Ik zal niet meer zijn.

[Ronaldus67]

Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist angstaanjagend. Het gaat samen met oordeel en straf in veel religies.
De conclusie dat er niets meer is, kan heel plezierig zijn.

Hier kan ik niet zo veel mee.

Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist geruststellend.
Het gaat samen met genade en beloning in veel religies.
De conclusie dat er iets is, kan heel plezierig zijn.

In dit onderwerp belanden we al heel snel in cirkelredeneringen. Een welles-nietes-discussie, omdat leven na de dood niet bewezen kan worden. Ik vind het redelijk om het als onwaarschijnlijk te beschouwen. De enigen die ik altijd over leven na de dood hoor spreken, zijn de levenden hier op aarde.

[dikkemick]

Ik las een mooie passage uit het boek van Geert Mak, "Een kleine geschiedenis van Amsterdam"
De meeste mensen gaan 2X dood, de eerste keer als ze zelf het leven laten, de 2e keer als hun nageslacht (en dus de nagedachtenis) overleden is.

geen correct citaat (kon het niet terugvinden), maar wel waar. Je leeft wellicht via de levendige herinnering van je kind9eren) door, maar als zij er niet meer zijn, voor je (achter)kleinkinderen wordt je al een verre vage herinnering. Nog een generatie verder en je bent gereduceerd tot een fotootje.
Ook de omstandigheden waaronder je leefde zijn dan totaal veranderd.
Waar ik zelf wel eens aan moet denken ik mijn vader die op veel te jonge leeftijd in 1978 overleden is. Stel dat de beste man nu terug zou komen. Er is weinig meer over van de maatschappij waarin hij destijds leefde. En ik kan hem me nog herinneren, mijn kinderen totaal niet, slechts van verhalen en foto's. En zo belanden we allen in de vergetelheid. Het zij zo!

[appelfflap]

.
Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist geruststellend.
Het gaat samen met genade en beloning in veel religies.

moest het enkel dit zijn was er niets aan de hand

jammer geneog gebruikt men de dood ook om mensen nu te manipuleren en onder de knoet te houden of zelfs erger (zowel gelovig als ongelovig)
in de middeleeuwen was folter ok want de mens kon nooit zulk erge dingen doen alswat je in de hel te wachten stond (bv heksen)

[Ronaldus67]

.
Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist geruststellend.
Het gaat samen met genade en beloning in veel religies.

moest het enkel dit zijn was er niets aan de hand

jammer geneog gebruikt men de dood ook om mensen nu te manipuleren en onder de knoet te houden of zelfs erger (zowel gelovig als ongelovig)
in de middeleeuwen was folter ok want de mens kon nooit zulk erge dingen doen alswat je in de hel te wachten stond (bv heksen)

Dat begrijp ik. Ik zei ook niet dat dit enkel aan de hand is, maar draaide om wat gerard_m zei om duidelijk te maken dat je net zo makkelijk het tegenovergestelde kunt beweren.

Ja, in religies kan men leven na de dood gebruiken om angst in te boezemen.
Maar hoe vaak hoor je een geestelijke bij een afscheid niet beweren: "Oma is nu op een betere plek. In haar nieuwe woning, waar geen tranen en pijn meer zijn."

[gerard_m]

Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist angstaanjagend. Het gaat samen met oordeel en straf in veel religies.
De conclusie dat er niets meer is, kan heel plezierig zijn.

Hier kan ik niet zo veel mee.

Voor heel wat mensen is het idee dat er leven na de dood is, juist geruststellend.
Het gaat samen met genade en beloning in veel religies.
De conclusie dat er iets is, kan heel plezierig zijn.

Beiden komt voor, zowel angst als hoop op een leven na de dood. Ik kan me goed voorstellen dat wensdenken een reden is voor geloven daarin.

