Nergens bijhoren

[weather]

Voel mij nergens bijhoren door m'n opgelegde/onder dwang gestuurde geloof van mijn godsdienstwaanzinnige moeder als kind.

Als ongelovige volwassene ben ik continue mezelf aan het ontdekken. Ben ik wel autistisch? Waar val ik onder qua gender.

Voel me altijd angstig, en heb niemand om bij terecht te kunnen. Leef als een kluizenaar. Ik begrijp het wel, omdat ik altijd zo gedaan heb, als kind ook.

Als de mogelijkheid zich voordeed, achter de computer/tv/game boy duiken. Dit doe ik nog steeds, en hulpverleners begrijpen mijn gedrag niet/weten er geen raad mee.

Ben zo blij dat er nu informatie is over kindermishandeling, en termen die hiervoor bedacht zijn.

Ik ben gekluisterd aan het internet, en vind het eng om de straat op te gaan, omdat ik in een streng Christelijk dorp woon, waar gelukkig de sgp-burgemeester vertrokken is en er nu ook maandelijks een lhbtiq-cafe gehouden word. En in juni gaan we buiten stoepkrijten op het dorpsplein en het plein vol hangen met regenboogvlaggen.

Ik ben van de partij.

[HierEnNu]

Voel mij nergens bijhoren

Goed dat je toch meedoet aan zulke activiteiten:

er nu ook maandelijks een lhbtiq-cafe gehouden word. En in juni gaan we buiten stoepkrijten op het dorpsplein en het plein vol hangen met regenboogvlaggen.

Ik ben van de partij.

Een ander/groep krijgt pas dan de kans om jou te accepteren zo zoals je bent, als je mee doet aan activiteiten en van de partij bent. Als je als kluizenaar blijft leven, ook als dit niet is wat jij wilt, dan kun je nergens bij gaan horen. Hooguit bij de groep kluizenaars, maar die hebben niet zo vaak bijeenkomsten!

In je voorsteltopic schreef je:

autisme op m'n derde gediagnosticeerd. Ik heb me aangemeld voor het vu, maar de wachttijd voor behandeling is 2 jaar.

Die twee jaar zijn nu om: stelt het wat voor die behandeling? Iemand waar ik intens veel van houd heeft namelijk de diagnose PDD-nos welk ook onder de ASS paraplu valt, en ik heb altijd begrepen dat er voor Autisme geen behandeling voor handen is, omdat nog altijd onbekend is wat het eigenlijk precies is en waar het door veroorzaakt wordt. Enkel specifieke begeleiding gericht op specifieke symptomen die altijd heel persoonlijk zijn zou enige verlichting kunnen bieden.

Vandaar dat ik nieuwsgierig ben naar wat je bedoeld met 'het vu' en die behandeling.

[chromis]

Hallo weather,

Is er bij jou in de buurt (of: in bereik van openbaar vervoer) een bos of een ander stuk natuur waar je naar toe kan/wil/durft en waar het rustig is (en waar je je veilig voelt)?

Of: kan jouw hulpverlening hier jou mee helpen?

Daar zijn (of: met iemand die je kan helpen) en daar tot rust komen (zodat je niet gaat piekeren) zodat je naast kijken daar gewoon kan zijn is wellicht... eens wat anders

Probeer ook contact te zoeken met jezelf en de wereld om je heen, afgezien van contact met anderen.

Want de wereld is een wonderbaarlijke plek, afgezien van de verhalen die mensen (en: de verhalen die in onze hoofden rondgaan) daarover vertellen.

[weather]

Voel mij nergens bijhoren

Goed dat je toch meedoet aan zulke activiteiten:

er nu ook maandelijks een lhbtiq-cafe gehouden word. En in juni gaan we buiten stoepkrijten op het dorpsplein en het plein vol hangen met regenboogvlaggen.

Ik ben van de partij.

Een ander/groep krijgt pas dan de kans om jou te accepteren zo zoals je bent, als je mee doet aan activiteiten en van de partij bent. Als je als kluizenaar blijft leven, ook als dit niet is wat jij wilt, dan kun je nergens bij gaan horen. Hooguit bij de groep kluizenaars, maar die hebben niet zo vaak bijeenkomsten!

In je voorsteltopic schreef je:

autisme op m'n derde gediagnosticeerd. Ik heb me aangemeld voor het vu, maar de wachttijd voor behandeling is 2 jaar.

Die twee jaar zijn nu om: stelt het wat voor die behandeling? Iemand waar ik intens veel van houd heeft namelijk de diagnose PDD-nos welk ook onder de ASS paraplu valt, en ik heb altijd begrepen dat er voor Autisme geen behandeling voor handen is, omdat nog altijd onbekend is wat het eigenlijk precies is en waar het door veroorzaakt wordt. Enkel specifieke begeleiding gericht op specifieke symptomen die altijd heel persoonlijk zijn zou enige verlichting kunnen bieden.

Vandaar dat ik nieuwsgierig ben naar wat je bedoeld met 'het vu' en die behandeling.

Ik bedoel met het vu of ze gaan beoordelen of ik in aanmerking kom voor behandeling (operatie, hormonen,) voor mijn gendertwijfels.

[dikkemick]

Je bent jong volwassenen. Wat ik hier lees is de 'jeugd van tegenwoordig '. Allemaal op zoek naar (gender) identiteit, depressies, autisme, roken en vooral vrij zijn en doen waar ze zin in hebben. En hier wordt de 'schuld' bij corona gelegd.

Ik weet niet wat er aan de hand is. Iedereen lijkt zoekende.

[HierEnNu]

Ik bedoel met het vu of ze gaan beoordelen of ik in aanmerking kom voor behandeling (operatie, hormonen,) voor mijn gendertwijfels.

Sorry voor het misverstand!

Een wachtlijst van twee jaar alvorens ze gaan beoordelen of je daarvoor in aanmerking komt en na positieve beoordeling vervolgens opnieuw op een wachtlijst voor de daadwerkelijke behandeling?
Pfffttt ...

Veel sterkte en succes met dat transformatieproces, een dergelijke transitie lijkt me behoorlijk zwaar, zeker als je het gevoel hebt overal alleen voor te staan. Als zulks echter nodig is zodat je meer jezelf kunt zijn en voelen: ga ervoor!