Wel of niet behandelen

[dikkemick]

Zanger Gerard Cox (85) is ongeneeslijk ziek: 'Geen zin in chemokuren' | Muziek | NU.nl https://share.google/iDe5mwzK8e3SbhTRT

Respect voor zijn besluit. Aan alles komt een eind, zeker als je 85 bent is die kans niet ondenkbaar.
Maar wat als je met een dergelijke ziekte op je 50e (of jonger) wordt geconfronteerd?
Hoe kun je de keuze maken wel of niet behandelen? Je hebt kanker en deze is al aan het uitzaaien maar met chemo is wellicht levensverlenging mogelijk.
Je gaat je die laatste maanden alleen misschien nog rotter voelen door dat gif.
Heb dit in mijn directe omgeving meegemaakt en vond het schrijnend mensonterend.
Hoe kun je een dergelijke keuze maken?

Ook met 85 wil je waarschijnlijk 100 worden maar met dit vooruitzicht snap ik de keuze van Cox.
Een mooi leven gehad denk ik.

[Leon]

Zanger Gerard Cox (85) is ongeneeslijk ziek: 'Geen zin in chemokuren' | Muziek | NU.nl https://share.google/iDe5mwzK8e3SbhTRT

Respect voor zijn besluit. Aan alles komt een eind, zeker als je 85 bent is die kans niet ondenkbaar.
Maar wat als je met een dergelijke ziekte op je 50e (of jonger) wordt geconfronteerd?
Hoe kun je de keuze maken wel of niet behandelen? Je hebt kanker en deze is al aan het uitzaaien maar met chemo is wellicht levensverlenging mogelijk.
Je gaat je die laatste maanden alleen misschien nog rotter voelen door dat gif.
Heb dit in mijn directe omgeving meegemaakt en vond het schrijnend mensonterend.
Hoe kun je een dergelijke keuze maken?

Ook met 85 wil je waarschijnlijk 100 worden maar met dit vooruitzicht snap ik de keuze van Cox.
Een mooi leven gehad denk ik.

Niet behandelen. Milieuvriendelijkste optie.

[dikkemick]

Zanger Gerard Cox (85) is ongeneeslijk ziek: 'Geen zin in chemokuren' | Muziek | NU.nl https://share.google/iDe5mwzK8e3SbhTRT

Respect voor zijn besluit. Aan alles komt een eind, zeker als je 85 bent is die kans niet ondenkbaar.
Maar wat als je met een dergelijke ziekte op je 50e (of jonger) wordt geconfronteerd?
Hoe kun je de keuze maken wel of niet behandelen? Je hebt kanker en deze is al aan het uitzaaien maar met chemo is wellicht levensverlenging mogelijk.
Je gaat je die laatste maanden alleen misschien nog rotter voelen door dat gif.
Heb dit in mijn directe omgeving meegemaakt en vond het schrijnend mensonterend.
Hoe kun je een dergelijke keuze maken?

Ook met 85 wil je waarschijnlijk 100 worden maar met dit vooruitzicht snap ik de keuze van Cox.
Een mooi leven gehad denk ik.

Niet behandelen. Milieuvriendelijkste optie.

Een warme reactie.

[Gerard R.]

De keuze van Cox is fantastisch. Alles geleefd.
Hij gaat weer terug naar het prénatale. En dát is rustig en zorgeloos...

[Bonjour]

Het is een afweging tussen de levensverwachting zonder chemo en de levensverwachting met chemo. Maar tel dan de dagen dat je nog enige kwaliteit van leven hebt.
Houd daarbij rwkening dat je na de chemo eerst nog ziek bent en dat je misschien nog opleeft, maar misschien ook niet.

De laatste weken of maanden zijn een afschuwelijke periode en ik heb respect voor iedereen die daar in zit, wat voor keuze hij ook maakt.

[Gerard R.]

Het is een afweging tussen de levensverwachting zonder chemo en de levensverwachting met chemo. Maar tel dan de dagen dat je nog enige kwaliteit van leven hebt.
Houd daarbij rwkening dat je na de chemo eerst nog ziek bent en dat je misschien nog opleeft, maar misschien ook niet.

De laatste weken of maanden zijn een afschuwelijke periode en ik heb respect voor iedereen die daar in zit, wat voor keuze hij ook maakt.

Ja, iedereen moet dat zelf mogen bepalen. Ik heb zelf een euthenasieverklaring altijd bij me.
Geeft wat formaliteit, maar dan heb je ook wat.

En mensen die willen proberen beter te worden die moeten dat doen en dat is moedig als het bv. kanker is.
Die behandelingen hebben tegenwoordig qua percentage ook vrij veel succes.

[dikkemick]

Het is een afweging tussen de levensverwachting zonder chemo en de levensverwachting met chemo. Maar tel dan de dagen dat je nog enige kwaliteit van leven hebt.
Houd daarbij rwkening dat je na de chemo eerst nog ziek bent en dat je misschien nog opleeft, maar misschien ook niet.

De laatste weken of maanden zijn een afschuwelijke periode en ik heb respect voor iedereen die daar in zit, wat voor keuze hij ook maakt.

Het grootste dilemma is dat je niet weet hoe de behandeling aanslaat, werkt of nare bijwerkingen heeft. Het blijft zo een gok. Een onmogelijke gok.
En ik kan voor beide beslissingen respect opbrengen. Je weet van tevoren nooit of je beslissing juist was.

