Jessy,
Jessy schreef:
Begrijp wat je bedoeld. Echter elke dag in een mens zijn leven is men bezig te leren hoe de wereld objectief in elkaar steekt. Men kan zich realiseren hoe bepaalde aspecten van kennisophoping in elkaar steekt, opgetekend leesbaar verwoord, maar dat is niet de gehele kennis over het menselijk bestaan, nog van de wetten, die spelen in de natuur. Er zijn nog zovele reeds bestaande dingen die wachten om door de wetenschap ontdekt te worden. Niet voor niets heeft elke eeuw zijn verlichting.
Of er ergens in het universum nog elementen zijn die we niet kennen, of omstandigheden zijn waar we geen weet van hebben, dat kan ongetwijfeld zo zijn. Maar nogmaals: er is een groot verschil tussen ontdekken en verklaren. Er zijn op heden dingen ontdekt die moeilijk verklaarbaar zijn in bv. bepaalde takken van de natuurkunde. Die dingen zijn beschreven en onderbouwd. Dit is natuurlijk koren op de molen voor de theoretische natuurkundigen en dergelijke. Dergelijke moeilijk te verklaren zaken drijven juist de vooruitgang van de wetenschap, want ze zijn bv. de reden waarom chaostheorie en quantummechanica in het leven zijn geroepen.
Er zijn mensen die denken dat wetenschap dingen ontkent, dit is eigenlijk ontzettende raar als je je beseft dat nobelprijzen simpelweg gewonnen worden op nieuw ondekte dingen.
http://www.almaz.com/nobel/ ; heel veel winnaars hebben iets ontdekt cq. aangetoond.
Jessy schreef:
Of denk je dat we met de huidige kennis alles kunnen verklaren? Of misschien wel dat we aan het einde van onze kennis en kunnen zijn beland ? Misschien wel dat het einde van het bestaan in zicht is?
Laatst zag ik nog ergens een artikel over een stel wetenschappers die een computerchip hebben verbonden met hersenen. Dat zijn van die dingen die vele interessante antwoorden geven, maar tegelijkertijd nieuwe vragen opleveren. Zo is er relatief recent een implantaat gekomen voor de hippocampus om zo nieuwe herhinneringen mogelijk te maken bij mensen die een beschadiging aan dat hersendeel hebben (zie
http://www.guardian.co.uk/international ... 40,00.html).
Afgezien van de praktische implicaties, wellicht ethische implicaties, impliceert het ook iets over de grens van onze kennisaccumulatie: deze is variabel, en is afhankelijk van vooruitgangen in technologie, die zijn vooruitgang weer krijgt vanuit de wetenschap. Vooruitgang in rekenkracht impliceert vooruitgang in simulatie (laatst had een onderzoeksgroep een hele cel gesimuleerd! Dat was pakweg 5 jaar gewoonweg heel moeilijk tot onmogelijk), en vooruitgang in miniaturisatie impliceert vooruitgang in meettechnieken voor nanosystemen (zoals biologische systemen zoals hersenen). In die zin valt er nog heel veel te beleven in haast elke tak van de wetenschap.
Ik denk daarentegen wel dat de wetenschap wel in staat is al het bestaande aan te tonen, mits datgene zich uiteindelijk manifesteert (op welke manier dan ook) in de realiteit. Dit kan met behulp van het meten van een bepaald fenomeen zelf, of de uitwerking (de manifestatie) van dat fenomeen. Dat wat we heden ten dage haast niet aan kunnen tonen zijn de zwakke zaken, zoals bijvoorbeeld gravitatiegolven. Deze vallen nog, zover ik er weet van heb, onder de theoretische natuurkunde, bijvoorbeeld.
Ik denk dat we wat betreft aantonen wel een soort grens hebben bereikt, aangezien de belangrijkste zaken onderhand nu wel ontdekt zijn, die zo op aarde te vinden zijn.
Jessy schreef:
Als zoete koek heb ik alleen geslikt waar ik geen kennis in mijn jeugd van had. Toen ik mijn kennis op moest doen door mijn opvoeding en school. Echter toen ik tot de ontdekking kwam dat ik een eigen denkvermogen had, was het geen zoete koek meer eer zeer bitter. Wat mij deed besluiten niets meer als zoete koek aan te nemen.
