Is atheïsme de nieuwe religie?

[Mullog]

...
Op dit punt zeggen agnosten: daar begin ik niet aan, zo’n uitspraak gaat mij te ver, ik hou me terzijde. Daarom hou ik de agnosten dus ook buiten beschouwing! Het is erg belangrijk om te beseffen dat ze hier niet aan mee doen. Wie dit standpunt van de agnosten niet voldoende tot zich door laat dringen kan ook het contrast tussen agnosticisme en sterk atheïsme niet zien.
...

Ik ken een zelfverklaard agnost die nadrukkelijk keer op keer uitspraken doet over de verschillende godsbeelden die hem passeren waarbij hij dan aangeeft hoe het beeld hem bevalt en soort van waarschijnlijkheid inschat op de mogelijke bestaanbaarheid van het beeld. In de relatie tot de classificaties van atheïsme die je geeft lijkt het mij dat je alleen al op basis van deze agnost agnosten niet buiten de discussie kunt houden.

[axxyanus]

Dat uitspraken over het bestaan van God religieus van aard zijn

Dat is allemaal grotendeels naast de kwestie. Het besluit van sommige atheïsten dat god niet bestaat, is een zuivere epistemologische inschatting. Of iets bestaat of niet, is niet afhankelijk van het feit of sommigen er hun religie hebben rondgebouwd of niet. De Atheïsten benaderen het bestaan van god op de zelfde manier als ze het bestaan benaderen van om het even wat. Of het nu gaat om de Yeti, spoken, weerwolven, geesten, ... het maakt niet uit. Het niet bestaan van goden, is voor deze atheïsten van het zelfde kaliber als het niet bestaan van spoken of andere mythische wezens. Maar niemand beweert dat geloven in het niet bestaan van mythische wezens een religie is. Waarom zou het geloven in het niet bestaan van goden dan wel een religie zijn?

Kijk, nu komen we ergens.

Dat God niet ‘bestaat’ zoals een fysiek wezen bestaaat is iets waar veel theïsten mee in zouden stemmen.

Alleen komen we nooit te weten op welke manier god dan wel bestaat? Als een concept in ons hoofd? Als een maatschappelijk erkende mythische figuur (zoals Sinterklaas?)

De vergelijking met weerwolven en verschrikkelijke sneeuwmannen gaat dus niet helemaal op. God wordt gezien als immateriëel en onzichtbaar, zoals een geest dat is.

Dat is voor de epistemologische vraag van geen belang. Draken en aardmannetjes kunnen totaal onvergelijkbaar zijn maar als we willen aantonen dat ze bestaan, zullen we toch op een of andere manier daar bewijsmateriaal voor moeten aanleveren. Als draken of aardmannetjes na onderzoek niet te onderscheiden zijn van het niet bestaande, dan maakt het voor de rest niet uit hoe verschillend ze zouden zijn.

Nu, of immateriële en onzichtbare zaken bestaan kunnen is dan afhankelijk van wat we precies met ‘bestaan’ bedoelen. God is in ieder geval geen ‘ding in de wereld’. Maar wat dan wel? Schijnbaar vinden theïsten dus dat er nog andere mogelijke wijzen van bestaan mogelijk zijn? Over zoiets een uitspraak doen, is een bovenzintuiglijke uitspraak. Het is onempirisch. We zijn nu op iets anders dan louter onze zintuigen aangewezen. De fantasie misschien? Intuïtie?

Maar dit is de onweerlegbare positie waarin een boel theïsten zich hebben teruggetrokken nadat elke poging om het bestaan van god op een meer conventionele manier aan te tonen, faalde. Ze maken hun god onweerlegbaar maar daarmee ook onaantoonbaar. Daarmee maken ze hun god ook niet te onderscheiden van iets dat niet bestaat.