[Henry II]

Wat ik steeds vaker merk is, dat gelovige mensen de grootste problemen hebben met doodgaan. Zeker als het einde nadert, beginnen ze te twijfelen of ze wel genoeg gedaan hebben om in de hemel te geraken. Ik heb dat probleem niet. Misschien dat ik spijt ga krijgen van de dingen die ik nog meer had kunnen doen, maar ik ben niet bang dat ik na mijn dood gewogen word. Zolang ik weet dat mijn nabestaanden en ik van elkaar houden, weet ik dat mijn gedachtengoed nog even zal voort blijven bestaan in hun. Voor mij is het tevens een grote troost te weten dat het leven eindig is. Ik geloof niet dat de psyche van de mens met onsterfelijkheid overweg kan. In de hemel zou ik mij kapot vervelen trouwens, geen besef van tijd en elke dag is even geweldig asl de andere, doodsaai dus. Wie dat verzonnen heeft?

[outremer]

In de hemel zou ik mij kapot vervelen trouwens, geen besef van tijd en elke dag is even geweldig asl de andere, doodsaai dus. Wie dat verzonnen heeft?

Er kan eigenlijk ook geen sport zijn in de hemel denk ik ?
Iedereen is perfect, dus een penalty wordt nooit gemist maar de doelman stopt alle penalties .
Een probleempje

en iedereen is er super gelukkig maar de verliezer van een wedstrijd is toch wel eventjes een beetje ongelukkig .

Conclusie : geen sport in de hemel.
Daar krijg ik wel een klein paniekaanvalletje van .

[TIBERIUS CLAUDIUS]

In de hemel zou ik mij kapot vervelen trouwens, geen besef van tijd en elke dag is even geweldig asl de andere, doodsaai dus. Wie dat verzonnen heeft?

Er kan eigenlijk ook geen sport zijn in de hemel denk ik ?
Iedereen is perfect, dus een penalty wordt nooit gemist maar de doelman stopt alle penalties .
Een probleempje

en iedereen is er super gelukkig maar de verliezer van een wedstrijd is toch wel eventjes een beetje ongelukkig .

Conclusie : geen sport in de hemel.
Daar krijg ik wel een klein paniekaanvalletje van .

Ik haat sport een hemel met topsport is voor mij geen hemel.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Ik las een mooie passage uit het boek van Geert Mak, "Een kleine geschiedenis van Amsterdam"
De meeste mensen gaan 2X dood, de eerste keer als ze zelf het leven laten, de 2e keer als hun nageslacht (en dus de nagedachtenis) overleden is.

geen correct citaat (kon het niet terugvinden), maar wel waar. Je leeft wellicht via de levendige herinnering van je kind9eren) door, maar als zij er niet meer zijn, voor je (achter)kleinkinderen wordt je al een verre vage herinnering. Nog een generatie verder en je bent gereduceerd tot een fotootje.
Ook de omstandigheden waaronder je leefde zijn dan totaal veranderd.
Waar ik zelf wel eens aan moet denken ik mijn vader die op veel te jonge leeftijd in 1978 overleden is. Stel dat de beste man nu terug zou komen. Er is weinig meer over van de maatschappij waarin hij destijds leefde. En ik kan hem me nog herinneren, mijn kinderen totaal niet, slechts van verhalen en foto's. En zo belanden we allen in de vergetelheid. Het zij zo!

Ook die herinnering is vaak maar een schijn herinnering.
Soms door de persoon zorgvuldig opgebouwd.
Dat is al duizenden jaren zo.

[dikkemick]

En zo is alles en iedereen vergankelijk

[outremer]

In de hemel zou ik mij kapot vervelen trouwens, geen besef van tijd en elke dag is even geweldig asl de andere, doodsaai dus. Wie dat verzonnen heeft?

Er kan eigenlijk ook geen sport zijn in de hemel denk ik ?
Iedereen is perfect, dus een penalty wordt nooit gemist maar de doelman stopt alle penalties .
Een probleempje

en iedereen is er super gelukkig maar de verliezer van een wedstrijd is toch wel eventjes een beetje ongelukkig .

