Dit heb je heel mooi omschreven Karssenberg. Ik neem je in iig niets kwalijk. Ik weet als geen ander hoe de verplichting op gelovigen drukt om het woord van God te verkondigen.Karssenberg schreef:
Er zijn twee mogelijkheden:
1) het is niet waar wat de bijbel zegt op dit punt. In dat geval hoef je ook niet bang te zijn, het is loos alarm.
2) het is wel waar wat de bijbel zegt op dit punt. In dat geval moet je mij niet kwalijk nemen, dat ik de boodschap doorgeef en ben je misschien achteraf blij dat je het op tijd gehoord hebt.
Ik weet dat jij uitgaat van het feit dat de bijbel waar is.
In mijn kaft tot kaft tijd, (ik geloofde de bijbel van kaft tot kaft), dacht ik ook over allerlei zaken met een stellige zekerheid te kunnen oordelen. Ik baseerde mij op wat ik had geleerd vanuit de bijbel. Maar ik ben mezelf tegengekomen.
ik voelde de verplichting om alle zaken met betrekking tot geloof en God te verdedigen. Theorieën waren soms flinterdun en druisten tegen m'n eigen gevoel van logica in.
Mbt de 3000 doden denk ik nu. Waarom had Aaron niet gedood moeten worden? Hij was de slappeling die toegaf aan het gezeur van het volk. Hij stelde voor om gouden sieraden uit hun oren te halen en dit om te smelten tot een gouden kalf. Bovendien maakte hij. hogepriester van God, een altaar voor het gouden kalf en riep uit dat de volgende dag een feest voor de Heere (het kalf) gevierd zou worden.
Toen Mozes uiteindelijk zeer boos weer van de berg was afgedaald en Aaron ter verantwoording riep, begon AAron net als Adam de schuld op anderen af te schuiven en zei: het volk is slecht. Zij wilden een god die hen zou leiden, want jij (Mozes) was verdwenen. En daarom heb ik hun goud gevraagd en een kalf gemaakt.
In plaats van het straffen van de verantwoordelijke, vroeg Mozes: Wie God toebehoort komt tot mij. Uiteindelijk kwamen de Levieten en zij kregen de opdracht om hun eigen zonen, vrienden, naasten en broeders dood te hakken en te steken. Complete willekeur.
WAAROM.....Waarom niet Aaron? Misschien omdat hij de broer van Mozes was????
Het was een geplaagd volk.. eeuwen als slaaf geleefd, achtervolgd, onzeker en angstig en bekend om te bidden tot stenen en houten goden. Zij kenden de wet nog niet. Ze liepen rond in een dodelijke woestijn. Grote gevaren hadden zij achtergelaten en wisten niet waar ze heen gingen. Was hun onzekerheid niet begrijpelijk? Moest daarom willekeurig 3000 man afgeslacht worden om angst in te boezemen bij de overlevenden?
Zij hadden een zee in tweeën zien splijten, hadden de plagen in Egypte gezien. Zij werden geleid door een vuurkolom en een rookkolom. Meel dwarrelde uit de lucht en vogels vlogen wonderbaarlijk bijna rechtstreeks in hun pannen. Bronnen ontstonden waar zij kwamen... WELK bewijs heeft een volk nog meer nodig om overtuigd te zijn van een levende God!!? Zou een massale afslachting door soortgenoten (niets goddelijks) hier iets aan toe voegen of afdoen?
Niet dat ik als onbenullig stofje in het universum ook maar zou durven denken om God ter verantwoording te roepen. Maar dit begrijp ik niet! En ik kan dit verhaal niet meer verdedigen als zijnde echt gebeurd en bovendien daar een geestelijke betekenis aan geven.
