Hooggeschoolde kwak

[kiks]

Ik had altijd het idee dat een kwakzalver een persoon is die mensen producten of diensten verkoopt, waarvan geenszins duidelijk is dat er daadwerkelijk sprake is van werking van het product of de dienst, en dat bewust doet.
Na 10 jaar procederen komt er in een zaak van Skepp versus een Nederlandse arts een einde.

Kwakzalver mag kwakzalver genoemd worden

Als het begrip kwakzalver goed omschreven wordt mag het dus:

het regelmatig verkopen of aanbevelen van producten waarvan de werking niet bewezen is

http://www.demorgen.be/binnenland/kwakz ... 06/24YXp4/

Voor mij blijft het gewoon "boerenbedrog".
Ik vraag me af wat erger is: een arts die aldus handelt of een leek.

Groet

kiks

[pallieter]

Voor mij blijft het gewoon "boerenbedrog".
Ik vraag me af wat erger is: een arts die aldus handelt of een leek.

Arts mag een patiënt niet voorliegen, dus geeft hij maar homeopathie. Klinkt raar niet?

Een arts mag een patiënt niet misleiden met een placebo, een suikerpil. Nochtans de beste medicatie tegen hypochondrie en geneesmiddelenmisbruik. Dus schrijft die arts een zeer duur placebo voor dat er officieel geen is: homeopathie.

Ethisch? Absoluut niet.

Oplossing? Placebo's terug toelaten aan normale prijzen.

[Blues-Bob]

Arts mag een patiënt niet voorliegen, dus geeft hij maar homeopathie. Klinkt raar niet?

Een arts mag een patiënt niet misleiden met een placebo, een suikerpil. Nochtans de beste medicatie tegen hypochondrie en geneesmiddelenmisbruik. Dus schrijft die arts een zeer duur placebo voor dat er officieel geen is: homeopathie.

De arts mag dingen verzwijgen indien dit tav aanzien van het gezondheidsgerelateerde doel verantwoord is. Placebo medicatie mag ook, maar in het geval van somatisatie (wat een meer gedegen term is) is het zeker niet de optimale zorg.

Dat gezegd hebbende, kunnen we ook concluderen dat in het specifieke geval van somatisatie en / of somatoforme stoornissen placebo en andere therapieën met niet-specifieke effecten zoals homeopathie adverse effects hebben op het domein van dysfunctionele ziektepercepties (leventhal). Hiervoor worden overigens verschillende termen naast dysfunctionele ziektepercepties, zoals (mis)attributies, ziekte cognities, etc.

Groet,

Bob

[pallieter]

Er was mij verteld dat dit niet geldt in België, Bob.

Iemand hier meer info over?

[Cluny]

Ik had altijd het idee dat een kwakzalver een persoon is die mensen producten of diensten verkoopt, waarvan geenszins duidelijk is dat er daadwerkelijk sprake is van werking van het product of de dienst, en dat bewust doet.
Na 10 jaar procederen komt er in een zaak van Skepp versus een Nederlandse arts een einde.

Kwakzalver mag kwakzalver genoemd worden

Als het begrip kwakzalver goed omschreven wordt mag het dus:

het regelmatig verkopen of aanbevelen van producten waarvan de werking niet bewezen is

http://www.demorgen.be/binnenland/kwakz ... 06/24YXp4/

Voor mij blijft het gewoon "boerenbedrog".
Ik vraag me af wat erger is: een arts die aldus handelt of een leek.

Groet

kiks

Het gaat dus over de in Keulen wonende en werkende Robert Görter.
Het nieuws is dus: Kwakzalver mag kwakzalver genoemd worden.
Out of the box-denken tegen kanker

Goed, maar wat is dan de aanpak van Gorter en zijn team? Binnen het MCC combineert Gorter in Duitsland 1) verschillende therapieën: dendritische cellen, hyperthermie, autologe adult stamcellen, immuunrestauratie, orthomoleculaire ondersteuning, Newcastle Disease Virus, darmsanering, medisch gebruik van cannabis, maretak injecties, infusen met onder meer vitamine C en thymus- en miltpeptiden en een aangepaste levensstijl. En waarom Duitsland? Omdat artsen in Duitsland een vrijheid genieten, die uniek is in Europa en grondwettelijk is vastgelegd. Vanuit alle windstreken komen patiënten sinds 2000 naar de Nederlandse arts toe om zich te laten behandelen tegen kanker; de standaardmethoden – bestralen, chemotherapie en opereren – blijken dan helaas niet (meer) te hebben gewerkt.

