Godsbeeld en Religie.

[Leon]

Ik had gemist dat je ook hier was toegetreden, Leon. Alsnog van harte welkom! We kennen elkaar al van GG.

Ja dank je, bij GG zag je me niet als gelovige.

Dat niet zozeer. Het was mij (nog) niet duidelijk

Ik ben benieuw wat voor criteria je daarvoor hanteert.

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld, een inbeelding van grotere macht dan de mens, die berust op symmetrie. Reden voor sommigen om zo asymmetrisch mogelijk te leven, ach…

[vegan-revolution]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

[Leon]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

[Maria]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

Goeie vraag, die ik ook wel wil beantwoorden.
Niet als het niet over "geestelijke dingen" gaat, denk ik.
Indien wel, dan kan het wezenlijk zijn voor een goede communicatie.

[vegan-revolution]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

Ik ben zo ongeveer tot mijn vijftiende levensjaar christelijk gelovig geweest, ermee samenhangend dat ik dit van huis uit heb meegekregen. Ik kan dan refereren aan die periode in mijn leven en van daaruit kan ik dan trachten mij een voorstelling te maken van hoe het christelijk geloof door een ander beleefd zou kunnen worden. Allerlei discussies met christelijk gelovigen hebben mijn referentiekader verbreed. Wetende dat ik met een gelovige te maken heb schakel ik dan over naar dat referentiekader. Dat is wat er dan verandert.

Datzelfde referentiekader gebruik ik bij niet-christelijk gelovigen, zoals bijvoorbeeld moslims. Ik heb me redelijk verdiept in achtergronden van de islam en heb ook wel enkele gesprekken met moslims gevoerd in een poging om meer zicht te krijgen op motivaties vanuit de islam.

Verder wordt mijn nieuwsgierigheid gewekt naar het waarom van het geloof van de ander, aangezien broeden op geloof mijzelf tot ongeloof heeft gebracht. Dan kom ik uit bij een referentiekader van redenen waarom ik niet meer geloof. Ik heb het hier over godsdienstig geloof. Zelf stel ik wel mijn vertrouwen in allerlei zaken, zoals bijvoorbeeld de wetenschappelijke methode. Dit vertrouwen zou je ook als een soort geloof kunnen betitelen, maar dat is duidelijk geen godsdienstig geloof.

Wat er niet verandert : de persoon in kwestie daalt niet in mijn achting.

[Leon]

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

Goeie vraag, die ik ook wel wil beantwoorden.
Niet als het niet over "geestelijke dingen" gaat, denk ik.
Indien wel, dan kan het wezenlijk zijn voor een goede communicatie.

Bedoel je dan, dat bij “geestelijke dingen” de meningen teveel verschillen voor consensus?

[Leon]

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

Ik ben zo ongeveer tot mijn vijftiende levensjaar christelijk gelovig geweest, ermee samenhangend dat ik dit van huis uit heb meegekregen. Ik kan dan refereren aan die periode in mijn leven en van daaruit kan ik dan trachten mij een voorstelling te maken van hoe het christelijk geloof door een ander beleefd zou kunnen worden. Allerlei discussies met christelijk gelovigen hebben mijn referentiekader verbreed. Wetende dat ik met een gelovige te maken heb schakel ik dan over naar dat referentiekader. Dat is wat er dan verandert.

Datzelfde referentiekader gebruik ik bij niet-christelijk gelovigen, zoals bijvoorbeeld moslims. Ik heb me redelijk verdiept in achtergronden van de islam en heb ook wel enkele gesprekken met moslims gevoerd in een poging om meer zicht te krijgen op motivaties vanuit de islam.

Verder wordt mijn nieuwsgierigheid gewekt naar het waarom van het geloof van de ander, aangezien broeden op geloof mijzelf tot ongeloof heeft gebracht. Dan kom ik uit bij een referentiekader van redenen waarom ik niet meer geloof. Ik heb het hier over godsdienstig geloof. Zelf stel ik wel mijn vertrouwen in allerlei zaken, zoals bijvoorbeeld de wetenschappelijke methode. Dit vertrouwen zou je ook als een soort geloof kunnen betitelen, maar dat is duidelijk geen godsdienstig geloof.

Wat er niet verandert : de persoon in kwestie daalt niet in mijn achting.

Dat laatste is mooi.

