De voorwaarde voor wetenschappelijke kennis is een mentale ruimte waarbinnen die wetenschap bestaat

[Amerauder]

kennis

Kennis is iets anders dan informatie.

Als ik een tablet met spijkerschrift zie, zie ik dat daar informatie op staat, maar ik heb er geen kennis van.

Klopt, dus informatie kan buiten de geest bestaan, bijvoorbeeld in boeken en computers, maar kennis kan dat niet. Kennis bestaat enkel en alleen in de mentale ruimte.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Volgende metafysische topic.

En ook atheïsten erkennen dat er zaken bestaan als:
religie, wonderen en spiritualisme.
Dan "wonderen" wel tussen aanhalingstekens.

Ze maken de zin niet af:

..................................... bestaan 'die tussen de oren zit' als..........................

[TIBERIUS CLAUDIUS]

kennis

Kennis is iets anders dan informatie.

Als ik een tablet met spijkerschrift zie, zie ik dat daar informatie op staat, maar ik heb er geen kennis van.

Klopt, dus informatie kan buiten de geest bestaan, bijvoorbeeld in boeken en computers, maar kennis kan dat niet. Kennis bestaat enkel en alleen in de mentale ruimte.

Dan zal toch eerst moeten worden aangetoond dat die mentale ruimte bestaat.
Voorlopig lijkt me het begrip ,net als het begrip ziel' een creatie van de hersenen.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

kennis

Kennis is iets anders dan informatie.

Als ik een tablet met spijkerschrift zie, zie ik dat daar informatie op staat, maar ik heb er geen kennis van.

Je hebt echter wel kennis dat er informatie op staat en je zou Finkel kunnen vragen wat er staat.
Het lijkt me meer dat er informatie er is maar ze soms niet verwerkbaar is.

[Amerauder]

Kennis is iets anders dan informatie.

Als ik een tablet met spijkerschrift zie, zie ik dat daar informatie op staat, maar ik heb er geen kennis van.

Klopt, dus informatie kan buiten de geest bestaan, bijvoorbeeld in boeken en computers, maar kennis kan dat niet. Kennis bestaat enkel en alleen in de mentale ruimte.

Dan zal toch eerst moeten worden aangetoond dat die mentale ruimte bestaat.
Voorlopig lijkt me het begrip ,net als het begrip ziel' een creatie van de hersenen.

Stel dat er iets zou kunnen worden aangetoond. Het maakt niet uit wat. Dat aantonen zou zich dan binnen de mentale ruimte moeten afspelen. Buiten het bestaan van een mentale ruimte om zou zoiets als aantonen ook niet plaats kunnen vinden. Dat je een woord als aantonen gebruikt, dat je daar betekenis aan toekent, bevestigt het bestaan van een mentale ruimte reeds.

[Peter van Velzen]

Volgens mij zijn onze hersenen de mentale ruimte waarbinnen onze actuele kennis kan bestaan. Verder is informatie alleen kennis als ze nuttig is en kan ze ook in een opslagruimte (bijvoorbeeld een boek, of een geluidsopname) bestaan vooropgesteld dat je actuele kennis hebt van waar je het kan vinden. Het is dan nog steeds kennis - zij het niet actueel, want je kunt het gebruiken.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Klopt, dus informatie kan buiten de geest bestaan, bijvoorbeeld in boeken en computers, maar kennis kan dat niet. Kennis bestaat enkel en alleen in de mentale ruimte.

Dan zal toch eerst moeten worden aangetoond dat die mentale ruimte bestaat.
Voorlopig lijkt me het begrip ,net als het begrip ziel' een creatie van de hersenen.

Stel dat er iets zou kunnen worden aangetoond. Het maakt niet uit wat. Dat aantonen zou zich dan binnen de mentale ruimte moeten afspelen. Buiten het bestaan van een mentale ruimte om zou zoiets als aantonen ook niet plaats kunnen vinden. Dat je een woord als aantonen gebruikt, dat je daar betekenis aan toekent, bevestigt het bestaan van een mentale ruimte reeds.

