Dat beloof ik schreef:
- Als iemand normaal zou zeggen: Ik heb het zelf verprust en mijn vrienden teleurgesteld
dan zegt een gelovige
Dus niet alles is 'volledig deterministisch'. God kan ook wel degelijk verdriet hebben over wat zijn schepselen Hem aandoen
- Als iemand normaal zou zeggen : Ik weet dat het mijn eigen schuld is, maar ik heb er best wel moeite mee om dat aan anderen toe te geven, zou ik iemand anders de schuld kunnen geven
dan zegt de gelovige De relatie tussen goddelijke voorzienigheid en mensenlijke verantwoordelijkheid is onbegrijpelijk en gecompliceerd.
- Als iemand normaal zou zeggen We begrijpen elkaar niet, en toch zouden we op grond van de feiten tot dezelfde conclusie moeten komen, laten we beide nog eens kijken en ons verplaatsen in die ander.
dan zegt een gelovige
Ik kan me voorstellen, dat één en ander voor ongelovigen helemaal onbegrijpelijk is. Toch moet een ongelovige vroeg of laat tot de conclusie komen dat het gedrag van mensen volledige gedetermineerd is
Dat taalgehannes komt vaak goed van pas.
Het zijn de nietszeggende dooddoeners die vaak de irritatie oproepen.
"Met dank aan God geven wij kennis van de geboorte van..."
"Het is een Godswonder dat "A" de ramp overleeft heeft en we danken Hem dan ook op onze blote knieën"
De ramp zelf (tsunami) wordt dan toegeschreven aan de ondoorgrondelijkheid van diezelfde God. Hij heeft daar uiteraard een bedoeling mee.
"We kennen Gods geest niet"
`God staat buiten ruimte en tijd`
Allemaal beweringen waar je niets mee kan, maar welke gebruikt worden om de tegenstander monddood te maken. De taal is een handig hulpmiddel wat dat betreft.
Logic will get you from A to B. Imagination will take you everywhere. Zulks is om moverende reden evident!
Einstein/Mick