Op dit punt zeggen agnosten: daar begin ik niet aan, zo’n uitspraak gaat mij te ver, ik hou me terzijde. Daarom hou ik de agnosten dus ook buiten beschouwing! Het is erg belangrijk om te beseffen dat ze hier niet aan mee doen. Wie dit standpunt van de agnosten niet voldoende tot zich door laat dringen kan ook het contrast tussen agnosticisme en sterk atheïsme niet zien.

Ja en daarmee maken agnosten van god iets speciaals. Agnosten hebben er namelijk over het algemeen geen probleem mee om andere onweerlegbare ideeën naar de schroothoop te verwijzen. Maar als het over God gaat dan word de normale beoordelingsmaatstaf opzij gezet. Maar uiteindelijk leeft elke agnost zijn leven alsof goden niet bestaan.

Theïsten en atheïsten daarentegen, nemen stelling. Een groot contrast met de agnosten! Daarmee zijn we op het punt aangekomen waarop theïsten en atheïsten elkaar ontmoeten, en waarom ik hard atheïsme geloof noem als in een religieus geloof. Ondanks dat ze geen toegang hebben tot deze bovenzintuiglijke wereld, menen ze er toch een uitspraak over te kunnen doen. Hoe komen ze tot die stelling? Hoe komen ze tot een uitspraak over iets waar ze geen zintuiglijke informatie over beschikken?

Welke bovenzintuiglijke wereld? Je bent nu gewoon over de fantasie van mensen aan het spreken. Ja het is niet uitgesloten dat er een buitenzintuigelijke wereld bestaat en dat iemands fantasie overeenkomt met de toestand van die buitenzintuigelijke wereld. Maar moeten we dat echt serieus overwegen? Niemand heeft er problemen mee om een fantasie als zodanig te benoemen. Maar owee als de fantasie god is.

Bij theïsten kijken we voor deze vraag vaak naar omgevingsfactoren. In welk land is hij geboren, waar geloven zijn ouders in, etc. Bepaalde opvattingen blijken sociaal wenselijk. Maar dat is interessant! En wat als we dit nu bij atheïsten ook zouden doen? Wat als we zouden onderzoeken of onder atheïsten bepaalde opvattingen sociaal wenselijk zijn?

Wat dan nog? In sommige landen worden mensen opgevoed om naar kwakzalvers te luisteren. In andere landen worden mensen opgevoed naar dokters te luisteren/ Volgens de manier waarop jij hier de hele tijd argumenteert moeten we nu de vraag stellen of dokters de nieuwe kwakzalverers zijn.

Voor zover ik kan nagaan gaat het bij jou bijna altijd om verschijningsvormen en bijna nooit om wat er achter die verschijningsvormen schuilgaat.

Gelovigen leggen de nadruk op wat te denken, het is belangrijk dat je tot het zelfde besluit komt als wat de religie voorschrijft. Atheïsten/sceptici leggen de nadruk op hoe te denken. Wat belangrijk is, is dat de manier waarop je denkt tot redelijk betrouwbare resultaten leidt. Als verschillende mensen die probleem benaderen daarbij methodes gebruiken die een zekere nauwkeurigheid garanderen daarbij tot het zelfde besluit komen dan is dat van een heel andere orde dan verschillende mensen die tot het zelfde besluit komen omdat dat voorgeschreven is door hun religie.

Dat wetenschappers steeds opnieuw de geldigheid van de evolutietheorie bevestigen, staat niet op de zelfde hoogte als creationisten die steeds opnieuw de geldigheid van de evolutietheorie ontkennen. Je kan het verschil tussen die twee ook proberen uit te leggen als een verschil in cultuur. Waarbij de cultuur van de creationisten tot een antwoord leid en de cultuur van de wetenschappers tot een ander antwoord. Maar dan ga je voorbij aan het belangrijke verschil dat de cultuur van de wetenschappers een cultuur is waarbij men door zorgvuldig gebruik van betrouwbare methodes probeert de werkelijkheid zo goed mogelijk te benaderen waarbij men probeert zoveel mogelijk de a priori aannames te neutraliseren, terwijl de cultuur van de creationisten het te bekomen besluit opvoorhand vastlegt.

