Lieverd gezocht

[Maria]

Moeilijk om het juiste subforum te vinden, maar ik wil dit toch onder de aandacht brengen.
Met het gemiddeld ouder worden van mensen en met de teloorgang van onze verzorgingsstaat worden sommige mensen steeds creatiever in het bedenken van mogelijkheden binnen de mantelzorg.
Wie zit er midden in de realiteit van het verschijnsel dementie en wat doen en denken we in dit verband?

Een prachtig initiatief en een goed idee zou je zeggen.
"Wie wil er koffie met haar drinken?"

AALSMEER - Wandelen, schilderen of naar het theater. De dementerende Marianne heeft veel interesses en zoekt iemand die af en toe met haar mee op pad gaat. Haar dochter Annabel doet via Twitter een oproep naar de ideale vrijwilliger. "Lieverd gezocht!"

Annabel en haar broer bezoeken hun dementerende moeder meerdere keren per week, maar dat is niet genoeg. "De dagen zijn lang en we zijn op zoek naar een vrijwilliger die haar af en toe wil bezoeken," vertelt dochter Annabel.

Moeder Marianne heeft jarenlang gewerkt, onder andere als stewardess bij de KLM en als commercieel directeur. Ze had altijd een druk sociaal leven. "

Demente mensen zijn niet achterlijk, hebben vaak een druk sociaal leven gehad, maar het korte termijn geheugen gaat achteruit en ze gaan in hun denken en herinneringen steeds verder terug in de jaren.
Vaak komen zelfs herinneringen uit het verleden sterker weer terug.

"Het is niet zo dat alle lol uit mijn leven is," vertelt moeder Marianne. "Ik sta nog altijd heel positief in het leven."

Maar een beetje extra gezelschap kan geen kwaad. "Ik houd van wandelen, van schilderen en tekenen en ik ga graag naar het theater. En je mag me altijd meenemen naar het strand."

Bij voorkeur is het tweerichtingsverkeer met de vrijwilliger. "Mijn moeder kan helpen met de Nederlandse of Franse taal, of helpen met honden uitlaten."

Veel demente mensen functioneren nog heel goed, zolang de aandacht niet hoeft naar recente gebeurtenissen.
Als je binnen de omgang daar het accent kunt laten, is het zeker nog mogelijk om van tweerichtingverkeer te spreken.
Als je de flarden gesprekken, waardoor het lijkt alsof ze in het verleden leven erbij kunt nemen en juist aandacht aan kunt geven aan de betreffende onderwerpen, kunnen alle partijen zo nog uren plezier aan elkaar beleven.

De reacties op het eigen twitteraccount van Anabel zijn oha. positief.
Op de Facebook pagina van NH nieuws komen direct ook de waarschuwingen en negatieve commentaren.
Maar wel begrijpelijk voor wie het nieuws bijhoudt en rekening houdt met de gevaren ervan en de eventuele "creatieviteit" van degenen die aan zo'n soort oproep gehoor geven.

NN: Ik vind uw oproep heel begaan en infintief maar pas op voor al het onkruid tussen de rozenstruiken, en het spijdt mij niet dichterbij te wonen, alle succes toe gewenst..

NN: Hoe dom kun je zijn? om in deze tijd zo'n oproep te doen! Daar komen ongure types op af!!!

NN: Niet doen alleen bekende mensen Dit is geen leuke wereld Annebel Heijen, sterkte.

NN: Heel gevaarlijk deze oproep.

Voor dit topic:
Misschien tips voor omgang met demente mensen.
Maar ook de gevaren, die er op de weg liggen als je zelf dement wordt of één van je geliefden.

Mijn positieve conclusie moet zijn: Goed idee.
Maar ook: Houd de afspraken zelf in de hand, ook later als je bezoekers niet elke keer ook zelf ontmoet, want mensen kunnen van gedachten veranderen.
Ga de personen na en laat hen zoveel mogelijk privé gegevens geven.
Dit, totdat ze voor zover mogelijk bewezen hebben vertrouwd te zijn.

Maar ook dat kan niet alles voorkomen, want we moeten niet vergeten dat dit ook geldt voor de mensen van de officiële Zorg en Zorginrichtingen.
Ook daar zul je je moeten indekken tegen misbruik van vertrouwen.

[dikkemick]

Op het eerste gezicht een machtig mooi initiatief, maar je trekt zelf de juiste conclusie al:

...want we moeten niet vergeten dat dit ook geldt voor de mensen van de officiële Zorg en Zorginrichtingen.
Ook daar zul je je moeten indekken tegen misbruik van vertrouwen.

