Het oneindig zwarte gat.

[pallieter]

Ga maar gerust eerst.

[MarcoTM]

Mooi, net 5 minuten geregistreert, nu al hard aan t werk:)

Ik heb een verglijkbare theorie, tenminste die hier enigzins in past, en dat is dat we ons niet in een uitdijend heelal bevinden, maar juist in een krimpend heelal.

En dan bedoel ik met krimen de materie, dus dat alle atomen op zich als het ware ergens in wegstromen, dat de kernen vande atomen zwarte gaatjes zijn, of vortexjes, in ieder geval dat ze dus kleiner worden.
Daar merken we zelf niks van omdat lokaal alles gelijk kleiner wordt. Dus als ik met jou in een kamer zit en ik word in een uur tijd de helfd kleiner dan is dat niet ten opzichte van jou, omdat jij in die tijdsperiode ook de helft kleiner bent gekrompen. En zo geld dat voor onze stoelen, de vloer, het huis, onze planeet en uiteindelijk dus ook de melkweg. Alles krimt op atoomnivo en dus lijkt het voor ons dat we constant dezelfde afmetingen hebben.

Maar nu kijken we naar de ruimte tussen de melkwegstelsels. Daar is geen materie, en daar krimpt dus ook niets. Die ruimte is als t ware statisch. Als daar dan 2 melkwegen in krimpen zullen die vanaf een afstand gezien dus steeds minder oppervlakte, (of eigenlijk inhoud) gaan innemen. Hoewel die ruimte niet in grootte veranderd is er na een tijd dus in verhouding meer ruimte en vanuit de melkwegen gezien lijkt het dan alsof de ruimte uitdijt!

Maar dat is dus gewoon een relativistisch iets, net zoals je in een trein zit en er een andere trein naast je gaat rijden en je even in de veronderstelling verkeerde dat jou trein is gaan rijden. Maar dat je dus gewoon nog stil staat.

Het mooie in deze theorie is dat je hier dus een heelal hebt dat een vaste afmeting heeft waarbinnen er dus een implosie plaatsheeft van alle materie. Terwijl alles krimpt kot er dus steeds meer vrije ruimte vrij. Die ruimte is niet niks. Die ruimte kan nog steeds golven en krommen en heeft dus energie, maar omdat wij dus krimpen komt er steeds meer ruimte vrij en dus krijgt die ruimte vanuit ons perspectief steeds meer energie.

Maar het zijn dus eigenlijk wij die onze energie verliezen en dat afstaan aan de ruimte.
Daarmee kan je ook de roodverschuiving verklaren, namelijk het licht dat van melkweg 1 komt heeft een bepaalde golflengte en in de tijd dat dat licht naar onze melkweg reist is onze melkweg aan het krimpen, dus op het moment dat dat licht bij ons aankomt zijn wij lokaal, en dus ook onze relatieve golflengtes en hoe we die ervaren gekrompen, maar dat licht dat gereist heeft in die ruite die dus niet van afmetingern veranderd is dat niet en word dus door ons als een grotere golflengte gezien. Oftwel geel wordt rood.

Het is natuurlijk gewoon een idee, en in weze heb ik het uitdijend heelal gewoon omgedraaid, maar in mijn nederige logish denkende geeast wordt op die manier alles een stuk logisher.

Ben benieuwd of je hier wat mee kan en wees vrij om de gaten in mijn theorie te wijzen dan wel te dichten:)

[Jinny]

Eerst welkom, op je bericht ga ik even niet in, daar zijn anderen voor.
Maar ik hoop dat je een hoop lol hier beleven kan.


Dienstmededeling,
Deze link geeft in het kort het gedrag van het forum weer voor newbies.
De uitgebreide regels vind U hier

FreeThinker op Facebook

[MarcoTM]

Eerst welkom, op je bericht ga ik even niet in, daar zijn anderen voor.
Maar ik hoop dat je een hoop lol hier beleven kan.