Natuurlijk zijn wetenschappers mensen, en als mensen zullen ze soms falen in het toepassen van de wetenschappelijke methodes. Dat neemt niet weg dat dat het ideaal is waar wetenschappers naar streven en ook het ideaal waar heel wat atheïsten naar streven.

Dat de gelovigen een religieus belang hechten aan de bestaansvraag van god, betekent niet dat de atheïsten daar ook een religieus belang aan hechten.

Dat niet inderdaad. Het zit hem ergens anders in. Het feit dat ze het bestaan van God ontkennen is hetgeen dat betekend dat ze hier een religieus belang aan hechten. Zou de vraag ze koud laten, dan zouden ze agnosten zijn, de schouders ophalen en de vraag naast zich neer leggen.

Neen, ze hechten daar geen religieus belang aan. Net zomin als ze een religieus belang hechten aan het ontkennen van spoken, geesten, kabouters, ...
Het zijn eerder de agnosten die aan god een religieus belang hechten, want i.p.v. hun schouders op te halen en met goden net zo om te gaan als al die andere mythische wezens, leggen ze god in een aparte categorie waarvoor ze een andere epistemologische maatstaf hanteren.

[Mullog]

...
Je hebt bijvoorbeeld een principe: ik moet mijzelf beroepen op eigen vermogens om te bepalen hoe de wereld in elkaar zit (en dus niet op vermogens van goden). Logisch gezien hangt dit samen met een geloof in, in dit geval “eigen vermogens”. Je gelooft dus, vanwege het principe, in eigen vermogens. Dat heeft dus niet met goden te maken, maar er is wel sprake van een geloof.
...

Natuurlijk heb ik geloof (in mijzelf) en in nog wel andere dingen ook, zoals dat de mens in basis goed is (waarbij we dan weer een hele discussie kunnen starten over wat er onder goed verstaan moet worden). Maar ik heb geen religieus geloof. Als dat de discussie is, dan zijn we klaar.

[Amerauder]

Atheïsten gebruiken die indeling namelijk zelf niet.

Ook zo'n losse opmerking die inzicht geeft in het gelovige gedachtegoed.

Haha prachtig dit!

Dus iemand bij wie het ook maar opkomt vragen te stellen bij het atheïsme zal dan wel een gelovige zijn?

"Wie niet met Mij is, is tegen Mij"?

Wees nu toch niet beledigd en lach met mij mee, want dit is boven alles een voortreffelijke illustratie van precies die religieuze trekken van het atheïsme waar ik hier naar op zoek ben.

[Leon]

...
Je hebt bijvoorbeeld een principe: ik moet mijzelf beroepen op eigen vermogens om te bepalen hoe de wereld in elkaar zit (en dus niet op vermogens van goden). Logisch gezien hangt dit samen met een geloof in, in dit geval “eigen vermogens”. Je gelooft dus, vanwege het principe, in eigen vermogens. Dat heeft dus niet met goden te maken, maar er is wel sprake van een geloof.
...

Natuurlijk heb ik geloof (in mijzelf) en in nog wel andere dingen ook, zoals dat de mens in basis goed is (waarbij we dan weer een hele discussie kunnen starten over wat er onder goed verstaan moet worden). Maar ik heb geen religieus geloof. Als dat de discussie is, dan zijn we klaar.

Goed, en als je weet dat je dingen gelooft, zijn er misschien principes waarvan je de ander ook zou willen overtuigen of toe over zou willen halen. Ik begrijp dat de term “religieus” daarvoor wordt gereserveerd in het argument. Het is volgens mij niet de juiste aanduiding, maar ik denk wel dat het zo bedoeld is.

Als de bedoeling is aan te tonen dat atheïsten toch in God geloven, omdat ze een beeld van God hebben waartegen ze zich afzetten, dan vind ik dat een zwak argument.

Ik begrijp het zelf op de eerste manier “religieus” als proberen iemand over te halen vanuit vermeende voordelen. “Met religieus vuur”.

