EvP schreef:Ook niet als je eens op je vinger slaat met iets of wat op je tenen laat vallen
Nee nooit. Volgens mij is het mijn vingers en tenen absoluut om het even wat ik zeg.
Ik heb geen specifieke reden om het te doen, maar het lucht wel op.
Welnee, het maakt je leven enkel nog zwaarder. Het heet niet voor niets vloeken.
Wat je wel kan doen is er kunst en humor van te maken. Vloeken zoals kapitein Haddock dat doet. Dan moet je er meteen om lachen en is het misschien wel therapeutisch.
Als je gelovig bent is vloeken ongerijmd, en als je atheïst bent is het nog ongerijmder om de hele tijd met God, Satan en Jezus in je mond rond te lopen.
PS: Ik ben overigens ook nog nooit in mijn leven dronken geweest.
Rereformed schreef:PS: Ik ben overigens ook nog nooit in mijn leven dronken geweest.
Schande!
Nee hoor, ik woon in Finland, en ben dus de enige van boven de 15 die nooit dronken is geweest. Om trots op te zijn! Als ik het nog even volhoud word ik er vast nog een keer voor geïnterviewd in de plaatselijke krant. Dan kan ik ze ook nog uitleggen dat ik pas op 38-jarige leeftijd ontdekte dat er II, III en IV bier is.
EvP schreef:Ook niet als je eens op je vinger slaat met iets of wat op je tenen laat vallen
Nee nooit. Volgens mij is het mijn vingers en tenen absoluut om het even wat ik zeg.
Ik heb geen specifieke reden om het te doen, maar het lucht wel op.
Welnee, het maakt je leven enkel nog zwaarder. Het heet niet voor niets vloeken.
Wat je wel kan doen is er kunst en humor van te maken. Vloeken zoals kapitein Haddock dat doet. Dan moet je er meteen om lachen en is het misschien wel therapeutisch.
Als je gelovig bent is vloeken ongerijmd, en als je atheïst bent is het nog ongerijmder om de hele tijd met God, Satan en Jezus in je mond rond te lopen.
PS: Ik ben overigens ook nog nooit in mijn leven dronken geweest.
NIet mee eens dat je het er zwaarder mee maakt. Het gooit de frustratie er uit. Het is er nu eenmaal met de paplepel ingegoten dat je bijvoorbeeld godverdomme als scheldwoord gebruikt. Hadden ze vroeger een ander woord bedacht dat even lekker in de mond lag dan gebruikte ik die nu.
Zo is er ook een bepaalde ziekte wat ik minder ''gepast'' vindt, maar door de dubbele k is het wel een krachtige frustratie uiter lijkt me...
Ik denk dat wij elkaars tegenbeeld wel zo ongeveer zijn in het dagelijkse leven
Niet dat ik hele dagen dronken ben ofzo, maar zeker op feesten enz lust ik wel een goeie slok.
Verder ben ik veel in de metal wereld te vinden, festivals, concerten enz. Daar is het vloeken, schelden en tieren inderdaad tot een op zichzelf staande kunst verheven, gewoon een onderdeel van de show.
Mijn antwoorden zijn hoe ik het nu zie, dus mogelijk achteraf onwaar.
Is dat erg? Je frustratie laten zien en uiten door middel van een krachtterm/vloek? Als de frustratie erger wordt lijkt het me niet handig, maar als het oplucht, waarom niet? En als een christen zich daaraan ergert? Jammer dan. Ik erger me ook wel eens aan netjes uitgesproken discriminatie van kinderen, vrouwen, homoseksuelen en meningen over andersdekenden/doenden. Maar ik ben er tegen om dat gedrag en dit soort uitspraken te verbieden. Je ergeren aan iemand die vloekt? Kennelijk gunt zo iemand het recht wat hij of zij zelf opeist anderen niet.
Zo, die frustratie heb ik even zonder te vloeken van me afgeschreven.
Rereformed schreef:
Ik ben mijn hele leven altijd zo vroom geweest dat ik het vloeken nooit geleerd heb. Ik heb tweemaal in mijn leven gevloekt. Eén keer toen ik 15 was, en nog een keer in 1996.
Ik heb ook nooit ingezien waarom ik zou moeten vloeken. Ik heb het leven lief en zaken die me niet aanstaan horen nu eenmaal bij het leven, zoals af en toe een regendag, of een periode strenge vorst.
Nooit met een hamer op je duim geslagen Rereformed?
Het goddelijke onderscheidt zich niet van het niet bestaande.
EvP schreef:Mwa, niet geheel mee eens. Maar dat hoeft ook niet perse.
Inderdaad.
Overigens voor de duidelijkheid, ik ben het geheel eens met wat Kiks hierboven zegt. Ik merkte enkel op dat voor mij persoonlijk de behoefte aan vloeken net zo klein is als mijn behoefte aan mosselen.
Rereformed schreef:
Ik ben mijn hele leven altijd zo vroom geweest dat ik het vloeken nooit geleerd heb. Ik heb tweemaal in mijn leven gevloekt. Eén keer toen ik 15 was, en nog een keer in 1996.
Ik heb ook nooit ingezien waarom ik zou moeten vloeken. Ik heb het leven lief en zaken die me niet aanstaan horen nu eenmaal bij het leven, zoals af en toe een regendag, of een periode strenge vorst.
