Roken

[dikkemick]

Dat is het beste, maar ik ga ervan uit, dat hoe ongemakkelijker het wordt om dat spul aan te schaffen én te gebruilen hoe meer het gebruik in het algemeen remt.

Behalve dan de sneue gebruikers die niet zonder kunnen. Die blijven roken en vapen omdat ze niet kunnen stoppen. Dan maakt de prijs, net als bij benzine en diesel niet uit. Er blijven nl files staan. Vrachtwagen chauffeurs en anderen die lekker zitten de paffen in de file.
Eigenlijk zijn we dus een sneue soort. Een soort die continu oorlog meent te moeten voeren en bovendien verslaafd is aan de heilige koe en de sneue peuk.

[HierEnNu]

Ik vind het prima, maar... ook na het 21ste jaar verslaaft men gemakkelijk.
En ook dan zit de ander onnodig in de kwalijke dampen als er gerookt of gevaped wordt.
Ik vind het een lapmiddel.
Ik zou liever zien dat roken op plaatsen waar anderen er last van kunnen hebben niet meer mag.
En ik zou het spul nog veel duurder maken. Dán maar ondergronds ja.

Dat duurder maken is een goed plan. Op Europees niveau dan natuurlijk anders gaan de sneue verslaafden elders shoppen.

Dat is het beste, maar ik ga ervan uit, dat hoe ongemakkelijker het wordt om dat spul aan te schaffen én te gebruilen hoe meer het gebruik in het algemeen remt.

Je hebt allebei een punt, maar het zit 'm vooral in wat je verwacht van beleid. Een verhoging naar 21 jaar is geen wondermiddel. Nicotineverslaving ontstaat ook daarna nog makkelijk, dus Gerard heeft gelijk dat je het probleem daar niet mee oplost. Maar het idee dat het "dus een lapmiddel is" gaat ook te kort door de bocht. Het draait om instroom beperken:

• hoe later iemand begint, hoe kleiner de kans dat die überhaupt verslaafd raakt.
  Dat is gewoon vrij goed onderbouwd.

Waar het wringt, is dat dit soort maatregelen vaak los
worden gepresenteerd, terwijl ze vooral werken in combinatie:

• leeftijdsgrens omhoog
• accijnzen
• rookvrije plekken
• handhaving
• voorlichting

Los van elkaar zijn het halve oplossingen, samen pas beleid.

Over dat punt van overlast: daar zit wel iets. Roken raakt niet alleen de roker zelf maar ook anderen door meeroken. Dat is de reden dat rookvrije werkplekken en horeca destijds zijn ingevoerd, en dat heeft aantoonbaar effect gehad. Verder uitbreiden naar drukke publieke plekken is dan een logische volgende stap, al moeten we oppassen dat het uitvoerbaar blijft.

Die rookzones die genoemd worden klinken praktisch, maar in de praktijk zie je vaak dat handhaving het probleem is. Regels zijn er al genoeg: naleving is het echte knelpunt. En prijsverhoging? Dat werkt gemiddeld wel degelijk, maar niet voor iedereen. Zware verslaafden stoppen er niet door, maar jongeren beginnen er minder snel door. Het risico op illegale handel neemt inderdaad toe als je te hard doorschiet, dus daar zit een grens aan.

Kortom:

• Het is geen lapmiddel, maar ook geen eindoplossing.
• Bescherming van anderen is een sterk argument voor strengere regels.
• Zonder handhaving blijft alles theorie.

De echte vraag is dus niet óf je dit moet doen, maar hoe ver je als overheid wilt gaan in het terugdringen van roken, en hoeveel vrijheid je daar tegenover zet.

[dikkemick]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

[HierEnNu]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

[Gerard R.]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

Zie ik niet. Ik heb Zware van de Weduwe (van Nelle) gerookt tot 2001. Ik voelde dat het roken reuze schadelijk is, zéker als je ouder wordt. En vooral ook voor je gebit. Ik kreeg paradontitis en de tandarts vroeg mij dringend ermeej op te houden.

Ik rookte uit een zekere verslaving maar vooral omdat nicotine concentatie helpt, wat ik ook nodig had of dacht te hebben voor mijn werk, dat veel concentrstie vereiste.