Conclusie : geen sport in de hemel.
Daar krijg ik wel een klein paniekaanvalletje van .

Ik haat sport een hemel met topsport is voor mij geen hemel.

Jij hebt geluk dan, want er is geen sport daarboven

[Ronaldus67]

Beiden komt voor, zowel angst als hoop op een leven na de dood. Ik kan me goed voorstellen dat wensdenken een reden is voor geloven daarin.

Een mens mag van mij wensdenken over een leven na de dood zoveel als hij zich maar.....wenst!
Dit wensdenken is onbegrensd. Daarom heet het ook wensdenken; hetgeen in feite een vorm van magisch denken is.

Voor iets dat niet bewezen is, weten zij die in een leven na de dood geloven vaak heel precies te vertellen hoe dit leven na de dood eruit komt te zien. Uitgaande van de 'positieve' variant:

- leven na de dood is eeuwig.....(hetgeen best lang is)
- je komt er geliefden en bekenden tegen (bijvoorbeeld Johan Cruijff)
- je krijgt een nieuw huis (alhoewel je ter bescherming eigenlijk geen dak meer boven je hoofd nodig hebt)
- er is geen pijn en verdriet meer (ook niet als je hard ten val komt; waarschijnlijk val je sowieso nooit meer)
- je kunt er keuvelen met wilde dieren (die je niet zullen bijten)
- je kunt er heerlijk (gratis) eten en drinken (maar hoeft niet langer naar het toilet)
- voor wie dat op zijn verlanglijstje had staan, kun je maagden toegewezen krijgen
- je kunt er de hele dag sporten (behalve als je daar altijd al een hekel aan had, niets moet)
enzovoort, enzovoort.

Ook onbescheidenheid is veelal onbegrensd.

[Peter van Velzen]

Mijn ome Piet zei altijd " Wie schrijft, die blijft" als hij me weer eens de taak gaf om de klaverjasscore bij te houden. Ik wist toen niet wat het echt betekende. Maar er is veel van waar, Maar ook: wie beschrven wordt die blijft enigzins.

[Peter van Velzen]

Uiterard gaat niemand naar de hemel (oorpromnrlijk de blauwe daghemel of de zwarte nachthemel) Je kunt er niet komen, want de blauwe hemel is slechts verspreid zonlicht en de nachthemel is veelte ver weg (ook teveel uiteen). Maar de "geestekijke" heeft wel gelijk als hij zegt dat Oma geen pijn en geen verdriet meer zal hebben, Daarom zochten Oosterse denkers ook naar een uitweg uit de vermeende reincarnatie, want die leidde wel weer tot pijn en verdriet, Dat blijkt dus ook niet nodig te zijn. Maar onze cultuur laten we wel deels na aan onze achterkleinkinderen. Ik heb het geluk dat er vier bij ons in huis zijn. Ik hoop dat mijn leven iets positiefs voorze zal blijven betekenen, al zullen de jongste twee (2 jaae nog slechts) nog geen blijvende herinneringen aan mij hebben opgebouwd. Misschien gaat zet ze beter dan wanneer ik er niet was geweest,

[MaartenV]

Uiteraard kan niemand iets zinvol zeggen over wat er na onze fysische dood gebeurt. Het is alsof we een eindconclusie over de realiteit proberen te formuleren zonder te beschikken over alle informatie. We weten nog niet alles wat er te weten valt over hoe onze hersenen samenhangen met ons gevoel van iemand te zijn. Zolang we dat niet weten, weten we ook niet of dat gevoel van zijn verderleeft na de dood van ons fysieke lichaam of niet.
Wat zeker is, is Het Licht. Het Liefdevolle Licht is door duizenden mensen bezocht en dezen getuigden van het bestaan ervan tijdens NDE's. En neen, het is niet iets met de oogzenuw. Het is wel degelijk een levendig liefdevol Licht. Daar kunnen we zeker van zijn dat het bestaat.