[axxyanus]

De idee van zwak en sterk atheïsme (wat sterk verouderd is) komt niet van de atheïsten maar van theïstische filosofen.

Dat is best mogelijk maar het werd ook door atheïsten gemaakt. Toen ik nog regelmatig de nieuwsgroep alt.atheism bezocht stond deze indeling in hun FAQ uitgelegd.

[Amerauder]

Dat God niet ‘bestaat’ zoals een fysiek wezen bestaaat is iets waar veel theïsten mee in zouden stemmen.

Alleen komen we nooit te weten op welke manier god dan wel bestaat? Als een concept in ons hoofd? Als een maatschappelijk erkende mythische figuur (zoals Sinterklaas?)

Bijvoorbeeld. Het komt mij voor dat het sterk atheïsme een bepaalde manier van bestaan voor ogen heeft. Het zou toch op zijn minst een beetje vreemd zijn om ergens het bestaan van te ontkennen, zonder daarbij een conceptie te hebben van wat men onder dat 'bestaan' dan verstaat? De vraag voor een onzinnige vraag verklaren, ja, dat gaat prima, maar het ontkennen van het bestaan van God wordt lastig op die manier.

In ieder geval is God in mijn beleving voor de meeste theïsten en sterk atheïsten iets bovennatuurlijks, iets bovenwereldlijks, en niet een ding in de wereld. Atheïsme betekent hier dus het ontkennen van het bestaan van iets bovenwereldlijks, en duidelijk niet het ontkennen van het bestaan van een of ander 'ding in de wereld'.

Nietzsche bijvoorbeeld, die keert zich tegen het bovenwereldlijke als zodanig.

De vergelijking met weerwolven en verschrikkelijke sneeuwmannen gaat dus niet helemaal op. God wordt gezien als immateriëel en onzichtbaar, zoals een geest dat is.

Dat is voor de epistemologische vraag van geen belang. Draken en aardmannetjes kunnen totaal onvergelijkbaar zijn maar als we willen aantonen dat ze bestaan, zullen we toch op een of andere manier daar bewijsmateriaal voor moeten aanleveren. Als draken of aardmannetjes na onderzoek niet te onderscheiden zijn van het niet bestaande, dan maakt het voor de rest niet uit hoe verschillend ze zouden zijn.

Je bent bekend neem ik aan met het fenomeen godsbewijzen? Die zijn toch vaak van een andere orde dan die waarmee men het bestaan van het monster van Loch Ness en marsmannetjes tracht aan te tonen. Niemand komt voor zover ik weet met foto’s van God op de proppen...

Theïsten en atheïsten daarentegen, nemen stelling. Een groot contrast met de agnosten! Daarmee zijn we op het punt aangekomen waarop theïsten en atheïsten elkaar ontmoeten, en waarom ik hard atheïsme geloof noem als in een religieus geloof. Ondanks dat ze geen toegang hebben tot deze bovenzintuiglijke wereld, menen ze er toch een uitspraak over te kunnen doen. Hoe komen ze tot die stelling? Hoe komen ze tot een uitspraak over iets waar ze geen zintuiglijke informatie over beschikken?

Welke bovenzintuiglijke wereld? Je bent nu gewoon over de fantasie van mensen aan het spreken. Ja het is niet uitgesloten dat er een buitenzintuigelijke wereld bestaat en dat iemands fantasie overeenkomt met de toestand van die buitenzintuigelijke wereld. Maar moeten we dat echt serieus overwegen? Niemand heeft er problemen mee om een fantasie als zodanig te benoemen. Maar owee als de fantasie god is.

Inderdaad, fantasie, zo kun je het noemen en ja ik denk dat we die ontzettend serieus moeten nemen. Ik ben het met je eens dat de neiging bestaat onder gelovigen om hier gevoelig te reageren. Dat klopt.

En dat brengt me weer terug bij het hoofdpunt, want het komt mij voor dat atheïsten maar al te vaak een zeer vergelijkbare gevoeligheid vertonen omtrent hun eigen fantasieën.