[HierEnNu]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

Zie ik niet. Ik heb Zware van de Weduwe (van Nelle) gerookt tot 2001. Ik voelde dat het roken reuze schadelijk is, zéker als je ouder wordt. En vooral ook voor je gebit. Ik kreeg paradontitis en de tandarts vroeg mij dringend ermeej op te houden.

Ik rookte uit een zekere verslaving maar vooral omdat nicotine concentatie helpt, wat ik ook nodig had of dacht te hebben voor mijn werk, dat veel concentrstie vereiste.

Dat het voor jou zo gewerkt heeft, wil ik meteen aannemen. Maar dat sluit niet uit dat er ook andere mechanismen spelen die jij misschien minder hebt ervaren.

Over dat punt van concentratie bijvoorbeeld: nicotine lijkt te helpen, maar dat beeld klopt maar deels. Wat er bij regelmatige gebruikers vaak gebeurt, is dat tussen twee momenten van gebruik juist onrust en afleiding ontstaat, het lichaam wil weer nicotine. Die zucht kan je concentratie behoorlijk verstoren. Als je dan weer rookt, verdwijnt die onrust tijdelijk. Dat voelt als "betere concentratie", maar feitelijk herstel je vooral een dip die door die afhankelijkheid zelf veroorzaakt wordt.

Dus wat jij beschrijft als functioneel gebruik, kan in de praktijk ook gewoon een vorm van symptoombestrijding zijn. En dat raakt wel aan mijn eerdere punt: verslaving is niet alleen een kwestie van rationele keuze, maar ook van patronen waarin lichaam en gedrag elkaar versterken. Voor de één speelt dat sterker dan voor de ander, maar dát het bestaat, lijkt me lastig te ontkennen.

[dikkemick]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

Kun je met concrete bewijzen komen van je zeer persoonlijke stelling? Mijn persoonlijke overtuiging is dat je sneu bent als je niet kunt stoppen op karakter.
Je bent nog sneuer als je begint is mijn persoonlijke overtuiging.

[Gerard R.]

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

Zie ik niet. Ik heb Zware van de Weduwe (van Nelle) gerookt tot 2001. Ik voelde dat het roken reuze schadelijk is, zéker als je ouder wordt. En vooral ook voor je gebit. Ik kreeg paradontitis en de tandarts vroeg mij dringend ermeej op te houden.

Ik rookte uit een zekere verslaving maar vooral omdat nicotine concentatie helpt, wat ik ook nodig had of dacht te hebben voor mijn werk, dat veel concentrstie vereiste.

Dat het voor jou zo gewerkt heeft, wil ik meteen aannemen. Maar dat sluit niet uit dat er ook andere mechanismen spelen die jij misschien minder hebt ervaren.

Over dat punt van concentratie bijvoorbeeld: nicotine lijkt te helpen, maar dat beeld klopt maar deels. Wat er bij regelmatige gebruikers vaak gebeurt, is dat tussen twee momenten van gebruik juist onrust en afleiding ontstaat, het lichaam wil weer nicotine. Die zucht kan je concentratie behoorlijk verstoren. Als je dan weer rookt, verdwijnt die onrust tijdelijk. Dat voelt als "betere concentratie", maar feitelijk herstel je vooral een dip die door die afhankelijkheid zelf veroorzaakt wordt.

Dus wat jij beschrijft als functioneel gebruik, kan in de praktijk ook gewoon een vorm van symptoombestrijding zijn. En dat raakt wel aan mijn eerdere punt: verslaving is niet alleen een kwestie van rationele keuze, maar ook van patronen waarin lichaam en gedrag elkaar versterken. Voor de één speelt dat sterker dan voor de ander, maar dát het bestaat, lijkt me lastig te ontkennen.

Ik rook nu al 25 jaar niet meer dus, maar ik heb nóg altijd dat concentratieprobleempje hoor.
Dat is nú niet erg meer omdat ik niet meer werk doe waarbij onconcentratie geen optie is.
Maar je hebt gelijk, er zijn altijd drijfveren waar je niet echt zicht op hebt.

[HierEnNu]

Het is als met gokken, drinken en ongezond eten. Preventie is het sleutelwoord. Energie en geld in preventie steken ipv alleen de gevolgen behandelen van (long)kanker, vetzucht, obesitas, levercirrose, diabetes II etc.
Onderwijs en taks. Veel taks op ongezonde producten. Dan dragen sneue verslaafden hun deel tenminste bij.
Voorlichting dus.
Voorlichting en EU-belasting op nicotinestokken.