Dienstmededeling,
Deze link geeft in het kort het gedrag van het forum weer voor newbies.
De uitgebreide regels vind U hier

FreeThinker op Facebook

Dank je.

enne ik was al aan de regels begonnen:) (braaf kijk)

[Peter van Velzen]

Beste Marcotm,

Ik begrijp best dat afstand de relatieve verhouding is tussen een meetlat en de afstand. Dus als de meetlat krimpt, neemt de afstand toe. Maar ik begrijp even niet waarom het krimpen van de materie de gemeten roodveschuiving zou verklaren, laat staan waarom dat logischer zou zijn.

De afstand tot andere sterrenstelsel wordt niet met meetlatten gemeten, maar met de verhouding tussen de - op grond van de periode van variabele Cepheiden - veronderstelde absolute helderheid en de gemeten relatieve helderheid van die Cepheiden. (op grote afstanden mbv de relatieve helderheid van een bepaald type Supernova, waarvan de absolute helderheid dan weer wordt geschat mbv de variatie van de helderheid in de tijd. In dit geval geen periodieke, maar een die zich in korte tijd in een bepaald patroon voordoet, waarna de supernova niet langer wordt waargenomen).

Ik wil er bovendien op wijzen, dat daadwerkelijke uitdijing helemaal nog niet geobserveerd is. We observeren namelijk niet lang genoeg om haar te kunnen bepalen. In 90 jaar tijd (Hubble begon hiermee in 1922) veroorzaakt de uitdijing slechts een verwijdering van iets meer dan 2,1 miljoenste van een percent t.o.v. de originele afstand en dat is helaas nog altijd vele malen minder dan de meetfout. Wat in feite is geobserveert is roodverschuiving. Deze is een logisch gevolg als objecten zich van de waarnemer verwijderen.

Ik betwijfel zelfs of iemand ook maar geprobeerd heeft de uitdijing met iets anders dan met roodverschuiving te meten. (het is ZOveel makkelijker met roodverschuiving)

Alles wat er is vastgesteld is dus roodverschuiving.
In theorie zou die natuurlijk ook een andere oorzaak kunnen hebben. . .
Maar kun je uitleggen waarom niet alleen uitdijing, maar ook jouw "krimpende materie" ook tot roodverschuiving zou moeten leiden ?
Dat is namelijk waar het om draait, Niet de verhouding tussen een meetlat en twee afstanden die - van hetzelfde object maar op een ander stijdstip - m.b.v. variabele Cepheiden - zijn berekend, maar roodverschuiving (de verhouding tussen de golflengte waarop de spectraallijnen van waterstof zich normaliter bevinden en de golflengte waarop ze zich in het geobserveerde sterrenlicht bevinden).

Peter.

[MarcoTM]

Hmm, ja, ik had dat eienlijk al uitgelegd maar ik zal t nog eens proberen. Licht is een golf en de kleur wordt bepaald door de frequentie van die golf. Laten we de boel nu eens enorm versimpelen en stellen dat geel licht 2 trillingen per seconde zijn, en dat rood licht 1 trilling is.

In het begin zend een zon geel licht uit, 2 trillingen per seconde dus. Die trillingen hebben een afstand en dat licht reist naar een andere zon, maar op het moment dat dat licht bij die andere zon aankomt is die zon precies de helfd kleiner geworden. Bij die kleinere zon passen in de daar lokale afstand ineens nog maar een trilling. Die lichtgolf is namelijk niet meegekrompen.

Neem een glas waar een halve liter water in past, geel water dus, en giet dat uit in een ander half liter glas.
Terwijl dat water naar beneden valt en dus nog steeds een halve liter is krimt het glas op de bodem voor de helft.
Dat kleinere glas weet niet beter dan dat het een half liter glas is, dat zijn de lokale waardes. Maar vanuit het perspectief van het water past er nog maar een kwart liter in dat glas.
Vanuit het perspectief van dat kleinere glas komt er dus een hele liter water aan, rood water dus. 2 keer zoveel.