Bij theïsten kijken we voor deze vraag vaak naar omgevingsfactoren. In welk land is hij geboren, waar geloven zijn ouders in, etc. Bepaalde opvattingen blijken sociaal wenselijk. Maar dat is interessant! En wat als we dit nu bij atheïsten ook zouden doen? Wat als we zouden onderzoeken of onder atheïsten bepaalde opvattingen sociaal wenselijk zijn?

Wat dan nog? In sommige landen worden mensen opgevoed om naar kwakzalvers te luisteren. In andere landen worden mensen opgevoed naar dokters te luisteren/ Volgens de manier waarop jij hier de hele tijd argumenteert moeten we nu de vraag stellen of dokters de nieuwe kwakzalverers zijn.

En toch is die vraag zo gek niet. Je kunt die vraag ook gewoon de wetenschappelijke methode noemen, en iedereen die zich die vraag niet stelt een gelovige.

Voor zover ik kan nagaan gaat het bij jou bijna altijd om verschijningsvormen en bijna nooit om wat er achter die verschijningsvormen schuilgaat.

Noem het maar een interesse in filosofie.

Je zou kunnen zeggen dat zoals de atheïst sceptisch staat tegenover de concepten van de religieuzen, dat ik op die manier sceptisch sta tegen vermeende verborgen werelden in het algemeen. Niet alleen de goden, maar zelfs veel van de afgoden die atheïsten voor lief nemen wantrouw ik wanneer zulk een wantrouwen op zijn plaats is.

[Mullog]

Atheïsten gebruiken die indeling namelijk zelf niet.

Ook zo'n losse opmerking die inzicht geeft in het gelovige gedachtegoed.

Haha prachtig dit!

Dus iemand bij wie het ook maar opkomt vragen te stellen bij het atheïsme zal dan wel een gelovige zijn?

"Wie niet met Mij is, is tegen Mij"?

Wees nu toch niet beledigd en lach met mij mee, want dit is boven alles een voortreffelijke illustratie van precies die religieuze trekken van het atheïsme waar ik hier naar op zoek ben.

Ik weet niet of mijn impliciete conclusie dat je gelovig bent correct is.

Zoiets zou voor de doorgewinterde atheïst toch gesneden koek moeten zijn!

Suggereert dat er atheïsten zijn die zich hiermee bezig houden. Het punt is dat naar mijn mening atheïsten zich hiermee niet bezighouden.

Als je een inkijkje in mijn atheïsme wilt. Waar ik vooral mee bezig ben geweest is afscheid nemen van mijn theïsme. Een relatief lang en complex proces. Als je eenmaal de "a" voor theïsme hebt geplakt wordt je misschien wel allergisch voor als mensen weer een geloofslabel aan je willen koppelen. Dan hebben we het dus niet over atheïsme als zijnde geloof maar een meer emotionele reactie op iets dat achter je ligt.

Verder gun ik je je pleziertje

[axxyanus]

De termen zwak en sterk atheïsme kende ik niet en wordt dacht niet vaak gebezigd.
Ook wordt hier "zwakke en sterke agnosten" genoemd.
Is door mij ook niet uitgebreid te googlen en door de verschillende benamingen, die gebezigd werden in de geschiedenis en ook wereldwijd verschillend, wordt het een uiterst verwarrend verhaal.

Wat jij onder sterk atheïsme blijkt te verstaan na je uitgebreide uitleg, wordt hier over het algemeen Nieuw Atheïsme of militant atheïsme genoemd.

Neen, dat zijn twee verschillende zaken.

Sterk en zwak atheïsme zijn twee verschillende posities. Zwak atheïsme beperkt zich tot het niet geloven in het bestaan van god. Sterk atheïsme is het geloof in het niet bestaan van een god.

Nieuw/militant atheïsme (een term trouwens die door anderen op hen geplakt werd) gaat over de houding die men als atheïst in de maatschappij aanneemt. Namelijk of men gelovigen met rust laat of hun geloof wil/durft uitdagen.

