Verjaring van misdrijven.

[outremer]

Niks verjaring.
een dader die na x jaar toch gepakt wordt, heeft die x jaar gezwegen en heeft voor mij gedurende die hele tijd een misdaad begaan.
hij heeft veel mensen die hele tijd in het ongewisse gelaten en daarmee heeft hij geen recht op verjaring.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Niks verjaring.
een dader die na x jaar toch gepakt wordt, heeft die x jaar gezwegen en heeft voor mij gedurende die hele tijd een misdaad begaan.
hij heeft veel mensen die hele tijd in het ongewisse gelaten en daarmee heeft hij geen recht op verjaring.

Ook als het om het stelen van een tuinkabouter gaat dat 30jaar geleden is gebeurd?

[outremer]

Niks verjaring.
een dader die na x jaar toch gepakt wordt, heeft die x jaar gezwegen en heeft voor mij gedurende die hele tijd een misdaad begaan.
hij heeft veel mensen die hele tijd in het ongewisse gelaten en daarmee heeft hij geen recht op verjaring.

Ook als het om het stelen van een tuinkabouter gaat dat 30jaar geleden is gebeurd?

nee
ik weet dat het moeilijk is om grenzen te trekken : voor ne kabouter te stelen niet en om andere misdrijven zeer zeker wel.
Het feit dat die grenzen trekken een delicate zaak is, mag niet verhinderen om toch sommige misdrijven buiten verjaring te stellen.
Ik ben een burger van deze maatschappij en ik vind het volledig onwerkelijk indien ik als slachtoffer later te horen krijg dat de misdadiger geen straf krijgt.
je moet niet met de slachtoffers rekening houden wordt hier gezegd. wel ik ben een potentieel slachtoffer en een burger.
en ik verwacht dat het de wetten de juiste normen van mijn maatschappij trachten te benaderen.
daarvoor zijn wetten toch opgesteld, om de normen van een maatschappij te helpen in stand te houden.
en verjaring in alle omstandigheden vind ik niet kunnen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Niks verjaring.
een dader die na x jaar toch gepakt wordt, heeft die x jaar gezwegen en heeft voor mij gedurende die hele tijd een misdaad begaan.
hij heeft veel mensen die hele tijd in het ongewisse gelaten en daarmee heeft hij geen recht op verjaring.

Ook als het om het stelen van een tuinkabouter gaat dat 30jaar geleden is gebeurd?

nee
ik weet dat het moeilijk is om grenzen te trekken : voor ne kabouter te stelen niet en om andere misdrijven zeer zeker wel.
Het feit dat die grenzen trekken een delicate zaak is, mag niet verhinderen om toch sommige misdrijven buiten verjaring te stellen.
Ik ben een burger van deze maatschappij en ik vind het volledig onwerkelijk indien ik als slachtoffer later te horen krijg dat de misdadiger geen straf krijgt.
je moet niet met de slachtoffers rekening houden wordt hier gezegd. wel ik ben een potentieel slachtoffer en een burger.
en ik verwacht dat het de wetten de juiste normen van mijn maatschappij trachten te benaderen.
daarvoor zijn wetten toch opgesteld, om de normen van een maatschappij te helpen in stand te houden.
en verjaring in alle omstandigheden vind ik niet kunnen.

Ik zou niet weten waarom niet.

Neem het extreem:
Iemand pleegt een zwaar misdrijf op zijn zestiende en wordt daar tachtig jaar later voor opgepakt.
Hij is dan inmiddels zes en negentig en waarschijnlijk een totaal andere persoonlijkheid.
Daardoor is die 16 jarige persoon van destijds er eigenlijk niet meer en is die straf zelfs een absurditeit geworden.

Het getuigt daarom van beschaving dat er verjaringen is, net als dat een beschaafd land martelen niet toe staat.

