Tegenvaller

[De Encyclopedist]

Ik zou inderdaad alle adviezen die je krijgt ter harte nemen om er voor te zorgen hier zo goed mogelijk weer uit te komen. Je zult een lange adem nodig hebben, een positieve insteek en doorzettingsvermogen. En wat die bloeddruk betreft: Zijn daar geen goede medicijnen voor? Gaan ze dat niet tot op de bodem uitzoeken? Lijkt me een eerste vereiste.

Huisarts en neuroloog hebben verschillende pillen voorgeschreven, die wel enig, maar onvoldoende effect hebben. Soort en doses hebben ze al enkele keren veranderd en ik ben ook doorverwezen naar een internist, die ik nog niet gesproken heb; dat bedoel ik met dokteren. Omdat hoge bloeddruk niet een zelfstandige ziekte is, maar eerder een symptoom van een dieperliggend probleem, is bestrijding veelal een kwestie van kijken wat werkt. Ik gruw van die aanpak¹, maar zie in dat er weinig anders is. Ik slik braaf de voorgeschreven pillen en volg alle adviezen die me door de verschillende deskundigen worden gegeven. Ik doe alles om herhaling van het herseninfarct te vermijden.<sup>2

1</sup>In mijn werk proberen collega's nogal eens zo een programma te debuggen. Die krijgen van mij steevast de wind van voren. Debuggen doe je door analyse van de oorzaak en daarna een oplossing bedenken. Ik zie in dat mensen geen programma's zijn.
²Mijn vader kreeg op zijn 50ste -nu 40 jaar geleden- een herseninfarct. Ook bij hem werd een veel te hoge bloeddruk geconstateerd, die zijn artsen nooit onder controle hebben gekregen. In de jaren erna heeft hij nog een aantal infarcten gehad, waarbij hij steeds verder verlamd raakte. Hij was net 60 toen hij stierf, met de bewegings- en spraakmogelijkheden van een bloemkool. Nu ben ik mijn vader niet en is de medische kennis enkele decennia verder, dus er is geen reden om aan te nemen dat mijn toekomst er zo uitziet. Op zijn beurt is dat weer geen reden om zo'n afloop uit te sluiten. Ik ben niet van plan zo aan mijn einde te komen.

[Boerenverstand]

Bijzonder dat je dit met ons deelt. Daar kan het Freethinker-forum dus ook voor dienen. Heel veel succes met verdere stappen in dit proces.

[Storm]

Huisarts en neuroloog hebben verschillende pillen voorgeschreven, die wel enig, maar onvoldoende effect hebben. Soort en doses hebben ze al enkele keren veranderd en ik ben ook doorverwezen naar een internist, die ik nog niet gesproken heb; dat bedoel ik met dokteren. Omdat hoge bloeddruk niet een zelfstandige ziekte is, maar eerder een symptoom van een dieperliggend probleem, is bestrijding veelal een kwestie van kijken wat werkt. Ik gruw van die aanpak¹, maar zie in dat er weinig anders is. Ik slik braaf de voorgeschreven pillen en volg alle adviezen die me door de verschillende deskundigen worden gegeven. Ik doe alles om herhaling van het herseninfarct te vermijden.<sup>2

1</sup>In mijn werk proberen collega's nogal eens zo een programma te debuggen. Die krijgen van mij steevast de wind van voren. Debuggen doe je door analyse van de oorzaak en daarna een oplossing bedenken. Ik zie in dat mensen geen programma's zijn.
²Mijn vader kreeg op zijn 50ste -nu 40 jaar geleden- een herseninfarct. Ook bij hem werd een veel te hoge bloeddruk geconstateerd, die zijn artsen nooit onder controle hebben gekregen. In de jaren erna heeft hij nog een aantal infarcten gehad, waarbij hij steeds verder verlamd raakte. Hij was net 60 toen hij stierf, met de bewegings- en spraakmogelijkheden van een bloemkool. Nu ben ik mijn vader niet en is de medische kennis enkele decennia verder, dus er is geen reden om aan te nemen dat mijn toekomst er zo uitziet. Op zijn beurt is dat weer geen reden om zo'n afloop uit te sluiten. Ik ben niet van plan zo aan mijn einde te komen.

