Moderator: Moderators
Singulariteit schreef:We moeten mensen bestrijden die andere mensen willen bestrijden. Daar zijn we trouwens hard mee bezig.
dat lijkt me een soort circulair droste- effect geven.Singulariteit schreef:We moeten mensen bestrijden die andere mensen willen bestrijden. Daar zijn we trouwens hard mee bezig.
Als je obstakels ziet in anderen is de wereld vol obstakels.sytze schreef:Singulariteit schreef:Het gaat om de manier waarop je iemand bestrijd, ratio of wapens.
Ja net als jezelf verbieden jezelf iets te verbieden. Lijkt je dat mogelijk?Krautsjo schreef:dat lijkt me een soort circulair droste- effect geven.
De aanzet? Mijn omgeving: ik heb namelijk enkele gelovige (moslim-christelijke)vrienden en ik vraag me soms af, moet ik ze in hun eigen sprookjesachtige fantasiewereld laten verder leven of moet ik ze wakker schudden en met hen in discussie treden? Discussiëren doe ik al, maar dan eindigt het vaak in 'het staat zo in de koran/bijbel': hatelijk en natuurlijk geen argument.sytze schreef: Mag ik vragen wat uw aanzet is geweest deze post te schrijven, of gewoon puur uit interesse?
Ik ben inmiddels wijs genoeg om me niet te laten verstrikken in woordspelletjes, ik vind het bovendien zonde van mijn tijd omdat ik wel begrepen heb hoe verleidelijk dit soort gedachten zijn.Singulariteit schreef:Ja net als jezelf verbieden jezelf iets te verbieden. Lijkt je dat mogelijk?Krautsjo schreef:dat lijkt me een soort circulair droste- effect geven.
Een paradox op zichzelf is een woordspelletje dat gebaseerd is op de mogelijkheden die taal als construct heeft . Inhoudelijk gezien heeft het vaak geen enkele betekenis. En logica hoeft ook niet betekenis te hebben . Dat is wat een puzzeldenkfout genoemd wordt, een consistent en coherent logisch verhaal hoeft nog niet waar te zijn en kan dus ook volkomen betekenisloos zijn.Singulariteit schreef:Een paradox is niet zomaar een woordspelletje. het drukt m.i. iets uit van de logische mogelijkheden die een mens heeft.
De aanname dat je jezelf niets verbiedt als je jezelf de vraag stelt waarom je jezelf iets zou moeten verbieden ( en daar naar leeft ) klopt gewoon niet. Je verbiedt jezelf dan te leven zoals anderen (religieuze mensen ) geleefd hebben en dat is een reactie, meer niet.
Dat er door de eeuwen heen is nagedacht over moraal en de zaken die je jezelf zou moeten verbieden is een traditie. Het gaat niet slechts om van A naar B te komen, maar om goed van A naar B te komen. Dat is een gewetensvraag waar niemand aan kan ontsnappen. Het slechts anders doen dan anderen voor je is een kinderlijke reactie, waarover niet genoeg is nagedacht.
Dat is jouw aanname?Krautsjo schreef:Een paradox op zichzelf is een woordspelletje dat gebaseerd is op de mogelijkheden die taal als construct heeft . Inhoudelijk gezien heeft het vaak geen enkele betekenis. En logica hoeft ook niet betekenis te hebben . Dat is wat een puzzeldenkfout genoemd wordt, een consistent en coherent logisch verhaal hoeft nog niet waar te zijn en kan dus ook volkomen betekenisloos zijn.
Het is mijn aanname die ik weergeef. Waar gaat het hier anders om dan een uitwisseling van denkbeelden?Krautsjo schreef: Ik snap niet goed waarom je zo met aannames smijt en er niet bewist van bent dat het alleen maar jouw aannames zijn . Je presenteert jouw mening alsof het feiten zijn en dat zijn het niet, het zijn jouw op schrift gestelde gedachten die voor mij al niet echt aannemelijk zijn dus waarom noem je het dan een aanname ?
Dat het onmogelijk is jezelf te verbieden om jezelf niets te verbieden is nu juist mijn uitgangspunt. Wat deugt er dan precies niet en waarom?Krautsjo schreef: De zinnen die je opschrijft deugen niet , je kunt onmogelijk jezelf verbieden om jezelf iets te verbieden en het is dan ook geen paradox, want een paradox is een schijnbare tegenstelling die zoals we tegenwoordig weten alleen maar als talig construct bestaansrecht heeft. Buiten de taal is het een onmogelijkheid.
Sinds wanneer is het mijn probleem als jij iets niet begrijpt? Je houdt je nu van de domme over de inhoud van wat ik schrijf omdat de boodschap, dat religieus denken van waarde is geweest en kan zijn, je niet aanspreekt. Maar volgens mij heb je geen goede reden om dat te denken en blijf je gewoon hangen in kinderachtige vijandsbeelden.Krautsjo schreef: En van de rest van je betoog kan ik niet echt iets maken dus daar kan ik niets over zeggen.
Maar probeer alsjeblieft wat te doen die neiging om alleen voor jou begrijpelijke taal te produceren.
Dat is trouwens ook een kwestie van oefenen in denken. Dat hebben we allemaal moeten leren en het komt mij nu heel erg gekunsteld en daardoor volkomen onbegrijpelijk over.
sytze schreef: Mag ik vragen wat uw aanzet is geweest deze post te schrijven, of gewoon puur uit interesse?