[Peter van Velzen]

Hmm, ja, ik had dat eienlijk al uitgelegd maar ik zal t nog eens proberen. Licht is een golf en de kleur wordt bepaald door de frequentie van die golf. Laten we de boel nu eens enorm versimpelen en stellen dat geel licht 2 trillingen per seconde zijn, en dat rood licht 1 trilling is.

In het begin zend een zon geel licht uit, 2 trillingen per seconde dus. Die trillingen hebben een afstand en dat licht reist naar een andere zon, maar op het moment dat dat licht bij die andere zon aankomt is die zon precies de helfd kleiner geworden. Bij die kleinere zon passen in de daar lokale afstand ineens nog maar een trilling. Die lichtgolf is namelijk niet meegekrompen.

Neem een glas waar een halve liter water in past, geel water dus, en giet dat uit in een ander half liter glas.
Terwijl dat water naar beneden valt en dus nog steeds een halve liter is krimt het glas op de bodem voor de helft.
Dat kleinere glas weet niet beter dan dat het een half liter glas is, dat zijn de lokale waardes. Maar vanuit het perspectief van het water past er nog maar een kwart liter in dat glas.
Vanuit het perspectief van dat kleinere glas komt er dus een hele liter water aan, rood water dus. 2 keer zoveel.

OK Ik kan er vandaag geen gat in schieten. Misschien lukt het morgen, maar d'as maar nog de vraag. . .

[lanier]

Misschien is dit een interessante theorie voor je Peter:
http://m.io9.com/5981472/what-is-the-pu ... ble-answer" onclick="window.open(this.href);return false;

[MarcoTM]

Misschien is dit een interessante theorie voor je Peter:
http://m.io9.com/5981472/what-is-the-pu ... ble-answer" onclick="window.open(this.href);return false;

Interresante, en leuke theorie. Ik wil er wel de kanttekening bij plaatsen dat het net zo goed een deeltheorie kan zijn. Ik bedoel dat naast de neiging van mutaties van nieuwe universa het heelal nog steeds fractal eigenschappen en holografisch kan zijn, dus afhankelijk vanuit welk perspectief je naar het universum kijkt. Net zoals ik dus doe door het heelal als krimpent te beschrijven, wat niet meer is dan het gewoon van een andere kant bekijken is. Net zoals dat je kan zeggen dat een glas half vol of half leeg is.

Verder loopt deze theorie tegen de zelfde obstakels aan als vele, namelijk dat het alleen een verklaring wil geven waar ons universum door ontstaan is zonder in te gaan wat de reden van het omniversum is.

Wat al die theorieën doen is uitleggen hoe er van een kuiken een haan wordt, waarbij het kuiken de big bang is. Maar voor dat kuiken was er dus een ei. Hoewel we niet van "voor" de big bang kunnen spreken zoals wij dat ervaren gaat deze theorie er van uit dat ons heelal zich heeft gevormd in een zwart gat van een ander, "moeder" heelal dat op zichzelf weer in een zwart gat van een ander heelal is ontstaan.

De vraag die ik dan ga stellen is: Waar kwam dat eerste heelal vandaan en waarom is het er. Wat was het ei?

Wat mij betreft zeg je door alleen over ons universum te spreken en dat vanuit een big bang te verklaren in feite helemaal niets. Je hebt het alleen maar over een lokaal fenomeen. Alsof je bij de vraag waar melk vandaan komt dan het antwoord krijgt dat het in de supermarkt gekocht is.