Is heer Görter een kwakzalver?
Ik heb dat artikel gelezen en ben nog steeds van mening dat Skepp het altijd bij het juiste eind heeft gehad en dus het recht heeft om deze meneer gewoon een kwakzalver te noemen.

[Blues-Bob]

De collega's uit voormalig Nederland vertellen mij dat dit voor hen niet anders is, en dat het met regelmaat gebeurt. Cluny stelt echter terecht vast dat ongeacht of je het zo mag noemen, hier niet sprake is geweest van logisch handelen, en het een schoolvoorbeeld is van kwak, waarbij in stand houdende factoren zoals ziekte percepties eerder bekrachtigd dan behandeld zijn.

Ergo Kwak met de grote K

groet,

Bob

[pallieter]

Ik onderschrijf je analyse volledig Bob.

[lost and not found yet!]

Het hof oordeelde alleen maar dat een kwakzalver een kwakzalver genoemd mag worden! Niks meer en niks minder! Dus? Waar gaat dat ons brengen?

Ps, gaat hij zijn behandelingen nu aanpassen? En op welke manier?

[lost and not found yet!]

Voor mij blijft het gewoon "boerenbedrog".
Ik vraag me af wat erger is: een arts die aldus handelt of een leek.

Groet

kiks

In welk opzicht? De arts of de leek?

[kiks]

Voor mij blijft het gewoon "boerenbedrog".
Ik vraag me af wat erger is: een arts die aldus handelt of een leek.

Groet

kiks

In welk opzicht? De arts of de leek?

Mijn dilemma in dezen: een arts behandeld op een niet door de wetenschap ondersteunde wijze. Is dat erg?
Een leek behandelt zonder de voorhanden zijnde kennis van zaken, maar steunt op pseudowetenschap. Is dat erg?

In het eerste geval is het voor mij vrij duidelijk. En daar gaat het in de OP over.
Bij dit soort zaken vliegt bij mij altijd de gedachte door het hoofd dat er legio zelfverklaarde deskundigen op dezelfde leest te werk gaan.
Mijn vraag had eigenlijk niets te maken met het openingsbericht erken ik.

Groet

kiks

[Blues-Bob]

@Kiks
Medisch ethisch bezien passeren een aantal begrippen de revue:
Liability
Responsibility
Competence

Bovenstaande zie je in de literatuur veel terug. Voor de wet BIG geldt onbekend maakt onbekwaam. Er is in dergelijke gevallen niet een universele grens tussen goed en slecht. Er is zelfs geen objectieve grens. Vaak beslis je intuitief, maar in complexere situaties moet je toch een soort ethical matrix opstellen en evt deze met kundige collegae en de patient overleggen. Hierin zijn een aantal ethische principes / theorieen in overweging te nemen. Daarbij heb je als clinicus meestal de eed van hippocrates afgelegd. Deze eed schrijft je een paar principes voor. Als clinicus wordt daarnaast eea goed gedocumenteerd tav rol- en juridische verantwoordelijkheden.

Voor de goedwillende burger is het een stuk lastigee. Het basis ethische handelen van intuitief, tot shared decision-making met de patient is daar minder beschreven (meestal) Dat wil niet zeggen dat een moreel juiste keuze daar afwezig is.

Voor wat betreft evidence based practice, daar heb ik in een ander topic wat over geschreven. Maar ook daar is clinical decision making een proces en geen gegeven. Allemaal tinten grijs dus.

Hoe denk je zelf over liability, responsibility en competentie (eerste 2 begrippen bewust niet vertaald)?

Groet,

Bob
zie ook:
Joan Tronto - ethics of care
Hojat
Haynes - evidence based medicine
care ethics
eventueel, indien gewenst kan ik straks wat referenties geven.

[kiks]

