axxyanus schreef:Misschien dat je dan kan antwoorden in wetenschap te geloven?
Ik vraag me af of dat als verschillend wordt gezien. Voor veel mensen is homeopathie net zo bewezen als de rondheid van de aarde (inclusief dat het voor sommigen wel waar is en anderen niet, denk maar aan "What the bleep do we know").
Plus, voor veel mensen is "geloof in de wetenschap" nog erger dan bijvoorbeeld geloof in homeopathie, omdat er in de wetenschap zogenaamd miljarden gemoeid zijn, en het een grote corrupte bende is.
Hoe ironisch, maar goed.
"Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?"
axxyanus schreef:Misschien dat je dan kan antwoorden in wetenschap te geloven?
Ik vraag me af of dat als verschillend wordt gezien. Voor veel mensen is homeopathie net zo bewezen als de rondheid van de aarde (inclusief dat het voor sommigen wel waar is en anderen niet, denk maar aan "What the bleep do we know").
Plus, voor veel mensen is "geloof in de wetenschap" nog erger dan bijvoorbeeld geloof in homeopathie, omdat er in de wetenschap zogenaamd miljarden gemoeid zijn, en het een grote corrupte bende is.
Hoe ironisch, maar goed.
Ja maar waar draait het hier nu eigenlijk om? Ik dacht dat het erom ging dat je kon tegenspreken dat je nergens in geloofde. Waarbij geloven in dan betekende vertrouwen op. Voor zover ik kan volgen, voldoet wetenschap aan die vereisten maar nu gaat het plots niet meer om het feit of je iets hebt waarin je vertrouwt maar of dat onderwerp de goedkeuring van de ander krijgt. Blijkbaar is wetenschap niet goed genoeg om als je er in gelooft om dan een zinnig leven te hebben!?
Ik krijg de indruk dat je naar een manier zoekt om de eventuele afkeuring van anderen te ontwijken. En dan kom ik terug bij jou met de vraag: Waarom is het oordeel van die mensen zo belangrijk voor jou, dat je hun afkeuring wil ontwijken?
Al mijn hier gebrachte meningen, zijn voor herziening vatbaar.
De illusie het verleden te begrijpen, voedt de illusie dat de toekomst voorspelbaar en beheersbaar is -- naar Daniël Kahneman
axxyanus schreef:Ja maar waar draait het hier nu eigenlijk om? Ik dacht dat het erom ging dat je kon tegenspreken dat je nergens in geloofde. Waarbij geloven in dan betekende vertrouwen op. Voor zover ik kan volgen, voldoet wetenschap aan die vereisten maar nu gaat het plots niet meer om het feit of je iets hebt waarin je vertrouwt maar of dat onderwerp de goedkeuring van de ander krijgt. Blijkbaar is wetenschap niet goed genoeg om als je er in gelooft om dan een zinnig leven te hebben!?
Ik krijg de indruk dat je naar een manier zoekt om de eventuele afkeuring van anderen te ontwijken. En dan kom ik terug bij jou met de vraag: Waarom is het oordeel van die mensen zo belangrijk voor jou, dat je hun afkeuring wil ontwijken?
Ik snap dat je die indruk hebt, maar dat is mijn fout.
Ik probeerde het breder te trekken dit soort situaties vaker voorkomen, en ik de thread niet te nauw wilde focussen op dit specifieke gesprek, zodat hij niet zomaar zou stilvallen. Wat ik was vergeten is om erbij te zeggen dat ik in mijn geval jouw suggestie ter harte zal nemen.
"Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?"