Wat je zegt over preventie en belasting is op zich een bekend en verdedigbaar standpunt. Maar het framen van mensen als "sneue verslaafden" werkt in de praktijk juist averechts. Ik spreek hier niet alleen theoretisch over, ik ben zelf verslaafd geweest. Wat juist gebruik versterkt, is het gevoel er niet bij te horen of buitengesloten te worden.

Verslaving is vaak geen kwestie van "even rationeel kiezen", maar hangt samen met gedragspatronen waarin schaamte en isolatie een rol spelen. Als je preventie echt serieus neemt, dan hoort daar ook bij dat je niet stigmatiserend communiceert, omdat dat precies het probleem kan verergeren dat je zegt te willen oplossen.

Kun je met concrete bewijzen komen van je zeer persoonlijke stelling? Mijn persoonlijke overtuiging is dat je sneu bent als je niet kunt stoppen op karakter.
Je bent nog sneuer als je begint is mijn persoonlijke overtuiging.

Je draait het hier om. Jij zet eerst een groep mensen weg als "sneu" op basis van jouw persoonlijke overtuiging, en vraagt daarna van mij dat ik mijn reactie daarop met "bewijzen" onderbouw.

Mijn punt ging niet over een wetenschappelijke these die ik moest bewijzen, maar over de manier waarop jij een hele groep framed. Dat is óók een persoonlijke stelling, alleen dan één die anderen diskwalificeert.

Als je het debat inhoudelijk wilt voeren, prima. Maar dan moet je wel erkennen dat jouw uitgangspunt net zo goed een persoonlijke overtuiging is, en geen objectief feit waar anderen zich maar naar hebben te verhouden. Anders wordt het geen discussie, maar eenrichtingsverkeer waarin jij etiketten plakt en van anderen verlangt dat ze zich verantwoorden.

[HierEnNu]

Zie ik niet. Ik heb Zware van de Weduwe (van Nelle) gerookt tot 2001. Ik voelde dat het roken reuze schadelijk is, zéker als je ouder wordt. En vooral ook voor je gebit. Ik kreeg paradontitis en de tandarts vroeg mij dringend ermeej op te houden.

Ik rookte uit een zekere verslaving maar vooral omdat nicotine concentatie helpt, wat ik ook nodig had of dacht te hebben voor mijn werk, dat veel concentrstie vereiste.

Dat het voor jou zo gewerkt heeft, wil ik meteen aannemen. Maar dat sluit niet uit dat er ook andere mechanismen spelen die jij misschien minder hebt ervaren.

Over dat punt van concentratie bijvoorbeeld: nicotine lijkt te helpen, maar dat beeld klopt maar deels. Wat er bij regelmatige gebruikers vaak gebeurt, is dat tussen twee momenten van gebruik juist onrust en afleiding ontstaat, het lichaam wil weer nicotine. Die zucht kan je concentratie behoorlijk verstoren. Als je dan weer rookt, verdwijnt die onrust tijdelijk. Dat voelt als "betere concentratie", maar feitelijk herstel je vooral een dip die door die afhankelijkheid zelf veroorzaakt wordt.

Dus wat jij beschrijft als functioneel gebruik, kan in de praktijk ook gewoon een vorm van symptoombestrijding zijn. En dat raakt wel aan mijn eerdere punt: verslaving is niet alleen een kwestie van rationele keuze, maar ook van patronen waarin lichaam en gedrag elkaar versterken. Voor de één speelt dat sterker dan voor de ander, maar dát het bestaat, lijkt me lastig te ontkennen.

Ik rook nu al 25 jaar niet meer dus, maar ik heb nóg altijd dat concentratieprobleempje hoor.
Dat is nú niet erg meer omdat ik niet meer werk doe waarbij onconcentratie geen optie is.
Maar je hebt gelijk, er zijn altijd drijfveren waar je niet echt zicht op hebt.

Het kán best in sommige individule gevallen zo zijn dat nicotine deels als zelfmedicatie werkt, bijvoorbeeld bij concentratieproblemen. Stel dat in jouw specifieke geval inderdaad die nicotine jouw concentratie bevorderde:

• dan zou een alternatief zoals nicotinepleisters of zo ook helpen,
  zodat je het positieve effect behoudt zonder de schadelijke kanten van roken.

