Onstoffelijke concepten beïnvloeden mee de fysieke wetmatigheden in de materiële wereld

[MaartenV]

Je kan minstens zeggen dat er een interactie gaande is tussen een virtuele ruimte, de denkruimte waarbinnen gedachten komen en gaan, en een materiële fysische wereld die daardoor beïnvloed wordt en vice versa.

Misschien bestaat er naast hersenen nog andere materie waarbinnen een denkruimte of conceptuele ruimte bestaat die in interactie gaat met de materiële werkelijkheid.

Deeltjes die uit het niets in het vacuüm de wereld inkomen en weer uitgaan zijn voor mij mogelijke kandidaten van een interactie tussen het virtuele (een denkwereld) en het reële (de materiële wereld).

[axxyanus]

MaartenV,

Voor je gewoon je visie herhaalt en we hier allemaal weer eens het zelfde rondje draaien, zou je eens kunnen ingaan op de reacties die je de vorige keren al hebt gekregen.

[MaartenV]

Ik ben ingegaan op de reacties, maar de antwoorden overtuigden mij niet.

[MaartenV]

Er moet een fysische analogie bestaan voor het bestaan van een conceptuele wereld van gedachten die zich omzetten in handelen. De beste analogie die ik ken zijn virtuele deeltjes die uit het vacuüm van de lege ruimte plots lijken te ontstaan uit het niets. Het is niet ondenkbaar dat hier een Bewustzijn aan het is, Zijn creatie waar te maken. Net zoals wij onze gedachten omzetten in handelen. Zo ontstond de Big Bang. Via wat men kwantumfluctuaties noemt of het materialiseren van virtuele deeltjes (concepten binnen een immaterieel bewustzijn, het niets) uit het niets.

Het Niets met zijn virtuele deeltjes' is zo synoniem voor een immateriële werkelijkheid waarbinnen 'virtueel' deeltjes reeds bestaan, enkel zijn ze nog niet fysiek.

[MaartenV]

Er moet een fysische analogie bestaan voor het bestaan van een conceptuele wereld van gedachten die zich omzetten in handelen. De beste analogie die ik ken zijn virtuele deeltjes die uit het vacuüm van de lege ruimte plots lijken te ontstaan uit het niets. Het is niet ondenkbaar dat bij het plots, uit het niets, in de wereld komen van deze deeltjes hier een bewustzijn aan het werk is, zijn/haar creatie waar te maken. Net zoals wij onze gedachten omzetten in handelen. Zo ontstond de Big Bang en wordt de wereld nog steeds beïnvloed. (er poppen nog steeds virtuele deeltjes uit het niets) Via wat men kwantumfluctuaties noemt of het materialiseren van virtuele deeltjes uit het niets.

Het Niets met zijn virtuele deeltjes' is zo synoniem voor een immateriële werkelijkheid waarbinnen 'virtueel' deeltjes reeds bestaan, enkel zijn ze nog niet fysiek.

[axxyanus]

Er moet een fysische analogie bestaan voor het bestaan van een conceptuele wereld van gedachten die zich omzetten in handelen.

Neen dat moet niet. Ik weet dat de uitleg voor het alternatief jou niet aanspreekt. Maar dat die uitleg jou niet aanspreekt is geen reden om die uit te sluiten en jouw visie daarmee als noodzakelijk te bestempelen.

[dikkemick]

Je blijft je wel vastbijten.
Bij gedachten hebben we al te maken met materie (het brein). Virtuele deeltjes en/of the big bang lijken(!) uit het niets (vacuüm) te komen. Maar dat laatste is pure speculatie en naar het eerste wordt nog onderzoek gedaan. Hoe materie gedachten kan voortbrengen/creëren.

Dat er een relatie tussen materie (hersenen) en gedachten is, staat volgens mij wel vast. Waar jou 'bewustzijn' vandaan komt die een big bang kan veroorzaken is mij dan ook nog steeds 1 groot raadsel.

[MaartenV]

Dikkemick, hoe worden gedachten in de hersenen doorgegeven via een elektrisch signaal en via neurotransmitters en vervolgens omgezet in handelingen? Zolang men dat niet weet blijft het open wat precies gedachten zijn.

[TIBERIUS CLAUDIUS]

Dikkemick, informatie is gecodeerd in de materie van de hersenen, in cd's, in computers enz. Maar een bewustzijn, dat de decodering doet, is zelf niet gecodeerd in de hersenen, volgens mij. Als wat? Als informatie? Hoe zou diegene die informatie begrijpt gecodeerd zijn in de hersenen? De informatie wordt doorgegeven in de materie van onze grijze massa, maar de waarnemer die deze informatie 'ziet' is zelf niet gecodeerd in die grijze massa.

Het zijn ook de hersenen die decoderen.
Meer is er niet nodig, daarom is het er ook niet.

[MaartenV]

Ja, sorry, ik had mijn tekst gewijzigd intussen.
Ja, het kan zijn dat 'inzicht hebben' gewoon een illusie is en dat er verschillende hersendelen samenwerken om dat te bewerkstellen waardoor er geen locatie voor 'hét bewustzijn' kan worden aangeduid. Dat op die manier bewustzijn een illusie is. Het is gewoon een samenwerking van verschillende hersendelen. Ofwel is het bewustzijn dat inzicht heeft, zelf iets dat immaterieel is. Dat het daarom niet kan worden teruggevonden in de hersenen. Ik laat die mogelijkheid nog open.