[Peter van Velzen]

Misschien is dit een interessante theorie voor je Peter:
http://m.io9.com/5981472/what-is-the-pu ... ble-answer" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik moet zeggen dat ik deze theorie vooralsnog niet serieus neem. Er is echter wel iets absurds aan de hand met zwarte gaten. De massa die er in valt ondervindt naarmate het dichter bij de singulariteit komt een aantrekkingskracht die theoretisch toeneemt tot oneindig (aangezien de afstand nadert tot nul). Derhalve zou in het limietgeval de snelheid wel eens die van het licht kunnen zijn. Maar dan is de impuls en derhalve ook de relativistische massa in theorie ook oneindig. Maar het zwarte gat heeft - in onze waarneming - een eindige massa. hoe kan dat?

Het lijkt me interessant om vast te stellen hoeveel energie er vrij komt wanneer een massa in een zwart gat valt, en wat - na afloop - de toename is van de massa van dat zwarte gat. Klopt dan de rekensom, of is er iets eigenaardigs gebeurd? Vooralsnog een test die niet erg uitvoerbaar is, maar wie weet voor de toekomst?

Misschien is mijn probleem slechts denkbeeldig. Of misschien is het eenvoudig op te lossen met behulp van de planklengte. 0 is dan eenvooudigweg nniet toegestaan, want kleiner dan de planklengte bestaat dan eenvoudigweg niet. Maar ik heb nog nergens gezien wat de consequenties daarvan zouden zijn.

Het is uiteraard oook mogelijk dat het zwarte gaat van binnenuit gezien wel degelijk oneindig is. En dan onstaat we vraag wat de consequenties daarvan zouden zijn. Misschien is dan een universum dat ertoe neigt om veel zwarte gaten te produceren die te groot zijn om snel te verdampen, maar te klein zijn om het moeder-universum op te slokken, dan inderdaad waarschijnlijker. Maar eerst maar eens wat observaties zou ik zeggen.

[Peter van Velzen]

Wat mij betreft zeg je door alleen over ons universum te spreken en dat vanuit een big bang te verklaren in feite helemaal niets. Je hebt het alleen maar over een lokaal fenomeen. Alsof je bij de vraag waar melk vandaan komt dan het antwoord krijgt dat het in de supermarkt gekocht is.

Maar wie zegt dat er meer is dan ons universum? Misschien is wat jij "lokaal" noemt wel alles - of misschien wel meer - dan we ooit te weten kunnnen komen. Als je niet in staat zou zijn om de supermarkt te onderzoeken, hoe wist je dan waar ze haar melk vandaan haalt?

[MarcoTM]

Wat mij betreft zeg je door alleen over ons universum te spreken en dat vanuit een big bang te verklaren in feite helemaal niets. Je hebt het alleen maar over een lokaal fenomeen. Alsof je bij de vraag waar melk vandaan komt dan het antwoord krijgt dat het in de supermarkt gekocht is.

Maar wie zegt dat er meer is dan ons universum? Misschien is wat jij "lokaal" noemt wel alles - of misschien wel meer - dan we ooit te weten kunnnen komen. Als je niet in staat zou zijn om de supermarkt te onderzoeken, hoe wist je dan waar ze haar melk vandaan haalt?

Dat is natuurlijk een optie, maar veel van de huidige populaire theorien gaan daar niet vanuit. Het is niet alleen string theorie dat spreekt van meerdere dimensies, Je hebt wel tientallen varianten.

[Fish]

Over zwarte gaten:

Een team van Europese en Amerikaanse astronomen heeft op het sterrenstelsel NGC 4526 nu een nieuwe methode getest om de massa van een zwart gat te bepalen. Met CARMA, een netwerk van radiotelescopen in Californië, is met zeer hoge resolutie gemeten hoe snel moleculaire gaswolken rond het centrum van NGC 4526 bewegen door een spectraallijn van koolmonoxyde (CO) te meten.

http://www.wetenschap24.nl/nieuws/artik ... kname=alma" onclick="window.open(this.href);return false;

Mag het een onsje meer zijn mevrouw?