[axxyanus]

Zoiets zou voor de doorgewinterde atheïst toch gesneden koek moeten zijn!

Suggereert dat er atheïsten zijn die zich hiermee bezig houden. Het punt is dat naar mijn mening atheïsten zich hiermee niet bezighouden.

Dan vrees ik dat je ongelijk hebt. Het is natuurlijk al een hele tijd geleden maar het onderscheid tussen zwakke en sterke atheïsten was iets wat op alt.atheïsme regelmatig gemaakt werd toen ik dat nog bezocht.

[Maria]

De termen zwak en sterk atheïsme kende ik niet en wordt dacht niet vaak gebezigd.
Ook wordt hier "zwakke en sterke agnosten" genoemd.
Is door mij ook niet uitgebreid te googlen en door de verschillende benamingen, die gebezigd werden in de geschiedenis en ook wereldwijd verschillend, wordt het een uiterst verwarrend verhaal.

Wat jij onder sterk atheïsme blijkt te verstaan na je uitgebreide uitleg, wordt hier over het algemeen Nieuw Atheïsme of militant atheïsme genoemd.

Neen, dat zijn twee verschillende zaken.

Sterk en zwak atheïsme zijn twee verschillende posities. Zwak atheïsme beperkt zich tot het niet geloven in het bestaan van god. Sterk atheïsme is het geloof in het niet bestaan van een god.

Ik, als atheïst, zie geen verschil, dan alleen dat met het laatste ook een geloof wordt bedoeld.
Was mij niet bekend.
Is dat niet ook door anderen opgeplakt?

Uit de link die ik eerder gaf: https://nl.wikipedia.org/wiki/Athe%C3%A ... bewegingen

Hoewel atheïsme in essentie de afwezigheid van geloof in een of meer goden betekent, wordt er een onderscheid gemaakt tussen de niet-theïstische posities. Daarbij is negatief atheïsme de niet-acceptatie van een geloof (of ongeloof) in een god[11][12] en positief atheïsme het niet geloofwaardig vinden dat een god bestaat.[11] Dit onderscheid wordt ook aangeduid met de termen zwak en sterk atheïsme.

Een contrast dat hierop lijkt is dat tussen impliciet en expliciet atheïsme. Een impliciete atheïst heeft geen (weldoordachte) mening over het geloof in god(en); van dergelijke personen kan worden gezegd dat ze impliciet geen geloof hebben in goden. Een expliciete atheïst heeft wel een doordachte mening betreffende het geloof in goden.[13] Expliciete atheïsten kunnen dan het geloof in goden bewust negeren/vermijden (zwak atheïsme) of er bewust voor uitkomen dat goden volgens hen niet bestaan (sterk atheïsme).

Ik reageerde op

In tegenstelling tot agnosticisme, dat de vraag naast zich laat liggen, en ook in tegenstelling tot geloof in niet-religieuze zaken, wordt er bij het sterk atheïsme een oordeel geveld over een specifiek religieuze kwestie.

Nieuw/militant atheïsme (een term trouwens die door anderen op hen geplakt werd) gaat over de houding die men als atheïst in de maatschappij aanneemt. Namelijk of men gelovigen met rust laat of hun geloof wil/durft uitdagen.

Met dat verschil dat militant atheïsme volgens sommige auteurs, religie actiever en zelfs agressiever wil bestrijden, vanwege de gedachte schadelijkheid voor de mens.

Voor mij zijn atheïsten allemaal niet-godgelovigen, maar met verschillende meningen tav. wel god-gelovigheid en daardoor ook verschillendde levenshoudingen.
Van onverschillig over wat de ander gelooft, of er een levenshouding aan ophangen, dat actief uit te dragen tot zelfs andersdenkenden te bestrijden.
Zoals ook theïstsch gelovigen er verschillende uitingsvormen zijn.
Zij, die de ander het hunne laten en zij met een minder of meerdere bekeringsdrang tot en met de eigen mening opdringen aan de ander.
Net als bij alle andere soorten overtuigingen je verschillende levenshoudingen hebt bij verschillende mensen.