Tja, braaf je pillen slikken is misschien eerst het beste om te doen. Mijn huisarts zegt: 'het is genetisch bepaald'', en dat klopt aardig. Nou daar moet je het mee doen. Nee, dat is niet waar; ik zou wat af kunnen vallen en nog meer bewegen, maar ik merk dat me er niet druk om maken het beste werkt. Ik weet niet hoe dat bij jou is? Ben je erg ongeduldig? Bij mij duurde het lang, voordat de bloeddruk redelijk onder controle was. Maar het lukte en dat zal bij jou ook gebeuren, je bent nu al zoekende naar oorzaak- gevolg. Ook al gruw je van die aanpak. Sterkte !!

[Petra]

Verdorie.
Zet 'm op!

[De Encyclopedist]

Verdorie.
Zet 'm op!

Dank je, daar ben ik druk mee bezig.

De zaken zien er inmiddels een stuk zonniger uit en daarom kan ik zeggen dat het in alle opzichten beter met me gaat. Afgelopen vrijdag sprak ik een internist, die me nog maar eens een ander soort pillen tegen de hoge bloeddruk voorschreef (3 nu) en me doorverwees naar nog een specialist (kwartet! een cardioloog ditmaal) maar het goede nieuws is dat mijn bloeddruk tot iets redelijks is gedaald. Ook heb ik met een fysiotherapeut en een ergotherapeut gesproken, die bezig zijn oefenplannen voor me te maken.

Ondanks dat mijn oefenen tot nu toe planloos is geweest gaat lopen elke dag beter. Vanmiddag heb ik een wandeling langs de Maas gemaakt, de Van Brienenoordbrug over en aan de andere kant weer terug. 15 km in 4 uur met geregeld een pauze. Ik ben doodop, dat wel, en daarnet schoot er kramp in m'n linkerbovenbeen, maar het ging!

Tweehandige taken, zoals typen en afwassen gaan ook weer redelijk, maar nog niet naar wens. Vroeger, dwz. 20 jaar geleden en daarvoor, was ik een kluns en brak geregeld servies. Door meer concentratie op de bewegingen heb ik dat aardig in bedwang gekregen, maar het is terug als vanouds, de rekening loopt gestaag op. Ook ziet na het koken mijn keuken er uit of er een veldslag is uitgevochten. Nou ja, ik weet wat ik er aan moet doen. Ik ben weer aan het zwemmen! Dat gaat beter dan ik verwachtte. Ofschoon ik een lichte koersafwijking naar stuurboord vertoon heeft de afstand die ik in een uur zwem niet onder het herseninfarct geleden.

Met enkelhandige taken is de stand gemengd. Handschrift gaat nog knudde, maar scheren lukt weer met rechts. Het voelt aan alsof ik elk moment met een spastische uithaal m'n hals kan afsnijden, maar dat gebeurt niet en het resultaat is goed. In overleg met m'n ergotherapeut ben ik nu alleen rechts aan het oefenen: daarvan is herstel door oefening het meest de eerste maanden te verwachten en dus is zulke oefening het beste gebruik van mijn tijd en inspanning. Links oefenen kan altijd nog. Ik doe allerlei fijne spiercoördinatieoefeningen: voorwerpjes oppakken, draaien en neerleggen en schrijf- en tekenoefeningen. 't Is doodsaai, maar ik merk dat ze werken - een beetje. De bedoeling is dat vele beetjes samen een grote beet worden.

Ik ben inmiddels druk in de weer met afvallen. Het valt niet mee mijn eet- en kookgewoonten aan te passen aan wat mijn diëtist me voorstelde. Vooral haar idee 6 keer per dag weinig te eten, ofschoon erg verstandig om niet tijdens activiteit in een appelflauwte te vallen, krijg ik niet uitgevoerd. Er zit daarvoor gewoon niet genoeg tijd in een dag; ik kom doorgaans tot 4 of 5. Enfin, het werkt: in 11 dagen iets meer dan 3 kg kwijt.

De samenvatting voor het management is: de verwachting is dat al die artsen m´n bloeddruk onder controle krijgen. Ik hoef de kans op herhaling van het herseninfarct niet te vrezen. Op volledig herstel van het gebruik van mijn ledematen reken ik niet, maar wel op zulk herstel dat het verschil alleen voor kenners zichtbaar is. Of zoals doctorwho het schreef:

[...] het lijkt dat het met een sisser afgelopen is.

Ik zie nu ook in dat ik nogal gemazzeld heb.