[dikkemick]

Niks verjaring.
een dader die na x jaar toch gepakt wordt, heeft die x jaar gezwegen en heeft voor mij gedurende die hele tijd een misdaad begaan.
hij heeft veel mensen die hele tijd in het ongewisse gelaten en daarmee heeft hij geen recht op verjaring.

Ook als het om het stelen van een tuinkabouter gaat dat 30jaar geleden is gebeurd?

Wordt een tuinkabouter aangegeven als misdaad?

[dikkemick]

Neem het extreem:
Iemand pleegt een zwaar misdrijf op zijn zestiende en wordt daar tachtig jaar later voor opgepakt.
Hij is dan inmiddels zes en negentig en waarschijnlijk een totaal andere persoonlijkheid.
Daardoor is die 16 jarige persoon van destijds er eigenlijk niet meer en is die straf zelfs een absurditeit geworden.

Het getuigt daarom van beschaving dat er verjaringen is, net als dat een beschaafd land martelen niet toe staat.

Neem het extreem zeg je.
Goed, dan ga ik even extreem

Tiberius is na jaren van artsbezoek en fertiliteisklinieken en operaties eindelijk vader geworden van een lang verwacht en zeer gewenst kindje.
Kindje groeit in alle liefde op maar komt op een kwade dag Marc Dutroux tegen.
Marc weet echter zijn gruwelijkheden 30 jaar te verbergen en leidt een luxueus bestaan ergens in de tropen.
Na 30 jaar echter wordt Marc opgepakt o.dat dna sporen onomstotelijk bewijzen dat hij jullie oogappel destijds gruwelijk misbruikt heeft
Je dochter is weliswaar haar beul ontsnapt maar heeft nooit meer een relatie kunnen opbouwen.

Wat nu?
Vrijspraak en vrolijk verder gaan met bezoekjes aan de diverse hulpverleners? Of toch een vorm van gerechtigheid nastreven?

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Neem het extreem:
Iemand pleegt een zwaar misdrijf op zijn zestiende en wordt daar tachtig jaar later voor opgepakt.
Hij is dan inmiddels zes en negentig en waarschijnlijk een totaal andere persoonlijkheid.
Daardoor is die 16 jarige persoon van destijds er eigenlijk niet meer en is die straf zelfs een absurditeit geworden.

Het getuigt daarom van beschaving dat er verjaringen is, net als dat een beschaafd land martelen niet toe staat.

Neem het extreem zeg je.
Goed, dan ga ik even extreem

Tiberius is na jaren van artsbezoek en fertiliteisklinieken en operaties eindelijk vader geworden van een lang verwacht en zeer gewenst kindje.
Kindje groeit in alle liefde op maar komt op een kwade dag Marc Dutroux tegen.
Marc weet echter zijn gruwelijkheden 30 jaar te verbergen en leidt een luxueus bestaan ergens in de tropen.
Na 30 jaar echter wordt Marc opgepakt o.dat dna sporen onomstotelijk bewijzen dat hij jullie oogappel destijds gruwelijk misbruikt heeft
Je dochter is weliswaar haar beul ontsnapt maar heeft nooit meer een relatie kunnen opbouwen.

Wat nu?
Vrijspraak en vrolijk verder gaan met bezoekjes aan de diverse hulpverleners? Of toch een vorm van gerechtigheid nastreven?

Weer kom je met een slachtoffer verhaal.
Dat is niet het onderwerp.

[dikkemick]

Dader en slachtoffer hebben een relatie tot elkaar dus zeker van belang!

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dader en slachtoffer hebben een relatie tot elkaar dus zeker van belang!

Nee.

Hoe men met daders omgaat is iets heel anders al dat men met slachtoffers omgaat.

[dikkemick]

Dader en slachtoffer hebben een relatie tot elkaar dus zeker van belang!

Nee.

Hoe men met daders omgaat is iets heel anders al dat men met slachtoffers omgaat.

Als je mening al zo vast staat waarom dan het gesprek überhaupt aangaan?
Ik ben niet voor verjaring (met de reden die voor mij geldig is) maar dat mag niet van jou.

