Schrijf- en spreekstijlen en duidelijkheid bij discussies.

[Maria]

Ik weet niet of ik hier nu nog zoveel zal posten. De behoefte van de deelnemers hier lijkt wat anders, dat was op GG ook al gebeurd, meer op elkaar afbranden dan op het voeren van een gesprek. Ik merkte zelfs al dat ik naar collega’s cynisch en snappy werd. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Ik ben benieuwd wat nu de reactie zal zijn als ik dit zo stel.

"Ieder vogeltje zingt zoals hij gebekt is" is één van mijn gezegden, zoals je weet.
Ieder naar zijn aard.
Als je een sterk eigen visie hebt, dan zul je mensen tegenkomen, die je begrijpen en anderen weer niet.
Forummers, zowel gelovigen als atheïsten en alles ertussen zijn net mensen.
En dan van allerlei pluimage.

Misschien dat je er op één enkel onderwerp en dan met meerdere geïnteresseerden, ieder met zijn eigen ideeën, er na een maand niet uitkomt zoals je dat graag zou willen.
Je kunt er dan voor kiezen weer te verdwijnen of om een heel ander onderwerp aan te snijden.

Ik kan je wel enigszins voorspellen wat de reactie zal zijn.
Andersdenkenden kunnen ideeën van anderen betwisten, omdat ze een andere mening hebben.
Hier is het zaak dan een mening op duidelijke manier te onderbouwen.
Herhalen heeft geen zin, maar een beetje creatief in pogingen je idee duidelijk te maken en waarom, is nooit weg.
Bij blijvend steeds dezelfde argumenten kun je er voor kiezen om te verklaren dat er geen verdere argumenten blijken te zijn.

Geen punt om uiteindelijk tot zo'n conclusie te komen en op naar een ander onderwerp.

Blijven gesprekspartners hier dan toch doorgaan, dan ontstaat de irritatie van het gevoel niet naar elkaar te luisteren.
Dan kan de discussie verscherpen en zelfs verharden.
Nog steeds geen punt voor FT, zolang het om de geventileerde ideeën gaat.

En bestaat echter ook het gevaar dat ad hominems gebruikt gaan worden.
Dus aanvallen op elkaar als persoon.
Signaleer je dat, dan moet je dat direct aangeven en kun je ook aangeven op die manier niet verder te willen gaan.
En dan ook verder het onderwerp te laten voor wat het is, totdat er weer een ander soort bericht komt.

En dat geldt voor alle deelnemers.
Er zijn volhouders en ook mensen, die snel stoppen na hun zegje een keer gezegd te hebben.
Ondertussen leer je elkaar kennen en leer je ook, wanneer het voor jou wel of niet zinvol is om verder mee te doen op eenzelfde soort onderwerp.

Ik zou zeggen, neus eens wat rond.
Er zijn legio onderwerpen, waar je vast wel iets over te zeggen zult kunnen hebben.
Op dit moment en met nieuwe leden is het geen probleem om een oud interssant topic weer te actualiseren.
Houd er dan alleen wel rekening mee, dat veel auteurs niet meer aanwezig zijn en je er wel aan kunt refereren, en je eigen gedachten kunt schrijven, maar geen antwoord moet verwachten van hen.

Ook meer ontspannen Ditjes en Datjes kan de sfeer versoepelen.

[Maria]

Bij sommige namen hoef je niet te gissen.

En ook niet bij sommige schrijfstijlen.

[Bonjour]

Maar dan moet je wel heel goed de schrijfstijl van de inhoud kunnen loskoppelen. Aan deze inhoud herken je niet welke GG-er er bij hoort: ik zie religie alleen maar haatzaaierij en verdeeldheid prediken.

[Maria]

Maar dan moet je wel heel goed de schrijfstijl van de inhoud kunnen loskoppelen. Aan deze inhoud herken je niet welke GG-er er bij hoort: ik zie religie alleen maar haatzaaierij en verdeeldheid prediken.

Generalisaties zijn uit den boze, als je niet verkeerd begrepen wil worden.
Dat is de aldaar bron van, ik schat, zo'n 90% van de conflicten.
Hier wordt het, in mijn beleving, vaker en sneller herkend en directer benoemd, voordat er verdere escalaties komen.

Duidelijke bewoordingen in Nederlandse taal en grammatica blijft belangrijk.
"Ik zie binnen veel kerkelijke organisaties voorgangers en/of ouderlingen vnl. haatzaaierij en verdeeldheid prediken."

[Leon]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

[vegan-revolution]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

Soms kun je aan iemand vragen : "Wat zou mogelijk jouw eigen gelijk aan het wankelen kunnen doen brengen?"