[Rereformed]

15 km in 4 uur met geregeld een pauze. Ik ben doodop, dat wel, en daarnet schoot er kramp in m'n linkerbovenbeen, maar het ging!

Ik doe allerlei fijne spiercoördinatieoefeningen: voorwerpjes oppakken, draaien en neerleggen en schrijf- en tekenoefeningen. 't Is doodsaai, maar ik merk dat ze werken - een beetje.

Ik ben inmiddels druk in de weer met afvallen. Het valt niet mee mijn eet- en kookgewoonten aan te passen aan wat mijn diëtist me voorstelde. Vooral haar idee 6 keer per dag weinig te eten, ofschoon erg verstandig om niet tijdens activiteit in een appelflauwte te vallen, krijg ik niet uitgevoerd. Er zit daarvoor gewoon niet genoeg tijd in een dag; ik kom doorgaans tot 4 of 5. Enfin, het werkt: in 11 dagen iets meer dan 3 kg kwijt.

Het lijkt me dat je over een enorme wilskracht beschikt. Daarvoor mijn Finse pet even af.

[Petra]

Je was ook gestopt met roken toch? Dan is gewicht sowieso al een dingetje wat het extra lastig maakt.
Dat er dingen stukvallen, ach, mijn moeder zegt altijd 'ik laat zoveel uit m'n handen vallen zodat ik steeds kan oefenen met bukken'
En afwassen is trouwens ook geen gein aan, die Griekse methode is zoveel leuker.
Ik laat ook altijd alles uit m'n handen vallen, en loop ook altijd overal tegenaan. Zet één lantaarnpaal op de stoep en ik pak 'm. Motorisch onhandig noemde ik het altijd, maar het zou best wel 's concentratie kunnen zijn. Maar toch, ben nu zo gewend om tegen mensen aan te botsen, en het geeft vaak weer zulke leuke gesprekken, dat ik 't net meer zou willen missen. Mijn hele gezin heeft deze afwijking dus volgens mij is het genetisch.

Tekenen of doodling is misschien leuker als je mandala's maakt. Goed voor de geest ook.
Zolang die geest nog maar werkt, want dat lijkt me de gruwelijkste gruwel; als je hoofd het laat afweten.

Knuffels!

[Maria]

Ik ben blij voor en met jou E.

Tekenen of doodling is misschien leuker als je mandala's maakt. Goed voor de geest ook.

Kleuren is en heel goede ontspanner en ook oefening voor de motoriek.
Deze kleurplaat mag ook.



Stapels mandala's en andere kleurplaten
Deze laatsten zijn geselecteerd voor volwassenen.
Klik er één aan naar keuze, ga naar rechts "zoeken op afbeelding", alle formaten, kies een formaat naar keuze, afbeelding opslaan.
Uitprinten en kleuren maar.

[De Encyclopedist]

Mijn toestand is goed. De hoge bloeddruk is onder controle, de schade aan het gebruik van mijn ledematen is grotendeels hersteld, mijn gemoed weer als vanouds en mijn lichamelijke conditie beter dan die in 20 jaar is geweest: ik ben sinds mei 13 kg afgevallen, ik zwem wekelijks zo'n 3 km en fiets dagelijks tussen de 5 en 20 km. Bijna al mijn hersteldoelen zijn bereikt, ik ben de fysio- en ergotherapie aan het afbouwen, ofschoon ik nog dagelijks oefeningen op dat gebied doe. Het begint routine te worden.

Een aspect van die routine vormen de medicijnen die ik slik, en naar ik vermoed de rest van mijn leven zal blijven slikken. Afgelopen weken bleek dat de diverse instanties die bij die routine betrokken zijn het een stuk moeilijker vinden dan ik: 4 verschillende pillen per dag innemen is klaarblijkelijk gemakkelijker dan een recept goed bij de apotheek krijgen.

Dat begon drie weken geleden. Een van de medicijnen die mijn internist had voorgeschreven was bijna op: ik had nog voor een week voorraad. Omdat ik toch in het Erasmus MC was voor een afspraak met mijn fysiotherapeut liep ik bij de balie van Interne geneeskunde langs en vroeg daar of zij voor een nieuw recept konden zorgen. De dame achter de balie begon driftig te typen en zei me dat het in orde was, ze zou die dag of de dag erna een recept naar mijn apotheek faxen en, op mijn vraag, mij bellen wanneer ze dat gedaan had.

