Storm schreef: 27 mei 2018 20:10
Was ik er bij, wat had ik gedaan?? Maar ik ga off-topic.
Het is leuk om te denken dat je zelf integer zou blijven, de praktijk wijst anders uit. We schijnen onder sociale druk tot de meest onvoorstelbare dingen in staat te zijn.
'T laatste zinnetje zegt het wel: "
Het zijn niet de rotte appels. Het zijn de rotte manden die goede appels corrumperen."
https://www.eoswetenschap.eu/psyche-bre ... chter-mens
Iemand die ontzettend veel weet over de verraderlijke neveneffecten van macht is psycholoog Philip Zimbardo (Stanford University in Californië, VS). Hij is de man van het roemruchte
Stanford-gevangenisexperiment uit 1971, waarbij hij met vrijwilligers de machtsverhoudingen in een gevangenis simuleerde. Het opgooien van een munt bepaalde welke proefpersonen bewakers en welke gevangenen werden. Het rollenspel escaleerde snel tot mishandelingen en moest voortijdig afgebroken worden. Ondanks z’n twijfelachtige bewijskracht schopte dit experiment het tot een van de bekendste psychologische studies in de geschiedenis.
Toen het folterschandaal in de Iraakse Abu Ghraib-gevangenis wereldwijd voor ophef en ontzetting zorgde, werd Zimbardo erbij geroepen. Als deskundige legde hij een verklaring af op het proces tegen een van de Amerikaanse bewakers, Ivan Frederick. De militaire rechtbank beschuldigde de Amerikaanse onderofficier van allerlei mishandelingen. Zo zou hij drie Iraakse gevangen tot masturberen hebben gedwongen en een ander zo hard hebben geslagen dat hij gereanimeerd moest worden. Er bestaan ook foto’s waarop Frederick in kleermakerszit op een ineengedoken gevangene te zien is.
De verklaring van Zimbardo kwam als een verrassing. Hij verdedigde de folteraar en schaarde zich achter een mildere strafmaat. Weinig mensen hadden weerstand kunnen bieden aan de vergiftigde sfeer van Abu Ghraib, stelde hij. De aangeklaagde militairen waren verslaafd geraakt aan de macht die ze in hun situatie hadden, heel vergelijkbaar met de proefpersonen in zijn experiment. Het Pentagon meende dat enkele ‘rotte appels’ tussen de soldaten verantwoordelijk waren voor de schendingen van de mensenrechten in de gevangenis. Zimbardo hield echter vol: ‘Het zijn niet de rotte appels. Het zijn de rotte manden die goede appels corrumperen.’