[Mullog]

Een vriend van mij is lang geleden aan slokdarmkanker overleden. Ik ga ervan uit dat er ondertussen wel nieuwe en betere behandelmethoden zijn. Maar ik heb de laatste maanden naar zijn overlijden gezien en dat is bij deze vorm van kanker geen feest (om het mild uit te drukken)

Ik kan het besluit van Gerard goed plaatsen en wens hem en de zijnen veel sterkte.

[dikkemick]

Een vriend van mij is lang geleden aan slokdarmkanker overleden. Ik ga ervan uit dat er ondertussen wel nieuwe en betere behandelmethoden zijn. Maar ik heb de laatste maanden naar zijn overlijden gezien en dat is bij deze vorm van kanker geen feest (om het mild uit te drukken)

Ik kan het besluit van Gerard goed plaatsen en wens hem en de zijnen veel sterkte.

Het blijven dan ook zeer persoonlijke overwegingen. Misschien wel de moeilijkste uit je bestaan. Wel of niet (mogelijk) iets langer "leven".
"Leven", want wat is verlenging als je continu pijn hebt en/of benauwd bent? Onmogelijke onmenselijke keuze lijkt mij.

[Maria]

Het is een afweging tussen de levensverwachting zonder chemo en de levensverwachting met chemo. Maar tel dan de dagen dat je nog enige kwaliteit van leven hebt.
Houd daarbij rwkening dat je na de chemo eerst nog ziek bent en dat je misschien nog opleeft, maar misschien ook niet.

De laatste weken of maanden zijn een afschuwelijke periode en ik heb respect voor iedereen die daar in zit, wat voor keuze hij ook maakt.

Dito.
Ik denk, dat het veel te maken heeft met hoe de patient nog in het leven staat en of er wel of niet een vorm van acceptatie en overgave is.
Het gaat in geval van dit soort uitzaaiingen sowieso om een zeer korte verlenging van de levensverwachting, die er niet of nauwelijks is en dan nog alleen met rekken van lijden.
Leeftijd heeft daar ook alles mee te maken.

Gelukkig is er nu de mogelijkheid tot palliative sedatie en voor euthanasie in een uitzichtsloze situatie voor ieder, die dat met zijn geweten kan overeenkomen.

[Bonjour]

Er zijn wellicht nog wel wat andere factoren om rekening mee te houden. Indien de patiënt graag nog een geboorte of trouwerij mee wil maken, is levensverlenging wellicht een optie. Overleg dan wel met arts op welke manier de dag het beste beleefd kan worden. Wellicht is de meest intensieve chemo dan toch niet de handigste.

Wat me altijd bij blijft is een opmerking van mijn zoon in de 2de voortgezet onderwijs: "Aanstaande donderdag gaat de vader van een klasgenoot dood".
Als je kinderen hebt, moet je daar dan rekening mee houden? Een lang sterfbed kan trauma's opleveren. Dat lijkt me heel moeilijk.

Ander verhaal:
2 maanden geleden komt een jehova getuige aan de deur met z'n zoon van jaar of 17. De jongen was degene die het eerste woord deed alsof het een soort leerling was die het bekeer-vak moest leren. Ik opende gelijk dat ze het niet troffen omdat ik praktiserend atheïst ben. Maar we hadden een leuk gesprek.
Ik tegen vader: Als je zoon doodziek is en bloedtransfusie van jou nodig heeft, kies je dan voor je zoon of voor je geloof
Vader: Dan kies ik voor mijn geloof.
Ik tegen zoon: Als jij doodziek bent en bloedtransfusie van je vader nodig hebt, hoop je dan dat hij voor jou of voor z'n geloof kiest?
Zoon: Voor zijn geloof.
Ik tegen vader: Ik vind het abnormaal dat een jongen van zijn leeftijd zo'n antwoord geeft. Die hoort voor zichzelf te kiezen. Dit komt over alsof hij gebrainwashed is.
Ik tegen zoon: Jij hebt het recht op een eigen leven. Een eigen gezin. De keuze om late wel of niet langs de deuren te gaan om zelf mensen te bekeren.

Ondanks deze best wel felle woorden, bleef het een goed gesprek.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Het staat onder ethische dilemma's maar ik zie geen dilemma hier.

Gerard Cox wenst niet behandeld te worden, dat is zijn keus en van niemand anders, zo makkelijk ligt dat voor mij.
(Wel of niet behandelen, is dus niet aan de arts)

Persoonlijk kan ik me die keus goed voorstellen, die behandeling is soms een lijdensweg en vaak zonder resultaat.

PS.
Het is misschien wel raadzaam niet te veel op specialisten in te gaan, die willen nu eenmaal perse iemand proberen te genezen.
Iemand met levenservaring zou misschien zeggen: "Probeer van de tijd die je nog rest, het beste te maken."

[dikkemick]

Het grootste dilemma waar je voor komt te staan is: Doet de chemo meer goed dan kwaad?
En dat weet je op voorhand natuurlijk niet. Als je zieker wordt maar wel 3 maanden langer leeft (op bed): Wil je dat?
Kun je dankzij die chemo nog een wens vervullen?
Cox heeft in dat eerste geen zin en wat betreft dat laatste: hij heeft Geleefd en veel gezien en gedaan. Een dergelijke keuze wordt zo begrijpelijker.