In de Onafhankelijkheidsoorlog vielen Egypte, Jordanië, Syrië, Libanon en Irak Israel gezamelijk aan om Israel te elimineren. In de Suezcrisis stond Egypte centraal als tegenstander, waarbij de confrontatie volgde op de nationalisatie van het Suezkanaal en de regionale vijandigheid rond Israel, met harde vijandelijke retoriek aan Egyptische. In de Zesdaagse Oorlog vielen Egypte, Jordanië en Syrië Israel aan, met steun van andere Arabische staten om Israel te vernietigen. In de Jom Kipoeroorlog vielen Egypte en Syrië Israel gelijktijdig aan. AL deze landen hebben nu redelijke contacten met Israel en met de meeste Arabische landen heeft Israel zelfs handelsakkoorden of goede betrekkingen, maar nu was het de Palestijnse Hamas en is het nog steeds Hezbollah die Israel bedreigt; ook al stellen ze weinig meer voor. Iran - een extreem religieuze staat die dagelijks "Dood aan Israel!" scandeert en hun drones "martelaar" (sjahied) hebben genoemd, is nog steeds in staat kernwapens te maken en had het uranium al verrijkt tot 60%, ook al ligt hun gehele luchtmacht en marine in duigen. Wat ik reeds eerder zei, is dat we m.b.t. Iran waarschijnlijk te laat zijn.Bonjour schreef: ↑11 apr 2026 12:32Er zijn mensen die zeggen Israël te willen vernietigen, maar die hebben bij lange na niet de macht om dat te doen, dus van ware bedreiging is geen sprake.ChaimNimsky schreef: ↑11 apr 2026 12:20 Vanuit het comfort niet te leven in een land dat vanaf het begin existentieel wordt bedreigd
De beste inlichtingen, het beste raketschild en luchtafweer, de modernste wapens, een zeer goed-getraind leger en kernwapens zijn geen luxe onder die omstandigheden.
Nu wel, aangezien in deze fase van het akkoord - waar Hamas ook mee akkoord was gegaan - Hamas de wapens uiteindelijk gaat neerleggen en plaats maakt voor een buitenlandse Israel-vriendelijke regering. Als Hamas alsnog het akkoord schendt en in deze fase tegen de afspraak in de wapens weigert neer te leggen, is het inderdaad afgelopen met ze. Ze zijn afgesneden van wapentoevoer, hebben geen gijzelaars meer als troefkaart achter de hand en zijn omsingeld door het IDF in wat er nog rest van Gaza.Gaza, daar kan je spreken van existentiële bedreiging.
Als ze akkoord gaan, dan verliezen ze slechts een deel van Gaza aan een bufferzone voor Israel en wordt de rest een toeristische trekpleister met hotels. Voor hen hoop ik dat ze het akkoord niet schenden, dan wacht hen een potentieel florissante toekomst.
"Geen afstand nemen" is niet juist uitgedrukt. Van onnodig geweld neem ik altijd afstand, hoe weinig en zacht het geweld ook moge zijn. Echter, als het alternatief erger is dan de daad, dan kies ik voor de laatste, hoe gruwelijk de daad ook moge zijn. Ik zou ook zelf doden indien nodig. Martelen kan ik niet; daar heb ik simpelweg de maag niet voor. Ook niet de training en capaciteiten trouwens -- ondervragen met een perfecte affectieve afstemming vergt een enorm hoge dosis empathie: inzicht in hoe iemand in elkaar zit, wat iemand raakt en waar iemands breekpunten liggen. Hoe preciezer en empathischer de ondervrager is, des te minder druk nodig is.Dat je ook nu weer geen afstand neemt van deze praktijken zegt wel weer over jou. En dan zo'n stomme smoes.
Bovendien, de beste manier om van tegenstanders af te komen, is ermee te gaan praten, niet schieten.
Dat klopt niet. Het moet binnen de juiste context worden gezet. Israel heeft zeker veel gedaan dat niet door de beugel kan.Zo voorspelbaar dat er hier 3 mensen rondhangen die niets negatiefs over Israël kunnen zeggen, wat Israël ook uitspookt.
De laatste zin geeft mij namelijk hoop dat een dialoog mogelijk is. Een Israelisch patriot geeft openlijk toe dat veel van de kritiek op Israel terecht was. Ook al zou het best kunnen zijn, dat hij nog veel meer kritiek onterecht acht.
Het enige bericht op deze pagina, dat ik niet in de prullebak wil gooien.