axxyanus schreef:
En op dat vlak vraag jij dus meer van je medemensen op ethisch vlak dan je vraag van de natuurkundigen.
De natuurkundigen zijn dan misschien wel op zoek naar een coherent systeem maar ze hebben er nog geen. En dat iemand geen CNS (coherent natuurkundig systeem) heeft diskwalificeert die ook niet als gesprekspartner over natuurkunde.
1) het feit dat iemand nog geen CES heeft diskwalificeert die nog niet als gesprekspartner.
2) er is reeds minstens één CES.
3) een gesprekspartner is nog iets anders dan een beslisser
Het is zelfs zo dat coherentie niet de hoogste prioriteit heeft voor natuurkundigen. De hoogste prioriteit voor natuurkundigen is betrouwbaarheid. Geef natuurkundigen nu de keuze tussen een CNS dat minder betrouwbaar is en het huidige INS dat de verzameling is van twee deelsystemen, quantummechanica en relativiteit, die samen incoherent zijn maar op elk van hun gebied zeer betrouwbaar en de natuurkundigen zullen kiezen voor het INS.
dat komt overeen met de meta-ethische hand: de wijsvinger gaat over betrouwbaarheid (overeenstemming met basisinformatie zoals morele intuities in de ethiek en experimenten in de natuurkunde). De middelvinger gaat over consistentie. Beiden zijn belangrijke waarden.
Jij daarentegen heb hier al meermaals aangegeven dat je eigenlijk enkel mensen met een CES als volwaardige gesprekspartner aanvaard en dat je daarbij een CES verkiest dat tegen je waarden ingaat boven een IES dat je waarden benadert. Dat je graag een CES wil, is niet het probleem. Maar dat je bereid bent je waarden op te offeren voor een CES is IMO een serieus probleem.
In analogie zou dat er op neerkomen dat natuurkundigen bereid zouden zijn een CNS te gebruiken hoe onbruikbaar ook om fenomenen mee te kunnen duiden omdat ze nu eenmaal coherentie zo belangrijk vinden en de huidige situatie geen coherent systeem oplevert.
de meta-ethische hand bevat nochtans wel een wijsvinger. Dat is één van de redenen waarom ik me zo moeilijk een CES kan voorstellen dat volledig tegen mijn waarden (morele intuities) indruist.
De analogie met natuurkunde klopt wel, als je kijkt naar de praktijk: men past de kwantummechanica toe enkel in gebieden waar kwantummechanica wel en algemene relativiteit niet relevant is. En hetzelfde voor toepassing van algemene relativiteit: enkel waar kwantummechanische effecten verwaarloosbaar zijn. Dus men beperkt het INS tot enkel die situaties waar inconsistenties verwaarloosbaar zijn. Voor situaties waar de inconsistenties optreden, zoals in zwarte gaten, onthouden de fysici zich van uitspraken en zoeken ze volop naar een CNS. Mocht de kwantummechanica op zich inconsistenties bevatten, dan zal men die theorie ook verwerpen.
Dus: je mag een IES hebben dat bestaat uit twee delen die op zich consistent zijn en dan die delen toepassen op plaatsen waar geen inconsistenties zijn, maar in situaties waar die twee delen van toepassing zijn en wederzijdse inconsistenties opleveren, mag je geen uitspraak doen met dat IES. Zelfde dus als bij natuurkunde. Alle ethische inconsistenties waar ik kritiek op uitte, bv. bij vleeseters, zijn telkens inconsistenties in gebieden waar de twee delen van toepassing zijn en met elkaar botsen.