Denk alleen even aan Oxfam Novib. Een zeer prijzenswaardige organisatie waar uiteraard ook weer rotte appels in zitten. Maar zo redenerend kun je
niets meer doen!
Het nare aan dementerende mensen is natuurlijk dat ze uitermate kwetsbaar worden en die rotte appels zien dan hun kansen schoon. Maar zoals ik al zei: Rotte appels zitten overal. Kun je beter stoppen met leven.

[Petra]

Gewoon een hartstikke leuk initiatief.
De hele gewone normale gemiddelde mens is geen rotte appel.
De rotte appels zijn de uitzondering.
Als je je daardoor laat leiden hebben die rotte appels nog 'gewonnen' ook.

[Maria]

De rotte appels zijn de uitzondering.
Als je je daardoor laat leiden hebben die rotte appels nog 'gewonnen' ook.

Helemaal mee eens.
Alleen je indekken, omdat je met beide voeten op de grond staat.
De waarheid mag gezegd.
Je laat ook je geldkistjes niet open en bloot op tafel staan, als je de deur uitgaat.

[Ingi]

Je laat ook je geldkistjes niet open en bloot op tafel staan, als je de deur uitgaat.

Laat staan dat er wat inzit..

Heel mooi initiatief!

Wij vangen een hondje op voor een mevrouw uit onze buurt die nu in een bejaardentehuis zit. Nu nog 4 dagen, de resterende dagen mag het hondje bij haar zijn. Ook dat gaat alleen maar omdat er voldoende vrijwilligers gevonden zijn die 3 keer per dat het hondje uitlaten. We wonen in de buurt van het bejaardentehuis dus als het lukt brengen we het hondje ook nog een dag extra van 4 tot 8.30 uur avonds. Als je ziet hoe blij ze is als haar hondje komt, daar wordt je zelf gewoon blij van. En de oude mensen zijn ook allemaal zo leuk en lief en zijn blij met ons en haar. Daar wordt ik blij van. Zij is zelf ook een beetje dement aan het worden, dus dubbel blij omdat ze het volgens mij een beetje vergeet als het hondje er niet is.

[Maria]

Wij vangen een hondje op voor een mevrouw uit onze buurt die nu in een bejaardentehuis zit. Nu nog 4 dagen, de resterende dagen mag het hondje bij haar zijn.

Nu je het zegt, natuurlijk geldt dat voor heel veel mantelzorgers. En anderszins burenhulp.

Wij hebben een buurvrouw van bijna 90 jaar, die haar hele leven honden heeft gehad en tot zeer lang goed ter been is geweest
Sinds onze eigen hond niet meer is en we hebben besloten geen andere te nemen, vindt mijn man het nog fijn om 's middag een eind te gaan lopen en neemt haar hondje mee.
Als wij met vakantie zijn neemt een andere buurvrouw dat over.
De laatste paar jaren wordt het lopen steeds moeilijker, gaat ze met een rollator naar buiten, maar is bang voor de onverwachte rukken van haar enthousiaste hondje, als die een andere hond ziet.

Op dit moment heeft ze een heel netwerk rondom zich heen verzameld die om de beurt het leuk vinden een keer met de hond te gaan wandelen, vaak ook samen met de kinderen, om haar hond 3x per dag uitgelaten te krijgen.
Wat nou ook zo fijn is, zegt ze, dat ik nu ook 3x per dag aanspraak heb en niet meer zo bang ben voor als me iets zou overkomen.
Ze kent nu alle kinderen in de buurt en weet waar ze naar school gaan en hoe ze het doen.
En heeft voor allemaal steeds weer wat anders van de natuur boerderij, aardbeien, scharreleieren, een half kropje sla waarvan ze dan zelf de helft had.

Zo leuk.
Ik hoop dat de hond nog een tijdje meegaat, want ze heeft ook de hele dag de zorg en een reden om op te staan daardoor.
Maar die wordt ook steeds ouder.

[Ingi]

Wij vangen een hondje op voor een mevrouw uit onze buurt die nu in een bejaardentehuis zit. Nu nog 4 dagen, de resterende dagen mag het hondje bij haar zijn.

Nu je het zegt, natuurlijk geldt dat voor heel veel mantelzorgers. En anderszins burenhulp.

Wij hebben een buurvrouw van bijna 90 jaar, die haar hele leven honden heeft gehad en tot zeer lang goed ter been is geweest
Sinds onze eigen hond niet meer is en we hebben besloten geen andere te nemen, vindt mijn man het nog fijn om 's middag een eind te gaan lopen en neemt haar hondje mee.
Als wij met vakantie zijn neemt een andere buurvrouw dat over.
De laatste paar jaren wordt het lopen steeds moeilijker, gaat ze met een rollator naar buiten, maar is bang voor de onverwachte rukken van haar enthousiaste hondje, als die een andere hond ziet.