[Georgie]

Tiberius Claudius begon dit topic met:
"Verjaring van een misdrijf betekent dat men na een zeker aantal jaren indien men de dader heeft men niet meer tot vervolging overgaat."

Ik zie dat iets anders: Het hangt er maar van af hoe je de term ‘verjaring’ definieert.
Ik zie het zo: Na een bepaald, volgens mij wettelijk vastgesteld aantal jaren, worden misdaden als verjaard beschouwd. Het dossier krijgt het stempel “onopgelost” en wordt gesloten. Het onderzoek wordt gestaakt. Als de dader na die tijd om een andere reden wordt opgepakt en bekent dat hij zoveel jaar geleden ook die-en-die misdaad gepleegd heeft kan hij daar niet meer voor vervolgd worden.
Mijns inziens terecht.

Maar er zijn misdaden die in ons land niet kunnen verjaren. Dat zijn:
*1: misdrijven waarop een levenslange gevangenisstraf staat (zoals moord);
*2: misdrijven met een gevangenisstraf van 12 jaar of meer (zoals verkrachting, mensensmokkel en doodslag);
*3: zedenmisdrijven tegen kinderen met een straf van 8 jaar.
(bron: https://www.om.nl/onderwerpen/cold-cases)
Eerder gesloten zaken in deze categorieën kunnen te allen tijde heropend worden en de daders, als die gevonden worden, vervolgd en berecht.
Ook dit is in mijn ogen terecht. Het leed, door dit soort misdrijven veroorzaakt, en de impact die ze hebben op de rest van het leven van slachtoffers en nabestaanden is zo groot (en vergeet de frustratie van de rechercheurs die zich met de zaak bezighielden niet), dat bestraffing van de dader, ook al is het tientallen jaren na de misdaadnaar mijn mening terecht is.

Volgens mij geef je alleen een wat fraaiere omschrijving van het bericht.

Ook spreek je je zelf tegen eerst vind je verjaring terecht dan weer niet.

Nee.
Ik stel vasr dat de wetgever verjaringstermijnen voor onderzoek naar en bestraffing van misdrijven hanteert. Na het verstrijken van de verjaringstermijn kan de dader niet meer bestraft worden.Ik zie dat als terecht.

Ik constateer ook dat de wetgever voor drie categorieën zware misdaden een uitzondering maakt. Hiervoor gelden geen verjaringstermijnen. De impact op de slachtoffrs en nabestaanden –en op de samenleving– is zo groot dat deze uitzonderingspositie in mijn ogen ook terecht is.

Ik geef hierbij slachtoffers en nabestaanden geen stem in het strafproces. Ik vind dat een moderne, beschaafde samenleving ook medemenselijkheid en betrokkenheid naar haar burgers moet tonen.Dat houdt n.m.m. mede in dat de wet indirect, dus zonder dat specifiek te moeten benoemen, rekening houdt met emoties en gevoelens van haar burger, al was het alleen maar ter wille van de integriteit, het vertrouwen en het gevoel van veiligheid.

Ook kom jij met de slachtoffers aanzetten die een stem zouden moeten hebben.

k geef hierbij slachtoffers en nabestaanden geen stem in het strafproces. Ik vind dat een moderne, beschaafde samenleving ook medemenselijkheid en betrokkenheid naar haar burgers moet tonen.Dat houdt n.m.m. mede in dat de wet indirect, dus zonder dat specifiek te moeten benoemen, rekening houdt met emoties en gevoelens van haar burger, al was het alleen maar ter wille van de integriteit, het vertrouwen en het gevoel van veiligheid

Ik vind hum mening niet relevant in een goede rechtspraak.

Dit ben ik met je eens.
Ik heb het dann ook niet over hun mening. Ik heb het over hun emoties en over empathie.
En over de integriteit van de samenleving en het vertrouwen in de rechtspraak. En het gevoel van veiligheid