Zelf kom ik uit een atheïstische/communistische opvoeding, de beweging de andere kant op dus. Geen duidelijk normen en waarden, geen traditie. En wel een behoefte daaraan. Echter ook geen schijnheiligen en nepotisten meegemaakt, dus ik heb weinig van de meer negatieve kanten van leden van de kerkgenootschappen gehoord en gezien.

Nu ik een evangelische kerk van dichtbij heb meegemaakt, beschouw ik mijn geloof als niet meer dan wat kleuring, geen dwingende noodzaak.

[Maria]

Wat betekent het dan voor jou, als je hebt geïdentificeerd dat de ander gelovig is? Verandert er dan wat?

Goeie vraag, die ik ook wel wil beantwoorden.
Niet als het niet over "geestelijke dingen" gaat, denk ik.
Indien wel, dan kan het wezenlijk zijn voor een goede communicatie.

Bedoel je dan, dat bij “geestelijke dingen” de meningen teveel verschillen voor consensus?

Nee, alleen belangrijk in die zin, dat als we daarover van gedachten willen wisselen met anderen, ook hun standpunten daarover kennen.

Ik heb geen waardeoordeel gegeven.
Dit soort gesprekken kunnen enorm boeien, als er niet geredetwist wordt over "de waarheid", maar men gewoon nieuwsgierig is over en weer en andere zienswijzen.
Rekening houdend met de mening van elkaar.

Anders is dat, als het over iets inhoudelijks gaat, waar we allemaal bij betrokken zijn.
Dan kan het gevoelig liggen als er door anderen dingen gezegd worden, die ons ook aangaan.
Dan is het zaak en de kunst om een mening ook bij "die ander" te laten.

Behalve als het zaken zijn die iha. schadelijk uit kunnen werken naar de medemens.
Excessen van ideologieën en ook religies, die mensen schaden in hun mensenrechten, zal ik dan ook altijd aan de kaak willen stellen.
Mensen met extremistische gedachten krijgen dan van mij wel de wind van voren.

[Leon]

Goeie vraag, die ik ook wel wil beantwoorden.
Niet als het niet over "geestelijke dingen" gaat, denk ik.
Indien wel, dan kan het wezenlijk zijn voor een goede communicatie.

Bedoel je dan, dat bij “geestelijke dingen” de meningen teveel verschillen voor consensus?

Nee, alleen belangrijk in die zin, dat als we daarover van gedachten willen wisselen met anderen, ook hun standpunten daarover kennen.

Ik heb geen waardeoordeel gegeven.
Dit soort gesprekken kunnen enorm boeien, als er niet geredetwist wordt over "de waarheid", maar men gewoon nieuwsgierig is over en weer en andere zienswijzen.
Rekening houdend met de mening van elkaar.

Anders is dat, als het over iets inhoudelijks gaat, waar we allemaal bij betrokken zijn.
Dan kan het gevoelig liggen als er door anderen dingen gezegd worden, die ons ook aangaan.
Dan is het zaak en de kunst om een mening ook bij "die ander" te laten.

Behalve als het zaken zijn die iha. schadelijk uit kunnen werken naar de medemens.
Excessen van ideologieën en ook religies, die mensen schaden in hun mensenrechten, zal ik dan ook altijd aan de kaak willen stellen.
Mensen met extremistische gedachten krijgen dan van mij wel de wind van voren.

Zoiets als pro-life of heiligheid huwelijk mag misschien als extreem gelden, het zijn in mijn ogen op bescherming gerichte denkwijzen, vooral als we weten hoe de positie van vrouwen was en vaak nog is. Ik denk dat pro-life uiteindelijk bedoeld is om de positie van vrouwen die moeder worden te versterken, en niet een maatschappij te hebben waar het moederschap iets van tweede keus is of op het tweede plan komt. Ik denk dat heiligheid huwelijk iets is dat bescherming biedt aan vrouwen wiens mannen de vrouw als bezit beschouwen. Heel kwetsbaar want door drie keer zeggen dat je wilde scheiden kon je als man al van de vrouw af, en rijke mannen mochten meerdere vrouwen trouwen, als ze het onderhoiud maar konden betalen. Het huwelijk was/is dan nog iets van bescherming voor de kwetsbare vrouw. En nu niet net doen alsof vrouwen het nu zoveel beter hebben dan toen.
Dat we constant maar de op bescherming gerichte denkwijzen willen teniet doen is werkelijk schandalig en onmenselijk. Er is geen respect voor de cultuur.

[Peter van Velzen]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Voor mij is iemand ook een (religieus) gelovige als zijn godsbeeld géén afspiegeling is van iets dat werkelijk bestaat.

