heeck schreef: ↑02 dec 2018 10:21
1)
ad 1)
Als we het daar over eens zijn, dan is het waarderen van hypotheses alleen interessant voor het rangschikken van de mogelijk uitvoerbare proefnemingen. Onuitvoerbare proefnemingen, tja die mogen in de ijskast. Als die groot genoeg is.
ad 2)
Je zit er naast, want verder onderzoek van/naar deze Albucierre-drive staat geheel los van veronderstellingen of rekenpartijen a la Drake over buitenaards leven. Of die rekenpartijen nu wel of niet reeel zijn doet er voor een menselijk vervormen van tijd/ruimte niet toe.
ad 3)
De reeks van priemgetallen kent geen einde, maar in de praktijk van bijvoorbeeld de evolutie of het nog fundamenteler periodiek systeem der elementen zie je die eindeloosheid niet gepractiseerd/weerspiegeld.
Roeland
1) Aangezien energie theoretisch geen onoverkomelijk probleem meer vormt en het theoretisch kloppend concept eveneens theoretisch uitvoerbaar is, zijn ze bezig het uit de koelkast te halen. Dat maakt het concept tot een mogelijk uitvoerbare proefneming. Vandaar dat de NASA daadwerkelijk met dit reeds plausibel genoemde ontwerp gaat experimenteren.
2) Ook dat is incorrect. De formule van Drake heeft er niets mee te maken, dat klopt, omdat deze simpelweg een heel ander doel heeft. Ik heb onze discussie in een kansberekening gezet en daarbij staan de eerste factoren logischerwijs gelijk aan die van Drake (N, R*,
ne,
fl en
fi), maar
r is een toegevoegde factor die in direct verband staat met
fc & L uit de Drake formule (waar
fc bij
r staat voor het ontwikkelen van technologie & L bij
r voor het overleven van die technologie), aangezien beiden aantoonbaar worden vergroot indien aan
r (het ontwikkelen van technologie die in staat is andere sterrenstelsels te bereiken, om anders met ruimte & tijd om te gaan) is voldaan. Dit giet een discussie over een speculatief fenomeen keurig in een correcte concrete formule waarmee er aantoonbaar wat over de kans kan worden gezegd waarmee in discussies telkens subjectief en onnauwkeurig wordt gestoeid. Er kan bijv. worden aangetoond dat indien geen van de factoren gelijkstaat aan 0, de uitkomst verandert van onmogelijk in mogelijk. En indien we de factoren invullen aan de hand van de reeds aanwezige informatie, kom je wel degelijk tot een uitkomst waarbij de kans dat intelligent leven ons kan bereiken groter is dan de kans dat men ons niet kan bereiken. Met beschikbare informatie & kansrekening valt wat te zeggen over de kracht van een hypothese zonder het speculatieve te verlaten.
3) De reeks van priemgetallen kent ook in de praktijk geen einde. Stel n is een geheel getal groter dan 1. De getallen n en n + 1 verschillen slechts 1 en hebben dus geen gemeenschappelijke priemfactoren. Dat betekent dat het getal N2 = n(n + 1) ten minste twee verschillende priemfactoren heeft. Voor de getallen N2 en N2 + 1 geldt hetzelfde: zij verschillen slechts 1 en moeten dus ten minste twee verschillende priemfactoren hebben. Het getal N3 = N2( N2 + 1) = n(n + 1)[ n(n + 1) + 1] heeft dus minimaal drie verschillende priemfactoren. Dit proces kan eindeloos worden voortgezet: het getal Nk heeft ten minste k priemfactoren. Omdat dit voor elk positief geheel getal k geldt, kan de rij priemgetallen nooit ophouden & zul je in de praktijk nooit een einde vinden aan de reeks.
Vervolgens pas je de oneindigheid aan priemgetallen toe op een gelimiteerd fenomeen: het periodiek systeem van de elementen en evolutie. Dat is zoiets als een dobbelsteen gooien, waarna de uitkomst van de worp per definitie verschilt van de kwantiteit aan voorafgaande mogelijkheden. Er kan niet worden gesteld dat de uitkomst van een oneindige reeks aan mogelijkheden gelijkstaat aan oneindig. De reeks aan priemgetallen kent - als gezegd - ook in de praktijk geen einde. Daarentegen beperkt de verwezenlijking van een oneindig aantal aan mogelijkheden zich tot een eindig aantal uitkomsten (zoals bijv. het periodiek systeem van de elementen en evolutie). Bijv. in zwarte gaten of in de eerste singulariteit vervalt het verleden en liggen er een oneindig aantal toekomsten besloten binnen iedere beginstatus (en de kromming van de ruimtetijd wordt overigens eveneens oneindig). Uiteindelijk verwezenlijkt zich uit deze oneindigheid een gelimiteerd aantal uitkomsten.
