BDE - onderzoek, conclusies en interpretaties

[MaartenV]

Natuurkundigen spreken over de waarnemer, maar niet over bewustzijn. Dat is het verschil dat voor de filosoof het verschil maakt.

[MaartenV]

Je zou verheugd moeten zijn over dat mensen zelf nadenken en met ideëen komen en bewust zoeken naar positieve punten in het betoog (mits hier en daar een aanmoediging tot verbetering) in plaats van alleen maar kritisch af te breken, van zodra iemand met een eigen gedachte komt dat niet in lijn lijkt met de standaard wetenschap (wat normaal is als je op een discussieforum ter discussie iets wil posten).

[heeck]

Wat de filosoof toevoegt aan de relativiteitstheorie en de quantumfysica en waarover de fysicus niet mag spreken is, bewustzijn. De verzwegen waarnemer in al die metingen.
Diegene die meet wordt niet erkend als deel uitmakend van de natuurkundige wereld die gemeten wordt, door de fysicus.

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

En het is volgens mij zo dat die ontkende waarnemer wel eens de brug zou kunnen zijn tussen de quantumfysica en de relativiteitstheorie.

Aha bewustzijn; hoe juist voorvoelde ik het pad dat je inkoerste.
Eigen betekenissen toekennen en onderweg ook nog wijzigen zodat een onverifieerbare spinsel resulteert.

Filosoof is een onbeschermde titel die een ieder zich vrij kan opspelden.

Roeland

[Peter van Velzen]

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

Sorry Maarten, dat is niet waar. DE filosoof wijst daar helemaal niet op. Integendeel het zijn de fysici die dat als geen ander beseffen!

Het is ook niet zo dat er een objectieve werkelijkheid is, Het is slechts zo dat wij die niet kennen en ook niet kúnnen kennen, Wij moeten het doen, met theoriën die de objectieve waarnemingen (die waarbij ons bewustzijn bijna geen rol speelt) zo goed mogelijk verklaren en voorspellen. Als ons bewustzijn enige invloed heeft op een objectieve werkelijkheid, dan is dat door middel van de daden die wij verrichten. Ze is echter wel sterk bepalend voor onze theorie erover.

[axxyanus]

Je zou verheugd moeten zijn over dat mensen zelf nadenken en met ideëen komen en bewust zoeken naar positieve punten in het betoog (mits hier en daar een aanmoediging tot verbetering) in plaats van alleen maar kritisch af te breken, van zodra iemand met een eigen gedachte komt dat niet in lijn lijkt met de standaard wetenschap (wat normaal is als je op een discussieforum ter discussie iets wil posten).

Ik stel voor dat je voor je op de submit knop duwt, je jezelf de vraag stelt: Wat als een kwakzalver deze tekst geplaatst zou hebben? Zou je er dan nog steeds mee akkoord zijn? Het bovenstaande heeft geen enkel oog voor de kwaliteit van de ideeën waar mensen mee komen en moedigt ons aan om naar de positieve punten te zoeken in alle onzin waar mensen mee komen, kwakzalverij inbegrepen.

Als je je geroepen voelt om je bijdragen te verdedigen op een manier dat we kwakzalvers moeten aanmoedigen, dan lijkt er mij iets grondigs mis met je bijdragen.

[MaartenV]

Diegene die meet, de waarnemer, maakt geen deel uit van de werkelijkheid, meent de fysicus.
Wel, in de relativiteitstheorie en de quantumfysica komt de waarnemer als niet te mijden constante aan bod, die de allergrootste invloed blijkt te hebben op de gemeten wereld. Dat is althans waar de filosoof op wijst. Want de fysicus blijft in de ontkenning leven.

Sorry Maarten, dat is niet waar. DE filosoof wijst daar helemaal niet op. Integendeel het zijn de fysici die dat als geen ander beseffen!

Het is ook niet zo dat er een objectieve werkelijkheid is, Het is slechts zo dat wij die niet kennen en ook niet kúnnen kennen, Wij moeten het doen, met theoriën die de objectieve waarnemingen (die waarbij ons bewustzijn bijna geen rol speelt) zo goed mogelijk verklaren en voorspellen. Als ons bewustzijn enige invloed heeft op een objectieve werkelijkheid, dan is dat door middel van de daden die wij verrichten. Ze is echter wel sterk bepalend voor onze theorie erover.

Waarom houdt men dan bijvoorbeeld nog vast aan een vaste leeftijd van het universum, terwijl verstreken tijd relatief is? Waarom gelooft men dan nog steeds aan een vaste hoeveelheid uitgedijde ruimte op elk moment, terwijl ruimte- en afstandsmaten ook afhangen van de waarnemer/referentieframe?

[Bonjour]

Maar je kan de leeftijd toch gewoon uitdrukken in aardse jaren. Lijkt me geen probleem. Dat een jaar een andere lengte heeft in een ander kader, doet daar niets aan af. Dat een jaar als jaar beleefd wordt in dat kader, betekent nog niet dat alle soorten jaren hetzelfde zijn.

[MaartenV]

Maar je kan de leeftijd toch gewoon uitdrukken in aardse jaren. Lijkt me geen probleem. Dat een jaar een andere lengte heeft in een ander kader, doet daar niets aan af. Dat een jaar als jaar beleefd wordt in dat kader, betekent nog niet dat alle soorten jaren hetzelfde zijn.