Taalkundig trucje en tevens een cirkel redenering.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Volgens mij zijn onze hersenen de mentale ruimte waarbinnen onze actuele kennis kan bestaan. Verder is informatie alleen kennis als ze nuttig is en kan ze ook in een opslagruimte (bijvoorbeeld een boek, of een geluidsopname) bestaan vooropgesteld dat je actuele kennis hebt van waar je het kan vinden. Het is dan nog steeds kennis - zij het niet actueel, want je kunt het gebruiken.

Opgeslagen kennis hoeft niet door mensen te zijn opgeslagen.

De natuur legt bv. ouderdom vast en wij kunnen dit 'lezen' dit met de C₁₄ methode.

[Amerauder]

Volgens mij zijn onze hersenen de mentale ruimte waarbinnen onze actuele kennis kan bestaan. Verder is informatie alleen kennis als ze nuttig is en kan ze ook in een opslagruimte (bijvoorbeeld een boek, of een geluidsopname) bestaan vooropgesteld dat je actuele kennis hebt van waar je het kan vinden. Het is dan nog steeds kennis - zij het niet actueel, want je kunt het gebruiken.

Dus dan krijg je zoiets als niet-actuele kennis, wat zoiets komt te betekenen als:

“Ja, goed, ik weet dat allemaal niet, ik weet daar eigenlijk niets van, maar ik zou het kunnen weten als ik al die boeken en Wikipedia-artikelen zou lezen. Dus in zekere zin beschik ik over die kennis – enkel niet direct.”

Daar zit ergens wel een kern van waarheid in. Het is zeker geen totale onzin. Maar toch zit er nog een veel groter element van mental gymnastics in, waarbij iemand zichzelf wijs probeert te maken dat hij over méér kennis beschikt dan hij feitelijk bezit.

Ja, toegang hebben tot veel informatie heeft waarde. Het is niet niets. Maar tegelijkertijd is het pas kennis, kun je er pas wat mee, als je het daadwerkelijk in je geest paraat hebt – dat mag niet onderschat worden, en in een voorstelling als deze dreigt dat wel degelijk onderschat te worden.

Om dit even aan een concreet voorbeeld te verbinden, je hebt artsen die uit hun hoofd weten hoe je een bepaalde kwaal dient te behandelen, en artsen die dat niet weten, maar wel heel goed weten waar ze dat op kunnen zoeken. Het eerste is natuurlijk vele malen waardevoller.

Of neem het verschil tussen een maaltijd bereiden die je daadwerkelijke kunt koken, en een waarvoor je het recept nog moet lezen. In feite kun je de maaltijd helemaal nog niet bereiden, ben je dat nog aan het leren, zolang als je het recept nog nodig hebt.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Om dit even aan een concreet voorbeeld te verbinden, je hebt artsen die uit hun hoofd weten hoe je een bepaalde kwaal dient te behandelen, en artsen die dat niet weten, maar wel heel goed weten waar ze dat op kunnen zoeken. Het eerste is natuurlijk vele malen waardevoller.

Ik kan gemakkelijk het tegendeel beweren.
Het eerste geval kan leiden tot het werken met verouderde kennis.

[Peter van Velzen]

Volgens mij zijn onze hersenen de mentale ruimte waarbinnen onze actuele kennis kan bestaan. Verder is informatie alleen kennis als ze nuttig is en kan ze ook in een opslagruimte (bijvoorbeeld een boek, of een geluidsopname) bestaan vooropgesteld dat je actuele kennis hebt van waar je het kan vinden. Het is dan nog steeds kennis - zij het niet actueel, want je kunt het gebruiken.

Dus dan krijg je zoiets als niet-actuele kennis, wat zoiets komt te betekenen als:

“Ja, goed, ik weet dat allemaal niet, ik weet daar eigenlijk niets van, maar ik zou het kunnen weten als ik al die boeken en Wikipedia-artikelen zou lezen. Dus in zekere zin beschik ik over die kennis – enkel niet direct.”

Daar zit ergens wel een kern van waarheid in. Het is zeker geen totale onzin. Maar toch zit er nog een veel groter element van mental gymnastics in, waarbij iemand zichzelf wijs probeert te maken dat hij over méér kennis beschikt dan hij feitelijk bezit.

