Is het de fout van de goede nationaal socialisten dat Hitler en de SSers alles bedierven? Zij hadden hele andere beelden bij die swastika. Beelden die ze van thuis hadden meegekregen, waar men enkel liet zien hoe alles weer prachtig wordt.dikkemick schreef: ↑14 aug 2021 19:11En ook dit vind ik een linke veralgemenisering. Je timmert 'm aardig dicht, maar ook hier kan ik me niet in vinden. Vandaar mijn eerder vergelijk met de Swastika. Heel lang geleden een mooi symbool, later een nationaal socialistisch haatsymbool. Het is maar wat mensen er mee doen. In naam van Allah (of de Swastika) kun je van alles hard maken.Rereformed schreef: ↑14 aug 2021 09:55 Met de opmerking van Peter van Velzen "Hoofddoekjes worden niet geassocieerd met haat" kan ik niets. Het moslimgeloof is een haatgodsdienst en iedereen die op opzichtelijke wijze laat zien daartoe te behoren draagt dit uit voor iedereen die er niet bij behoort.
Vanzelfsprekend wordt niet iedere moslim door haat gekenmerkt, maar dat neemt het kenmerkende van deze godsdienst niet weg.
Jij kan niet in het hoofd van de moslima kijken, dus er vanuit gaan dat ze haat uitdraagt omdat ze de doek draagt is jouw interpretatie door jouw kennis van de geloof. Maar Fatima heeft hele andere beelden bij de doek. Beelden die ze van thuis heeft meegekregen. En daar werd aan tafel, op school en in de moskee waarschijnlijk niet verteld dat Mohammed een pedofiele krijger was. Wij weten dat en linken Fatima dus direct aan Mohammed EN aan haat.
Is dat de fout van Fatima of van ons?
Natuurlijk is het niet de hoofddoek, maar wat mensen ermee doen. In Oost-Europa waar ik in mijn leven terechtkwam hadden alle oudere vrouwen in de tachtiger jaren nog een hoofddoek, een restant van een versleten traditie. Niemand die daar een probleem bij had, omdat er geen ideologie achter schuilde, of tenminste geen ideologie die het onmogelijk maakte voor de jongere generatie om die hoofddoek af te doen.
Natuurlijk denk ik bij het zien van zo iemand niet "die haat me". Het is juist omgekeerd, net als bij het zien van het swastikasymbool bij neo-nazi's: ik haat die godsdienst en wil er niets mee te maken hebben. Het bederft mijn leven. Ik wil er in mijn persoonlijk leven niet mee geconfronteerd worden op een uitdagende manier. Het maakt mij kwaad. Op dezelfde manier als het mij schokt wanneer ik in Zuid-Italië in mijn hotelkamer met een groot kruis boven mijn bed begroet word en foto's van de paus en bisschoppen aan de wand hangen in de hotelgangen en aula, of wanneer ik in een hotel in Turkije om een uur of vier, vijf gewekt word door een tiranniserende godsdienst die oproept tot gebed.Peter van Velzen schreef:Jij kunt er niets mee omdat jij de Islam als haatgodsdienst ziet, Maar zo zien vrouwen die hoofddoekjes dragen het helemaal niet. Maar ga eens na bij jezelf. Denk jij echt bij het zien van zo iemand "die haat me"? OF denk je zoals ik "die heeft het mis"?
Ja. Kun je een nog grotere vanzelfsprekendheid uitspreken?Iedereen die een godsdienst oprecht aanhangt denkt dat hij of zij daarmee een beter mens door is. Niet dat hij of zij er haat mee zaait.
Je gebruikt zelfs het correcte woord "oprecht". Een haatgodsdienst wordt en het nationaal-socialisme werd enkel gedragen door oprechte aanhangers.
Als je wilt dat anderen hun gedrag veranderen, dien je niet hun manier van denken te negeren, Anders bereik je je doel niet en zaai je misschien per ongeluk zelf haat. Dat wil helaas niet zeggen dat ik een oplossing weet voor zulk haatzaaiend gedrag.
Je draait alles om.
Het is juist omgekeerd: als je geen haat wil uitzaaien doe dan niet opzichtig aan het uitdragen van je ideologie. Ben je daartoe in staat dan zal niemand het leven moeilijk voor je maken en mag je in zalige vrede jezelf uitverkoren en moreel superieur beschouwen.
Maar iemand die begrip opbrengt voor nationaal-socialisme zal op een dag begroet worden met de tweede wereldoorlog. En iemand die begrip opbrengt voor hoofddoeken die door de fanatische godsdienst wordt voorgeschreven zal op een dag begroet worden door een maatschappij die door die godsdienst getiranniseerd zal worden.
De idiotieën die mensen in hun hoofd hebben negeren is juist de voorwaarde voor een vreedzame en gelukkige maatschappij. Ik werd er deze week nog op een bijzonder krachtige manier aan herinnerd hoe goed het werkt in de Finse cultuur. Ik had een collega waar ik bijzonder gek op was, omdat ze in alle opzichten zo mooi en lief en kundig was. Ze was alleen niet formeel gekwalificeerd om onderwijzeres te zijn. Ik ging een paar dagen geleden toen ik aan haar dacht dus even googlen om te zien of ze dit schooljaar weer een baan gekregen had in de gemeente waar ik lesgaf. Maar kreeg hierdoor volkomen onverwachts informatie die me totaal verraste: ze was lid van de pinksterkerk, en op het internet stonden allemaal videootjes waar ze met haar man de zogenaamde aanbiddingsrituelen in de kerkdienst leidt, met omhooggestrekte hand staat te zwaaien met ogen dicht en in tongentaal spreekt. Ze viel voor mij dus met een klap naar beneden. Het was het ergste wat ik me kon voorstellen wat ze zou kunnen doen en zijn. Maar tegelijkertijd werd ik me ervan bewust hoe wijs we waren geweest: nooit had ze haar religie aan mij voorgeschoteld en nooit had ik mijn antireligieuze gevoelens ooit aan haar getoond. We hielden van elkaar omdat we dat facet van ons leven eenvoudig niet kenden.