[Peter van Velzen]

Dat we constant maar de op bescherming gerichte denkwijzen willen teniet doen is werkelijk schandalig en onmenselijk. Er is geen respect voor de cultuur.

Dat een denkwijze op bescherming gericht is wil nog niet zeggen, dat men haar geheel moet accepteren. Zo was de Nazi-denkwijze gericht op bescherming van het zuivere Germaanse ras, en de Leninistische op bescherming van de arbeidersklasse. Het lijkt me niet dat degenen die ze teniet wil doen onmenselijk bezig is.

Nog even afgezien van de vraag of pro-life of de onontbindbaarheid van het huwelijk vrouwen wel beschermen en of dat ook maar de bedoeling was.

Ik denk dat godsbeelden er meer mee te maken hebben (en JHWH werd als man voorgesteld).

[vegan-revolution]

Ik heb in ieder geval een Godsbeeld

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Voor mij is iemand ook een (religieus) gelovige als zijn godsbeeld géén afspiegeling is van iets dat werkelijk bestaat.

Wat ik bedoelde te zeggen is dat als iemand van mening is dat die God van dat Godsbeeld werkelijk bestaat (of die God nou bestaat of niet) zonder dat daar bewijzen voor zijn dat iemand dán een gelovige is. Ik bedoelde dus in mijn zin te zeggen : "in jouw beleving werkelijk bestaand" (maar dat hoeft niet objectief werkelijk te zijn dus).

[Leon]

Dat we constant maar de op bescherming gerichte denkwijzen willen teniet doen is werkelijk schandalig en onmenselijk. Er is geen respect voor de cultuur.

Dat een denkwijze op bescherming gericht is wil nog niet zeggen, dat men haar geheel moet accepteren. Zo was de Nazi-denkwijze gericht op bescherming van het zuivere Germaanse ras, en de Leninistische op bescherming van de arbeidersklasse. Het lijkt me niet dat degenen die ze teniet wil doen onmenselijk bezig is.

Nog even afgezien van de vraag of pro-life of de onontbindbaarheid van het huwelijk vrouwen wel beschermen en of dat ook maar de bedoeling was.

Ik denk dat godsbeelden er meer mee te maken hebben (en JHWH werd als man voorgesteld).

Je zult bereid moeten zijn met alternatieven te komen die ook werkelijk een alternatief zijn.

[Leon]

Als dat beeld voor jou een afspiegeling is van een werkelijk bestaande God dan ben je voor mij een gelovige.

Voor mij is iemand ook een (religieus) gelovige als zijn godsbeeld géén afspiegeling is van iets dat werkelijk bestaat.

Wat ik bedoelde te zeggen is dat als iemand van mening is dat die God van dat Godsbeeld werkelijk bestaat (of die God nou bestaat of niet) zonder dat daar bewijzen voor zijn dat iemand dán een gelovige is. Ik bedoelde dus in mijn zin te zeggen : "in jouw beleving werkelijk bestaand" (maar dat hoeft niet objectief werkelijk te zijn dus).

Dat is een vooringenomenheid dan toch? Als we nu eens van “realiteiten” uitgaan, dan “bestaat” God toch gewoon? Alleen het is misschien niet jouw realiteit.

[Maria]

Behalve als het zaken zijn die iha. schadelijk uit kunnen werken naar de medemens.
Excessen van ideologieën en ook religies, die mensen schaden in hun mensenrechten, zal ik dan ook altijd aan de kaak willen stellen.
Mensen met extremistische gedachten krijgen dan van mij wel de wind van voren.

Zoiets als pro-life of heiligheid huwelijk mag misschien als extreem gelden, het zijn in mijn ogen op bescherming gerichte denkwijzen,
..........knip............
Dat we constant maar de op bescherming gerichte denkwijzen willen teniet doen is werkelijk schandalig en onmenselijk. Er is geen respect voor de cultuur.

Schadelijk voor wie?
In gevallen van "wat voor de een schadelijk is kan voor de ander levensreddend zijn".
Bij het antwoord hierop graag alleen ingaan op deze opmerking,

Met dit voorbeeld ga je over op de ethiek en een persoonlijke visie over een bepaald onderwerp, niet echt specifiek voor "godsbeeld en religie".
Dit is goed voor een ander topic.

vooral als we weten hoe de positie van vrouwen was..............
En nu niet net doen alsof vrouwen het nu zoveel beter hebben dan toen.