Peter van Velzen schreef:
? Waarom zouden we eerst duidelijkheid moeten hebben over de status van mentaal gehandicapten? De morele partners zijn niet mentaal gehandicapt. Ze kunnen uitstekend morele afspraken maken met elkaar zonder zich te bekommeren om status van mentaal gehandicapten. Zover ik weet hanteren wij als sinds mensenheugenis een moraal waarbij die status vrijwel geen enkele rol speelt. jouw bewering lijkt me niet logisch en ook niet intuitief. Men zal trachten deze lieden alsnog "mores te leren", en als dat niet lukt, dan zal men ze of tolereren (omdat ze niet veel kwaad kunnen), maar in sociaal opzicht negeren, of uit de gemeenschap verwijderen (omdat ze wel veel kwaad kunnen).
denk dat we het over iets anders hebben
Let op dat kinderen altijd starten als "mentaal gehandicapten" in de betekenis die jij hierboven hanteert!
maar niet altijd als ongeneesbaar diep mentaal gehandicapte
Dat kinderen het object van de moraal zijn, is mij zowel intuitief als rationeel duidelijk. Bij jou twijfel ik er regelmatig aan of je dit wel beseft.
daar hoef je niet aan te twijfelen. Ik twijfel wel of ze het enige object zijn.
Dat klinkt al beter. Desalniettemin ben ik van mening dat wij de bilharziaworm (en nog een paar nare parasieten) wel mogen uitroeien.
waarschijnlijk omdat dat een moreel belangrijk reden heeft?
Als jouw "clienten" konden praten, dan zouden ze nu zelf aan de discussie deelnemen, en hoefde jij helemaal niet voor ze op te komen.
ja, dat zou wel tof zijn, als ze het zelf konden doen
Laten wij eens als gedachtenexpirement aannemen, dat we kunnen communiceren met Orca's en Olifanten. Orca's zouden ongetwijfeld een lans breken voor het eten van vlees, en ons wellicht voor gek verklaren als wij vegetarier willen zijn.
dat weet ik nog zo niet. Orca's kunnen toch ook empathie voelen? Dan kunnen ze zich inleven in slachtoffers. en misschien komen ze dan net zoals ik wel tot een ethiek dat men niet iemand anders mag doden en opeten louter voor de smaak (maar dus nog wel om te leven)
Wij willen geen honden eten, wij (zelfs vleeseters) vinden dat dat niet kan. Ik zie die vleeseters niet ons als gek verklaren als wij hondenloos willen eten.
Maar dat kunnen ze wel! Ik ben immers bereid met de wensen van de morele partners rekening te houden. Ook als ze niet voorvloeien uit mijn uitgangspunten. Samenwerking houdt in dat je niet alleen je eigen mening doordramt, maar ook de mening van de andere respecteert.
ja, maar ik had het hier over meer dan respecteren: het zelf ook naleven. Jij kunt misschien wel veganisten (en hun mening) respecteren, maar zelf ook veganist worden uit morele plicht, dat is toch nog een stap verder? Misschien ben je wel bereid veganist te worden als de meerderheid je daarom vraagt, om je bij de wil van de meerderheid met lichte tegenzin neer te leggen. Maar dan nog kan ik jou niet overtuigen om veganist te worden uit morele plicht (omwille van intrinsieke redenen, los van wat anderen willen), op basis van morele intuities die jij niet hebt.
Uiteraard heeft eenieder het recht voor zijn mening te pleiten en te trachten om de ander te overuigen. Daar biedt ik alle ruimte toe. Jij daarentegen heb er blijkbaar problemen mee, andere als gelijken in de morele discussie te accepteren.
het gaat er niet om anderen in een discussie als gelijken te accepteren. Wat ik niet accepteer is dat anderen iemand gaan schaden. Iemand schaden is echt nog wel iets anders dan voor een mening mogen uitkomen. Jij en ik zijn gelijken in een discussie, volledig me eens. Maar ik wil wel dat jij je niet naar willekeur boven iemand anders (bv. een varken) gaat plaatsen en dat individu zo hard gaat schaden dat het zelfs sterft, louter omwille van (smaak)genot. Ik wil consistentie in gelijkheid.
Het lijkt me raadzamer om vooraleerst respect te tonen voor hen met wie je in discussie bent.
en wat zou jij doen als ondertussen jouw discussiepartner anderen aan het schaden is?
Denk je dat ze daar ook maar een seconde over hebben nagedacht?
tja, dat is dan net een probleem. Als ze niet hebben nagedacht over waarom ze hun rechtenverklaring mogen beperken tot een willekeurige groep, aangeduid als "mensen"...
Dat is een kwestie van intuitie.(Ook al ben ik uitstekend in staat die intuitie rationeel te onderbouwen) Maar die intuitie heb jij blijkbaar niet.
maar jawel: die intuitie heb ik ook, maar ik heb ontdekt dat ze niet consistent is met een coherent systeem van ethische principes die gebaseerd zijn op andere, sterkere intuities. En zo concludeer ik dan dat die speciesistische intuitie een morele illusie is, net zoals bij een optische illusie. Dat is net één van de centrale themas van mijn doctoraatsonderzoek.
Om discussie mogelijk te maken, is de vraag dan of jij die andere, sterkere intuities ook hebt.