Op dit moment heeft ze een heel netwerk rondom zich heen verzameld die om de beurt het leuk vinden een keer met de hond te gaan wandelen, vaak ook samen met de kinderen, om haar hond 3x per dag uitgelaten te krijgen.
Wat nou ook zo fijn is, zegt ze, dat ik nu ook 3x per dag aanspraak heb en niet meer zo bang ben voor als me iets zou overkomen.
Ze kent nu alle kinderen in de buurt en weet waar ze naar school gaan en hoe ze het doen.
En heeft voor allemaal steeds weer wat anders van de natuur boerderij, aardbeien, scharreleieren, een half kropje sla waarvan ze dan zelf de helft had.

Zo leuk.
Ik hoop dat de hond nog een tijdje meegaat, want ze heeft ook de hele dag de zorg en een reden om op te staan daardoor.
Maar die wordt ook steeds ouder.

Mooi. Wie weet wacht het hondje gewoon totdat zij is overleden.
En anders volgt zij hem op..wie blijven al die lieve mensen haar gewoon bezoeken.

[Storm]

Het lijkt een beetje op het -maatjes project- en vrijwilligerswerk wat ook in onze instelling plaatsvind. Maar er is wel een vrijwilligers coordinator die eerst gesprekken voert en ook tussendoor evalueert. Dan kan het geweldig wezen, persoonlijke aandacht; fietsen op de tandem, computeren etc etc.
Ik snap dat het in een thuissituatie niet zo officieel gaat. Maar af en toe een gesprek met de kinderen en mevrouw hoe het gaat en of het klikt lijkt me wel belangrijk. Dus ik zou in eerste instantie wel de vinger aan de pols houden.
En als dat zo is, kan het een meerwaarde hebben voor beiden.
Mijn vader had ook twee van die lieve mensen die -toen hij blind werd- iedere week met hem gingen wandelden, gesprekken net even anders dan met je kinderen. We waren er blij mee en er ontstond een hechte band tussen hem en zijn maatjes.

[Petra]

De rotte appels zijn de uitzondering.
Als je je daardoor laat leiden hebben die rotte appels nog 'gewonnen' ook.

Helemaal mee eens.
Alleen je indekken, omdat je met beide voeten op de grond staat.
De waarheid mag gezegd.
Je laat ook je geldkistjes niet open en bloot op tafel staan, als je de deur uitgaat.

Een beetje toch wel Maria. Bewuste keuze, gewoon omdat ik op die manier niet wil leven.
Ik weiger mijn buitenhek op slot te zetten.
We hebben ook jarenlang nooit onze voordeur op slot gedaan. (Ik vind het belangrijker om eruit te kunnen dan dat er iemand in kan).
Ik heb altijd huishoudelijke hulpen gehad enzo, ook nu veel volk wat in en uit loopt, en ik weiger om sieradenkistjes of geld of weetikveel te gaan verstoppen of op te bergen of..

Dus sja, mijn broem is gejat. Maar nóg stonden we van de week bij het hek... en hebben niet het hangslot erop gehangen.

Natuurlijk leg ik geen pakken geld neer. Het zit 'm denk ik in de kleinere dingen.

[Maria]

Een beetje toch wel Maria. Bewuste keuze, gewoon omdat ik op die manier niet wil leven.
Ik weiger mijn buitenhek op slot te zetten.

Natuurlijk leg ik geen pakken geld neer. Het zit 'm denk ik in de kleinere dingen.

"Je moet de kat niet op het spek binden" is een oude uitdrukking.
Ook ik wil niet leven met negatieve gedachten over anderen.
Dat is juist de reden, dat ik me indek en dat zover mogelijk, zodat ik daar verder geen gedachten meer aan hoef te weiden.
Een buitenhek heb ik niet eens, maar mijn schuurtje is altijd op slot, behalve als ik in de tuin aan het werken ben.

Daar worden door mij dan ook geen negatieve gedachten aan geweid, want ik weet dat die gewoonte er in zit vanaf het moment dat mijn vader eens vroeg: "De boel op slot gedaan?" en ik dat zonder dat ik me bewust was gewoon gedaan had. (Ben toch even gaan kijken.)
Bij vaste gewoonten ga ik me ook niet voor een keuze stellen.
Een probleem hebben met een keuze die je zou moeten maken bestaat pas als je bewust tussen alternatieven kunt kiezen en op het moment dat je denkt: Zal ik wel of zal ik niet..................?