Nooit met een hamer op je duim geslagen Rereformed?
Ik wel, ik kon me wel voor de kop slaan.
‘Als mensen vandaag het geldsysteem begrijpen, dan breekt morgen de revolutie uit.'
Henry Ford
PietV. schreef:.........................................
Zijn de gevoelens van een vrijzinnige minder belastend ........................................
Volgens mij is dat wel juist. Ze betalen voor hun zielenroerselen toch al geen belasting.
Die vrijzinnige nog wel.
(chips .... of is dat andersom .... ?)
Alle denkende mensen zijn atheïst. (R. Heinlein); The thoughts of the gods are not more unchangeable than those of the men who interpret them. They advance – but they always lag behind the thoughts of men ... The Christian God was once a Jew. Now he is an anti-Semite. (France)
Dank voor deze mooie reacties! Wij publiceerden onlangs in het Friesch Dagblad; wellicht dat dit artikel antwoord geeft op de vragen die gesteld zijn.
>>Inbreng van minderheden verrijkt debat<<
De discussie over smalende godslastering, het wetsartikel dat vorig jaar sneuvelde in de Eerste Kamer, heeft laten zien hoe we opvattingen van minderheden kunnen gebruiken. Deze dienen niet zomaar ter zijde worden geschoven. Religieuze standpunten geven kleur aan het debat. De vraag naar krenking hoort in het maatschappelijk debat thuis, niet bij de strafrechter, vinden wij.
Smalende godslastering was ooit in de wet bij wet verboden, tot eind vorig jaar. In Rusland is vloeken sinds begin mei dit jaar weer strafbaar. De discussie over het afschaffen van het verbod op smalende godslastering was geen theoretische exercitie. God is gelukkig niet afgeschaft (hoewel minder mensen vertrouwen hebben in de kerk, zo bleek). Het afschaffen van het verbod op smalende godslastering heeft geen recht verschaft op het uiten van smalende godslastering. Dat signaal zou nog van schrappen uit kunnen gaan. Alsof vloeken opeens wél mag. Ook godslastering is er niet mee naar het museum verwezen.
Dat de Eerste Kamer bij de beraadslaging uitkwam bij een discussie over de bescherming van ‘religieuze gevoelens’, zien wij als erkenning van het belang van de opvatting van minderheden. Sommige mensen vinden vloeken niet ‘tof’. Wij bijvoorbeeld. Vloeken raakt ons. Wij houden van God, omdat Hij van ons houdt. De kwetsbaarheid die wij hierin ervaren is dezelfde die God op zich laadde toen Jezus in deze wereld kwam. Jezus liet zich uitschelden. Kwetsbaar, maar dat is niet zielig. Er zijn mensen die stellen dat vloeken zin heeft. Het zou helpen pijn te verdragen. Maar vloeken doet pijn, het raakt mij. Wees daarvan bewust. Een verzoek om verdoemenis is niet niks. Maar kwetsbaar is niet het equivalent van zielig. Tolerantie is niet hetzelfde als relativisme. Niet alles kan. Er zijn grenzen. Ook in taalgebruik. Sommige woorden zeg je echt niet. Vloekwoorden dus.
Opvattingen van minderheden zijn waarde(n)vol. De mens is een religieus en spiritueel wezen: we dromen, spreken verlangens uit, streven idealen na. De som der delen komt samen in de plurale samenleving. Kenmerkend voor een volwassen democratie is dat er een procedure is om met inhoudelijke verschillen om te gaan. Een gezonde democratie gaat goed om met minderheden. Het kan niet zo zijn dat je wordt gedwongen om je bij dominante ideeën neer te leggen. Het besef dat de ander nog wel eens gelijk zou kunnen hebben, kan het debat positief beïnvloeden. Wederkerigheid is van belang. Dat betekent dan: een handeling is goed als deze intrinsiek goed is. Spreek pas als het beter is dan zwijgen. Laat je mond vol goede taal zijn. Mooie taal maakt Nederland mooier.
Dit geldt wat ons betreft breder: op gebied van geaardheid, ras, levensovertuiging. Opvattingen van minderheden kunnen het debat verrijken om de meerderheid te behoeden voor relativisme en kleurloosheid. Wij zullen geen aangifte doen van krenking van religieuze gevoelens. De discussie over krenking is niet iets voor de strafrechter(hooguit als ultimum remedium), maar voor het maatschappelijk debat. We gaan niet naar de rechter, maar zoeken elkaar op in het debat. Wat doet jou pijn? En wat mij? Dan kunnen we daar rekening mee houden. Het debat hierover vinden wij belangrijk. En zoals vaker bij een debat, weet je niet waar je uitkomt. Het kunstproject ‘Orakel op de Dam’ is hier een voorbeeld van. Soms valt het mee. Soms niet. Het debat houdt de democratie levend. Wat dan van belang is, is luisteren. Binnen de ring zijn we het soms hardgrondig met elkaar oneens, buiten de ring houden we ons aan het adagium ‘agree to disagree’ (we spreken af waar we het niet over eens zijn). Respect is de grootste gemene deler in onze samenleving. Het debat is goed, laten we het gesprek hierover aangaan.
of is dat andersom .... ?)