Delftse wetenschappers verstrengelen deeltjes op 1,3 km

[Peter van Velzen]

Peter.

Je kiest de spin, door te meten leg je hem vast. Vervolgens weet je niet meer waar dat electron exact is. Je gepaarde electron heeft op dit moment exact dezelfde spin. Verander je nu opnieuw de spin, zal die ook bij dat andere electron veranderen.

Maar dat kan helemaal niet, want je weet niet eens meer waar het electrom is! (schreef je zelf)
Ik dacht trouwens dat de spin van het ernee verstrengelde electron tegengesteld was; niet hetzelfde, maar dat doet er uiteraard weinig toe.

[lanier]

Vergeet niet dat het elektron gevangen zat in een diamant en dat de elektron gekoppeld was aan een foton.
Uitgebreider artikel uit Nature:
http://www.nature.com/news/quantum-spoo ... NatureNews" onclick="window.open(this.href);return false;

[Peter van Velzen]

Ik blijf sceptisch. Er zijn nog genoeg haken en ogen aan dit onderzoek, om het mogelijk te maken dat de beide electronen altijd al een spin hadden die gelijk (of omgekkerd) waren van elkaar. Tenslotte lukte het niet bij elke gelegenheid. Verder denk ik dat men helemaal niet weet wat men nu eigelijk aan het meten is. Maar daar komt men op deze manier wellicht wel achter.

Ik ben overifens niet sceptisch ten aanzien van verstrengeling. Ik ben slechts sceptisch ten aanzien van de claim dat als men de spin van één verstrengeld deeltje verandert, dat men dan ook de spin van het andere deeltje wijzigt. Dat lijkt me in zekere zin onzin. Tenzij uiteraard onze theorie over de ze deeltjes fout is, en verstrengelde deeltjes niet twee deeltjes zijn maar een en dezelfde "string". Maar dat betekent dat onze huidige visie op "elementaire" deettjes fundamenteel fout is. Misschien is dat wel zo. Maar ik verwacht eerder een fundamenteel andere visie op de quantum-werkelijkheid dan dat men op deze manier niet-decodeerbare berichten zal kunnen verzenden.

In dat opzicht zijn deze expirementen dus wel degelijk interessant. Ook als men totaal niet zou bereiken wat men nastreeft.

[lanier]

Verder denk ik dat men helemaal niet weet wat men nu eigelijk aan het meten is. Maar daar komt men op deze manier wellicht wel achter

Waar is dat op gebaseerd? Ik denk dat er een wereld van verschil zit tussen wat wij weten van kwantummechanica en wat het team van de TU-Delft ervan weet. Mag ik je vragen dit op een wetenschappelijke manier te onderbouwen? De reacties van andere natuurkundigen zijn lovend, dus reacties van mensen die zich bezig houden met dezelfde materie. Dat zouden ze niet zijn als je al vrij snel zou kunnen concluderen dat er iets helemaal niet klopt aan dit onderzoek. Niet alle testen zijn gelukt maar dat mag je ook niet verwachten van een allereerste onderzoek. Er kunnen verschillende factoren zijn waarom men niet het juiste resultaat kreeg. Een niet 100% uitslag betekent niet dat er fundamenteel is fout is aan je onderzoek.

Ik ben slechts sceptisch ten aanzien van de claim dat als men de spin van één verstrengeld deeltje verandert, dat men dan ook de spin van het andere deeltje wijzigt. Dat lijkt me in zekere zin onzin.

Men wijzigt de spin niet van het andere deeltje, dat gebeurt automatisch vanwege de verstrengeling, Men observeert bij het tweede deeltje wat ermee gebeurd.

Ik ben enthousiast over dit resultaat, maar wil wel graag eerst een peer review zien. Hopelijk zien we daar snel de resultaten van.

[Bonjour]

Kijk, dit is toevallig:
Intel steekt 50 miljoen dollar in TU Delft voor ontwikkeling kwantumcomputer

[lanier]

Toeval is het niet. Het resultaat van het team van TU Delft was een voorpublicatie en resultaat was welkom. Dat betekent overigens helemaal niet dat het experiment niet zou deugen, onvolledig zou zijn of zelfs onjuist. Het is juist zo dat men voor de TU Delft heeft gekozen vanwege de reputatie en kwaliteiten. Dan mag je ook dit soort resultaten verwachten. Dus een weloverwogen beslissing naar aanleiding van een langdurig onderzoek.

[MaartenV]

Hoe ontdekt men zoiets eigenlijk? Hoe weet men met welk ander deeltje een deeltje is verstrengeld op zo'n afstand? Staan er twee toestellen (dewelke) op 1,3 km van elkaar een deeltje te 'filmen' om de spin te onderzoeken?
Met welk wetenschappelijk meetinstrument stelt men dit vast?

Ik lees:
"Each electron was individually entangled with a photon, and both of those photons were then zipped to a third location. There, the two photons were entangled with each other — and this caused both their partner electrons to become entangled, too."
http://www.nature.com/news/quantum-spoo ... NatureNews" onclick="window.open(this.href);return false;

Hoe onderzoekt men die 'entanglement' precies en hoe ontdekt men dat twee deeltjes, ver van elkaar, entangled blijken?

(Hoe is de experiment opzet precies?)

[lanier]

Maarten, je kunt beginnen met:
http://www-thphys.physics.ox.ac.uk/peop ... /born1.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

[MaartenV]

ah, bedankt voor de link.

[Dat beloof ik]

Toch een stuk lastiger te ontkrachten dan Lynne Mctaggart he ?

[MaartenV]

Ja, wellicht. Maar ik zie nergens staan met welke instrumenten men precies die spin en verstrengeling op welke wijze vaststelt.

[lanier]

Wat wil je doen dan, peer review?

[MaartenV]

Ik zou graag weten hoe men de spin van een electron en vooral de verstrengeling van twee deeltjes vaststelt in concreto? Hoe gaat zoiets in z'n werk. Toch geen moeilijke vraag?

[Dat beloof ik]

Met een homodyne detector.

Het staat hier uitgelegd:
http://www.nature.com/ncomms/2015/15032 ... s7665.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Een leuk youtube filmpje waarin een en ander simpel wordt uitgelegd.
Door mensen die het snappen, dus niet Lynne Mctaggart.
https://www.youtube.com/watch?v=1zD1U1sIPQ4" onclick="window.open(this.href);return false;

[MaartenV]

ha, bedankt.