Wanneer mensen groepen uitsluiten
omdat ze zich aan bepaald gedrag ergeren, rijst voor mij de vraag in hoeverre die irritatie consequent wordt toegepast. Als vergelijkbaar gedrag bij andere groepen nauwelijks irritatie oproept, kan er sprake zijn van selectieve verontwaardiging.
Zeker wanneer de lijst van ergernissen steeds langer wordt maar zich vooral rond dezelfde groep concentreert, is het interessant om te onderzoeken of het werkelijk om het gedrag gaat, of dat er ook vooroordelen of bias meespelen.
In hoeverre is irritatie over gedrag eigenlijk consistent? Wanneer vergelijkbaar gedrag van verschillende groepen heel verschillend wordt beoordeeld, lijkt selectieve verontwaardiging een rol te spelen. In hoeverre bias daar dan een rol speelt lijkt mij dan een belangrijke vraag.
Sowieso en met name, zonder dat ik namen noem

, wanneer blijkt dat de lijst van
'dingen' waaraan iemand zich persoonlijk ergert oneindig lang lijkt, is de vraag terecht of het
'geïrriteerd raken' aan de groep ligt, waar telkens naar gewezen wordt, of dat er ook sprake is van selectieve verontwaardiging op basis van vooroordelen of bias.
.