Via de achterdeur en kronkelredeneringen wil men op één of andere manier Newton's zienswijze van een niet-relatieve tijd en ruimte toch kunnen behouden wanneer men het over de leeftijd van het universum heeft en diens ruimtelijkheid.

Ookal is het verschil miniem in ons eigen zonnestelsel, het betekent een enorm verschil voor in wat soort universum we leven: een universum met relativiteit van verstreken tijd of een universum zonder.
Zie maar hoevaak men de GPS moet bijstellen omwille van gravitationele tijddilatatie.
De verstreken tijd voor de ene is verschillend van de verstreken tijd voor de ander.

[Bonjour]

Ookal is het verschil miniem in ons eigen zonnestelsel,

Nee. De hele berekening is gemaakt met ons referentiekader, dus er hoeft niet gecorrigeerd te worden.

[heeck]

Ookal is het verschil miniem in ons eigen zonnestelsel,

Nee. De hele berekening is gemaakt met ons referentiekader, dus er hoeft niet gecorrigeerd te worden.

Dan vergeet je het volgens MaartenV onontbeerlijke bewustzijn dat hij niet alleen in dit topic opbrengt,

Totdat een waarnemer (een referentieframe) geboren wordt. Dan heeft men een referentie voor tijd en ruimte.

Wat de filosoof {In dit geval MaartenV} toevoegt aan de relativiteitstheorie en de quantumfysica en waarover de fysicus niet mag spreken is, bewustzijn. De verzwegen waarnemer in al die metingen.
Diegene die meet wordt niet erkend als deel uitmakend van de natuurkundige wereld die gemeten wordt, door de fysicus.

maar ook in zijn “footer”-artikel waarvan hij auteur is:

Toch maakt zelfervaring of een vorm van bewustzijn, hoe laag ook, deel uit van Het Universum. En dient zij mee beschreven en opgenomen worden in het grote boek met de geheeltheorie van de Natuur. Een GUT of Grand Unified Theory, daarin mogen wij niet ontbreken.

Roeland

[MaartenV]

Maar het valt toch ook logisch af te leiden uit het principe van relativiteit?

Als tijd en ruimte relatief zijn,
dan kan je geen universeel vaststelbare hoeveelheid verstreken tijd hebben.

Dat is valide logica

Het gaat ook over het principe van dat er geen voorkeurreferentieframe is.

Als er geen voorkeurreferentieframe is, en alle referentieframes voor tijd en ruimte gelijkwaardig zijn, is er ook geen goede reden om hypothetische waarnemers in zwarte gaten of lichtdeeltjes ter zijde te laten in je redenering. Want in dat geval geef je wel degelijk de voorkeur aan bepaalde referentieframes en andere niet.

[axxyanus]

Maar je kan de leeftijd toch gewoon uitdrukken in aardse jaren. Lijkt me geen probleem. Dat een jaar een andere lengte heeft in een ander kader, doet daar niets aan af. Dat een jaar als jaar beleefd wordt in dat kader, betekent nog niet dat alle soorten jaren hetzelfde zijn.

Via de achterdeur en kronkelredeneringen wil men op één of andere manier Newton's zienswijze van een niet-relatieve tijd en ruimte toch kunnen behouden wanneer men het over de leeftijd van het universum heeft en diens ruimtelijkheid.

Ik denk dat je Bonjours redenering niet begrijpt.

Bonjours idee is dat men de leeftijd zou kunnen uitdrukken in aantal omwentelingen van de aarde om de zon. Het is dan best mogelijk dat een aarde omwenteling om de zon voor de ene waarnemer, 31557600 seconden is en voor een andere waarnemer 34713360 seconden.

Het idee is dan dat als beide waarnemers de leeftijd van het heelal berekenen hun uitkomsten in seconden de zelfde verhouding hebben als de verhouding tussen hun aarde omwentelingen zodat als de eenheid een aarde omwenteling is, ze beide de zelfde uitkomst hebben.

Ik heb geen idee hoe valide deze benadering is maar ze bestempelen als het proberen te behouden van een niet-relatieve tijd en ruimte ljkt me niet juist.

[MaartenV]

Het gaat mij toch om het principe van relativiteit. En volgens mij schend je dat principe logischerwijze als je van een vaste hoeveelheid verstreken tijd spreekt sinds de zogenaamde Big Bang.

[Bonjour]

Het gaat ook over het principe van dat er geen voorkeurreferentieframe is.

Dat is zo, maar dat betekent niet dat wanneer je van het ene naar het andere frame stapt, je alle tijdverschillen zo maar mag overnemen. Dan moet je een Lorentztransformatie doen.

Lorentztransformatie zijn leuk. Daar kan je sommetjes mee oplossen als "Hoe krijg je een trein van 200 meter in een tunnel van 150 meter."
Antwoord: "Door hem heel snel te laten rijden."
https://www.natuurkunde.nl/vraagbaak/60144

[axxyanus]

Het gaat mij toch om het principe van relativiteit. En volgens mij schend je dat principe logischerwijze als je van een vaste hoeveelheid verstreken tijd spreekt sinds de zogenaamde Big Bang.

Maar als je Bonjours benadering toepast, dan gaat het niet om een vaste hoeveelheid tijd. Dan gaat het om een vaste verhouding tussen de leeftijd van het heelal en de tijd die de aarde nodig heeft om een omwenteling om de zon te maken.