Wetenschappers weten geen raad met een innerlijke god?

Discussies over Occultisme, Newage, pantheisme, satanisme, sekten, alpha-cursus, alternatieve geneeswijzen, etc..

Moderator: Moderators

Plaats reactie
Bram Kaandorp
Ervaren pen
Berichten: 894
Lid geworden op: 06 aug 2011 23:04

Wetenschappers weten geen raad met een innerlijke god?

Bericht door Bram Kaandorp »

Ik las laatst een artikel in het Boeddhistisch Dagblad: (Link), dat op mij als een enorm transparante zoektocht naar een "gotcha moment" voor atheïsten leest.

Het artikel heeft de volgende observatie:
Boeddhistisch Dagblad schreef:Het aardige van het goddelijke binnenin is dat het wetenschappelijke en atheïstische ijkpunt er niet zo goed raad mee weet. De kritiek geldt de God buiten en boven ons. Wel melden zich nu neurowetenschappers die elke ervaring van zelf en identiteit, religieus of niet, herleiden tot de werking van onze grijze cellen. Ach, denk ik dan, ieder heeft recht op zijn eigen taalspel, ook breinonderzoekers die – met hun brein – denken het absolute ijkpunt te beheren.
Laten we het maar niet hebben over het feit dat neurowetenschappers ook wetenschappers zijn, en laten we in plaats daarvan focussen op de nadruk van het hele artikel. Het gehele artikel door blijft de auteur hameren op het belang van taal, de beperkingen daarvan en wat dhet betekent voor de wetenschap en voor religie.

Eerder zegt de auteur:
Boeddhistisch Dagblad schreef:Tijd voor troost. Falend taalgebruik is alleen verontrustend als er een absoluut ijkpunt zou bestaan van perfecte, definitieve weergave. Heilige geschriften en geloofsbelijdenissen suggereren dat wel. Tegenwoordig pretendeert de wetenschap geijkte kennis te leveren. Maar dat ijkpunt bestaat niet, want alle taalgebruik, inbegrepen het theologische en wetenschappelijke, kent beperkingen. Taal heeft een open einde. Bonus: Dat maakt poëzie zo mooi.
Taal is relatief, dus alles dat we in taal uitdrukken is dat ook? Is dat werkelijk wat hier gezegd wordt?

Ik begrijp ook wel dat taal verandert, en dat we onze kennis continu aanpassen. Maar is het een werkelijk zo sterk gerelateerd aan het andere als de auteur suggereert?

Zou het niet zijn dat wetenschappers continu nieuwe ontdekkingen doen, en dat die ontdekkingen ervoor zorgen dat we onze kennis moeten aanpassen?

Ik had dit artikel veel korter kunnen maken:

Gods wegen zijn niet onze wegen.

Was dat echt zo moeilijk?
"Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?"

Douglas Adams
Gebruikersavatar
Doppelgänger
Bevlogen
Berichten: 1734
Lid geworden op: 07 jun 2011 12:01

Re: Wetenschappers weten geen raad met een innerlijke god?

Bericht door Doppelgänger »

Taal is niet allesomvattend. Daarom God.

Ja, sterk staaltje logisch redeneren...not. God-of-the-gaps in een notendop.
"For every subtle and complicated question, there is a perfectly simple and straightforward answer, which is wrong." - H.L. Mencken
Bram Kaandorp
Ervaren pen
Berichten: 894
Lid geworden op: 06 aug 2011 23:04

Re: Wetenschappers weten geen raad met een innerlijke god?

Bericht door Bram Kaandorp »

Doppelgänger schreef:Taal is niet allesomvattend. Daarom God.

Ja, sterk staaltje logisch redeneren...not. God-of-the-gaps in een notendop.
Jup.

Wat mij ook enorm irriteerde was de ontkenning dat de wetenschap geijkte kennis kan leveren.

Voor zover als ik weet is radioactief verval geijkte kennis, in de zin dat je er zo op kunt bouwen en vertrouwen dat het een mijlpaal is. Als dat niet zo zou zijn, dan zou de berekening van de leeftijd van de aarde totale speculatie zijn. Om nog maar te zwijgen over relativiteit en satellieten.
"Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?"

Douglas Adams
Plaats reactie