Hieronder een verklaring:Sado schreef:Tja, superluminale snelheden betekenen niet meteen het einde van Einstein's relativiteitstheorie. Er is binnen deze theorie genoeg ruimte voor het superluminale, mits deze binnen relatieve context plaatsvindt. Het kan voor een bepaalde waarnemer lijken alsof iets sneller gaat dat het licht!
En er zal vast wel iemand komen die dit tegenspreekt.Een wiskundige verklaring voor 'superluminale' snelheden in het heelal
Wim Nobel
Volkssterrenwacht, Amsterdam
Op verschillende plaatsen in het heelal zijn onlangs snelheden gemeten groter dan de lichtsnelheid. Het verschijnsel is waargenomen zowel bij quasars (verre, actieve sterrenstelsels met vaak heldere 'jets' van uitstromende materie), als bij supernovae (exploderende zware sterren, die daardoor in korte tijd zeer helder worden). Aanvankelijk zorgden deze berichten voor grote opschudding. Immers, de fundamenten van de hedendaagse natuurkunde worden daarmee bedreigd. Al spoedig bleek echter dat het hier om een soort 'gezichtsbedrog' gaat, waarvoor een zuiver meetkundige verklaring mogelijk is. Wanneer in het centrale object een helderheidstoename plaatsvindt, dan wordt materiaal in de omgeving hierdoor verlicht. Het licht van de uitbarsting bereikt ons in dat geval via een omweg. Hoe groot die omweg is kan direct afgeleid worden uit de vertraging waarmee dit licht ons bereikt. Behalve een verklaring voor de schijnbare 'superluminale snelheden' levert dit ook interessante informatie op over de omgeving van het centrale object.
Ik heb ergens een artikel gelezen dat dit fenomeen wordt veroorzaakt, door een gravitatielens wat mij waarschijnlijker lijkt, overigens zijn wetenschappers er wel in geslaagd (volgens zeggen) een lichtsnelheid te bereiken van 310 c, zie onderstaand artikel: Bron www.physicsweb.org
Laser smashes light-speed record
19 July 2000
One of the most sacred laws of physics is that nothing can travel faster than the speed of light in vacuum. But this speed limit has been smashed in a recent experiment in which a laser pulse travels at more than 300 times the speed of light (L J Wang et al. 2000 Nature 406 277). However, the laws of physics remain intact because Lijun Wang and colleagues at the NEC Research Institute in Princeton in the US are able to explain the results of their experiment in terms of the classical theory of wave propagation.
Special relativity prevents any object with mass travelling at the speed of light, and the principle of causality - the notion that the cause comes before the effect - is used to rule out the possibility of superluminal (faster-than-light) travel by light itself. However, a pulse of light can have more than one speed because it is made up of light of different wavelengths. The individual waves travel at their own phase velocity, while the pulse itself travels with the group velocity. In a vacuum all the phase velocities and the group velocity are the same. In a dispersive medium, however, they are different because the refractive index is a function of wavelength, which means that the different wavelengths travel at different speeds. Wang and colleagues report evidence for a negative group velocity of -310c, where c (=300 million metres per second) is the speed of light in vacuum.
Their experimental set-up is remarkably similar to that used to slow light to a speed of just 17 metres per second last year. It relies on using two lasers and a magnetic field to prepare a gas of caesium atoms in an excited state. This state exhibits strong amplification or gain at two wavelengths, and highly anomalous dispersion - that is, the refractive index changes rapidly with wavelength - in the region between these two peaks.
Wang and colleagues begin by using a third continuous-wave laser to confirm that there are two peaks in the gain spectrum and that the refractive index does indeed change rapidly with wavelength in between. Next they send a 3.7-microsecond long laser pulse into the caesium cell, which is 6 centimetres long, and show that, at the correct wavelength, it emerges from the cell 62 nanoseconds sooner than would be expected if it had travelled at the speed of light. 62 nanoseconds might not sound like much, but since it should only take 0.2 nanoseconds for the pulse to pass through the cell, this means that the pulse has been travelling at 310 times the speed of light. Moreover, unlike previous superluminal experiments, the input and output pulse shapes are essentially the same.
There is no widespread agreement among physicists about the speed at which information is carried by pulses in such experiments. One definition is that it is the speed at which the point of half the maximum intensity on the leading edge of the pulse travels, but this velocity is superluminal in the Princeton experiment. The team intend to analyse this further, including cases in which the pulse contains only a few photons.
