besluiteloos persoon, een lafaard.
Ik heb nergens gezegd dat een agnost ( een ongelovige dus ) een lafaard is ... het is gewoon een verlamd persoon die erg introspectief en individueel bezig is ...
De Agnost is er van overtuigd dat zijn persoonlijke niet weten voortkomt over het niet kunnen oplossen van zuivere denk-paradoxen ... Hij wil de wereld afleiden uit het zuivere denken ... terwijl het denken
over en aangaande de wereld waarin we leven , wordt verschoven als onbelangrijk naar het tweede plan ... terwijl het de hoofdbron is van elk weten dat kan worden medegedeeld en gedeeld met anderen ...
( de kenbare wereld levert namelijk de niet-bedachte onherleidbare basisgegevens en onomzeilbare harde feiten die het denken moet
over-denken ipv alleen maar
be-denken of uitgaan van "stel -eens -dat , indien -dit -dan , als , enzovoort oefeningen zonder verder nachecken ... )
De werkelijkheid is zelfevident en ontdekbaar door oerdomme methodes ( dat is misschien de reden waarom ze wordt genegeerd ) maar men moet ze durven ontdekken( en de schijnwaarnemingen , optische , empirische en denkillusies eruit durven en trachten te filteren ) en ze vormen als bewerkte denkresultaten over die gegevens ) STEEDS een
waarschijnlijkheid die op dat moment het meest waarschijnlijk meest waar lijkt .... NOOIT AF dus of definitief ( = in de geest van Hume )
De agnost zegt dat een absoluut antwoord over de samenstelling van de wereld ( in zonderheid een geponeerde god als wezenlijk onderdeel daarvan ) voor altijd ontbreekt .... Daarmee is voor hem de kous af ... alles kan en mag dus .... met als uiterste uitschieter feyerabend ... " everything goes "
De agnost marchandeert en is steeds bereid tot compromis ( dat is "lofwaardig ") maar het leid ook nogal eens tot windhaan gedrag en ( misschien ) het uiteindelijke uitsterven van de agnost onder bepaalde ontwikkelingen , waarna theocraten hem niet mee nodig hebben ....
De ( zachte ) atheist zegt dat weliswaar alles slechts een voorlopige waarschijnlijkheid is , maar dat hetgeen we(nog ) niet weten niet betekent dat alles wat we wel al weten ( waaronder ook absoluten zoals de wiskunde en logica ) daarom ook verkeerd kan zijn in het bijzonder wanneer het , het bewijzen van het bestaan van een
bepaalde god betreft ...elke god waarover iets kan worden gezegd of waarover iets moet worden aangetoond( inclusief zijn bestaan ) is bepaald
Wanneer je niets wordt verteld over een bepaalde god ... weet je er ook niets vanaf ....
en komt zijn al of niet bestaan( onder die vorm ) niet eens ter sprake ....
Het is vooral het afwijzen van waandenkbeelden en fantasieeen die de weg vrij houd om methodisch en systematisch te ontdekken wat we nog niet weten over de wereld ....
De mens vind dingen uit ... Het eerste wat hij heeft uitgevonden zijn goden en god en dat is een uitvinding ( die voor eens en voor altijd , hoopt men ) het verdere uitvinden ontmoedigd
Lekkere fijne veilige oplossing.
Ja en ook een uitermate praktische
De zachte atheist is geenszins van plan om de geijkte gelovige rommel aan de voordeur buiten te gooien , om de achterdeur open te houden voor nieuwe of hippere
rommel (zoals bijvoorbeeld opnieuw theistisch ingevulde vormen van het volksboedhisme of resultaten van reli - en mystieke shopping )
Het moge duidelijk zijn dat ik geen hard atheist ben ; en dat ik geen militant ben voor een ideologie of zo ... Wat ik wel wil is voor tegengewicht wil zorgen en me verzet tegen mensen die hun theistitsche ideeen willen opleggen als de norm ....
En fundamentalist ... ?
nou ja ik heb nog geen bomgordel in mijn kleerkast ...
Ik denk trouwens NIET dat een plotse opmslag naar een atheistische wereld meteen de " goede oplossing of de hemel op aarde " betekent ...
Verre van , ik, denk trouwens ook niet dat de mens van nature goed of slecht is ... het hangt er allemaal vanaf en er is ( inderdaad) heu ... nogal veel variatie in deze soort van zogenaamde "morele " talenten ....
We zijn maar pas uit het konijnenkot gesprongen na een lange duistere periode ...
Niet weer direkt in een ander kot kruipen , hoor ....