[Maria]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Maw. Iedereen kijkt door zijn eigen gekleurde bril, een kleuring opgedaan uit eigen ervaringen.
En vaak wordt vandaaruit naar de ander gekeken.
Dat kan vanuit positieve ervaringen, maar helaas is dat vaak vanuit negatieve ervaringen.

Over de redenen daarvoor is een boom op te zetten, maar zal zeer persoonlijk zijn of worden en niet iedereen is daartoe bereid.
Of zaken meer in het algemeen willen stellen, waardoor de discussiegenoot zich weer meer persoonlijk aangesproken zou kunnen voelen.
Laten we dat laatste niet vergeten.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

Ik zou het net even anders formuleren.
Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar eigen persoonlijke rechtvaardiging ook een punt kan hebben en dat respecteren.
Daar is meer ruimte voor, dan als je eigen gelijk willen halen, poneren en denkt te kunnen afdwingen.

Te beginnen met het goed in je opnemen wat de ander wil zeggen en bij onduidelijheid te bevragen.
Voordat je direct binnen het eerste contact al begint te polariseren of zelf het gevoel krijgt dat dit wordt gedaan.

[Leon]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

Soms kun je aan iemand vragen : "Wat zou mogelijk jouw eigen gelijk aan het wankelen kunnen doen brengen?"

Dat is mogelijk alleen ziekte.

[vegan-revolution]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

Soms kun je aan iemand vragen : "Wat zou mogelijk jouw eigen gelijk aan het wankelen kunnen doen brengen?"

Dat is mogelijk alleen ziekte.

Soms is dat zo, ja. Of bijvoorbeeld wanneer mensen langdurig zonder betaald werk komen te zitten. Dan kom je vaak uit een jachtig leven dat je gewend was en kun je meer tijd nemen om zaken wat dieper door te denken.

[Leon]

In de psychologie geldt vaak dat het oordeel dat je hebt over anderen, vaak terugslaat op jezelf. Je ziet de tekortkomingen in anderen die je voor jezelf ontdekt hebt.

Maw. Iedereen kijkt door zijn eigen gekleurde bril, een kleuring opgedaan uit eigen ervaringen.
En vaak wordt vandaaruit naar de ander gekeken.
Dat kan vanuit positieve ervaringen, maar helaas is dat vaak vanuit negatieve ervaringen.

Over de redenen daarvoor is een boom op te zetten, maar zal zeer persoonlijk zijn of worden en niet iedereen is daartoe bereid.
Of zaken meer in het algemeen willen stellen, waardoor de discussiegenoot zich weer meer persoonlijk aangesproken zou kunnen voelen.
Laten we dat laatste niet vergeten.

Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar rechtvaardiging ook gelijk heeft, daar lijkt weinig ruimte voor.

Ik zou het net even anders formuleren.
Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar eigen persoonlijke rechtvaardiging ook een punt kan hebben en dat respecteren.
Daar is meer ruimte voor, dan als je eigen gelijk willen halen, poneren en denkt te kunnen afdwingen.

Te beginnen met het goed in je opnemen wat de ander wil zeggen en bij onduidelijheid te bevragen.
Voordat je direct binnen het eerste contact al begint te polariseren of zelf het gevoel krijgt dat dit wordt gedaan.

Overal mee eens. Het gebruik van ‘je’ in voorstellen kan als beschuldigend worden gezien. Alsof alleen ik aan de verkeerde kant zit.

[Maria]

Ik zou het net even anders formuleren.
Voorbij het eigen gelijk kijken, en gewoon aannemen dat de ander, in zijn/haar eigen persoonlijke rechtvaardiging ook een punt kan hebben en dat respecteren.
Daar is meer ruimte voor, dan als je eigen gelijk willen halen, poneren en denkt te kunnen afdwingen.

Te beginnen met het goed in je opnemen wat de ander wil zeggen en bij onduidelijheid te bevragen.
Voordat je direct binnen het eerste contact al begint te polariseren of zelf het gevoel krijgt dat dit wordt gedaan.

Overal mee eens. Het gebruik van ‘je’ in voorstellen kan als beschuldigend worden gezien. Alsof alleen ik aan de verkeerde kant zit.

Het is niet mijn bedoeling, wat ook blijkt uit de context, denk ik.
Als dat je kwetst, dan spijt me dat.

Schrijf- of spreektaal als je/men iets in het algemeen wil stellen.
Het klinkt idd. net even persoonlijker dan "men".
Dit is vaak mijn manier van schrijven om iets niet alleen koud en als in een encyplopedievorm genoteerd te laten klinken, maar toch wat toegankelijker voor mijn gevoel.

In een korter zinsverband let ik er wel vaak op, maar soms even niet.
Goed dat je het even benoemd.
Als voorbeeld van hoe iemand iets persoonlijk kan oppakken.

[Maria]

Soms kun je aan iemand vragen : "Wat zou mogelijk jouw eigen gelijk aan het wankelen kunnen doen brengen?"

