook stoppen. Het kan ook voor jezelf te zwaar worden