Nou ja bewijs... Ik kan het ze moeilijk allemaal gaan vragen. Maar aanwijzingen zijn er wel . Israël is een stipje op de wereldkaart (en destijds in 1948 een redelijk waardeloos stuk woestijn) en kennelijk voor de moslims toch extreem belangrijk. Je zou denken dat na 70 jaar de nakomelingen van vluchtelingen elders hun plek gevonden zouden hebben, net als bijvoorbeeld bootvluchtelingen uit Vietnam inmiddels hun plek in Nederland hebben gevonden. Toch werkt dat kennelijk anders voor Palestijnen.Giovedico delle Fate schreef: ↑16 mei 2018 10:40Ik zal dat niet bestrijden. Blijft overeind dat de Palestijnse kwestie weinig of niets met radicalisatie van de islam te maken heeft. Wie dat toch beweert, moet met bewijs komen. En wie weet ben ik dan wél te overtuigen.
Het feit dat jongeren met gevaar voor eigen leven protesteren voor terugkeer" naar een plek waar ze nog nooit geweest zijn, geeft te denken. Na WO II zijn vele volken verdreven. Je ziet nooit jonge Duitsers demonstreren voor terugkeer naar de Oekraïne of naar Sudetenland, laat staan dat ze kun leven ervoor willen geven. Die hebben er 70 jaar later gewoon wat van gemaakt op hun nieuwe plek. Waarom de Palestijnen niet? In Gaza / Westoever is vooral de bevolking extreem gegroeid maar is niets opgebouwd, ondanks enorme bedragen aan hulpgeld trouwens.
De islam maakt een splitsing tussen "Huis van de islam"= het deel van de wereld dat reeds aan de islam is onderworpen, en "Huis van oorlog" , het deel dat nog niet is onderworpen. Het probleem "Israël" is vanuit de islam gezien onacceptabel: het stuk land hoorde bij het Huis van de Islam, en is hen afgenomen. Het moet weer horen bij het Huis van de Islam. Symbolisch is de waarde dus heel groot.
Een 2e link is het concept "Jihad" (heilige oorlog) dat de islam kent. Je strijdt wordt een stuk fanatieker en rechtvaardiger als je dit in opdracht van een god doet.
Een 3e link is de angst van moslims voor de hel. Je kunt dit niet ontlopen door je goede daden die bestaan uit je keurig aan alle regels houden. Het blijft altijd onzeker wat je lot is, tenzij je jezelf opoffert in de strijd voor Allah. Dat is je enige garantie op het paradijs. Dat maakt sterven in een oorlog een stuk aantrekkelijker.
(dit doet trouwens niets af aan alle kritiek op het beleid van Israël en de religieuze component die ook aan Israëlisch kant meespeelt)