Ik zal me ook maar even voorstellen, dat is wel zo netjes.
Had vanmorgen ook al een heel epistel geschreven en toen ik op voorbeeld klikte moest ik opnieuw inloggen en was ik alles wat ik getypt had kwijt. Frustratie alom, weg inspiratie en zonde van de tijd. Een goede les voor de volgende keer. Eerst alles maar in word opslaan en kopieren. Safety first.
Ik ben een man, die op 20 juni 57 jaar oud wordt. Een SF fan en schaakliefhebber en de laatste tijd verslaafd aan Candy Crush.
Opgegroeid in een gezin van gereformeerde ouders. Als kind zondagsmorgens braaf (nou ja, braaf, thuisblijven was geen optie) mee naar de kerk. Pepermuntjes mee. Als tiener naar catechisatie en christelijke jeugdsoos. Op school naar de Chr. Mavo en Havo en daarna nog een paar jaar pedagogische academie.
Gelukkig waren mijn ouders niet overdreven in de leer. 1 x naar de kerk was voldoende en schaatsen of andere activiteiten op zondag was geen probleem. Zij waren ook zo opgevoed.
Internet bestond nog niet en tv bestond alleen uit Ned 1 en 2. Enkel ’s avonds.
De wereld was klein en tegengeluiden of discussies over religie, zoals nu in de media was er toen niet. Had ook altijd het idee dat het voor hun een ritueel was, wat bij de gemeenschap hoorde. Een go with the flow.
Jaarlijks ouderlingbezoek, soms eens een dominee. Een ons kent ons club, waar het idee dat God niet bestond en het wel eens allemaal grote onzin kon zijn gewoon niet in je opkwam.
In mijn herinnering duurde een kerkdienst altijd vreselijk lang en was het verschrikkelijk saai. Evenals de catechisatie. Het kwam niet binnen, althans bij mij niet. Het was uitzitten en een houten kont kweken op die harde banken.
Dan komt het moment supreme dat op je 18e (of 21e?) ten overstaan van de gemeente belijdenis moet doen van je geloof. Ik kon daar niet toekomen. Voor mijn gevoel had ik daar dan een potje staan liegen. Ik geloofde het hele concept gewoon niet. Mijn vrienden gingen wel, die hadden meer iets van ach, het hoort erbij. Hun ouders waren ook iets dwingender had ik het idee. Kort daarna heb ik de kerk dan ook vaarwel gezegd.
In mijn verder leven daarna heeft religie geen enkele rol meer gespeeld. Het speelde zich af buiten mijn horizon, tot ik toevallig een jaar of 7 geleden het boek van Richard Dawkins kwam te lezen. God als Misvatting. Een eye-opener en heel leuk om propaganda en argumenten van de tegenpartij te horen. Het boeide me zo dat ik daarna meer van dat genre ben lezen, zoals Hitchens en Maarten van het Hart, met zijn Schrift betwist.
Op internet was ook genoeg te vinden. Heerlijk die discussies van Dawkins en Hitchens met religieuzen. Ook geweldig zoals een George Carlin en een Bill Maher op een humoristische manier religie te kakken weten te zetten. Toevallig struikelde ik toen ook over de site Volwassen Geloof van Albert Vollbehr. Heel interessant om over de belevingswereld van een inside gelovige en zijn ontsnapping aan dat milieu te lezen. Heb dat boek in mijn kast staan. Leest wat makkelijker in de luie stoel of in de trein dan vanaf de pc. Al was het een pil , die je niet met 1 hand kon vasthouden. Grappig dat ik deze schrijver op freethinker ook tegenkom.
De goedgelovigheid en irrationaliteit van veel mensen heeft me verder ook verbaasd op andere gebieden, zoals homeopathie, reikie, waarzeggers, acupunctuur en helderzienden etc. Een paar jaar geleden donateur geworden van de St. Skepsis, die me fijn voorzien van onderbouwde artikelen, waar de vloer wordt aangeveegd met al die crap. Af en toe een congres bezocht van hun in Utrecht, waaronder ook eentje met als sprekers Dick Swaab en Herman Philipse. Onderhoudend en leerzaam.
In het dagelijkse leven ga ik discussie met religieuzen niet zo snel aan. Ik ga me dan teveel opwinden, omdat ze niet voor rede vatbaar zijn. Ik krijg dan de neiging ze een stomp voor de harsens te geven. Tja, en dat mag dan weer niet.
Mijn ouders heb ik door het laten lezen van een paar boeken en wat verhelderende gesprekken kunnen “bekeren” van hun waandenkbeelden. Het zat toch niet zo diep denk ik.
Toen mijn vader vorig jaar overleed ging de plechtigheid dan ook gelukkig over hem in plaats van Hem.
Lijkt me wel genoeg van mezelf zover als kennismaking. Ik hoop af en toe wat aan discussies te kunnen meedoen. Al zal het niet meevallen aan al die ervaren en door de wol geverfde debaters op deze site wat zinnigs toe te voegen. Respect zoals, velen de vinger op de juiste plek leggend, het religieuze gezwets weten door te prikken.
Als ik sommige epistels van relies lees, raak ik nl wel eens de draad kwijt over waar het nu eigenlijk om gaat en wat ze nu eigenlijk bedoelen te zeggen. Moeilijk om dan op de juiste manier te reageren.
Groeten van GROBBO
