Petra schreef: ↑17 jun 2018 06:49
Last year, the Science and Security Board warned that “technological innovation is occurring at a speed that challenges society’s ability to keep pace. While limited at the current time, potentially existential threats posed by a host of emerging technologies need to be monitored, and to the extent possible anticipated, as the 21st century unfolds.”
If anything, the velocity of technological change has only increased in the past year, and so our warning holds for 2018. But beyond monitoring advances in emerging technology, the board believes that world leaders also need to seek better collective methods of managing those advances, so the positive aspects of new technologies are encouraged and malign uses discovered and countered.
The opportunity to reduce the danger is equally clear.
The world has seen the threat posed by the misuse of information technology and witnessed the vulnerability of democracies to disinformation. But there is a flip side to the abuse of social media. Leaders react when citizens insist they do so, and citizens around the world can use the power of the internet to improve the long-term prospects of their children and grandchildren. They can insist on facts, and discount nonsense. They can demand action to reduce the existential threat of nuclear war and unchecked climate change. They can seize the opportunity to make a safer and saner world.
They can #rewindtheDoomsdayClock.
En daar is ie dan weer; de geldkwestie.
Het is geen innovatie, maar een bewezen techniek’, zegt hij. ‘De haalbaarheid van CCS is een geldkwestie.’
https://www.volkskrant.nl/nieuws-achter ... ~b4134bd7/
Tien jaar van EU-subsidies voor de afvang en opslag van CO2 heeft de technologie in Europa geen stap verder gebracht. De uitgedeelde honderden miljoenen hebben niet geleid tot installaties die voorkomen dat het broeikasgas de lucht in gaat bij elektriciteitscentrales of fabrieken. Deze harde constatering van de Europese Rekenkamer mag worden opgevat als een waarschuwing voor het Nederlandse kabinet, dat in zijn klimaatdoelen van 2030 zwaar leunt op carbon capture and storage (CCS).
Vanaf 2009 hadden met name elektriciteitsbedrijven het gemunt op de Europese geldpot van 1,3 miljard euro voor CCS. Zo ook in Nederland, waar de nieuwe kolencentrales op de Maasvlakte (twee stuks) en in de Eemshaven een vergunning kregen op voorwaarde dat zij werk zouden maken van CO2-opslag. Keurig reserveerden zij een veldje naast de centrales, maar afvanginstallaties werden daar nooit gebouwd.
In Nederland gaven Uniper en Engie het vorig jaar juni op. Ondanks steun uit Europa bleven de financiële risico’s van het ROAD-project, het demonstratieproject voor afvang van CO₂ op de Maasvlakte en opslag daarvan in een gasveld onder de Noordzee, te groot. CCS bij elektriciteitscentrales haalde een paar maanden later het regeerakkoord niet. Of CCS bij de industrie er wel komt, hangt niet af van de technologie, zegt CCS-expert Bart Strengers van het Planbureau van de Leefomgeving (PBL). ‘Het is geen innovatie, maar een bewezen techniek’, zegt hij. ‘De haalbaarheid van CCS is een geldkwestie.’
De Europese Rekenkamer concludeert dit ook. De prijs voor CO2 was de afgelopen jaren veel te laag om het rendabel te maken. Maar ook met de huidige 20 euro voor een ton CO2 moeten bedrijven er volgens PBL-berekeningen nog altijd 30 euro bij doen om het af te vangen en op te slaan. Wie dit gaat betalen, is een van de belangrijkste twistpunten waar de industrietafel van het Klimaatakkoord voor het einde van het jaar uit moet zijn.
Zon, wind én CCS
Complicerende factor is dat de tafelgenoten van de milieubeweging helemaal geen CCS willen. Zij zien het als een excuus voor de industrie om op de oude manier door te kunnen werken. ‘Het is een rare discussie’, zegt Strengers van PBL. ‘Je kunt namelijk niet kiezen. Je moet zon, wind én CCS doen. Anders wordt het halen van de doelen heel duur en vrijwel zeker onhaalbaar.’
)