[dikkemick]

[.....rdt het geen discussie, maar eenrichtingsverkeer waarin jij etiketten plakt en van anderen verlangt dat ze zich verantwoorden.

Ipv persoonlijk commentaar heb ik liever dat je inhoudelijk reageert. Hier kan ik concreet niets mee.
Onderbouw maar dat roken niet sneu is.

[HierEnNu]

[.....rdt het geen discussie, maar eenrichtingsverkeer waarin jij etiketten plakt en van anderen verlangt dat ze zich verantwoorden.

Ipv persoonlijk commentaar heb ik liever dat je inhoudelijk reageert. Hier kan ik concreet niets mee.
Onderbouw maar dat roken niet sneu is.

Dát beweer ik ook niet.
Mijn punt ging over hoe jij groepen mensen wegzet:

• niet over of roken "sneu" is.

[dikkemick]

[.....rdt het geen discussie, maar eenrichtingsverkeer waarin jij etiketten plakt en van anderen verlangt dat ze zich verantwoorden.

Ipv persoonlijk commentaar heb ik liever dat je inhoudelijk reageert. Hier kan ik concreet niets mee.
Onderbouw maar dat roken niet sneu is.

Dát beweer ik ook niet.
Mijn punt ging over hoe jij groepen mensen wegzet:

• niet over of roken "sneu" is.

Waar beweer jij dat exact? Waar neem ik het woord "groepen mensen" in de mond?

[Gerard R.]

Dat het voor jou zo gewerkt heeft, wil ik meteen aannemen. Maar dat sluit niet uit dat er ook andere mechanismen spelen die jij misschien minder hebt ervaren.

Over dat punt van concentratie bijvoorbeeld: nicotine lijkt te helpen, maar dat beeld klopt maar deels. Wat er bij regelmatige gebruikers vaak gebeurt, is dat tussen twee momenten van gebruik juist onrust en afleiding ontstaat, het lichaam wil weer nicotine. Die zucht kan je concentratie behoorlijk verstoren. Als je dan weer rookt, verdwijnt die onrust tijdelijk. Dat voelt als "betere concentratie", maar feitelijk herstel je vooral een dip die door die afhankelijkheid zelf veroorzaakt wordt.

Dus wat jij beschrijft als functioneel gebruik, kan in de praktijk ook gewoon een vorm van symptoombestrijding zijn. En dat raakt wel aan mijn eerdere punt: verslaving is niet alleen een kwestie van rationele keuze, maar ook van patronen waarin lichaam en gedrag elkaar versterken. Voor de één speelt dat sterker dan voor de ander, maar dát het bestaat, lijkt me lastig te ontkennen.

Ik rook nu al 25 jaar niet meer dus, maar ik heb nóg altijd dat concentratieprobleempje hoor.
Dat is nú niet erg meer omdat ik niet meer werk doe waarbij onconcentratie geen optie is.
Maar je hebt gelijk, er zijn altijd drijfveren waar je niet echt zicht op hebt.

Het kán best in sommige individule gevallen zo zijn dat nicotine deels als zelfmedicatie werkt, bijvoorbeeld bij concentratieproblemen. Stel dat in jouw specifieke geval inderdaad die nicotine jouw concentratie bevorderde:

• dan zou een alternatief zoals nicotinepleisters of zo ook helpen,
  zodat je het positieve effect behoudt zonder de schadelijke kanten van roken.

Inderdaad, maar pleister deden we toen nog niet zo erg. Ik meen dat Nicorette iets was dat mensen wel deden.
Ik zou het nu met pleister doen, maar 25 jaar niet roken is veel fijner.

[HierEnNu]

Mijn punt ging over hoe jij groepen mensen wegzet:

• niet over of roken "sneu" is.

Waar beweer jij dat exact? Waar neem ik het woord "groepen mensen" in de mond?

Je gebruikt misschien niet letterlijk het woord "groep",
maar door rokers als "sneu" te bestempelen generaliseer je wel degelijk. Dát was mijn punt.

Als je dáár inhoudelijk op wilt ingaan, prima:

• anders laat ik het hierbij.