[dikkemick]

Dikkemick, hoe worden gedachten in de hersenen doorgegeven via een elektrisch signaal en via neurotransmitters en vervolgens omgezet in handelingen? Zolang men dat niet weet blijft het open wat precies gedachten zijn.

Vind je elektrische signaaltjes (potentialen) niet voldoende om handelingen te verrichten?
Weet je: Misschien bestaan (bewuste) gedachten in werkelijkheid wel helemaal niet en zijn we volledig afhankelijk van de materie in onze dakpan. Volgens mij probeerde je dat hierboven uit te leggen?

[Maria]

Er moet een fysische analogie bestaan voor het bestaan van een conceptuele wereld van gedachten die zich omzetten in handelen. De beste analogie die ik ken zijn virtuele deeltjes die uit het vacuüm van de lege ruimte plots lijken te ontstaan uit het niets.

Het is niet ondenkbaar dat bij het plots, uit het niets, in de wereld komen van deze deeltjes hier een bewustzijn aan het werk is, zijn/haar creatie waar te maken. Net zoals wij onze gedachten omzetten in handelen. Zo ontstond de Big Bang en wordt de wereld nog steeds beïnvloed. (er poppen nog steeds virtuele deeltjes uit het niets) Via wat men kwantumfluctuaties noemt of het materialiseren van virtuele deeltjes uit het niets.

Het Niets met zijn virtuele deeltjes' is zo synoniem voor een immateriële werkelijkheid waarbinnen 'virtueel' deeltjes reeds bestaan, enkel zijn ze nog niet fysiek.

Je blijft proberen (Gods)bewustzijnsconcepten van een wetenschappelijk karakter te voorzien.
Onder het kopje Christendom of Judaïsme valt het zeker niet, ook al propageer je hier een vorm van creationisme.
Voorlopig valt het hier op FT onder pseudowetenschap,
Daarom van subforum verplaatst.
We zullen zien of dit topic wezenlijk anders zal verlopen als Onstoffelijke concepten beïnvloeden mee de fysieke wetmatigheden in de materiële wereld anders zal het tzt. samengevoegd kunnen worden of één van beiden gesloten.

[axxyanus]

Dikkemick, hoe worden gedachten in de hersenen doorgegeven via een elektrisch signaal en via neurotransmitters en vervolgens omgezet in handelingen? Zolang men dat niet weet blijft het open wat precies gedachten zijn.

Maar die hoe vraag beantwoord jij ook niet wat betreft jouw visie. Dat houd je niet tegen om met zekerheid te stellen dat er een fysische analogie moet bestaan voor het bestaan van een conceptuele wereld van gedachten die zich omzetten in handelen.

Zo meet jij steeds opnieuw met twee maten. Jouw visie mag zeer speculatief zijn en mag van alle details openlaten maar elk detail dat niet ingevuld wordt door alternatieven wordt gebruikt om die alternatieven af te serveren.

[MaartenV]

Axxyanus, in een eerdere topic stelde je dat het een duaal proces is: de codering in de hersenen via elektrochemische processen en de gedachten die we visueel voor ons geestesoog zien. Die twee zijn als twee zijden van een zelfde muntstuk. Fysieke hersenchemie en mentale inhouden.

Maar mijn vraag is: hoe hangen die twee verschillende zijden van dat muntstuk samen? Hoe hangen gedachten die we zien voor ons geestesoog (bij gebrek aan een betere term) en de fysieke codering ervan samen? Hoe zorgt een elektrochemisch proces voor het hebben van een bepaalde gedachte in je bewustzijn en andersom: hoe neem jij je gedachten waar waar je vervolgens op reageert via die chemie. Hoe hangt dat duale proces samen?

Voor mij is het alsof er een zichtbare kant is, de meetbare electrochemie, en een onzichtbare kant: de ervaren mentale gedachten. Je zou kunnen zeggen dat de onzichtbare kant de virtuele kant is en de zichtbare kant de fysieke kant.

En waar komt men zo'n oppuppen van virtuele dingen in de fysieke wereld en vice versa tegen: bij kwantumfluctuaties. Vandaar dat ik de link legde. In het zogenaamde niets bestaan virtuele dingen/deeltjes die uit het niets in de fysieke wereld terecht komen en vice versa: er zijn fysieke dingen die naar het niets gaan en in virtuele dingen veranderen. Ik zie hier een analogie voor het munstuk met de twee zijden van hierboven.

Ik zie een analogie met de wisselwerking tussen de wereld van de ervaren gedachten en de wereld van het fysiek meetbare.

[Peter van Velzen]

Deeltjes die uit het niets in het vacuüm de wereld inkomen en weer uitgaan zijn voor mij mogelijke kandidaten van een interactie tussen het virtuele (een denkwereld) en het reële (de materiële wereld).

Helaas, je zit er weer eens flink naast. Om te denken heb je een netwerk nodig dat bestaat uit moleculen die grotendeels op hun plaats blijven en zeker geen vacuüm. In het vacuüm sterft elke gedachte een snelle dood.