[Peter van Velzen]

Maar wie zegt dat er meer is dan ons universum? Misschien is wat jij "lokaal" noemt wel alles - of misschien wel meer - dan we ooit te weten kunnnen komen. Als je niet in staat zou zijn om de supermarkt te onderzoeken, hoe wist je dan waar ze haar melk vandaan haalt?

Dat is natuurlijk een optie, maar veel van de huidige populaire theorien gaan daar niet vanuit. Het is niet alleen string theorie dat spreekt van meerdere dimensies, Je hebt wel tientallen varianten.

Eh nee: Dat is geen optie, want we hebben namelijk helemaal geen keuze ten aanzien van wat we "kunnen" alleen ten aanzien van wat we "proberen". Hoeveel verschillende theorien waarin meerdere universums voorkomen er zijn, acht ik verder niet zo relevant. Relevant is vooral wat we observeren.

[MarcoTM]

Maar wie zegt dat er meer is dan ons universum? Misschien is wat jij "lokaal" noemt wel alles - of misschien wel meer - dan we ooit te weten kunnnen komen. Als je niet in staat zou zijn om de supermarkt te onderzoeken, hoe wist je dan waar ze haar melk vandaan haalt?

Dat is natuurlijk een optie, maar veel van de huidige populaire theorien gaan daar niet vanuit. Het is niet alleen string theorie dat spreekt van meerdere dimensies, Je hebt wel tientallen varianten.

Eh nee: Dat is geen optie, want we hebben namelijk helemaal geen keuze ten aanzien van wat we "kunnen" alleen ten aanzien van wat we "proberen". Hoeveel verschillende theorien waarin meerdere universums voorkomen er zijn, acht ik verder niet zo relevant. Relevant is vooral wat we observeren.

Maar dat is nou juist het punt, wij observeren alleen het waarneembare heelal. (vandaar de naam)

Voor columbus amerika ondekte observeerden we de waarneembare wereld als je naar e oceaan keek zag je duidelijk aan t eind de rand, Conlusie, de wereld is plat en al je over die rand kwam donderde je de wereld af.

In ons waarneembare heelal is het zelfde aan de hand, die honderd bljoen sterrestelsels zijn alleen dat gedeelte van het heelal wat we kunnen zien, daarnaast zijn we beperkt in ons waarnemingsvermogen, we nemen alleen dat va ons universum waar waarvoor we de middelen toe hebben we heel veel zaken komen ook nog eens uit derde hand. Zwaartekracht golven kun je immers niet zien, donkere energie ook niet. Maar hoe zit het met de fenomenen van dit universum die we zelfs indirect niet kunnen waarnemen of die we net als een aspect van ons universum herkennen omdat het niet in onze realiteitsbeleving past?

Hoe leg je een blind geboren kind uit wat een gele kleur is? En wat voor kleur wordt dat voor dat kind als je er blauw bij mengt. Wij weten dat dat groen wordt. Maar dat kind heeft totaal geen verglijkings materiaal.

Dus hoe doen wij dat met ons universum waar we de zintuigen missen voor een bepaald fenomeen, En waar we ook niet de apparatuur hebben omdat t niet in ons opkomt om zoiets te bouwen?

Het is alsof ze dat blinde kind zijn dat met de tast een computerscherm herkent, maar not zal weten dat dat scherm bedoeld is om er fotos op te laten zien. Hij zal er ook nooit achter komen, tenzij iemand m dat verteld, (het zijn de naaktfotos van zn moeder, en iedereen kan ze zien) en dan is t nog maar de vraag of hij dat als waar zal aan nemen.

Die big bang is net als die monitor, We wetend dat ie er is, waar wat is die big bang nou echt?
Mischien dat er ooit een vliegend schoteltje in mn achtertuin land met pandimensionale wezens aan boord die dat de blinde wetenschapper gaat vertellen.

En dan dikke pret tijdens de vlucht naar huis onder die aliens, die zich kapot lachen wat ze die blinde wetenschappertjes allemaal wel niet wijsgemaakt hebben.