Een week later had ik noch van haar, noch van mijn apotheek gehoord en omdat ik toch in het Erasmus MC was voor een afspraak met mijn ergotherapeut liep ik bij de balie van Interne geneeskunde langs om daarover te klagen en vroeg daar of zij voor een nieuw recept konden zorgen. Ik zei dat er, anders dan de week ervoor, nu spoed bij was: ik had die ochtend mijn laaste pil ingenomen. Dezelfde dame als de week ervoor begon driftig te typen en zei me dat het in orde was, ze zou die middag een recept naar mijn apotheek faxen.

Omdat ik aan het einde van die middag toch langs de apotheek liep op weg naar de kruidenier, liep ik even bij ze binnen om te vragen of er al wat gefaxt was. Dat bleek niet het geval. De volgende dag -inmiddels zat ik zonder dat medicijn- heb ik eerst met de apotheek gebeld, die mij meldde dat er geen recept was binnengekomen, en daarna met Interne geneeskunde van het Erasmus MC om navraag te doen. Ik kreeg in de loop van de ochtend drie verschillende dames te spreken, waarvan de laatste mij plechtig beloofde het recept te faxen. Dat is inderdaad gebeurd, want de volgende ochtend belde de apotheek me om te melden dat de pillen voor me klaar lagen. Toen ik ze ophaalde kreeg ik een flinke doos mee en een herhalingsrecept voor nog eens 90 pillen. Enkele dagen later kreeg ik per post een recept van mijn internist voor nog eens 200.

Deze week waren de drie andere medicijnen in verschillende mate bijna op. Omdat ik van de eerdere episoden geleerd had ben ik gisteren, met de lege doosjes, naar mijn huisarts gegaan en heb daar aan de balie gevraagd of ze een recept voor die middelen kon faxen naar mijn apotheek. De dame achter de balie begon driftig te typen en zei me dat het in orde was, de dag erna zouden mijn medicijnen klaar liggen bij de apotheek. En warempel, vanochtend kreeg ik een SMS van die apotheek dat mijn spullen klaarlagen. Vanmiddag heb ik die opgehaald en daar bleken maar twee van de drie medicijnen in de ziplockzak te zitten, naar bleek na mijn klagen omdat er van het derde 10 pillen tekort op voorraad waren. Uiteindelijk kreeg ik die bestelling min 10 mee. Daarnet pakte ik mijn schat uit en kwam er achter dat een ander medicijn niet de goede pillen zijn, dus ik moet morgen weer op pad om dat te herstellen. Ik heb nog vier van de juiste pillen in voorraad, dus dat wordt weer kritisch.

Om de ramp compleet te maken heb ik ook ruzie met mijn zorgverzekeraar over mijn eigen risico voor zorgkosten. Ik heb het tot nu toe gevraagde bedrag -uitsluitend voor medicijnen, het Erasmus MC moet zijn declaraties nog indienen- keurig betaald, maar zij zijn een incassoprocedure tegen me begonnen omdat ze menen van niet. Ik ben natuurlijk niet van plan die verkeerde pillen te betalen, dus dat wordt ook nog een probleem. Ik word omringd door idioten. Je zou er hoge bloeddruk van krijgen.

[dikkemick]

Ik vraag me altijd weer af: Waarom is die gezondheidszorg toch zo duur?
Goed om te lezen dat het beter gaat. Maar verkeerde pillen meegegeven? Goed dat je nog scherp bent en niet alles blindelings slikt. Je zou ze de kost moeten geven die dat doen.
OP naar (nog meer) volledig herstel!

[Storm]

Wat een stelletje klunzen daar in het westen. Maar wat ben je goed bezig Encyclopedist.

[Petra]

Mijn toestand is goed. De hoge bloeddruk is onder controle, de schade aan het gebruik van mijn ledematen is grotendeels hersteld, mijn gemoed weer als vanouds en mijn lichamelijke conditie beter dan die in 20 jaar is geweest: ik ben sinds mei 13 kg afgevallen, ik zwem wekelijks zo'n 3 km en fiets dagelijks tussen de 5 en 20 km. Bijna al mijn hersteldoelen zijn bereikt, ik ben de fysio- en ergotherapie aan het afbouwen, ofschoon ik nog dagelijks oefeningen op dat gebied doe. Het begint routine te worden.
en probleem.