Virchow schreef:De aanzet? Mijn omgeving: ik heb namelijk enkele gelovige (moslim-christelijke)vrienden en ik vraag me soms af, moet ik ze in hun eigen sprookjesachtige fantasiewereld laten verder leven of moet ik ze wakker schudden en met hen in discussie treden?
Deze buren/familie en collega's heb ik ook en ik denk dat het prima is, als ze met een sprookje goed kunnen leven en er verder niemand kwaad mee doen. De man en vrouw die ik vandaag helemaal in het zwart voorbij zag lopen, heb ik geen moeite mee en ik vrees dat het totaal geen enkel nut dient om ermee in discussie te gaan. Zij hebben immers de bijbel en daar krijg je met rede geen spaan tussen.
Wie ik wel heel graag zou wakker schudden is de jongere generatie. Heel voorzichtig want voor je het weet wordt een discussie afgekapt of verzand in Joppen (Jobben bekt niet...).
Dat mensen in je teleurgesteld zijn: So be it.Discussiëren doe ik al, maar dan eindigt het vaak in 'het staat zo in de koran/bijbel': hatelijk en natuurlijk geen argument.
Lastige discussies ook, want de emoties laaien vaak ook hoog op. Bovendien heb ik dan ook vaak de indruk dat mensen in mij teleurgesteld zijn omdat ik niet geloof, wat ik dan ook ten diepste betreur, want ik wel graag goeie vriendschappen onderhouden met mijn (gelovige) medemensen.
Dat discussies ontaarden in "bijbel/korantekst-smijten", dan ben je al te ver. Dan ben je het discussieren al voorbij en moet je een stap terug doen (of stoppen met de discussie). Als mensen niet open willen staan voor rede: So be it.
En zo ben ik hier ook terecht gekomen (om te leren discussieren en om te gaan met die geloofsfrustraties). Ik ben er nog lang niet, maar ik hoop dat ik een en ander heb geleerd in die korte tijd hier.Dus eigenlijk open ik het topic uit pure frustratie en onmacht omdat ik mensen zie die niet kritisch durven nadenken en liever slaafs en gedwee een 2000 oud jaar boek volgen!
1 Soort onderwijs. Klaar. Onderwijs waar kennis wordt gedeeld en evt. ruimte is voor filosofisch georienteerde vakken. En onderwijs waar religie wordt "onderwezen". Er komt een nieuwe leraar welke dit vak breed onder de knie heeft.Vandaar dat mijn antwoord op de vraag: moeten we religie bestrijden ja is! De vraag HOE, beantwoord ik dan door het kritisch denken te bevorderen via onderwijs waarvoor de staat instaat.
Een spijtige evolutie die ik echter vaststel, is dat steeds meer gelovigen hun kinderen naar privé katholieke/moslim scholen sturen, waar ze omringd worden door gelijkgestemden, waardoor ze hun kritisch denken niet kunnen ontwikkelen. Nu ik troost mij met de gedachte dat er gelukkig ng geen expliciete moslim/katholieke universiteiten in ons land bestaan.
mvg
Virchow
Singulariteit schreef:Dat is jouw aanname?Krautsjo schreef:Een paradox op zichzelf is een woordspelletje dat gebaseerd is op de mogelijkheden die taal als construct heeft . Inhoudelijk gezien heeft het vaak geen enkele betekenis. En logica hoeft ook niet betekenis te hebben . Dat is wat een puzzeldenkfout genoemd wordt, een consistent en coherent logisch verhaal hoeft nog niet waar te zijn en kan dus ook volkomen betekenisloos zijn.
Het is mijn aanname die ik weergeef. Waar gaat het hier anders om dan een uitwisseling van denkbeelden?Krautsjo schreef: Ik snap niet goed waarom je zo met aannames smijt en er niet bewist van bent dat het alleen maar jouw aannames zijn . Je presenteert jouw mening alsof het feiten zijn en dat zijn het niet, het zijn jouw op schrift gestelde gedachten die voor mij al niet echt aannemelijk zijn dus waarom noem je het dan een aanname ?
Dat het onmogelijk is jezelf te verbieden om jezelf niets te verbieden is nu juist mijn uitgangspunt. Wat deugt er dan precies niet en waarom?Krautsjo schreef: De zinnen die je opschrijft deugen niet , je kunt onmogelijk jezelf verbieden om jezelf iets te verbieden en het is dan ook geen paradox, want een paradox is een schijnbare tegenstelling die zoals we tegenwoordig weten alleen maar als talig construct bestaansrecht heeft. Buiten de taal is het een onmogelijkheid.
Sinds wanneer is het mijn probleem als jij iets niet begrijpt? Je houdt je nu van de domme over de inhoud van wat ik schrijf omdat de boodschap, dat religieus denken van waarde is geweest en kan zijn, je niet aanspreekt. Maar volgens mij heb je geen goede reden om dat te denken en blijf je gewoon hangen in kinderachtige vijandsbeelden.Krautsjo schreef: En van de rest van je betoog kan ik niet echt iets maken dus daar kan ik niets over zeggen.
Maar probeer alsjeblieft wat te doen die neiging om alleen voor jou begrijpelijke taal te produceren.
Dat is trouwens ook een kwestie van oefenen in denken. Dat hebben we allemaal moeten leren en het komt mij nu heel erg gekunsteld en daardoor volkomen onbegrijpelijk over.