Dat is mogelijk alleen ziekte.

Soms is dat zo, ja. Of bijvoorbeeld wanneer mensen langdurig zonder betaald werk komen te zitten. Dan kom je vaak uit een jachtig leven dat je gewend was en kun je meer tijd nemen om zaken wat dieper door te denken.

Klopt.
In beide gevallen kan het een ommekeer in je leven geven, als je de aandacht anders tot dan gewone dingen richt, maar die wel wezenlijk onderhuids al aanwezig zijn.

[Leon]

Soms kun je aan iemand vragen : "Wat zou mogelijk jouw eigen gelijk aan het wankelen kunnen doen brengen?"

Dat is mogelijk alleen ziekte.

Soms is dat zo, ja. Of bijvoorbeeld wanneer mensen langdurig zonder betaald werk komen te zitten. Dan kom je vaak uit een jachtig leven dat je gewend was en kun je meer tijd nemen om zaken wat dieper door te denken.

Laat ik het ook zo stellen: zelfvertrouwen, zelfvoldaanheid, lijken meer aan de kant van gezond functioneren te zitten, dan je eigen beweegredenen in twijfel trekken, en waardering voor de andere visie, die dan logischerwijs als “ongezond” kunnen gelden. Mensen met een sterk “immuunsysteem”, zijn derhalve het minst bereikbaar.

[Maria]

Dat is mogelijk alleen ziekte.

Soms is dat zo, ja. Of bijvoorbeeld wanneer mensen langdurig zonder betaald werk komen te zitten. Dan kom je vaak uit een jachtig leven dat je gewend was en kun je meer tijd nemen om zaken wat dieper door te denken.

Laat ik het ook zo stellen: zelfvertrouwen, zelfvoldaanheid, lijken meer aan de kant van gezond functioneren te zitten, dan je eigen beweegredenen in twijfel trekken, en waardering voor de andere visie, die dan logischerwijs als “ongezond” kunnen gelden. Mensen met een sterk “immuunsysteem”, zijn derhalve het minst bereikbaar.

Leuk het zo onder woorden gebracht te zien.
Ook al wil ik dit op een wat andere maniet nuanceren.

Laat ik het zo stellen.
- Mensen die het gevoel hebben niets belangrijks te kunnen verliezen, en daarin vertrouwen hebben, kunnen ook tolerant zijn naar anderen en andere meningen.
- Mensen die sterk "gehecht zijn" aan wat dan ook en dus veel afhankelijker daarvan, staan veel vaker op hun strepen als hun zelf gemaakte zekerheid aan het wankelen gebracht zou kunnen worden.

Een vraag, voordat we op verschillende golflengten doorgaan
Wat heet bij jou "bereikbaar"?
- Aanspreekbaar in de zin van communiceren?
Te luisteren naar jou en ook zelf een eigen mening te ventileren. Waardoor men elkaars standpunten leert kennen en ook bij kunt leren van elkaar.
Of
- Over te halen om jouw mening serieus te nemen en zelfs over te nemen?

[Leon]

Soms is dat zo, ja. Of bijvoorbeeld wanneer mensen langdurig zonder betaald werk komen te zitten. Dan kom je vaak uit een jachtig leven dat je gewend was en kun je meer tijd nemen om zaken wat dieper door te denken.

Laat ik het ook zo stellen: zelfvertrouwen, zelfvoldaanheid, lijken meer aan de kant van gezond functioneren te zitten, dan je eigen beweegredenen in twijfel trekken, en waardering voor de andere visie, die dan logischerwijs als “ongezond” kunnen gelden. Mensen met een sterk “immuunsysteem”, zijn derhalve het minst bereikbaar.

Leuk het zo onder woorden gebracht te zien.
Ook al wil ik dit op een wat andere maniet nuanceren.

Laat ik het zo stellen.
- Mensen die het gevoel hebben niets belangrijks te kunnen verliezen, en daarin vertrouwen hebben, kunnen ook tolerant zijn naar anderen en andere meningen.
- Mensen die sterk "gehecht zijn" aan wat dan ook en dus veel afhankelijker daarvan, staan veel vaker op hun strepen als hun zelf gemaakte zekerheid aan het wankelen gebracht zou kunnen worden.

Een vraag, voordat we op verschillende golflengten doorgaan
Wat heet bij jou "bereikbaar"?
- Aanspreekbaar in de zin van communiceren?
Te luisteren naar jou en ook zelf een eigen mening te ventileren. Waardoor men elkaars standpunten leert kennen en ook bij kunt leren van elkaar.
Of
- Over te halen om jouw mening serieus te nemen en zelfs over te nemen?

Zodat men alle hebben en houwen verkoopt en bij de sekte komt en mij swami Leon noemt en voor mij knielen.