Want laten we eerlijk zijn: de secularisering is snel gegaan. Na een kleine zeventien eeuwen waarin slechts weinigen de kerk bekritiseerden, voltrok de marginalisatie van het instituut zich in één generatie, de vorige. Zo’n instorting kan alleen als de reus al op lemen voeten stond en zich had overschreeuwd.
Het goddelijke onderscheidt zich niet van het niet bestaande.
Want laten we eerlijk zijn: de secularisering is snel gegaan. Na een kleine zeventien eeuwen waarin slechts weinigen de kerk bekritiseerden, voltrok de marginalisatie van het instituut zich in één generatie, de vorige. Zo’n instorting kan alleen als de reus al op lemen voeten stond en zich had overschreeuwd.
De strijd is nog lang niet gestreden. De onderstaande uitspraak van Lendering is tamelijk voorbarig. Misschien heeft het assertieve atheïsme zichzelf nu op de kaart gezet. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat de rol van religie wereldwijd is uitgespeeld. Het begrip wezenlijke zaken geeft al weer te veel eer aan dit verschijnsel. Dat vinden de religieuzen uiteraard prettig om te horen en daar slaan ze graag de geëmancipeerde atheïst mee om om de oren. Tot nu ben ik weinig wezenlijks tegen gekomen. Hun bijdrage aan het debat neigt naar een behoorlijke portie zelfoverschatting.
De tijd van polemiek is voorbij en een humanist mag zich verdiepen in religie – misschien als een historisch of antropologisch verschijnsel waar hij zelf weinig mee heeft, maar in elk als iets waarin wezenlijke zaken kunnen worden uitgedrukt.
Religie: Jezelf elke dag voorliegen tot je erin gaat geloven!