Hè hè, daar is ie weer, ik mistte je al. Vroeg me af of je nog wel rondliep
Ik vind dat het verboden moet worden om je ziek te melden en vervolgens onder te duiken. Gewoon netjes afmelden.
Had Storm ook al gePB't in haar vakantie, kan toch verdorie niet aan de gang blijven met jullie.
Enfin, goed te horen dat het goed gaat.
Zwemmen is fijn. Ik zwem ook een paar keer per week. D'r gaat alleen geen grammetje af, ik vind dan ook dat ik wel wat lekkers verdiend heb na al die inspanning.

Ik word omringd door idioten. Je zou er hoge bloeddruk van krijgen.

Het is wat als je zelf de enige niet-idioot denkt te zijn.
Dikke knuffels van één van die vele idioten!

[Fenomeen]

Fijn om te lezen dat het beter met je gaat!

Als je er wat aan hebt; mijn ervaringen met Erasmus MC zijn exact hetzelfde.
Ken ik ff klagen?
Na 3 keer met Erasmus gebeld te hebben, die mij verzekerden dat de recepten verstuurd waren, leken die echter ergens in de cyberspace tussen Erasmus MC en de apotheek verdwenen te zijn. Alweer...
Twee keer een verkeerd medicijn en één keer te weinig tabletten; 3 tabletten per dag keer 30 dagen = 60 aldus de apothekersassistente...
Toen ging het mis.
'Domme doek, ik heb het gehad met jou'
Dat het ethisch geen hoogstandje is weet ik ook wel, maar ja he.
Ben naar een vriend gegaan, die heeft recepten uitgeschreven en ben die bij een andere apotheek gaan halen, waar ik wel fatsoenlijk geholpen werd.

[Peter van Velzen]

Ben ik toch blij, dat ik maar één soort pil nodig heb, en dat die altijd op voorraad zijn! Ik moet ze wel zelf betalen, maar dat kost slecht 2 Euro per dag. Goed dat jij zelf ze allemaal nog op een rijtje hebt.

[De Encyclopedist]

Hè hè, daar is ie weer, ik mistte je al. Vroeg me af of je nog wel rondliep
Ik vind dat het verboden moet worden om je ziek te melden en vervolgens onder te duiken. Gewoon netjes afmelden.

Mijn lage activiteit op FT de laatste weken heeft slechts zijdelings met mijn ziekte te maken. Een paar weken geleden is het kleptopje waarmee ik thuis het web bekeek, dus ook FT, in rook opgegaan en reparatie kost meer dan de waarde. Ik heb sindsdien een oude pentiumdoos opgetuigd met Windows XP, maar de antieke Internet Explorer erop begrijpt moderne websites niet. Als die javascript gebruiken gaat IE kermend in staking, FT is marginaal leesbaar. Moderne browsers als Firefox en Chrome halen hun neus op voor XP en installeren niet. Ik heb diverse, volgens de verpakking speciaal voor 32-bitscomputers geoptimaliseerde, Linuxen geprobeerd, maar dat leverde geen bruikbaar resultaat op.

Ik ben bezig een nieuwe desktop te kopen, zo'n modern 64-bitsding met een joekel van een 'tor, zodat mijn door ouderdomsverziendheid geplaagde ogen er ook wat aan hebben. Dat kleptopje ging in rook op nadat ik er met mijn -sinds het herseninfarct licht spastische- rechterhand een glaasje water in omgegooid had.

Zwemmen is fijn. Ik zwem ook een paar keer per week. D'r gaat alleen geen grammetje af, ik vind dan ook dat ik wel wat lekkers verdiend heb na al die inspanning.

Zwemmen is inderdaad fijn, ook als je het niet doet met het doel af te vallen. Overigens is zwemmen op zondagochtend in zwembad Charlois maar beperkt fijn. Het bad ligt dan vol met ouwe lullen en wijven -het soort dat verticaal door het water beweegt- die gezellig kleppend in de weg zwemmen in een tempo dat een gletsjer wel bij kan houden. Enfin, ik trek mijn baantjes met wat extra meters en wordt er toch wel moe van en dat is nu juist de bedoeling. Toen ik nog jong en mooi was had ik een klasssiek zwemmerspostuur, dat in de loop van een zittend bestaan veranderde in het perenmodel. Dat zwemmerspostuur is zich zowaar weer aan het aftekenen in de spiegel.

Het is wat als je zelf de enige niet-idioot denkt te zijn.
Dikke knuffels van één van die vele idioten!

Krek en dank.