Je laat je meeslepen door de context waarmee ze het probleem omlijst. Want ...waarom zou dit "natuurlijk vooral een vrouwenbeleving" zijn?Maria schreef: ↑18 jan 2019 15:38 Een heel verhaal is het geworden, maar het sloot zo aan bij wat mijn eigen ervaringen en gedachten zijn, nav. van wat ik in de loop van de tijd heb meegemaakt en heb gehoord van mensen, dat ik het niet korter kon en wilde schrijven.
Zeker zal er bevreemding zijn bij het lezen hiervan, en natuurlijk is wat hier beschreven is vooral een vrouwen beleving, maar nog zekerder zal er bij een fiks aantal mensen een grote herkenning zijn.
Dat je als ouder het welzijn van je kind bewaakt gaat toch op voor iedereen en voor elk kind. Zouden mannen dat dan anders beleven?
En dat is precies mijn kritiek; ze breit een seksueel getint verhaal om een spelsituatie, waarbij de man-vrouw meisje-jongetje verhouding niet zoveel uitmaakt. Had dat kind een jongetje geweest dan verandert er in mijn ogen niks aan de situatie/het probleem.
De enige vrouwen-beleving die ik hierin kan ontdekken is dat hier een vrouw betreft die door haar eigen achtergrond een spelsituatie op haar eigen manier beleeft. Op een manier waar m.i. de meeste mensen zich eerder niet in zullen herkennen dan wel.
, schreef je. Hebben er dan zovelen te maken met een patriarchale bulldog met een hot breath en een toxic ego met zero concern voor hun kleindochter?En nog zekerder bij een fiks aantal een grote herkenning
Volgens mij niet.
Wel met het hele normale behartigen van het welzijn van je kinderen. Maar daar hoeft van mij (zoals ik al eerder zei) niet die hele omlijsting omheen gesponnen worden. En met omlijsting bedoel ik de context en het woordgebruik. Ze geeft het verhaal een seksueel tintje, legt een link met misbruik.
En maakt er een -meisje versus grote gemene mannen- verhaal van. "men, having fun".
Terwijl het in wezen gaat om een opa die zijn kleinkind kietelt. In dit geval; te hard of te lang of te vervelend of whatever. Maar volgens mij maakt het voor opa (en het daadwerkelijke verhaal) niet uit of het een kleindochter of kleinzoon zou betreffen.. hij bedoelt het naar zeggen helemaal niet zo kwaad. ('Relax, we're just playing").
Dus die omlijsting zit allemaal in het hoofd van die moeder/vertelster... *en daar zit blijkbaar nogal wat in dat hoofd:
It would be so easy to see a little girl being taught that her wishes don’t matter. That her body is not her own. That even people she loves will mistreat and ignore her. And that all of this is “okay” in the name of other people, men, having fun.
* Voor de goede orde; ik zeg niet dat haar verhaal, wat ze blijkbaar graag wil vertellen, niet verteld mag worden.
Dit stukje (onderstaande quote) snap ik best wel en vind ik een prima streven. Ze hangt het alleen m.i. aan de verkeerde kapstok op.
It is the result of my own mistreatment and my solemn vow to be part of ending this cycle.
)
Het gaat om de blindheid van opa voor de grenzen van zijn kleindochter. En voor zover ik de teneur van schrijfster begrijp ben jij een illustratie van het probleem. Namelijk dat we in onze maatschappij het moeilijk hebben om de grenzen van een kind serieus te nemen. Jij bent je hier volledig aan het richten op vormen van kietelen die volledig onschuldig zijn. Waarom? Mag opa dergelijke vormen van kietelen aan zijn kleindochter opdringen tegen haar zin?