[Maria]

Zoiets zou voor de doorgewinterde atheïst toch gesneden koek moeten zijn!

Suggereert dat er atheïsten zijn die zich hiermee bezig houden. Het punt is dat naar mijn mening atheïsten zich hiermee niet bezighouden.

Dan vrees ik dat je ongelijk hebt. Het is natuurlijk al een hele tijd geleden maar het onderscheid tussen zwakke en sterke atheïsten was iets wat op alt.atheïsme regelmatig gemaakt werd toen ik dat nog bezocht.

Ik denk toch vrij zeker te mogen veronderstellen, dat Mullog bedoelt te schrijven, dat "de meeste atheïsten" zich hier niet mee bezighouden.
En daar ben ik het dan helemaal mee eens.
Ik verbaas me, dat dit nog gezegd moet worden.
Fora met specifieke onderwerpen, zoals jij noemt en ook FT, zijn natuurlijk op geen enkele wijze geschikt om een doorsnee bevolking mee aan te geven.

[appelfflap]

. Het zou toch op zijn minst een beetje vreemd zijn om ergens het bestaan van te ontkennen, zonder daarbij een conceptie te hebben van wat men onder dat 'bestaan' dan verstaat?

En daarom vraag ik een definitie van die god
Heb je een definitie vraag ik bewijs

Geen van beide kan geleverd worden dus bestaat god niet. Of is hij hooguiteen fictief figuur zoals bv ed
https://www.youtube.com/watch?v=_bKMBtVGCE4

[Peter van Velzen]

.

Overigens is atheisme wel gelijk aan een religie wat rechten betreft. Het kan niet zo zijn dat mensen mét een religie iets mogen dat mensen zonder relgie niet mogen.

Mensenrechten is ook een geloof?

Ik denk van wel. Dictatoren hun volgelingen geloven er meestal niet in. Godgelovigen vaak ook niet. ("God" is dan hun denkbeeldige dictator). Mensenrechten vallen niet logisch te bewijzen, Voor Christenen is het zelfs een religieus geloof (heb uw naaste lief gelijk uzelf) voor mij (en jou?) is het slechts empathie met enig rationeel denken er bij, maar ik "geloof" er wel in.

[Peter van Velzen]

Dat God niet ‘bestaat’ zoals een fysiek wezen bestaaat is iets waar veel theïsten mee in zouden stemmen.

Alleen komen we nooit te weten op welke manier god dan wel bestaat? Als een concept in ons hoofd? Als een maatschappelijk erkende mythische figuur (zoals Sinterklaas?)

Bijvoorbeeld. Het komt mij voor dat het sterk atheïsme een bepaalde manier van bestaan voor ogen heeft. Het zou toch op zijn minst een beetje vreemd zijn om ergens het bestaan van te ontkennen, zonder daarbij een conceptie te hebben van wat men onder dat 'bestaan' dan verstaat? De vraag voor een onzinnige vraag verklaren, ja, dat gaat prima, maar het ontkennen van het bestaan van God wordt lastig op die manier.

In ieder geval is God in mijn beleving voor de meeste theïsten en sterk atheïsten iets bovennatuurlijks, iets bovenwereldlijks, en niet een ding in de wereld. Atheïsme betekent hier dus het ontkennen van het bestaan van iets bovenwereldlijks, en duidelijk niet het ontkennen van het bestaan van een of ander 'ding in de wereld'.

Nietzsche bijvoorbeeld, die keert zich tegen het bovenwereldlijke als zodanig.

Zelf definiëer ik "zijn" als het hebben van eigenschappen en "bestaan" als het hebben van waarneembare eigenschappen . Dat betekent inderdaad dat het bovenwereldlijke niet bestaat, omdat het zich aan de (directe én indirecte) waarneming onttrekt.