@ Bob.
Dank voor je reactie. Het is me duidelijk dat voor en tijdens behandeling deze behandeling wordt doorgesproken met de patiënt. Al ben ik en leek op medisch gebied, het is me wel duidelijk dat behandeltrajecten vaak in samenspraak met de patiënt worden ingezet. Bij dergelijke gesprekken verwacht ik van de behandelaar , dat de medische (on)mogelijkheden dan ook aan bod komen. Ik als leek ga er van uit dat de informatie die verstrekt wordt betrouwbaar (wetenschappelijk getoetst) is. Als er twijfel is of een behandeling werkt of niet verwacht ik ook die informatie.
Mijzelf maar even als voorbeeld nemend. Ik zit al een aantal jaren in de patiënt/leek situatie, Non-Hodgkin lymfoom (Waldenström) i.c.m. polyneuropathie. Er is me een aantal keren voorgehouden dat medisch ingrijpen technisch gezien wenselijk is, maar dat andere factoren er toe leiden dat er toch (nog) tot niet ingegrijpen is besloten. Uit lotgenotencontact merk ik dat een aantal medepatiënten hun heil zoeken in het alternatieve circuit. Ik kan me daar nog wel wat bij voorstellen ook. Je wilt per slot genezen, en ik merk dat patiënten bereid zijn de meest vreemde therapieën te ondergaan. Wat mij tegen de borst stuit is dat vaak perspectieven voorgehouden worden die
niet realistisch blijken te zijn.
Gelukkig schrijdt de kennis op medisch gebied voort, al ben ik van mening dat patiënten niet, zonder daarvan op de hoogte te zijn, gebruikt worden om nog allerlei nog in de kinderschoenen staande behandelmethoden te ondergaan. Daar zijn volgens mij trials voor.
De wet BIG laat wat mij betreft veel te veel ruimte open, zodat (goedwillende) amateurs de kans krijgen hun kunsten te vertonen. Dat de wet impliceert dat geregistreerde beroepsbeoefenaren meer als aansprakelijk worden gehouden dan amateurs lijkt me duidelijk. En dat vind ik niet juist.
Misschien ben ik niet helemaal duidelijk, maar ik krijg het even niet beter uit mijn toetsenbord.

Groet

kiks

[Blues-Bob]

@ Bob.Uit lotgenotencontact merk ik dat een aantal medepatiënten hun heil zoeken in het alternatieve circuit. Ik kan me daar nog wel wat bij voorstellen ook. Je wilt per slot genezen, en ik merk dat patiënten bereid zijn de meest vreemde therapieën te ondergaan. Wat mij tegen de borst stuit is dat vaak perspectieven voorgehouden worden die niet realistisch blijken te zijn.
Gelukkig schrijdt de kennis op medisch gebied voort, al ben ik van mening dat patiënten niet, zonder daarvan op de hoogte te zijn, gebruikt worden om nog allerlei nog in de kinderschoenen staande behandelmethoden te ondergaan. Daar zijn volgens mij trials voor.
De wet BIG laat wat mij betreft veel te veel ruimte open, zodat (goedwillende) amateurs de kans krijgen hun kunsten te vertonen. Dat de wet impliceert dat geregistreerde beroepsbeoefenaren meer als aansprakelijk worden gehouden dan amateurs lijkt me duidelijk. En dat vind ik niet juist.
Misschien ben ik niet helemaal duidelijk, maar ik krijg het even niet beter uit mijn toetsenbord.

Groet

kiks

Je hebt het over een aantal punten:

1. Mensen worden niet zonder goedkeurig bloodgesteld aan trials
2. Een professionele beroepsgroep heeft een rolverantwoordelijkheid
3. De wet beschouwt de big geregistreerde professional op een bepaalde wijze
4. De wet beschouwt amateurs op een bepaalde wijze
5. Er is een verschillende norm voor professionals en amateurs

Welke waarden zijn hier in het geding? En waarom is dat volgens jou niet juist?

Groet,

Bob
Ter inspiratie een lijst met waarden:
http://www.kritischehouding.nl/2009/12/ ... arden.html" onclick="window.open(this.href);return false;

[kiks]

Ik kan daar kort én lang over zijn. Ik probeer het kort.
1. Veiligheid. De wet BIG geeft een schijnzekerheid w.b. veiligheid. Veel handelingen waar een afdekking door erkende professionaliteit nodig is kunnen door ondeskundigen worden uitgevoerd.
2. Zorgvuldigheid. Nieuwe behandelmethoden dienen, voor ze ingevoerd worden, gecontroleerd getoetst worden.
3. Professionaliteit. Het beroep doen op deskundigheid mag niet worden verkwanselt door onduidelijkheden in de wet.
4. Zelfregulering. De beroepsgroep dient er w.m.b. veel sterker waken voor invoering van discutabele of bedrieglijke manieren van handelen.

Er zijn vast meer zaken aanhalen waarvan ik vind dat ze de beroepsgroep schaden, maar ik laat het hier eerst maar even bij.
Mijn mening: een mens mag niet het onderwerp worden van uitproberen van allerlei zaken waarvan de betrouwbaarheid van de handelwijze of de deskundigheid van de behandelaar niet wettelijk gewaarborgd wordt.
In de alternatieve hoek zijn vaak én handelwijze én waarborging slecht geregeld.

Groet

kiks

[Blues-Bob]

Thanks Kiks,

ik denk overigens dat wat je zegt professionaliteit er het meest onder leidt. In zekere zin leidt openheid en duidelijkheid er ook onder.

maw kwakzalverij( niet evidence based handelen, volgens de beschrijving van haynes) is mijns inziens moreel onjuist.

groet,

Bob