We hebben het over wetenschapelijke kennis, Die kan worden gedeeld, niet over persoonlijke kennis. Mensen kunnen die kennis met miljoenen anderen delen!

[Amerauder]

Om dit even aan een concreet voorbeeld te verbinden, je hebt artsen die uit hun hoofd weten hoe je een bepaalde kwaal dient te behandelen, en artsen die dat niet weten, maar wel heel goed weten waar ze dat op kunnen zoeken. Het eerste is natuurlijk vele malen waardevoller.

Ik kan gemakkelijk het tegendeel beweren.
Het eerste geval kan leiden tot het werken met verouderde kennis.

Klopt, maar dan zit je dus met een uiterst beperkt en daarom totaal verkeerd beeld van kennis, waarbij het niets dan informatie is die wij opzuigen.

Nee, binnen een arts of een kok die zijn vak verstaat is die kennis veel en veel meer dan alleen maar wat informatie die hij tot zich heeft genomen, hij is niet alleen in staat om informatie te interpreteren, dwz naar kennis te vertalen, hij bovendien in staat om die naar waarde te schatten, te finetunen, en zelfs aan die informatie toe te voegen. Kan hij dat laatste niet, dan kan hij het eerste ook niet.

Bedenk, wat is de oorsprong van de kennis die een arts of een kok tot zich neemt? Weer een andere arts of kok. De arts en kok zijn dus niet alleen ontvanger en interpretator van de informatie, maar evenzeer zender, de oorsprong van die informatie. Om iets van die vertaalslag te kunnen maken, van informatie terug naar kennis, zul je dus ook enige aandacht moeten hebben voor het proces waarin die kennis ontstaan is.

[Amerauder]

Volgens mij zijn onze hersenen de mentale ruimte waarbinnen onze actuele kennis kan bestaan. Verder is informatie alleen kennis als ze nuttig is en kan ze ook in een opslagruimte (bijvoorbeeld een boek, of een geluidsopname) bestaan vooropgesteld dat je actuele kennis hebt van waar je het kan vinden. Het is dan nog steeds kennis - zij het niet actueel, want je kunt het gebruiken.

Dus dan krijg je zoiets als niet-actuele kennis, wat zoiets komt te betekenen als:

“Ja, goed, ik weet dat allemaal niet, ik weet daar eigenlijk niets van, maar ik zou het kunnen weten als ik al die boeken en Wikipedia-artikelen zou lezen. Dus in zekere zin beschik ik over die kennis – enkel niet direct.”

Daar zit ergens wel een kern van waarheid in. Het is zeker geen totale onzin. Maar toch zit er nog een veel groter element van mental gymnastics in, waarbij iemand zichzelf wijs probeert te maken dat hij over méér kennis beschikt dan hij feitelijk bezit.

We hebben het over wetenschapelijke kennis, Die kan worden gedeeld, niet over persoonlijke kennis. Mensen kunnen die kennis met miljoenen anderen delen!

De kennis wordt vertaald naar informatie, die informatie wordt vervolgens gedeeld met miljoenen, niet de kennis zelf!

Vervolgens is het van het individu dat de informatie ontvangt afhankelijk of hij al dan niet in staat is, of liever gezegd de mate waarin hij daartoe in staat is, om die informatie ook weer terug te vertalen naar kennis. Dat dit gebeurt is allerminst vanzelfsprekend, en wegkijken van het proces dat hier plaatsvindt is niet zonder gevaar.

[Amerauder]

Tenslotte kan niemand méér uit de dingen halen, boeken inbegrepen, dan hij al weet. Waartoe men uit eigen ervaring geen toegang heeft, daarvoor heeft men geen oor.

Het recept kan wel zeggen: snij de ui in fijne stukjes, als de kok die het recept leest niet eerst zelf ui heeft leren pellen en snijden, kan hij vrij weinig met die informatie.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dit wordt weer een gebed zonder eind vrees ik.
Men gaat begrippen verzelfstandigen die echter net zelfstandig zijn.