Begrijpelijk. Zelf leren denken is ongetwijfeld heel belangrijk.
Het is alleen moeilijk denken over zaken die voor jou (of voor mij) ongrijpbaar lijken te zijn.
Uiteindelijk nemen we allemaal wel eens wat aan,
Nu ken ik jou persoonlijk niet, maar stel dat jij ontzettend veel verstand en ervaring hebt in bv. kruiden of planten. Ik zou geneigd zijn meer van jou aan te nemen wat dat betreft, dan bijvoorbeeld, zeg, de verkoper van de Intratuin. Omgekeerd zou dat ook kunnen gelden.
Het grote verschil is dat al die onderwerpen niet bepaald ongrijpbaar zijn. Als jij tijd, moeite en ervaring hebt dan zou jij mijn adviezen bij wijze van spreken kunnen natrekken of rationaliseren, en vice versa.
Want inderdaad, je kan zelf denken. Echter in dat geval kan zelfs je denken of inzicht falen: als persoon X totaal geen conceptueel beeld kan vormen van onderwerp O, en persoon Y kan dat wel, dan kom je in zo'n situatie terecht. Sommigen denken daardoor dan dat ik kan toveren met een toetsenbord bijvoorbeeld. Ze snappen niet wat ik af en toe doe, maar het resultaat is er wel.. denken ze: de meeste mensen kijken in mijn ervaring, in dat geval zelden verder dan hun neus lang is.
Dit verandert als we het over paranormaal getinte onderwerpen hebben.
Ik heb mensen gekend die beweren aura's te kunnen zien, te kunnen voorspellen, gidsen te kunnen zien, etc, etc. Ik ken nog steeds dergelijke mensen, het zijn alleen niet dezelfde personen als vroeger. Wat ik bedoelde met "slikken als zoete koek", was in deze meer een redenatie in de trend van "Waarom zouden die mensen er over liegen?". "Waarom zou het niet zo kunnen zijn?", en last but not least "als mensen iets (al dan niet ten diepste) ervaren dan is het toch zo?".
Tegenwoordig kan ik een tegenantwoord onderbouwd formuleren voor deze vragen. Maar in die zin nam (en tot zekere hoogte: neem) ik dergelijke mensen serieus, alhoewel ik dan wel moet vermelden dat ik mijn eigen onderzoek poogde te doen. Maar dat onderzoek was door de eerder gegeven redenaties wel erg gekleurd, bij nader inzien.
Jessy schreef:
IK hoop voor jou dat weet dat je zelf de maat bent van alles. Dat je vooral je kritisch denken blijft behouden.
Ik denk dat iedereen wel eens kritisch denkt, ook de meest extreme gevallen van gelovigen in watdanook. Want als deze mensen een auto gaan kopen, dan is de kans groot dat kritisch denken welzeker toegepast worden. In mijn optiek is dat dan selectiviteit. Nouja, mischien zijn er mensen die in dat geval hun ogen dichtdoen, beginnen te lopen in de autosalon en zich door Jezus laten leiden ofzoiets, geen idee. Jezus loves you and wants that you buy a.. geblindeerde volkswagen golf met 3 basstubes in de kofferbak en paarse velgen!
Het is juist het rationeel denken dat overkoepelend werkt bij kritisch denken, mijn inziens.
Mijn skepticisme begon vroeger overigens in te zetten dankzij bepaalde zaken in pro-esotherische/pro-spirituele boeken. Mijn eerste skeptisch-getinte boek heb ik pakweg vorig jaar gelezen, en dat had niet gelijk een specifiek onderwerp.Het was meer een all-round boek wat elke skepticus eigenlijk eens zou moeten lezen: the demon haunted world van Carl Sagan.
Of ik mijn kristisch denken blijf behouden, dat hoop ik, maar ik denk dat je ten alle tijden kritisch moet zijn over je kritisch denken.
Met vriendelijke groet.
graag anecdotische gevalsbeschrijvingen.